ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,814 Views

  • 221 Comments

  • 732 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    162

    Overall
    10,814

ตอนที่ 31 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    14 มิ.ย. 61

ตอนที่ 30

               วันนี้เป็นไง หน้าชาเลยดิ

               อืม เย็นขนาดนั้นไม่ชาก็แปลกแล้ว

               แล้วเป็นไง

               เจ็บ น้ำแข็งกระแทกหน้ากู...ผมพูดพลางมองหน้าไอ้ฝุ่นที่ตอนนี้ยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมายีหัวผมเบา ๆ วันนี้เป็นอีกวันที่พี่นุ่นจะให้ผมกลับไว แต่ผมยืนยันที่จะขอทำงานต่อ เธอเลยหาผ้ากันเปื้อนมาเปลี่ยนให้ และโชคดีที่เกรซยอมกลับไปหลังจากที่โดนไอ้ฝุ่นยื่นคำขาด ซึ่งไอ้ฝุ่นเองก็นั่งเฝ้าผมที่ร้านตั้งแต่เช้ายันห้าโมงเย็น จนมันสั่งชาเขียวไปได้ห้าแก้วพี่นุ่นเลยสงสารบอกให้นั่งฟรีไปเลย

               ให้ตายสิ...

               ตอนนี้หายหรือยัง

               หายแล้วผมพูดก่อนจะดันมือของมันที่ยีหัวผมอยู่ออก ไอ้ฝุ่นมันเลยทำได้แค่ยืนมองผมที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเตียง แล้วพูดออกมา

               อย่าคิดมาก

               ...

               เอิร์ธ ฝุ่นขอ อย่าคิดมากเสียงของไอ้ฝุ่นยังคงดังอยู่ ซึ่งผมก็เงยหน้ามองมันก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แต่ในใจตอนนี้คิดมากไปเรียบร้อยแล้ว มึงรักกูใช่มั้ย

               อืม

               งั้นก็ไม่ต้องไปแคร์คำพูดใคร เรารักกันสองคน เวลาทุกข์ก็ทุกข์กันสองคน จะสุขก็สุขกันสองคน ไม่ต้องเอาคำพูดคนอื่นมาให้บั่นทอนจิตใจหรอก

               ...

               กูรักมึงนะ มันไม่ใช่แค่เจ็ดปีที่รู้ว่ารักแต่มันมากกว่านั้น มึงเป็นรักแรกของกูคำพูดของไอ้ฝุ่นทำให้ผมต้องถอนหายใจออกมาเมื่อรับรู้ข้อนี้ ซึ่งผมเองก็ไม่ต่างกัน

               ผมรู้ตัวว่ารักมันตั้งแต่ยังไม่สารภาพรักเลย...

               ทำไมเรื่องของเรามันถึงยาวนานจังวะ...

               กูก็รักมึง รักมาก

อืม เพราะงั้นอยู่กับกูนะไอ้ฝุ่นมันพูดก่อนจะจับใบหน้าผมให้เงยขึ้นตามด้วยริมฝีปากอุ่นที่ทาบเข้ามา ซึ่งผมเองก็ตอบรับกลับไปเป็นอย่างดี ตอนนี้มีความรู้สึกมากมายที่เกิดขึ้นจนอยากจะคว้าคนตรงหน้ามากอดไว้แน่น ๆ ก่อนที่ร่างของผมจะถูกคนที่ยืนอยู่ดันลงจนร่างนอนราบลงกับเตียง ส่วนไอ้ฝุ่นเองก็ตามลงมาโดยมันขึ้นคร่อมผมไว้ โดยที่ริมฝีปากของเรายังไม่ห่างกัน เอิร์ธ...

เสียงเบา ๆ ของไอ้ฝุ่นดังขึ้นเมื่อมันถอนริมฝีปากออกไปแล้วมายุ่มย่ามกับคอของผมแทน มือก็เริ่มล้วงเข้าไปในเสื้อเชิ้ตจนผมเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ก่อนจะท้วงมันขึ้นมา

เดี๋ยวนะไอ้ฝุ่น มึงคิดจะทำอะไร...

