อดีตราชันย์วีรบุรุษ จะขอใช้ชีวิตในชาตินี้ให้คุ้มละน่ะ!!

ตอนที่ 5 : เผ่าพันธุ์ หายาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    6 พ.ย. 62

เมื่อ 2 ปี ก่อนนั้น เป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้ว่าตนเองนั้นเป็นแวมไพร์

      "ท่านเรฟีน่าค่ะ ดิฉันอยากเก่งขึ้นมากกว่านี้
      ได้โปรดช่วยดิฉันฝึกฝนด้วย"

      "ไร้สาระ สิ้นดี เลย...
      งั้นขอถาม ง่ายๆ ทำไมถึงอยากเก่งขึ้นละ?
      จอมมาร ก็ตายแล้ว เทพมาร ก็ตาย แล้วเช่นกัน ทำไมถึงอยาก เก่งขึ้นล่ะ"

      "ท่านเอง... ก็คิดแบบ คนรุ่นหลังทั่วๆไปสินะคะ"

      "หมายความว่ายังไง ที่บอกว่าผมคิดเหมือนคนรุ่นหลัง?"

      "ตั้งแต่ที่ เหล่า วีรบุรุษกำจัดจอมมาร และ เทพมารสำเร็จ
      คนยุคหลังจึงไม่คิดจะ ฝึกหรือ พัฒณาเวท ของตนเอง
      แต่เผ่ามังกรได้ข่าวว่าจะมีเทพมารกลับมาค่ะ"

      "ขอคิดก่อนนะ"

เทพมารฟื้นคืนชีพ อย่างงั้นเรอะ มันก็มีความเป็นไปได้เทพมารตนที่ 4 ที่ผมได้สู้
ก็ไม่แน่ใจว่ามันสลาย หรือเปล่า ถ้าหากมันกลับมาจริงเราจะสู้ได้หรือเปล่าน่ะ
ด้วยร่างกาย ของเด็กผู้หญิง
ถ้าเราต้องร่ายเวทบท สุดท้ายจริงๆ ร่างกายนี้จะรับไหวไหมน่ะ

       "ได้สิ ผมจะฝึกให้ การฝึกง่ายๆโจมตีผมให้โดนสักครั้งก็พอ
       ผมจะไม่โจมตีสวนเลย สักครั้งให้เวลา 1 ชมในการฝึก"

       "ดูถูก ฉันเกินไปแล้วนะคะ"

       "จะ ดูถูก หรือ ดูผิด ก็จะได้รู้เดี๋ยวนี้แหละ"

เวทไร้ร่าย บทที่ 89 หน้าที่ 15 ระดับ 10 (มิติบิดเบี้ยว)

หลังร่ายเวทเสร็จบรรยากาศ รอบข้างบิดเบี้ยวและเปลี่ยนเป็นสีดำ

สีหน้าของ เบล นั้นดูตกใจเล็กน้อย

       "มันคือเวท มิติบิดเบี้ยว ละนะ เป็นเวท ระดับ 10 ค่อนข้างกิน พลังเวท เลยละ
       ในที่แห่งนี้ ใช้พลังให้เต็มที่เลย"

       "ยังทำอะไรให้ตกใจเหมือนเคยเลยนะคะ แต่ถ้าเป็นท่านเรื่องแค่นี้คงง่ายมากสินะคะ"

       "ก็ไม่เชิง มันกินพลังเวทมาก เพราะ ฉนั้น ผมจึงใช้ได้แค่ 1 ชม...
       เริ่มการฝึกได้"

ผมได้ร่ายเวท เพิ่มพลังกำลัง กับความเร็วไว้แล้ว ซึ่งก็ กินเวท มาก

ไม่นาน เบล ก็พุ่งมาด้วย ความ เร็ว แต่ก็โจมตีไม่โดนสักครั้ง
ถ้าเป็นคน ปกติ คงตัว ขาด หลายท่อนแล้วละน่ะ

       "ช้ามากๆ"

       "ชิ ถ้าอย่างงั้น ร่ายเวท โบราณ(ศรเพลิง จงปัดเป่าและทำลาย ทุกอย่าง ข้าแห่งมังกรผู้ควบคุมศร 
       จะชี้นำเจ้าเอง เปลวเพลิงแผดเผา สายหลบพริ้วไหว ผสานเป็นหนึ่ง เวทโบราณสายมังกร)

        (ศรเพลิง1000ศร)

