องค์หญิงข้ามภพ (หลงอิงเซียน ภาคต่อจาก จอมนางคู่บัลลังก์)

ตอนที่ 5 : แก้แค้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    10 ก.พ. 61

เขากระโดดขึ้นกำแพงเดินมาด้วยความหงุดหงิด หนอยยัยลูกหมายังมิสิ้นกลิ่นน้ำนม บังอาจมาว่าเขากระจู๋สั้น เขาคือผู้ใด เขาคือองค์รัชทายาทแห่งแคว้นเสวี่ยเชียวนะ บุรุษผู้หล่อเหลากว่าผู้ใด แล้วมาหาว่าเขากระจู๋สั้น เคยเห็นกระจู๋เขาแล้วหรือ ทั้งโมโหทั้งมองต่ำลงดูกระจู๋ของตน ก็ต้องถอนหายใจแรง ใครใช้ให้เขามาอยู่ในร่างแมวเช่นนี้เล่า เห็นแล้วเหนื่อยใจ อยู่ในร่างนี้จนตายจะมีโอกาสได้ใช้เจ้านี่บ้างไหมเล่า

หากจะให้ไปมีสัมพันธ์กับแมวก็คงทำใจมิได้ เขาเป็นมนุษย์นะ แต่การถูกลูกหมาตัวนั้นกล่าววาจาดูหมิ่นเช่นนี้ เห็นทีจะปล่อยไว้มิได้เสียแล้ว เขาควรฝึกรับริมฝีปากกับกระจกก่อนที่จะไปจัดการกับยัยลูกหมานั่น คิดได้ดังนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะจ้องมองไปที่กระจกบานใหญ่ เตรียมคำพูดที่คิดไว้ในใจ ก่อนจะเอ่ยออกมา

 “ เหมียว"  ยัยลูกหมาไร้สมอง

 "เมี้ยว"  ยัยลูกหมาอ้วน

 "เมี๊ยว เหมียว" ยัยลูกหมาลามก 

 "เมี้ยว เมี้ยว" ยัยลูกหมาขาสั้น

"เมี้ยว เมี๊ยว เหมียว" ยัยลูกหมาหน้าอกแฟบ อันนี้แหละดีที่สุด มีสตรีใดบ้างอยากหน้าอกแบนราบ ครานี้ข้าต้องชนะแน่ ยัยลูกหมา เขายกยิ้มภูมิใจให้กับชัยชนะในอนาคต อย่างไรศึก ลับริมฝีปากครานี้เขาต้องชนะแน่ เมื่อสร้างความมั่นใจให้ตนเป็นที่เรียบร้อยก็กระโดดออกไปทางหน้าต่าง จากนั้นก็กระโดดขึ้นบนกำแพง เดินอย่างสง่างาม สองตามองหาเป้าหมาย ตรงนั้นอย่างไรเล่า ยัยลูกหมานั่นกำลังไล่งับลูกบอลอยู่ เสร็จเขาล่ะครานี้ 

"เมี๊ยว" แฮ่ม   ในที่สุดยัยลูกหมาก็หันมาทางเขา

"โฮ่ง บ๊อก" ว่าไงแมวแก่กระจู๋สั้น เพียงคำแรกที่ทักทายก็เปิดสงครามน้ำลายเสียแล้ว

"เมี๊ยว เมี้ยว เหมียว" แค่เดินผ่านมาเท่านั้นยัยลูกหน้าไม่มีหน้าอก เป็นไงล่ะอึ้งเลยล่ะสิ เขาคิดไว้แล้วเชียว ครานี้เขาชนะแน่นอน

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง" ไอ้แมวไร้สมอง หมาที่ไหนเขามีหน้าอกกัน โง่จริง ๆ หนอยยัยลูกหมาด่าเขาว่าโง่ เขามิได้คิดคำด่าเตรียมไว้เสียด้วยสิ เอาอย่างไรดีหนอ แต่ระหว่างที่เขากำลังขบคิดหาคำด่าอยู่นั้นยัยลูกหมาก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

"บ๊อก บ๊อก" ไอ้แมวแก่โรคจิตเอ้ย หลังจากว่าเขาจบยัยลูกหมานั่นก็เดินเข้าไปในบ้าน  ทิ้งให้เขาแค้นจนแทบกระอักเลือด ยัยลูกหมากลับมาให้ข้าด่าก่อน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

10 ความคิดเห็น