อดีตราชันย์วีรบุรุษ จะขอใช้ชีวิตในชาตินี้ให้คุ้มละน่ะ!!

ตอนที่ 4 : การฝึกของ เบลเซลัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    5 พ.ย. 62

      "มะ..เมื่อกี่มัน อะไรกัน!?

เอริค กล่าวพูดขึ้นมาเป็นคนแรก

    "ก็แค่ยัด พลังเวทย์ของฉันใส่ใน กริชบอล แล้วก็ปล่อยแค่นั้นเอง"

    "มันต้องบ้าไปแล้ว แน่ๆ ไอ้การ เล่นกริชบอล ที่ขาดสามัญสำนึกแบบ นั้น"

พวกแกมันกระจอกเองยังไงละ ตอนที่ผมมาโลกนี้ครั้งแรกนะแค่ ควบคุมเวทมนผมพังก้อนหินทั้งก้อนยังได้

     "อยากรู้จริงๆ สิน่ะ ว่าทำไม"

     "แน่นอน สิ อยากรู้ไอ้เรื่องทำลายสามัญสำนึกแบบนั้น น่ะ"

     "นายน่ะ ฟึกยังไม่ดีพอ การควบคุมเวท ของนายมันแย่มาก นายนะ ใส่ พลังเวทย์ไปแค่ พอเหมาะ ใส่ไป
     เพียงแค่ให้มัน พุ่งหรือไม่ให้มันระเบิด แต่สำหรับฉันน่ะ ฉันคำนวณ ขีดจำกัดของมันไว้แล้วละ"

      "โถ่ เว้ยยย!!"

เอริคตอบเพียงคำสั้นๆ พร้อมทั้งน้ำตา

ไม่นาน ฟีน่าจะก็เดินมากระซิบข้างหูผม

       "เอริค น่ะเขามั้นใจใน กริชบอลมากเลยน่ะ ด้านความสามารถอื่นก็แทบไม่มี
       เพราะ ฉนั้นการที่ เธอไปทำลายความ มั้นใจของเขามันก็เลย ทำให้เขา
       ไม่เหลือความมั้นใจ อีกแล้ว"

หึ ช่างไร้สาระเสียจริง ไอ้พวกเด็กยุค หลัง เทพมาร เนี่ยคงต้องสั่งสอนสักหน่อยซะแล้ว

       "เอริค นายน่ะ แค่ แพ้ครั้งเดียวถึงกลับเสียความมั้นใจอย่างงั้นเลยหรอ ห่ะ!!
       นายนะ ยังเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า รู้สึกว่าตนเองต่ำต้อยที่แพ้ผู้หญิงอย่างงั้น เรอะ
       ถ้าอย่างงั้นทำไม ไม่พยายาม มากขึ้นทำลายขีดจำกัดของตนเอง ซะ 
       นาย ยังอยากเป็น HUNTER Rank S อยู่ ไหม ถ้าอย่างงั้น ก็ต้องพยายาม
       แกร่งมากขึ้น การที่ เด็กผู้ชายมานั้งร้องไห้ที่แพ้เด็กผู้หญิงน่ะ มันไม่ได้ ดูเท่ เลย
       ทั้งๆ ที่ ยัง บอก ความฝัน ของคนอื่นว่าไร้สาระเลยแท้ๆ"

ผมบ่น ชุดใหญ่ใส่ เอริค พร้อมกับเดินจากไป

        "เดี๋ยวสิ เรฟีน่า!!"

ฟีน่าเรียกผมแต่ผมก็ไม่สนใจและมุ่งหน้าออกจากหมู่บ้าน

ไม่นาน หลังจากที่ผมออกมา จากหมู่บ้านสักพัก ผมก็เริ่มบทสนทนา กับ เบล

         "เบล พร้อมหรือยัง(ทรจิต)"

         "พร้อมแล้ว ค่ะ(ทรจิต)"

เวทไร้ร่าย บทที่ 89 หน้าที่ 15 ระดับ 10 (มิติบิดเบี้ยว)

หลังใช้เวทเสร็จ บรรยากาศ รอบข้างก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสี ดำทั้งหมด

          "เห็นกี่ที ก็ยังสุดยอดเหมือนเคยเลยนะคะ"

          "ก็แค่การ ปล่อยพลังเวท และบิดบรรยากาศ รอบๆเอง"

          "สถานที่นี้ จะไม่มีใคร พบเห็น หรือได้ ยินเสียงจากภายนอก 
          สามารถใช้ พลังได้เต็มที่เลย เงื่อนไขการฝึกเหมือนเดิม โจมตีฉันให้ได้สักครั้งใน 1 ชม นี้...
          เริ่มการ ฝึกได้!!"