ยังไม่เคลิ้มเหรอวะ

จะทำ?”

กล้าหรือเปล่าเสียงของไอ้ฝุ่นพร้อมกับใบหน้าที่ถอยออกไปมองผมอย่างท้าทาย ผมเลยได้แต่ขมวดคิ้วก่อนจะตอบ

ใครกันที่ไม่กล้าวะ...

และคำพูดนั้นของผมก็ทำให้ไอ้ฝุ่นมันยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนที่ร่างของเราจะถูกจูนเข้าหากันอีกครั้ง อ้อมแขนของมันรัดร่างกายของผมแน่น ไม่นานเสื้อผ้าของเราทั้งคู่ก็หลุดออกจากตัว ผมที่ตอนนี้ขยับขึ้นมาอยู่กลางเตียงดี ๆ พร้อมกับหมอนรองสะโพกหนึ่งใบก็ต้องหลับตาแน่นเมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่กำลังเข้ามาในช่วงล่าง

ใช่...ผมเป็นคนโดนกระทำ

เสียงหอบหายใจของผมกับไอ้ฝุ่นประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่ร่างกายจะเริ่มสั่นคลอนไปตามแรงรักที่กระแทกเข้ามาจากคนใกล้ตัว

อะ...อืม...

เอิร์ธ...

อะ...ไอ้ฝุ่น เบาหน่อยได้มั้ย...อื้อ...เสียงของผมสั่น ก่อนที่คนตรงหน้าจะโน้มตัวเข้ามาแล้วปิดปากของผมไว้ด้วยปากของมัน มือก็ไล่ลูบไปทั่ว ซึ่งผมเองก็ไม่ต่างกัน ลูบแผ่นหลังของอีกฝ่ายอย่างรักใคร่ ก่อนที่การแลกลิ้นของเราจะดำเนินต่อไปโดยที่ช่วงล่างก็ยังคงทำหน้าที่อยู่

ผมไม่รู้ว่าผมมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง อาจจะเป็นเพราะผมรักมันมาก เลยยอมโอนอ่อนตาม...

รักมึงนะเอิร์ธ

และผมก็ไม่เสียใจ เพราะคนที่ได้อยู่เหนือผมมันก็รักผมเช่นกัน

อืม รักมึงเหมือนกัน

รักมาก...

คู่ของเรากำลังจะเป็นไปได้ใช่มั้ย

ขอบคุณเวลาที่ทำให้ผมกับมันกลับมาเจอกันอีกครั้ง และขอถอนคำพูดที่ว่าผมกับมันไม่ควรมาเจอกันอีก

เพราะการเจอกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องแย่สักนิด

มันออกจะดีด้วยซ้ำ

 

ไหวหรือเปล่า เสียงของไอ้คนกวนประสาทมันดังขึ้น ทำให้ผมที่ตอนนี้กำลังนวดขมับตัวเองที่เต้นตุบ ๆ อยู่ต้องหันไปมองเคือง ๆ โดยในมือของไอ้ฝุ่นก็มีโทรศัพท์ของผมอยู่ กูโทรไปลาพี่นุ่นให้แล้ว บอกมึงไม่สบาย

เดี๋ยวนะ กูไม่ได้ไม่สบายผมรีบพูดออกมา ก่อนจะแย่งโทรศัพท์จากอีกฝ่าย แต่ไอ้ฝุ่นกลับเอาหลบไป ไอ้ฝุ่น กูไม่ได้เป็นอะไร

มึงนอนไม่พอ

พอ!

ไม่พอ

และไอ้ฝุ่นมันก็เถียงอย่างไม่ยอมแพ้ เนื่องจากเมื่อวานที่เรามีอะไรกันเสร็จรอบหนึ่งตอนเย็น ผมกับมันก็ลุกมากินข้าวคลุกปลาทูกันปกติ แต่พอช่วงตีหนึ่งกว่า ๆ ไอ้คนข้าง ๆ ผมก็ไม่รู้เป็นอะไรนึกคึก เราจึงทำกันอีกสองรอบ จนไอ้อุ่นที่เคยนอนบนเตียงต้องหนีลงไปนอนด้านล่าง และนั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงนอนไม่พอ

มึงแม่ง เงินเดือนกูจะเหลือเท่าไหร่วะเนี่ย

เอาน่า พี่นุ่นเขาเข้าใจ

แต่เอากันแล้วมากระทบเรื่องงานคราวหน้ากูจะไม่ทำแล้วนะ!