หลัง เบล ร่ายเวท เสร็จก็มี ลูกศรเพลิง 1000 ลูกพุ่ง เข้ามา อย่างรวดเร็ว

1000 ลูกนี้ เป็นผมก็คงหลบไม่ได้หรอก น่ะ แต่ถ้าใช้เวท ป้องกันละก็
ผมยกนิ้วขึ้นมาแล้วดีด

        "เวท พื้นฐาน ขั้น 10 (บาเรีย)"

ศร 1000 ลูก พุ่งเข้ามาโจมตี บาเรียทั้งหมด แต่ก็ไม่สามารถทำได้แม่แต่รอยร้าวหรือรอยขีดขวน

        "ทำได้แค่ นี้อย่างงั้นเรอะ มังกรโบราณที่ฉันรู้จัก ยังทำให้ บาเรียนี้พังได้เลยน่ะ"

        "มันยังไม่หมด หรอกค่ะ เวทโบราณ ขั้น สูงสุ-

        "เสียใจด้วยหมดเวลาแล้ว ละน่ะ"

มันทำให้ เบล นั้นทำหน้าหงอยเล็กน้อยหลังจาก ที่โจมตีผมไม่ได้โดน ใน 1 ชม นี้เลย

ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกๆ เหมือนบางอย่างในร่างกายมันหายไป...

ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน... หิวเหลือเกิน....

         "นี้... เบลจัง.."

         "เอ็ะ!? เป็นอะไรหรคะ ท่านเรฟีน่า
         ทำไมทำท่าทางแบบนั้น"

         "หนู..รู้สีกแปลกๆ..."

เบลทำ สีหน้า แปลกใจอย่างมาก ยังกะเห็นอะไรที่ ผิดธรรมชาติอย่างงั้นแหละ

         "นี้ เบลจัง.. ขอกินได้ไหม.."

         "อะ.. เอะ กินอะไรหรอคะ? เดี๋ยวสิ ท่านเป็นอะไรไปคะ"

         "หนู.. ก็ไม่รู้ แต่หิว มากเลย.."

หลังพูดเสร็จ เรฟีน่า พุ่งเข้าไป หา เบล ด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าและ พุ่งเข้าหลังคอ...
เพื่อ ดูดเลือดของเธอ

สีหน้าของเธอตอนดูดเลือดเหมือน ลูกแมวตัวน้อยที่กำลังกิน นมเลย

         "อย่าบอกนะคะ ว่า ท่านกลายเป็น... แวมไพร์ ไปแล้ว"

         "อะ.. อื้ม จ็วบ.. อึก"

เสียงของ แวมไพร์ตัวน้อยที่กำลัง ดูดเลือดของ มังกรโบราณ
 
         "มะ เมื่อ กี่มันอะไรกัน เนี่ย!?"

หลังจากที่ เรฟีน่า กลับมาได้ สติ เธอก็รู้สึกตกใจกับสิ่งที่ตนเองทำลงไป เป็นอย่างมาก

         "ตอนนี้ ท่านน่ะ กลายเป็นแวมไพร์ ที่น่ารักไปแล้ว ยังไงละค่ะ!!"

         "เธอ พูดบ้า อะไรน่ะ!! ผมนี้นะเป็นแวมไพร์"

แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนพลังเวท กลับมาเต็มร้อยเลย แหะ

         "หลักฐาน ก็คาตา อยู่นี้ ค่ะ แวมไพร์ นะหากใช้พลัง เวท มากไปก็จะ เริ่มรู้สึกกระหายเลือด
         เพื่อเพิ่มพลังเวท ของ ตนให้กลับมาเป็นเช่นเดิม แถม ดูท่าทาง ท่านจะไม่ใช้แวมไพร์ ธรรมดาด้วย..
         น่าจะเป็น แวมไพร์เผ่าพันธุ์ จักรพรรดิ เป็นเผ่าพันธุ์ ที่หาก กระหายเลือดเมื่อไหร่จะเพิ่มพลังให้ 
         ตนเอง เป็น 3 เท่าตัวด้วย ค่ะ สรุปง่ายๆ หาก ท่านกระหายเลือดเมื่อไหร่ ก็ไม่มีใครที่จะหยุดท่านได้           ค่ะ แม้ แต่ตอนนี้ เทพ มาร ถ้าสู้กับท่านตอนกระหายเลือด ก็คงเป็นแค่ ลูกไก่ใน กำมือเลยนะคะ"

         "ว่าแต่มัน จะเป็นไปได้ยังไงกัน การที่พ่อและแม่ของฉันเป็นสายเลือดมนุษย์โดยแท้ 
         ทำไมฉันถึงได้กลายเป็น แวมไพร์ ไปได้... อย่าบอกนะว่า!!"

