เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,057 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,091

    Overall
    963,057

ตอนที่ 20 : ลึกล้ำเกินกว่าจะเข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1015 ครั้ง
    3 มี.ค. 61

ตอนที่ 19

ลึกล้ำเกินกว่าจะเข้าใจ

 

                ภายในห้องประชุมสมาคมพ่อค้า ผู้อาวุโสม่อที่เคยเอ่ยสงสัยในตัวเสวี่ยหมิงถึงกับหน้าถอดสี ใบหน้าแหยเกบูดเบี้ยว

 

                ส่วนผู้อาวุโสจางหลง ที่ออกหน้ารับรอง รวมถึงเสนอเงิน 15000 เหรียญทองให้แก่เสวี่ยหมิงถึงกับเก็บยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ หน้าบานราวกับกะละมัง พร้อมเอ่ยคำ..."ข้าบอกแล้ว ข้าบอกพวกเจ้าแล้ว"...มิได้ขาดปาก

 

                ฟากนักปรุงยาที่สังกัดสมาคมพ่อค้าอีกหลายคนที่ร่วมชมดูอยู่ภายในห้องประชุม ต่างก็เหม่อมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ราวกับเห็นเทพเทวาก็ไม่ปาน "การเผาไหม้โดยสมบูรณ์ไม่เหลือแม้เถ้าถ่าน เปลวเพลิงเที่ยงแท้ นักปรุงยาอี้เฟย ไม่สิผู้อาวุโสอี้เฟยสมควรสำเร็จการปรุงยาขั้นสูง ถึงขนาดเป็นผู้ที่ครอบครองเปลวเพลิงเที่ยงแท้อันสูงส่งเช่นนี้" เหล่าผู้ปรุงยาของสมาคมล้วนเห็นด้วยกับคำกล่าวนี้ และต่างยกย่องให้เสวี่ยหมิงเป็นผู้อาวุโสของพวกมันในทันที

.

.

                "เปลวเพลิงเที่ยงแท้" เฟยเซียงอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น เธอเคยได้ยินอาจารย์ของตัวเองกล่าวเอาไว้ว่า นักปรุงยาซึ่งบรรลุถึงขั้นสูงของการปรุงยา จะจะสามารถใช้พลังวิญญาณของตนเอง สร้างเปลวเพลิงเฉพาะของตนเอง ทำให้ลักษณะเม็ดยาที่ปรุงหลอมออกมาด้วยเปลวเพลิงของตัวเองนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะพิเศษ ตามแต่เปลวเพลิงที่สร้างสรรค์ รวมถึงสามารถควบคุมอุณหภูมิความร้อนได้ดั่งใจ  และเรียกเปลวเพลิงที่ว่านี้โดยรวม ๆ ว่าเปลวเพลิงเที่ยงแท้

 

                แม้เสวี่ยหมิงไม่เข้าใจคำว่าเปลวเพลิงเที่ยงแท้ แต่ก็พยักหน้ารับคำกล่าวอ้างด้วยความเคร่งขรึม "หมดธุระของเจ้าแล้วสินะ" เมื่อรู้ว่าสามารถผ่านด่านนี้ไปได้แล้ว เสวี่ยหมิงก็รีบเอ่ยปากขับไล่เฟยเซียงอีกครั้งในทันที

 

                ดวงตาของเฟยเซียงฉายแววเศร้าสร้อยแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับเป็นสุกใสตามเดิม เพราะเฟยเซียงนั้นสนใจใคร่รู้ในศาสตร์ของการปรุงยาเป็นอย่างยิ่ง เมื่อผู้ที่มีทักษะในระดับที่สามารถสร้างเปลวเพลิงเที่ยงแท้ ซึ่งสูงส่งกว่าผู้เป็นอาจารย์ของตัวเองปรากฏขึ้นตรงหน้า แต่กลับไม่อาจร่วมสนทนา หรือขอคำชี้แนะ นั่นใยมิใช่เรื่องน่าผิดหวังยิ่งนัก แต่เมื่อผู้อาวุโสเอ่ยปากขับไล่เช่นนี้ การรั้งรออยู่ก็มิใช่มารยาทอันดี ซึ่งเฟยเซียงล้วนเข้าใจดี

