เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 962,848 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,404 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,882

    Overall
    962,848

ตอนที่ 236 : พลังปกป้องศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 595 ครั้ง
    29 ส.ค. 61

ตอนที่ 218

พลังปกป้องศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

 

                พลังปกป้องที่แท้จริงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะที่กำลังก่อเกิด มีพลังปกป้องเทียบเท่ากับรูปปั้นมังกรเพลิงน้ำแข็งที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์ ซึ่งพลังของมันก็เพียงพอที่จะต้านทานผู้บุกรุกในระดับลมปราณสวรรค์ได้พร้อมกันนับสิบคน แต่หากมีผู้ฝึกตนในระดับจักรพรรดิลมปราณปรากฏขึ้น การป้องกันเช่นนี้ก็หามีประโยชน์แม้แต่น้อย เพียงแต่ขอบขั้นของการบรรลุเซียนนั้น ไม่เคยปรากฏขึ้นอีกเลย นับตั้งแต่ผ่านพ้นยุคของผู้ก่อตั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในอดีตกาล

 

                บนเรือเหาะมังกรโลกันตร์ไร้พ่าย แม้หลงเทียนหยูจะไม่รู้เรื่องราวตำนานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ แต่เมื่อเห็นพลังลมปราณอันหนาแน่นที่แผ่ออกมาจากรูปปั้นทั้งสอง ดวงตาของหลงเทียนหยูซึ่งกำลังเร่งฟื้นคืนลมปราณ ก็แปรเปลี่ยนเป็นเล็กรี แผ่พลังจิตวิญญาณจับจ้องไกลนับร้อยลี้ แต่ทันใดนั้น...เมื่อพลังจิตวิญญาณของมันเข้าใกล้บริเวณที่ได้รับความคุ้มครองจากรูปปั้นวิหคคู่หยินหยาง ร่างของมันก็พลันสั่นสะท้านโลหิตสดไหลซึมออกจากมุมปาก ใบหน้าที่เคยฮึกเหิมกลับกลายเป็นบิดเบี้ยวเหยเก

 

                "บัดซบ !!! เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไรกัน ทำไมพลังปกป้องที่หลับใหลนับหมื่นปีของพวกวิหคอมตะถึงได้ฟื้นตื่นขึ้นมาในยามนี้" คลื่นอารมณ์ที่สั่นไหวของหลงเทียนหยู ทำเอาผู้คนที่อยู่รอบข้างเสียหลักล้มลงด้วยความหวาดกลัว "เนื้อชิ้นโตวางอยู่ตรงหน้า แต่ข้ากลับไม่อาจหยิบกิน...แต่อย่าหวังว่าข้าจะยอมแพ้พวกแก ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์ต้องเป็นอันดับหนึ่งในแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น"

 

                เมื่อไม่ยินยอมรับผลที่เกิดขึ้น หลงเทียนหยูจึงสั่งเรียกระดมมันสมองของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์เข้าหารือเป็นการด่วนในทันที

.

.

                หลังจากที่ม่านพลังชั้นที่สอง ซึ่งเกิดขึ้นรอบรัศมีสิบลี้ของภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้น ฮัวเหวินเยี่ยนก็ไม่สนใจเรื่องราวใดอีก ลืมเลือนเรื่องราวของเสวี่ยหมิง หนิงเซียน แม้แต่หลงซานอี้ก็ถูกปล่อยให้ยืนเคว้งอยู่ที่เดิมเพียงลำพัง

 

                แม้ร่างกายของฮัวเหวินเยี่ยนจะยังไม่ฟื้นคืน แต่ยังฝืนทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ใช้พลังลมปราณถ่ายทอดเสียงที่สั่นสะท้านฟ้าดินแกร่งกร้าวไปด้วยอำนาจสั่งการ ประกาศให้ทุกผู้คนรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น พร้อมสั่งให้ กองกำลังหลักของดินแดนวิหคเพลิงอมตะเคลื่อนเข้าสู่เขตปกป้องชั้นที่สองในทันที แต่เพราะพื้นที่ปกป้องมีจำกัด ทำให้มีผู้คนส่วนหนึ่งจำต้องตั้งค่ายพักแรมกันอยู่ที่รอบ ๆ ม่านพลังชั้นที่สอง

 

                หลงซานอี้ หนิงเซียน และเสวี่ยหมิง ที่ถูกหลงลืม หาได้ใส่ใจกับการจัดกำลังพลอพยพในเบื้องต้น แต่ด้วยศักดิ์ฐานะของทั้งหมด ทั้งสามจึงเหินทะยานกลับเข้าสู่เขตชั้นในของภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์ โดยไม่ได้รั้งรอฮัวเหวินเยี่ยนที่แยกตัวออกไปก่อนหน้ากลับมา

.

