เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,281 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,400 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,315

    Overall
    963,281

ตอนที่ 237 : วังสวรรค์สยบมารปรากฏ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 611 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

ตอนที่ 219

วังสวรรค์สยบมารปรากฏ 1

 

                ค่ำคืนผู้นำดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะแทบจะทั้งหมด ถูกเรียกตัวเข้าประชุมหารือกันอย่างเคร่งเครียด ทำให้เสวี่ยหมิงและหนิงเซียนไม่ถูกจับตาเป็นที่สนใจ จึงได้ออกมาเดินชมทิวทัศน์โดยรอบ พลางหารือพูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ความสนิทสนมของทั้งสองยิ่งมายิ่งแนบแน่น แม้ไม่ต้องเอ่ยถ้อยคำฝากรัก แต่ทั้งสองต่างรู้แก่ใจถึงท่าทีของแต่ละฝ่าย ความอบอุ่นล้วนแผ่ซ่านอยู่ในอุรา ทุกขณะช่วงเวลาที่ได้เดินเคียงคู่กัน

 

                "พี่เสวี่ยหมิง ข้ารู้ดีว่าท่านประมุขทำผิดต่อท่าน แต่อย่างไรนางก็มีบุญคุณต่อข้า หากเรื่องราวในครานี้จบลง ข้าอยากให้พี่เสวี่ยหมิงยก..."

 

                เสวี่ยหมิงยกมือปราม พลางฉีกยิ้มกว้าง "หนิงเซียน...เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป พี่เสวี่ยหมิงรู้ดีว่าควรทำเช่นไร อีกประการหลังจากเสร็จสิ้นเรื่องราวในครานี้ พี่ก็อยากที่จะรู้เรื่องราวของตระกูลหลง คงจะไม่รั้งอยู่ที่นี่นาน ดังนั้นฮัวเหวินเยี่ยนจะปฏิบัติเช่นไรในอดีต ก็เป็นเพียงเรื่องที่ผ่านไปแล้ว เพียงแต่ว่า..."

 

                "เพียงแต่อะไร"เด็กสาวใช้ดวงตากลมโต จ้องไปที่ใบหน้าคมเข้มของเสวี่ยหมิงด้วยความสงสัย

 

                "เพียงแต่เจ้าจะยินยอม ออกเดินทางท่องไปในโลกกว้างพร้อมกับพี่ชายคนนี้..."

 

                "ท่าน..."หนิงเซียนสองแก้มแดงซ่านอีกครั้ง

 

                "หากเจ้าไม่ตอบคำ พี่เสวี่ยหมิงจะถือว่าเจ้าตกลงนะ"

 

                "อืม..."

.

.

                รุ่งเช้ามาเยือน แสงอรุณแรกของวันอาบไล้ผู้คนที่ยังคงหลับใหลของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ เพราะความอ่อนเพลีย แม้เสียงฟ้าร้องเบื้องบนจะยังคงดังไม่หยุดหย่อน ก็ยังมิอาจเอาชนะความง่วงเหงาของผู้คนไปได้

 

                แม้จะยังไม่อยากที่จะลืมตาตื่น แต่เพราะเรื่องราวยังไม่อาจนิ่งนอนใจ ผู้นำกลุ่มต่าง ๆ เมื่อได้รับถ่ายทอดคำสั่ง ก็เร่งปลุกผู้คนของตนเอง แจกจ่ายโอสถฟื้นพลังที่ได้รับมอบมา ก่อนที่จะประกาศเรื่องราวที่ได้รับถ่ายทอด ให้ทุกคนยังต้องตรึงสถานการณ์เอาไว้ก่อน พร้อมตั้งกลุ่มขบวนตรวจตราเข้มงวด ในทุกจุดเสี่ยง

 