 

                แต่ก่อนจะไปเฟยเซียงจำต้องสร้างจุดเชื่อมความทรงจำ สำหรับโอกาสในการพบเจอกันครั้งใหม่เอาไว้ก่อน "ผู้อาวุโสอี้ เก้าอี้..."เธอเอ่ยพร้อมอมยิ้มในใจ

 

                "เก้าอี้"เสวี่ยหมิงทวนคำ พร้อมมองไปยังเก้าอี้ที่ตัวเองนั่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเพิ่งเผาเก้าอี้ของห้องไปหนึ่งตัว

 

                เฟยเซียงพยักหน้าพร้อมยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเปิดปากบางเอ่ยขึ้น "เก้าอี้ที่ท่านเพิ่งเผาทำลายไปนั้น ทำจากไม้ชนิดพิเศษ ซึ่งเป็นไม้หายากเรียกว่าไม้หยกดำต้นตาย ยามมีชีวิตเป็นผิวไม้เป็นสีเขียวราวหยกงาม แต่เมื่อตายกลับเปลี่ยนเป็นสีดำ เนื้อไม้แข็งแกร่งทนทาน แถมมีคุณสมบัติปลดลปล่อยพลังธรรมชาติช่วยให้ผู้คนผ่อนคลาย ซึ่งหาได้ยากยิ่ง"

 

                เสวี่ยหมิงรับฟังพร้อมพยักหน้าตาม แต่ก็ยังไม่ทราบจุดประสงค์ที่เฟยเซียงเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

 

                "เมื่อเนื้อไม้หายาก งานแกะสลักลวดลาย แล้วประกอบเข้ากันเป็นเก้าอี้ล้วนต้องพิถีพิถันปราณีตยิ่ง หากข้าจำไม่ผิดเก้าอี้ตัวที่ท่านผู้อาวุโสเพิ่งจะเผาไป สมาคมพ่อค้าล้วนซื้อหามาในราคาแพงลิบ"

 

                เอ่ยถึงตรงนี้หัวใจของเสวี่ยหมิงก็แทบจะหล่นไปถึงตาตุ่ม แอบลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะพยักหน้าตามไปด้วย

 

                "หากความทรงจำของเฟยเซียงไม่ผิดพลาด เก้าอี้ตัวนั้นมีราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันเหรียญทอง" เฟยเซียงนั้นได้รับข้อมูลการซื้อขายของเสวี่ยหมิงอยู่แล้วก่อนที่จะเข้ามายังห้องนี้ ดังนั้นหล่อนจึงจงใจเอ่ยราคาที่เท่าเทียมกับจำนวนเงินที่เสวี่ยหมิงทำการค้าไว้ ทั้งที่ความจริงเก้าอี้ตัวนี้นั้นมีราคาสูงกว่า 15000 เหรียญทองอีกพอสมควร

 

                "ว่ากระไรนะ" ในที่สุดเสวี่ยหมิงก็มิอาจเก็บอาการเอาไว้ได้ ต้องโพล่งออกมาในที่สุด

 

                เมื่อเห็นท่าทีที่ตื่นตะลึงของเสวี่ยหมิงที่พยายามรักษาภาพลักษณ์เคร่งขรึมมาตลอด ก็ทำให้เฟยเซียงถึงกับหัวเราะคิกคักออกมา แต่หล่อนก็ไม่ลืมเลือนที่จะยกมือเรียวขึ้นมาปิดปากน้อย ๆ เอาไว้แต่พองาม ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงใสกังวานราวกับมีมนต์สะกดให้ผู้คนหลงใหล "ท่านอย่าได้ใส่ใจไป เพียงเก้าอี้ตัวเดียว สำหรับเฟยเซียงการที่สมาคมได้คบหารู้จักกับผู้อาวุโสถือเป็นเรื่องสำคัญกว่า ส่วนราคาค่างวดของเก้าอี้ ถือว่าเฟยเซียงมอบเป็นค่าตอบแทนที่ผู้อาวุโสแสดงเปลวเพลิงอันน่าตื่นตาให้เฟยเซียงได้ชม ผู้อาวุโสเห็นว่าเหมาะสมหรือไม่"