.

                ณ ห้องฝึกตนส่วนตัวของหนิงเซียน

                "ท่านอาจารย์ เรื่องทั้งหมดก็เป็นเช่นที่ข้าเล่าให้ฟัง" หลังจากที่ทั้งสามเดินทางมาถึงห้องฝึกตนของหนิงเซียน หนิงเซียนก็เล่าเรื่องราวของเสวี่ยหมิงให้หลงซานอี้ฟังแทบจะทั้งหมด ยกเว้นเพียงบางเรื่องที่เสวี่ยหมิงเคยเอ่ยกับหนิงเซียนว่าตนเองจำต้องปกปิดเอาไว้ รวมถึงแซ่ที่แท้จริงของบิดาเสวี่ยหมิงด้วย

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า วาสนานำพา...วาสนานำพา...ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะคือเด็กหนุ่มผู้นั้น" หลงซานอี้หันไปยิ้มให้กับเสวี่ยหมิง "ถ้าเจ้าคือเด็กหนุ่มในถ้ำร้าง" หลงซานอี้หลับตาหวนรำลึกถึงเรื่องราวในอดีต "ถ้าเช่นนั้น เจ้ายังจำสร้อยเส้นนั้นได้อยู่หรือไม่ ถ้าเจ้ายังมีมันอยู่ ข้าขอดูมันหน่อยได้หรือไม่" ดวงตาหลงซานอี้ทอแววคาดหวัง แม้ความเป็นไปได้ที่จี้หยดน้ำที่ตนเองเห็นในวันนั้น จะเป็นจี้วิญญาณมังกรเหมันต์ และเสวี่ยหมิงอาจจะเป็นทายาทของน้องชายตนเองจะมีไม่มาก แต่ในใจลึก ๆ มันก็คาดหวังให้เป็นเช่นนั้น

 

                เสวี่ยหมิงพยักหน้ารับ แต่เมื่อทดสอบเรียกสร้อยหยดน้ำออกมาก็พบว่า เรื่องราวไม่เป็นดั่งที่คิด เพราะจี้หยดน้ำนั้นได้สูญสลายไปพร้อมกับวิญญาณของต้าหลง ซึ่งช่วยชีวิตเสวี่ยหมิงเอาไว้เมื่อตอนที่หลุดเข้าไปยังมิติลึกลับ พร้อมกับช่วยเหลือตนเองในการต่อสู้กับพลังเพลิงทมิฬของดวงตาเทพมารบรรพกาล...จนเจตจำนงสุดท้ายที่หลงเหลือแหลกสลาย

 

                "แย่แล้ว สงสัยว่าผู้เยาว์จะทำมันหล่นหายไปเสียแล้ว ไม่ทราบว่าท่านผู้อาวุโส..."

 

                แต่เดิมหลงซานอี้เพียงแค่คุ้นตากับจี้หยดน้ำของเสวี่ยหมิงเท่านั้น ว่ามีส่วนคล้ายกับสร้อยมังกรเหมันต์ที่...หลงหยางสือน้องชายตนเองพกพาหลบหนีออกไปจากตระกูล จึงอยากจะตรวจสอบดูอีกครั้ง แต่เมื่อพบว่ามันสูญหายไปแล้ว และท่าทีที่แสดงออกของเสวี่ยหมิงก็ดูเหมือนจะไม่ได้วิตกกังวลกับการสูญหายไปของมัน หลงซานอี้จึงตัดสินเอาเองว่า จี้หยดน้ำของเสวี่ยหมิงอาจจะเป็นเพียงอัญมณีทั่วไปเท่านั้น แม้จะผิดหวังอยู่บ้าง แต่เมื่อสรุปได้เช่นนั้น หลงซานอี้จึงมิได้อยากรู้สิ่งใดเพิ่มเติม เพียงเอ่ยกลับไปว่า...มิเป็นไร แถมเอ่ยกลบเกลื่อนเรื่องราวไปว่า...ตนเองเพียงแต่สนใจในอัญมณีวิเศษเท่านั้น เมื่อมันสูญหายไปแล้วก็อย่าได้ใส่ใจอีกเลย ก่อนจะเอ่ยชื่นชม และขอบคุณเสวี่ยหมิงที่ช่วยเหลือจนหนิงเซียนฟื้นคืนกลับสู่ความงดงามอีกครั้ง เพราะอย่างไรเรื่องราวความผิดพลาดในอดีตทั้งหมด ล้วนมีจุดเริ่มต้นจากคำแนะนำของตัวมันเอง

 

                ค่ำคืนแรกภายหลังจากที่ม่านพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริงก่อตัวขึ้นกำลังจะผ่านพ้น สายฟ้าที่หนาหนักค่อย ๆ เบาบางลงไปมาก และจากการคาดการณ์ของผู้คนทั้งสองฝ่าย ต่างเชื่อว่าราวเที่ยงวันของวันใหม่ ท้องฟ้าคงกลับมาสู่ความปลอดโปร่งอีกครั้ง

.