                เวลาล่วงเลยเข้ายามสายของวัน ขบวนทัพตรวจตราจึงถูกส่งแยกย้ายกันไปตามจุดต่าง ๆ  พร้อมด้วยขบวนรบเคลื่อนที่ไวซึ่งถูกคัดเลือกเมื่อเช้าก็จัดตั้งแล้วเสร็จ

 

                กระทั่งยามเที่ยงวันผ่านพ้นไปเข้าสู่บ่ายคล้อย สายฟ้าที่อ่อนโทรมกลับยังไม่สิ้นสุดลงตามที่คาด สองกองทัพที่ตั้งท่าตระเตรียมอยู่ในเขตปลอดภัยของตนเอง จึงยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เกิดขึ้น ความตึงเครียดกดดันโหมทวีเข้าใส่ทั้งสองฝ่าย แต่เมื่อสัญญาณเริ่มศึกยังไม่ดังขึ้น ชนชั้นผู้น้อย ก็ทำได้เพียงรั้งรอเท่านั้น

 

                แม้เรื่องราวภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะจะปลอดภัย แต่หลงซานอี้รู้ดีว่าการตัดสินใจของตน ที่เข้าร่วมกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะในครั้งนี้ ล้วนส่งผลกระทบต่อตระกูลหลงเหมันต์ ดังนั้นจึงไม่อาจรั้งรออยู่แต่ในม่านป้องกันชั้นที่สอง เพราะหากฝั่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์ถือโอกาสโจมตีตลบหลัง แบ่งทัพออกไปกวาดล้างผู้คนของตระกูลหลงเหมันต์ เรื่องราวคงเลวร้ายสุดกู่ ดังนั้นเมื่อปรึกษากับฮัวเหวินเยี่ยนจนเสร็จสิ้นแล้ว หลงซานอี้จึงเลือกที่จะจากไปก่อนที่สายฟ้าจะสงบลง

 

                แต่ก่อนที่จะจากไปหนิงเซียน และเสวี่ยหมิงยังได้เดินทางมาส่ง พร้อมเอ่ยคำร่ำลา ก่อนที่หนิงเซียนจะกระซิบกระซาบบางอย่างกับผู้เป็นอาจารย์ และเอ่ยทิ้งท้ายพร้อมรอยยิ้มซุกซนว่า...ว่านางจะไปเยือนตระกูลหลงเหมันต์เป็นสถานที่แรก

.

.

                เรื่องราวตั้งท่าเตรียมประจัญบานกันของทั้งสองฝั่ง แม้ดูสงบเงียบ แต่กลับมีเหตุการณ์ผิดปกติเกิดขึ้นบนเรือเหาะมังกรโลกันตร์ของหลงต้าซิน

 

                "นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร"หลงต้าซินเอ่ยด้วยความตกใจ เมื่อตนเองที่อยู่ในระดับลมปราณเที่ยงแท้ กลับถูกน้องชายต่างมารดาซัดจนกระเด็นปลิว "เจ้าคิดทรยศ"

 

                "ข้าไม่เคยทรยศพวกเจ้า เพราะข้าไม่เคยเป็นพวกของเจ้าแม้แต่ชั่วชมหายใจเดียว" เซียนเฒ่าประหลาด ถือกระดิ่งวิเศษในมือเอ่ยพลางสั่นกระดิ่ง

 

                หลงอู่ถูกหลงต้าซินนำตัวมาให้เซียนเฒ่าประหลาดเมื่อคืนวันก่อน ด้วยหมายว่าจะใช้ร่างของน้องชายต่างมารดา ในการทดลองปลูกถ่ายพลังวิหคเพลิงอมตะขั้นสูง แต่เรื่องราวกลับไม่เป็นดังคาด ร่างของน้องชายที่ถูกเซียนเฒ่าประหลาดทดลองตลอดทั้งคืน กลับออกมาเป็นหุ่นเชิดวิญญาณของอีกฝ่าย ไม่เพียงถูกควบคุม แต่พลังฝีมือก็สูงล้ำขึ้นจนแม้แต่หลงต้าซินยังอดหวั่นใจมิได้