...

แล้วก็จะไม่ยอมให้มึงใส่เข้ามาแล้วด้วย!” ผมพูดพลางขมวดคิ้วทำหน้าอารมณ์เสีย เพราะนึกถึงทีไรก็อยากจะทึ้งหัวตัวเองขึ้นมาเมื่อการร่วมรักระหว่างผมกับมันไม่ว่าจะรอบสองหรือรอบสามผมก็โดนอีกฝ่ายกระทำอยู่ตลอด

ไม่แฟร์เลยจริง ๆ

ไม่เอาดิ ไม่เปลี่ยนตำแหน่ง

ไม่

กูไม่ยอม

งั้นกูก็ไม่ยอมเหมือนกัน

ได้ งั้นคราวหน้ากูปล้ำไอ้ฝุ่นมันยิ้มออกมาในแบบที่ผมไม่ชอบ ก่อนที่คนตรงหน้ามันจะจับใบหน้าผมไว้พร้อมกับโน้มใบหน้าตัวเองลงมาจูบที่หน้าผากผมหนึ่งที และตามด้วยริมฝีปากหนึ่งที เมื่อคืนโคตรดีเลย

หุบปาก

พูดจริง ๆ นะเนี่ย

เจ็บจะตายห่าผมว่าก่อนจะดันมันออก ซึ่งไอ้ฝุ่นมันก็หัวเราะออกมา ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นจากเตียงและเตรียมเข้าห้องน้ำ วันนี้กูจะไปทำงาน

โห

ไม่ต้องเลย กูไม่ได้เป็นอะไร สงสารพี่นุ่นทำคนเดียว

เออ ก็ได้วะในที่สุดไอ้ฝุ่นมันก็รับปากแบบเซ็ง ๆ ผมจึงเลือกที่จะเดินไปอาบน้ำเพื่อเตรียมไปทำงาน โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่แปดโมง ถ้ารีบไปก็คงทัน แต่ดูเหมือนมันจะไม่ง่ายเมื่อผมที่กำลังเดินเข้าห้องน้ำต้องชะงักเมื่อไอ้ฝุ่นมันตามเข้ามา ก่อนจะพูดขึ้น อาบพร้อมกันจะได้ไม่เสียเวลา

กูอาบแป๊บเดียว

เออน่า รีบ ๆ เดี๋ยวไม่ทันนะ

...

ผมที่หรี่ตามองมันก็ต้องยอมหลีกทางให้อีกฝ่ายเข้ามา

แล้วใครจะรู้ว่าผมจะเสียรู้มันอีกตามเคย...

ให้ตายสิ!

 

หลังจากตอนเช้าที่มีปัญหากับไอ้ฝุ่นไปเรียบร้อยหลังจากที่มันทำกับผมในห้องน้ำอีกรอบ แต่ถึงแบบนั้นผมก็ยังตัดสินใจมาทำงานครึ่งวันอยู่ดี โดยมีไอ้ฝุ่นที่ทำหน้ามุ่ยไม่เลิกเป็นองค์ประกอบให้ตัดสินใจง่ายขึ้น ส่วนพี่นุ่นเองก็แปลกใจที่ผมมา แล้วรีบพูดใหญ่ว่าถ้ายังไม่หายไม่ต้องมาก็ได้ ผมเลยได้แต่บอกว่าไม่เป็นไร เพราะเงินเดือนเดือนนี้ผมคงเหลือน้อยนิดแล้ว