.

                แสงอรุณแรกสาดส่องต้องหัวเรือเหาะมังกรโลกันตร์ไร้พ่าย ที่หัวเรือปรากฏชายหนุ่มหล่อเหลาจับจ้องมองไกลออกไปยังม่านพลังรูปโดมสีทองอล่ามที่ซ้อนทับกันอยู่เบื้องหน้า หลงอู่ผู้ที่ปกปิดความทะเยอทะยานของตนเองตลอดมา ยินยอมเป็นเพียงลูกไล่ของพี่ชาย ด้วยหวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสงบ โดยมิต้องแก่งแย่งกับผู้ใด แต่แล้วความคิดนั้นก็พลันแตกสลาย เมื่อความรักที่เพิ่งก่อตัวขึ้นของมัน พังทลายลง สายตาเคียดขึง เส้นโลหิตแดงเนืองแน่นอยู่รอบตาขาวทั้งสองข้าง ค่ำคืนที่ผ่านพ้นมันมิได้งีบหลับลงแม้สักนิดเดียว ในจิตใจยามนี้ปรากฏเพียงภาพของหนิงเซียน สลับไปมากับภาพของชายแปลกหน้าที่มันไม่เคยพบเห็น สวะที่มีฝีมือเพียงแค่เชื่อมฟ้าดินขั้นต้นผู้นั้น กลับถือดีโอบกอดหนิงเซียน หญิงสาวที่มันหมายมั่นจะเอามาเป็นคู่ครอง ช่างเป็นเรื่องที่มิอาจยอมรับได้ ทำให้มันสัญญากับตนเองว่าหากมีโอกาสมันต้องสังหารฝั่งตรงข้ามลงให้จงได้

น็นเดกอเ่ฏโฌ

 

                "เจ้าตัดสินใจได้แล้วกระมัง" หลงต้าซินมีหรือที่จะไม่รับรู้ความในใจของน้องชายต่างมารดาผู้นี้ และแน่นอนว่าผู้ที่มองเพียงผลประโยชน์เช่นตัวมัน น้องชายผู้จงรักภักดีผู้นี้ ก็มิต่างจากขุนพลแกร่ง ทหารกล้า หาได้มีค่ามากไปกว่าพลังฝีมือของตนเอง สำหรับหลงต้าซิน มันพร้อมที่จะสละทุกสิ่ง แม้แต่บิดาของตนเอง หากสิ่งนั้นสามารถทำให้ทันแข็งแกร่งยิ่ง ๆ ขึ้นไปได้

 

                "ขอรับท่านพี่ ข้าต้องการพลัง" พลังของหลงอู่แม้จัดว่าสูงส่ง แต่หากจะเข้าสู่สมรภูมิรบ ตามล่าผู้คน ระดับพลังลมปราณของมันก็ควรจะทะลวงผ่านจากเชื่อมฟ้าดิน สู่ลมปราณเที่ยงแท้เสียก่อน ดังนั้นเมื่อวิธีการฝึกฝนทั่วไป อาจต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าที่มันจะมีโอกาสทำสำเร็จ แต่ศัตรูหัวใจอยู่ตรงหน้าหากปล่อยเวลาเอาไว้ สิ่งที่คาดหวังอาจจะไม่อยู่รั้งรอตนเอง ดังนั้นมันจึงไม่มีทางเลือกอื่นอีก

 

                "ดี!!!" หลงต้าซินอมยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ ทะยานนำน้องชายของมัน ตรงไปยังเรือเหาะส่วนตัวของตนเอง

               

                ด้านนอกเรือเหาะมังกรโลกันตร์ไร้พ่าย เรื่องราวของสองพี่น้องล้วนเสร็จสิ้น ส่วนเรื่องราวภายในห้องประชุมหารือก็กำลังจะถึงจุดยุติเช่นกัน เมื่อทุกข้อเสนอ และแนวทางในการทำสงครามรอบใหม่ กำลังจะถูกตัดสินใจโดยหลงเทียนหยู ที่เพิ่งจะฟื้นคืนพลังลมปราณที่เสียไป กลับคืนมาได้ถึงเจ็ดแปดส่วนแล้ว

 