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า"หลงต้าซินหัวเราะดังลั่น "ลำพังแค่หุ่นเชิดของหลงอู่ เจ้าคิดรึว่าจะเอาชนะข้าไปได้ หรือต่อให้เจ้าเอาชนะได้จริง เจ้าคิดว่าตนเองจะสามารถจะหลบหนีไปจากผู้ฝึกตนระดับลมปราณสวรรค์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์ได้เช่นั้นรึ"

 

                "แน่นอนหากเป็นยามปกติ ข้าอยู่ในดินแดนตระกูลหลงของเจ้า เรื่องราวก็คงยากอยู่ แต่ในยามนี้เป็นเจ้าเองที่โง่เง่าพาข้าออกมายังสมรภูมิรบเช่นนี้...แถมพวกเจ้ายังต้องพึ่งพาข้าในการกลั่นโ,หิตศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นต่อให้พลาดก็..."ไม่ทันที่เซียนเฒ่าประหลาดจะเอ่ยจบ หลงต้าซินก็ฉวยโอกาส ลอบโจมตีเซียนเฒ่าประหลาดในทันที

 

                เปรี้ยง !!!

                หมัดที่อาบไล้ด้วยเพลิงไฟของมังกรโลกันตร์ ต่อยทะลุร่างของเซียนเฒ่าประหลาดที่มีพลังเพียงแค่เชื่อมฟ้าดินขั้นกลาง ง่ายดายราวกับใช้กระบี่แหลมทิ่มแทงทะลุม่านกระดาษ

 

                เสียงปะทะสงบลง พร้อมร่างที่ล้มหงาย โลหิตทะลักล้น ดวงตาเบิกโพล่งตกตายด้วยสภาพไม่ยินยอม

 

                "เจ้าโง่ที่คิดว่าตนเองสำคัญเพียงนั้น" หลงต้าซินมองดูร่างไร้วิญญาณของเซียนเฒ่าประหลาดที่หงายล้มตึงลงไปกับพื้น ก่อนจะมองไปยังร่างของหลงอู่ที่ล้มลงตามไปด้วยความโกรธแค้น "เจ้าคิดว่าลำพังความสามารถในการสกัดโลหิตเพลิงของตนเอง จะทำให้ข้าไม่กล้าฆ่าเจ้านะรึ ความคิดตื้น ๆ เช่นั้นมันง่ายเกินไป ตลอดเวลาข้าแอบให้คนศึกษาวิธีการที่เจ้าใช้ทั้งลอบบันทึกทุกขั้นตอนที่เจ้าทดลองระยะเวลาหลายเดือน จนตอนนี้ข้ามีนักปรุงโอสถที่พร้อมจะช่วยเหลืองานข้าสำรองเอาไว้อยู่แล้ว" เอ่ยจบหลงต้าซินก็เดินตรงไปหยิบกระดิ่งที่ล่วงหล่นลงจากมือของเซียนเฒ่าประหลาดขึ้นมาชมดูด้วยความสนใจ แต่เพราะเสียงสัญญาณที่ส่งมาจากเรือเหาะมังกรโลกันตร์ไร้พ่ายดังขึ้นเสียก่อน หลงต้าซินจึงไม่มีเวลาในการตรวจสอบซากศพของเซียนเฒ่าประหลาด และหลงอู่

 

                สายฟ้ากำลังจะสิ้นสุด ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม !!!