 

                "เหมาะสมแน่นอน เหมาะสมยิ่งนัก"เสวี่ยหมิงรีบละล่ำละลักรับคำทันควัน ราวกับกลัวว่าเฟยเซียงจะเปลี่ยนใจ

 

                "ขอบคุณผู้อาวุโสอีกครั้งสำหรับคำแนะนำ" เฟยเซียงย่อตัวคารวะ ก่อนจะถอยออกจากห้องไป

 

                เสวี่ยหมิงมองดูจนประตูห้องปิดลงจนสนิท จึงได้ถอนหายใจดัง...เฮือกใหญ่...ก่อนจะก้มลงไปใช้มือลูบไล้ไปบนเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งอยู่อย่างทะนุถนอม

.

.

.

                เมื่อออกจากห้องวีไอพีของเสวี่ยหมิงแล้ว เฟยเซียงก็ตรงไปยังห้องประชุมเพื่อพบกับบิดาของตัวเองในทัน พร้อมเอ่ยรายงานต่อหน้าผู้อาวุโสทุกคนอีกครั้ง เพื่อยืนยันสถานะของนักปรุงยาอี้เฟย หลังจากนั้นหล่อนกับเฟยอี้หยินผู้เป็นบิดา ก็แยกตัวออกไปยังห้องส่วนตัวเพื่อพูดคุยเรื่องราวบางอย่าง

 

                "เซียงเอ๋อร์ ที่นี่ไม่มีคนอื่นแล้ว หลังจากที่เจ้าได้พิเคราะห์แล้ว จงบอกมาซิว่านักปรุงยาที่ชื่ออี้เฟยเป็นคนเยี่ยงไร" ที่เฟยอี้หยินมอบภารกิจในครั้งนี้แก่เฟยเซียงนั้นหาใช่เพื่อการยืนยันสถานะนักปรุงยาเพียงอย่างเดียว แต่เพราะเฟยเซียงนั้นยังได้เรียนรู้วิชาพิเคราะห์คนจากตัวมันจนหมดสิ้นอีกด้วย ดังนั้นการวิเคราะห์ของเฟยเซียงนั้นจึงถือว่าสูงส่งกว่าการใช้นักจับตาทั่วไปอยู่มากนัก

 

                "คะ ท่านพ่อ" เฟยเซียงนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของผู้เป็นบิดา ก่อนจะยกป้านน้ำชาขึ้นเทให้บิดา ก่อนจะเทให้ตัวเอง พร้อมยกขึ้นจิบ "ตามความเห็นของข้า รูปลักษณ์ภายนอกของผู้อาวุโสอี้เฟยนั้นหาใช่ของจริงไม่" เฟยอี้หยินเองก็สงสัยในข้อนี้ แต่ติดที่ว่ามันไม่ได้พบกับเสวี่ยหมิงต่อหน้าจึงยังลังเลในความคิดข้อนี้อยู่ แต่เมื่อเฟยเซียงเอ่ยขึ้นตรงกับใจของมัน มันจึงได้พยักหน้ารับตามทันที "ตามความเห็นของข้า ผู้อาวุโสอี้เฟยนั้นน่าจะอายุไม่มากนัก ทั้งรูปลักษณ์ท่าทางที่แสดงล้วนขัดกัน ซึ่งน่าจะเป็นเพราะต้องการปิดบังตัวตนที่แท้จริง ซึ่งข้อนี้ลูกก็พอจะเข้าใจได้ เพราะหากนักปรุงยาที่มีชื่อเสียงออกเดินทางจากเขตปลอดภัยของตัวเอง คงต้องเกิดเภทภัยมากกว่าเรื่องดีเป็นแน่"