                "ครานี้ผู้คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะบาดเจ็บบอบช้ำ มิอาจต่อกรกับพวกเราได้อีก แต่เพราะพวกมันโชคดี ได้รับวาสนายามสิ้นหนทาง กลับสามารถปลุกพลังปกป้องเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริงขึ้นมาได้ แต่ไหนเลยข้ายินยอมกลับบ้านมือเปล่า" หลงเทียนหยูเอ่ยขึ้นด้วยความเคียดแค้น "ส่งคำสั่งออกไป ภายหลังจากสายฟ้าเส้นสุดท้ายสิ้นสุดลง ข้าจะนำยอดฝีมือของพวกเราออกไปทำลายม่านพลังชั้นแรกในทันที หลังจากนั้นกองกำลังพันธมิตรมังกรโลกันตร์ทั้งหมด ให้ถือโอกาสแยกย้ายกันปิดล้อมอยู่รอบนอกของดินแดนภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์ แม้ยังไม่อาจจบสงครามในวันนี้ แต่ข้าจะคอยดูว่าพวกมันจะทานทนการปิดล้อมได้นานเท่าใด" เมื่อสั่งการเรื่องราวแรกเสร็จสิ้น หลงเทียนหยูก็หันไปหากองกำลังลับของตนเอง "พวกเจ้าที่เชี่ยวชาญการตรวจจับ เมื่อพวกเราปิดล้อมดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะได้แล้ว จงออกไปสืบเสาะแหล่งลมปราณธรรมชาติทั้งหลายโดยรอบเขตแดนปกป้องของพวกมัน หากพบที่ใดล้วนทำลายให้สิ้น เมื่อไม่อาจเจาะม่านพลังโดยตรง ก็ค่อย ๆ บ่อนทำลายไปทีละน้อย...และหากพบผู้คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะออกมานอกม่านพลังจงจับเป็นพวกมันกลับมาให้ข้าทั้งหมด"แววตาของหลงเทียนหยูทอแววอำมหิตดุร้าย ก่อนจะลุกเดินออกจากห้องประชุมหารือไปยังด้านนอก เหม่อมองดูสายฟ้าที่เริ่มจะบางตาลงไปเรื่อย ๆ กำปั้นทั้งสองกระชับแน่นก่อเกิดเพลิงไฟสีแดงเข้ม ตระเตรียมลงมือก่อสงครามในระลอกที่สอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 595 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 02:13
    -ๆเดี่ยวเจอพระเอกกลับไปทำลายสำนักหรอก
    #3318
    1
    • #3318-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 236)
      30 สิงหาคม 2561 / 12:15
      อันนี้ซับซ้อนกว่าแค่สำนัก แล้วจริง ๆ ตระกูลหลงมันอพยพมารอบละ 555+(วางพล็อตไว้) ถ้าใครสังเกตและรู้พื้นฐานทิศจะรู้ว่าที่เขียน ตำแหน่งมันจะเพี้ยนอยู่ 2 อัน ซึ่งมันคือเรื่องในอดีตที่ทำให้มันสลับทิศ ถ้าจำไม่ผิด ตรงส่วนไป๋หู่ ในหยางอี้ก็มีเขียนไว้นิดหน่อย (แต่อันนั้นเป็นตอนที่ยังไม่ได้วางพล็อตจริง ๆ จัง ๆ)
      #3318-1
  2. #3316 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:33
    ขอบคุณครับ
    #3316
    0
  3. #3312 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 19:51

    ขอบคุณงามๆ

    #3312
    0
  4. #3307 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:52

    เค้าลืมว่าต้าหลงเป็นใครอ่ะ
    #3307
    1
    • #3307-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 236)
      29 สิงหาคม 2561 / 18:52
      วิญญาณที่อยู่ในจี้หยดน้ำอะจ้า ตอนที่ 146 ผนึกวิญญาณมังกร มีพูดถึง ช่วงที่ให้พลังเสวี่ยหมิง ^ ^
      #3307-1
  5. #3306 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:08
    เกือบได้นับญาติกันแล้ว จี้ดันสลายไปก่อน พวกหลงไฟนี่ช่างตื้อจริงๆ
    #3306
    1
    • #3306-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 236)
      29 สิงหาคม 2561 / 18:54
      มันเป็นปมมาตั้งแต่ยุคก่อนที่โดนไล่ล่า ตระกูลหลงเลยแตกออกเป็นสองขั้ว
      #3306-1
  6. #3305 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:39
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #3305
    0
  7. #3304 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:54
    พิษรักแรงหึง
    #3304
    0
  8. #3303 chinsenz (@chinsenz) (จากตอนที่ 236)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:32
    ลบละตระกูลมังกรไฟเสีย
    #3303
    1
    • #3303-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 236)
      29 สิงหาคม 2561 / 18:54
      รอแปบ...นันมันลมปราณสวรรค์เลยนะ หนีไปฟาร์มต่อก่อนเวลยังไม่ตัน 555+
      #3303-1