อดีตราชันย์วีรบุรุษ จะขอใช้ชีวิตในชาตินี้ให้คุ้มละน่ะ!!

ตอนที่ 6 : ทักษะติดตัวทำงาน สกิลสอดรู้สอดเห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    17 ธ.ค. 62

      "เห้ออ..."

เสียงของเด็กสาวตัวน้อยถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย

ในตอนนี้ตัวของผมนั้นเรีนนรู้เวทโบราณจำนวนมาก
แต่ผมไม่รู้เวท เกี่ยวกับโลกของปัจจุบันนี้เลย.. 

ในอดีตตอนที่มาต่างโลกแรกๆ  ผมเป็นคนที่สนใจในการเรียนรู้เวทอย่างมาก
ผมใช้เวลาหลายปีในการเรียนรู้เวท   และพบเจอกับผู้คนจำนวนมาก

แต่หลังๆมานีัเหมือนมันเริ่มจะตันๆแล้วสิ
ล่าสุดที่เรียนรู้เวท  ใหม่ก็เป็นตอนที่สู้กับเทพมารละน่ะ...


-----------------------------------------------

ณ   สถานที่แห่งหนึ่ง

      "หึนี้มันก้ผ่านมาหลายปีแล้วสิน่ะ ที่ข่าวลือว่าราชันวีรบุรุษตายลงน่ะ"

ปีศาจตนที่ 2 กล่าว

      "เจ้านั้น มันตายเป็นด้วยเรอะ   ตอนที่ข้าสู้กับมันล่าสุดยังกะตัวตนระดับพระเจ้าแท้ๆ
      ทุกเวทที่ข้าใช้ได้  มันกลับใช้ได้แข็งแกร่งกว่าข้าอีก..  แม้แต่เวทที่ข้ามั่นใจว่าข้า              ใช้ได้คนเดียว เจ้านั้นยังใช้สวนกลับใส่ข้าเลย  น่าเจ็บใจจริงๆ.."

ปีศาจตน ที่ 1 กล่าว

       "แต่มันก็อาจจะเป็นอย่างข่าวลือที่ว่า มันสู้กับเทพมาร ตนสุดท้าย
       และก็จบลงที่ร่างสลายทั้งคู่"

ปีศาจตนที่  3 กล่าว

       "จะยังไงก็ชั่งถ้ามันยังมีชิวิตอยู่ข้าขอไม่สู้กับไอ้ตัวตนระดับนั้นอีก

ปีศาจตนที่  1 กล่าว

       "นี้คงถึงเวลาที่ต้องดำเนินแผนการต่อไปแล้วละน่ะ.."

ปีศาจตนที่  2 กล่าว

       "ข้าไม่ร่วมด้วยหรอกน่าใครจะไปรู้ว่าเจ้านั้นตายจริงหรือเปล่า
       ข้าขอตัวลาละ

ปีศาจตนที่  1 กล่าวพร้อมกับออกจากบทสนธนานี้

       "หึชั่งเป็นจอมมารที่ขี้กลัวอะไรขนาดนี้"

ปีศาจตนที่ 2 กล่าว

       "ว่ายังไงละ ซีนิค เจ้าจะเข้าร่วมแผนการหรือไม่ละ?"

ปีศาจตนที่ 2 กล่าวถามพร้อมกับแสยะยิ้ม

       "แน่นอนสิ  เลดัส เราจะทำลายโลกที่บิดเบี้ยวนี้เอง..."


------------------------------------------


       "ถ้าจะเข้าโรงเรียนต้องอายุสัก 10 ปีสินะ  ตอนนี้ผมก็อายุได้ 7 ขวบ
       อีก 3  ปีสิน่ะ.. "

        "เห้ออออออ...   น่าเบื่อๆๆๆๆๆๆ"

ผมรู้สึกเบื่อกับชีวิตสุดสโลไลฟ์ตอนนี้มาก
หนังสือที่อ่านในห้องสมุดก้อ่านหมดแล้ว

ตอนนี้จะทำไรดีล่ะ

ไปล้างบาน  สัตว์เวท ดีไหม
หรือจะไปสร้างลัทธิและไล่กระทืบพวกชั่วดี

หรือไม่ก็บินไปกลางเมืองหลวงและระเบิดพลังเวทโบราณ
กลางท้องฟ้าดี.. 

จะอันไหนก็ไม่เวิร์คทั้งนั้นแหละ... 


        "คิดออกแล้ว!!"

ในเมื่อเราสร้างมิติบิดเบี้ยวได้

แล้วทำไม้เราจะ สร้างมิติใหม่ขึ้นมาเองไม่ได้ละ!! 

หลังคิดได้ผมรีบวิ่งออกจากห้องนอนแล้วออกบ้านโดยทันที

แต่ก็มีคนขัดจังหวะเล็กน้อย


        "นั้นลูกจะไปไหนน่ะ  ดูตื่นเต้นผิดปกติจังนะ"

เซียร์ กล่าวถาม

         "หนูจะไป เดินเล่นนิดหน่อยค่ะ"

ก็ไม่ได้โกหกสักหน่อยนะ ก็แค่จะไปเดินเล่น นิดหน่อยเอง
(พร้อมกับสร้างมิติใหม่ละน่ะ) 

         "อ่า...   ว่าแต่ เบล หายไปไหนหรอ คะ? 
         ไม่เห็นตั้งแต่เช้าแล้ว"

ผมเพิ่งสังเกตถึงความผิดปกติ ทุกครั้งที่ผมออกมาจากห้องนอน
เบล  ก็จะตามผมมาตลอด แต่ครั้งนี้กลับไม่เห็นแม้แต่หน้า

          "เห็นว่า ไปทำธุระละน่ะ ลูกไม่ต้องไปสนใจหรอก"

หึ   ไม่สนได้ไง คนอย่างผมนะ ชอบสนใจสิ่งรอบข้างละน่ะ
หรือง่ายๆ ชอบ เผือก นั้นเอง แต่ก็เพราะความชอบเผือกนี้ทำให้ผมนั้น
เรียนรู้เวท ได้มากมายขนาดนี้ละน่ะ

เรื่องการสร้างมิติใหม่ค่อยทำทีหลัง
เราไปหา เบล ก่อนละกัน

          "ค่ะ งั้นหนูไปเดินเล่น(ไกลๆ) ก่อนนะคะ"

          "เดินดีนะ เรฟีน่า รีบกลับก่อนมืดละไม่งั้นแม่จะลงโทษให้
          ไม่รู้ลืมเลย"

พูดซะน่ากลัวเลย   คงต้องรีบๆไปหน่อยละน่ะ

พอฟังเสร็จผมก็เดิน ออกจากบ้าน และเริ่มใช้เวท (¢ตรวจสอบ) 

ไม่นานก็มีจุดปรากฎขึ้นมา จุดสีเขียวคือที่อยู่ของเบล
แต่สิ่งที่ทำให้ผมตกใจคือ... 

จุดตรงนั้นที่เบลเซลัสอยู่ คือ   รังมังกร






   





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #15 shadowpro (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 11:39
    มาสักที
    #15
    0