 

                "อืม ก็ถูกของเจ้า เพราะนักปรุงยาส่วนใหญ่เน้นฝึกพลังวิญญาณ แม้นจำเป็นต้องมีระดับฝึกตนถึงขอบขั้นแรกธรรมชาติ แต่ส่วนใหญ่ล้วนขาดประสบการณ์ และทักษะในการต่อสู้ หากจะโดนค่ายสำนักลักพาตัว หรือต่อสู้แย่งชิงกันเพื่อจับตัวนักปรุงยาไป ก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด" ครั้งนี้เป็นเฟยอี้หยินเสนอความคิดตัวเองบ้าง

 

                "แต่ข้ายังสงสัยอยู่ ข้าสัมผัสได้ว่าผู้อาวุโสอี้เฟยนั้นมีระดับการฝึกปรือเพียงแค่ขั้นพื้นฐานลมปราณ ระดับสอง แต่เหตุใดจึง..."

 

                เฟยอี้หยินอมยิ้มพร้อมยกมือขึ้น เพื่อต้องการจะพูดแทรก "เซียงเอ๋อร์...เจ้าเข้าใจถูกแล้ว เพราะบุคคลผู้นี้ต้องมีระดับการฝึกฝนที่ไม่ต่ำไปกว่าลมปราณแรกธรรมชาติขั้นกลาง เพราะหากถึงขั้นนั้นเขาสามารถปกปิดลมปราณของตนเองต่อผู้ที่มีพลังอ่อนด้อยกว่าได้ เพราะหากดูจากเปลวเพลิงแท้จริงแล้ว นั่นจึงจะสมเหตุสมผล "

 

                "ขอบคุณท่านพ่อ ที่ชี้แนะความกระจ่างแก่เฟยเซียง" นางแย้มยิ้มตอบผู้เป็นบิดา "ส่วนอีกข้อที่ข้ายังสงสัย คือหากผู้อาวุโสอี้เฟย เป็นนักปรุงยาระดับสูงเช่นนั้น ทำไมเมื่อคราที่ข้าเอ่ยถึงเรื่องราคาค่างวดของเก้าอี้ สีหน้าผู้อาวุโสอี้เฟยจึงดูแปรเปลี่ยนเป็นวิตกกังวล ราวกับว่าเขากำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน"

 

                "อืม...นักปรุงยาส่วนใหญ่หาได้สนใจเงินทอง เพราะหากเก่งกาจในระดับนี้การหาเงินล้วนมิใช่ปัญหา ซึ่งในข้อนี้พ่อเองก็ไม่เข้าใจ ซึ่งตามความเห็นของพ่อ นักปรุงยาอี้เฟยนั้น...ลึกล้ำเกินกว่าจะเข้าใจ"

 

                เฟยเซียงพยักหน้ารับ "ส่วนข้อสุดท้าย ลูกไม่เข้าใจข้อความที่ผู้อาวุโสอี้เฟยเอ่ยตอบข้อสงสัย แต่เมื่อมาคิดย้อนทวน ข้อความนั้นแม้ไม่กระจ่าง แต่กลับคลับคล้ายคลับคลากับเนื้อหาในวรยุทธ์ต่าง ๆ เสียมากกว่า"