พูดเสร็จ เบลก็เปลี่ยนเป็นร่างมังกร และ พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง 
แต่ก็ ไม่สามารถ โจมตีผมได้ แม้แต่น้อย

           "หลบได้ อีกแล้วนะคะ ถ้าอย่างนั้น ร่ายเวทโบราณ"
           (ดินแดน แห่งการสาบสูญ พลังมังกรแห่งความโกธา พลังของข้าจงไหล เวียนไปที่จุดหนึ่งจุดเดียว
            สายลมที่พัดพา เพลิงที่เผาพลาน จงผสานเป็นหนึ่ง เวทมังกรโบราณ)
            
            "(เพลิงแห่งการเริ่มต้น)"

ทันใดนั้นก็มี ลูกบอลเพลิง ขนาดยักษ์ พุ่งออกมาจำนวนมาก 
แถมมันยังตามติดผมด้วย

            "เป็น เวทที่น่ารำคาญ จังนะ"

เวทไร้ร่าย บทที่ 101 หน้าที่ 1 ระดับ 8 (ยกเลิกเวท ขั้น 8)

หลังใช้เวทเสร็จก็ มี คลื่นเวทกระจายออกมา ทำให้บอล เพลิงทั้งหมดหายไป

             "ว่าไง เหลือ 30 นาทีแล้วน่ะ"

             "แกร่งเกินไปจริงๆ นะคะ ท่านราชันย์วีรบุรุษ"

             "ตอนนี้ เป็นแค่ อดีตแล้ว ละน่ะ"

การฝีกก็ ดำเนินต่อไปเรื่อย สุดท้ายแล้ว เบล ก็โจมตี ผมไม่โดนเลยสักครั้ง

              "ยัง อ่อนหัด เหมือนเคยเลยนะ เบล"

              "ท่านราชันย์วีรบุรุษ นะ แกร่งเกินไปต่างหาก"

              "นี้ เบลจัง..."

ไม่นานเรฟีน่าก็พูดด้วยท่าทางอ่อน เพลีย และ ดูอ้อน น้อมขึ้น
ไม่ว่า จะมองมุมไหนก็ดูท่าทาง น่ารักเหมือนเด็กสาว ตัวน้อยๆ


               "ถึงเวลา แล้วสินะคะ แต่ว่าท่านในตอนนี้นะ ดูน่ารักมากเลยน่ะ
                แต่ก็ช่วยไม่ได้ละน่ะ"

ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ เบล

                "จะกินละน่ะ.."

พูดเสร็จผมก็กัดไปที่ หลังคอของเบล เพื่อดูดเลือด

ใช้แล้วหล่ะ ผมนะเป็นแวมไพร์ ส่วนสาเหตุนั้น ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
มันอาจเป็นคำสาปหรืออะไรก็ ชั่ง แต่ทุกครั้งที่ ผมใช้เวท มากเกินไป
ร่างกาย ของผมจะรู้สึกอ่อน เพลีย และ กระหายเลือด

หลังจากผมดูดเลือดเสร็จผมก็ยกเลิกมิติบิดเบี้ยว
พร้อมกับ ค่อยๆ เดินกลับบ้าน พร้อมกับเบล

                "น่ารักจริงๆ นะคะ"

                "หยุดพูดได้แล้ว น่า"

                "ก็ตอน ที่ท่านหิวเลือดนะน่ะ ท่าทั้ง พูดจา สุภาพ
                ไม่เย็นชา แถมทำตัวน่ารักอีก อร้าย--

ผมใช้เวท ปิดปากของ เบล ไปซักพักดีกว่า ชักน่ารำคาญแล้ว




ตอนนี้จะสั้นหน่อยนะครับ 
เพื่อเป็น ทางปู่บท ตอนต่อได้ง่ายขึ้น

อย่าลืมคอมเมน เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะครับ
ขอขอบคุณทุกท่านที่ อ่านนะครับ ขอบคุณครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #8 pznrthe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:31

    อืม.. จากความรู้ของผมนางเอกเราน่าจะเป็นโลลิหรือปล่าวเนื่องจากเป็นแวมไพร์​เพราะมันเป็นแบบนี้เกือบทุกเรื่อง


    #8
    0
  2. #7 shadowpro (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 17:21
    N..Nani เป็นแวมไพร์ตอนไหนกัน
    #7
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(