                คำสั่งที่ดังลั่นกรอกหูทุกผู้คนของหลงเทียนหยู เร่งเร้าบรรยากาศฮึกเหิมให้กับขบวนรบฝั่งพันธมิตรมังกรโลกันตร์ ก่อเกิดเสียงขานรับของกองกำลังทั้งบนฟ้า และเบื้องล่างสะท้านก้องไปทั่วสมรภูมิเบื้องนอกม่านพลัง

 

                ฟากฝั่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะเอง ที่เตรียมการรับมืออยู่ก่อน เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องดังของฝั่งตรงข้าม แม้จะรู้ว่าภายในม่านพลังชั้นในล้วนปลอดภัยตามคำบอกล่าวของผู้นำตนเอง แต่ยังอดจิตใจระย่นระย่อมิได้ ภาพเหตุการณ์ความพ่ายแพ้เมื่อสองวันก่อน ล้วนผุดขึ้นในหัวสมองอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

 

                ฮัวเหวินเยี่ยนและผู้นำของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะเองก็รู้ดี ว่าความกลัวที่เกิดขึ้นในจิตใจของเหล่าพันธมิตร ยากที่จะลบล้างในเวลาอันสั้น และมีเพียงแต่ชัยชนะที่จับต้องได้เท่านั้น จึงจะเพียงพอกระชากขวัญผู้คนให้กลับมาฮึกเหิมได้อีกครั้ง เพียงแต่ขุมกำลังของตนเองนั้นไม่เพียงพอจะกระทำได้

 

                ...หนทางเดียวที่เหลืออยู่ของพันธมิตรดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะคือการตั้งรับ และรอเพียงฝั่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์หมดกำลังใจ และถอยร่นกลับไปเองเท่านั้น

 

                "เจ้า"ฮัวเหวินเยี่ยนที่เพิ่งจะได้พบหน้ากับหนิงเซียน และเสวี่ยหมิงอีกครั้ง หลังจากคิดทบทวนมาสองคืน นางก็ละวางทิฐิลงไปมาก เพราะรู้ดีว่าเรื่องราวหลาย ๆ สิ่งที่ทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะยังคงอยู่รอดได้จนถึงวันนี้ เสวี่ยหมิงล้วนมีส่วนเกี่ยวข้อง "ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่วันวานเข้าใจเจ้าผิดไป" แม้จะเอ่ยยอมรับผิด แต่กลับมิได้แจกแจงเรื่องราว รวมถึงท่าทีก็มิได้อ่อนน้อมดั่งคำกล่าว

 

                "อา..."เสวี่ยหมิงเองที่รู้แก่ใจดี ว่าฮัวเหวินเยี่ยนกระทำสิ่งใดต่อตนเองบ้าง แม้ไม่ชอบใจ แต่เพราะตนเองรับปากกับหนิงเซียนเอาไว้แล้ว แต่เมื่อพบหน้ากับประมุขผู้นี้จริง ๆ อารมณ์หงุดหงิดพลันบังเกิด

 

                คำ...โทษตายละเว้นได้ แต่โทษเป็นยังต้องมี ปรากฏขึ้นในใจ หากไม่ถือโอกาสเอาคืนตอนนี้ จะให้รอถึงเมื่อไหร่กัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 611 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #3330 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 19:49

    ขอบคุณมากครับ




    สู้ๆๆครับไรท์ถึงแม้ทำให้ข้าค้างก็ตาม

    #3330
    0
  2. #3325 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 14:21
    ช่ายยยย อาหมิงลื้อพูดถูก จะให้รอถึงเมื่อไหร่
    ยัง ยังไม่รีบลงตอนใหม่อีก จะให้รอถึงเมื่อไหร่กัน ข้าขอร้องท่าน ได้โปรดลงตอนใหม่เถอะ อย่าทรมานกันเลย
    #3325
    2
    • #3325-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 237)
      30 สิงหาคม 2561 / 15:07
      555+ รอถึงพรุ่งนี้ ^ ^
      #3325-1
    • #3325-2 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 237)
      30 สิงหาคม 2561 / 19:48
      เห็นด้วยอย่างยิ่งนัก
      #3325-2
  3. #3324 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 13:56
    ขอบคุณครับ
    #3324
    0
  4. #3322 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 13:44
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #3322
    0