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า พ่อลืมไปแม้เจ้าจะสนใจในเรื่องราวของการปรุงยา แต่ลูกสาวข้านั้นมีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ไม่ด้อยไปกว่าเด็กน้อย...จิวซิน" คำเอ่ยชมทำเอาเฟยเซียงรู้สึกขวยเขิน เพราะจิวซินนั้นเป็นถึงศิษย์หลักของสำนักมังกรฟ้า แถมยังพ่วงด้วยตำแหน่งบุหงาหยกม่วงเช่นเดียวกัน "อันนี้พ่อเองก็ไม่อาจตอบเจ้าได้ แต่ยังเคยได้ยินคำกล่าวว่ามรรคาแห่งทุกสรรพสิ่งล้วนคล้ายคลึง ราวกับเชือกเส้นสายเดียวกันที่แตกแขนงออก หากมองย้อนกลับไปล้วนมาจากต้นตอเดียวกันทั้งสิ้น อันว่าวรยุทธ์ หรือปรุงยาหากมองไปถึงแก่น ก็อาจจะไม่แตกต่างกันนัก"

 

                "ขอบคุณท่านพ่อที่ชี้แนะ ผู้บุตรจะจำใส่ใจไว้" เฟยเซียงขยับเก้าอี้ เป็นเชิงว่าเตรียมจะขอตัวจากลา

 

                แต่ดูเหมือนเฟยอี้หยินยังมีเรื่องที่อยากรู้อยู่อีก "เจ้าจะไปแล้วรึ"

 

                เฟยเซียงเองก็รู้ดีว่าบิดาต้องการอันใด แต่ก็ไม่เอ่ยออกมา "คะท่านพ่อ"

 

                "อืม งั้นบอกพ่อมาหน่อยว่า ผู้อาวุโสอี้เฟยใช่สนใจในหญิงงามตามที่นักจับตารายงานมาหรือไม่"

 

                "ผู้บุตรด้อยความสามารถ ความงามของข้าคงไม่อาจเทียบกับแม่นางมู่ได้ ผู้บุตรล้วนทำให้ท่านพ่อผิดหวังแล้ว" เมื่อเอ่ยจบนางก็ถอยตัวออกจากห้องไปอย่างเงียบงัน

 

                เฟยเซียงผู้ที่ทุกผู้คนมองดูว่าเพียบพร้อม ไม่ว่าจะด้วย ฐานะ พรสวรรค์ สติปัญญา และที่สำคัญที่สุดคือความงดงงาม ซึ่งล้วนเหนือล้ำกว่าเด็กสาวในรุ่นราวคราวเดียว จะมีก็แต่สหายรักจิวซินที่สูสีทัดเทียมกัน ช่วงชีวิตที่ผ่านมาล้วนปฏิเสธชายหนุ่มนับไม่ถ้วน และไม่เคยมีใครกล้าเอ่ยปฏิเสธเธอมาก่อน แต่วันนี้เฟยเซียงกลับผมว่ามีผู้ที่ไม่ต้องการใกล้ชิดกับตัวเอง ออกปากขับไล่แม้จะเป็นเพียงคำกล่าวแฝงความในก็ตาม แถมยังรู้สึกว่าตนนั้นพ่ายแพ้ให้กับเด็กสาวคนอื่นที่มิใช่จิวซิน ความคิดที่เกิดขึ้นล้วนก่อกวนจนหล่อนไม่อาจสงบจิตใจได้เช่นที่ผ่านมา ทำให้เงาร่างของนักปรุงยาอี้เฟย ล้วนขยายใหญ่ขึ้นในทุกขณะที่หล่อนเดินห่างออกมาจากห้องวีไอพี

 