         "อย่างที่ท่านคิดค่ะ มันคือผล จาก การจุติใหม่  ค่ะ เงื่อนไขพวกนี้มันต่างจากการเกิดใหม่ธรรมดา
         เนื่องด้วย การเกิดใหม่คือ การที่ดวงวิญญาณ นั้น ถูกส่งมาเกิด จากเทพธิดา ธรรมดา
         แสดงว่าท่านนั้น ต้องถูกมาส่งจาก พระเจ้า หรือ สูงกว่านั้นคือ มหาเทพธิดา ทั้ง 3 ค่ะ"

แสดงว่า ยัยเทพธิดานั้นไม่ใช้เทพธิดา ธรรมดาสิน่ะ

         "โธ่ เว้ยยยย ถ้าฉันโดนเวท ศักสิทธ์ ที่เดียวก็จอดเลยน่ะสิถ้าอย่างงั้น
         เดี๋ยวก่อนสิ ถ้าหาก เป็นศัตรูที่ฉันเคยสู้ มี อยู่ตัวหนึ่งที่เวทศักสิทธ์ ทำไรมันไม่ได้เลย
         แถมมัน ยังแกร่งขึ้นตอน หลังด้วย อย่าบอกนะว่า...."

         "นั้นก็คือ แวมไพร์เผ่าพันธุ์ จักรพรรดิยังไงละค่ะ เป็นเผ่าพันธุ์ที่หายาก อันดับ ต้นๆของโลกเลยค่ะ"

         "ว่าแต่เธอ... ทำไมถึงรู้เยอะจัง ไหนว่า อยู่แต่ในถ้ำไง"

         "เรื่องทั้งหมด เป็นเพราะ ท่านจักรพรรดิมังกร โอเวียส สอนดิฉันยังไงล่ะค่ะ"

         "เมื่อกี่เธอ พูดว่ายังไงน่ะ?"

         "ท่านจักรพรรดิมังกรเป็นคนสอนฉันค่ะ"

         "ชื่อ ของจักรพรรดิมังกร ชื่อไรน่ะ"

         "โอเวียส ค่ะ มีอะไรผิดแปลกหรอค่ะ"

ตอนที่ผมได้ยินชื่อ นั้น ผมถึงกลับตัวสั้น ไม่ใช้เพราะกลัวหรืออะไร แต่รู้สึก ขำมาก กับชื่อนั้น
เป็นชื่อที่ คุ้นเคยมาก 

          "มันรอดมา จากที่นั้นได้สิน่ะ เจ้านั้นน่ะ..
          มันต้องโกรธ ฉันมามาก เลยละน่ะ เจ้านั้นนะ..."

ผมพูดพร้อมเช็ดน้ำตาที่เล็ดออกมา

           "ท่านรู้จัก ท่านโอเวียส หรอ คะ"

           "ไม่มีไร หรอก น่า เรากลับบ้านกันดีกว่า"

พูดเสร็จผมก็ปิด มิติพร้อมกลับ วิ่งกลับไปที่บ้านด้วยท่าที สดใด กว่าที่แล้วมา





จบแล้วสิน่ะ บันทึกที่ฉันเขียนใส่ ไดอารี่ เมื่อ 2 ปีก่อน ที่ผมจะอายุ 7 ขวบ

           "อืมมมมมมม ตื่นมาอ่านหนังสือยามเช้านี้มัน สดชื่นจริงๆ"

           "อาหาร เช้าได้แล้วค่ะ ท่านเรฟีน่า"

เสียงตามสายยาม เช้าเหมือนเดิม นั้นคือเสียงของเบลที่เรียกให้ผมไปกินเข้ายามเช้า

            "ค่าๆ จะไปกินแล้ว"

และนี้ก็เป็นอีก 1 วันใน ชีวิต ปกติของผม กลับการ จุติใหม่ หวังว่าจะ สงบสุข แบบนี้ตลอดไปนะ(มั้ง)
          

        



       
       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #14 -Unknown (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:30
    เอาตอนต่อไปมาาาา!!!!!!
    #14
    0
  2. #11 Unpopular (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 06:58
    slow life ไปก่อน
    #11
    0
  3. #10 shadowpro (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    ตอนต่อไปปปปป !!!
    #10
    0
  4. #9 ItsDazaiTH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 13:37

    wow สุดยอด

    #9
    0