                "อืม เซียงเอ๋อร์...เอ๊ย เซียงเอ๋อร์ เจ้าคิดอันใดอยู่มีหรือที่พ่อจะไม่รู้" ผู้เป็นบิดามองดูเงาหลังของลูกสาวตัวเองเดินหายลับตาไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.015K ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #4512 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:26
    อห เปิดมาไม่เท่าไรก็โดนคนอื่นหลอกแล้ว แต่ก็เข้าใจได้ว่าตอนนี้ยังไร้เดียงสา แต่ถ้าต่อไปแล้วยังโดนสาวงามจูงอีกก็คง อห มากๆ
    #4512
    0
  2. #4482 wastoo (@wastoo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:47
    ถูกลากจูงเสียแล้ว ขออย่างเดียวคับอย่าให้เหมือนเรื่อง วีรบุรุษยิงอินทรี นางเอกฉลาด ส่วนพระเอกโง่มาก55
    #4482
    3
    • #4482-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:24
      นางเอกเก่ง แต่พระเอกสุดท้ายเป็นเจ้าของ 7-11 ^ ^ ถอยบัตรทรูรัว ๆ
      #4482-1
    • #4482-3 thebasic555 (@thebasic555) (จากตอนที่ 20)
      21 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:05
      วีรบุรุษยิงอินทรี 555555555
      โอยฮาจริงมุกนี้
      #4482-3
  3. #3425 Montree Accoban (@moacc2001) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 14:59
    คำผิดเยอะนะครับ ว่างๆมาแก้มั่งนะครับ
    #3425
    1
    • #3425-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      6 กันยายน 2561 / 09:10
      ต้องขอโทษด้วยจ้า ที่ไม่แก้ในนี้ เพราะอยากจะให้วันที่เขียนมันเป็นบันทึกสะท้อนงานตัวเอง พอแก้แล้ววันมันจะอัพเป็นปัจจุบันให้อะจ้า แต่ตัวงานจริง ๆ แก้หมดแล้ว แก้เยอะด้วย ถ้าคนอ่านใน E book เทียบจะมีทั้งแก้คำ แก้ประโยค ปรับเนื้อเรื่องเลยจ้า _/\_ ต้องขออภัยจริง ๆ จ้า
      #3425-1
  4. #3311 smc38752 (@smc38752) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 19:43
    ทำไมผมอ่านแล้วมันไม่ตลกวะ อึดอัดมากเลยครับ ฆ่าทิ้งแม่ง
    #3311
    1
    • #3311-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      29 สิงหาคม 2561 / 19:53
      ช่วงต้น ๆ เรื่องก็จะเป็นแนวอึดอัดอยู่แล้วครับ เพราะตัวเอกยังไม่เก่ง จะถูกรังแก ต้องแก้ปัญหาไปที่ละเรื่อง เลยจะอึดอัด ๆ หน่อย ส่วนที่บางคนตลกนั่นเป็นมุก ๆ ที่ไรท์ยัดลงไป มุกถูกจริตนักอ่านคนนั้นมุกมันก็เลยตลกเฉพาะกับคนนั้นจ้า คงไม่ตลกสำหรับทุกคนหรอก ^ ^
      #3311-1
  5. #3068 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 18:19
    55555555
    #3068
    1
    • #3068-1 CAMIK (@minifilm) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 05:05
      555555
      #3068-1
  6. #2348 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:02
    ถ้าเป็นข้อสอบมันก็กามั่วจนผ่าน -_-
    #2348
    0
  7. #1765 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 14:11
    ไม่เอาคนนี้นะคะ
    #1765
    0
  8. #1373 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 20:46
    ขอบคุณครับ
    #1373
    0
  9. #734 เฒ่าชอบอ่านไม่ชอบเอา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:27
    โอ่ โอ้ ลึกล้ำนักๆช่างท่านยายมันเถอะมันแต่งหลอกแม้กระทั้งเหล่าอาวุโสเขี้ยวลากดินแม้แต่หมิงก็ถูกหลอก
    #734
    0
  10. #408 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 10:03
    เออ มโนกันต่อไป อิอิ
    #408
    0
  11. #380 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 20:05
    แกฟลุ๊คมาก ดวงแกดีมากถ้าทำข้อสอบเดามั่วไม่ใช่ได้เต็มนะ
    #380
    0
  12. #127 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:12
    รอดไปได้หวุดหวิดเลย
    #127
    0
  13. #60 tomtam333 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 09:09
    ดริพจนเกือบแหกโค้งเลยมั้งน่ะ
    #60
    0
  14. วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 02:04
    โอ้ววพ่อมันนิเชื่อเต็มประตู
    #59
    1
    • #59-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      3 มีนาคม 2561 / 09:01
      แถจนได้ดี ^ ^
      #59-1