กลับบ้านดี ๆ นะครับพี่นุ่น

เช่นกันจ้าพี่นุ่นหันมายิ้มหวานก่อนจะเดินแยกไปอีกทางจนเหลือแค่ผมที่ต้องหันมาเจอคนเดิม ๆ ที่ตอนนี้กำลังยืนพิงรถคันเดิมอยู่ที่มุมเดิม ๆ แต่ผิดตรงที่สีหน้าของมันไม่รับแขกนัก ผมเลยเดินเข้าไปหาก่อนจะมองหน้ามันอย่างข้องใจ ซึ่งอีกฝ่ายเองก็มองกลับมาแล้วขมวดคิ้ว

อะไร กูนี่ต้องงอนมึง

มึงเอาฝักบัวฟาดหัวกู

สมควรมั้ย

เออไอ้ฝุ่นมันพูดงอน ๆ หลังจากที่เมื่อเช้าที่เราเข้าไปตีกันในห้องน้ำมันก็โดนผมใช้มือไว ๆ คว้าฝักบัวมาฟาดหัวไปหนึ่งที แต่สุดท้ายผมหนีไม่พ้นเรื่องโดนกระทำพอออกมาก็ต้องหาน้ำแข็งมาประคบให้มันอีกต่างหาก วันนี้อยากกินซูชิ

ก็กิน

มึงอยากกินอะไรหรือเปล่า

...

ไม่ได้จะตามใจ แค่ถามความคิดเห็น

อยากกินเป็ดเอ็มเค

โอเค งั้นกินสองอย่างเลยนะ ซูชิกับเป็ด

อือ

ผมขานกลับพลางแอบยิ้มออกมา แต่ดูเหมือนการแอบของผมจะไม่เนียนนักเมื่อไอ้ฝุ่นมันยกมือขึ้นมายีหัวผมเบา ๆ แล้วสวมหมวกกันน็อกให้

เออ สรุปชอบลายหมวกมั้ย มึงยังไม่ตอบกูเลย

ชอบคำตอบที่ออกมาทันทีของผมทำให้ไอ้ฝุ่นมันยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะสวมหมวกของตัวเองบ้าง ผมจึงทำท่าจะเดินไปซ้อนท้ายอีกคนก็ต้องชะงัก เมื่อคนขับมันเปิดกระจกออก

เออไอ้เอิร์ธ...

ฮะ

ไม่จีบแล้วได้มั้ย

...

แต่ขอเป็นแฟนเลยไอ้ฝุ่นมันพูดออกมา โดยที่ผมรู้สึกว่าโชคดีมากที่ตอนนี้มีหมวกกันน็อกสวมหัวอยู่ แต่ดูเหมือนมันจะปิดใบหน้าผมได้ไม่นาน คนที่สวมมันให้ก็เอื้อมมือมาเปิดกระจกด้านหน้าผมออก พร้อมกับพูดออกมา เป็นแฟนกันมั้ย

...

เอิร์ธเป็นแฟนกับฝุ่นได้มั้ย

คำถามของไอ้ฝุ่นยังคงดังขึ้น ท่ามกลางใบหน้าที่ลุ้นแสนลุ้นของอีกฝ่าย ผมที่ตอนนี้แทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ก็ได้แต่เอากระจกสีทึบของหมวกลง

ยังจะขออะไรอีกวะ

...

การกระทำมันก็ใช่ตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง

แม่งโคตรมีความสุขเลย...

 

เอาจริงเหรอวะเนี่ย

อืม

แม่ง...

ผมมองใบกระดาษสัญญาห้องเช่าที่เพิ่งไปยื่นเรื่องออกจากหอพักก่อนกำหนด ซึ่งเงินมัดจำไม่ได้คืนแน่ ๆ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นตอนนี้ต่างหากที่ทำให้ผมคิดหนัก

ผมกำลังจะย้ายมาอยู่ห้องเดียวกับไอ้ฝุ่น

ของมึงมีนิดเดียว ไม่เป็นไรหรอก

แม่รู้แม่ต้องด่าแน่ ๆ เลยว่ะ

ทำไม

มารบกวนมึง

มึงก็บอกไปสิว่าคบกันแล้ว รับรองป้าอั่มไม่ว่าชัวร์ไอ้ฝุ่นมันพูดขำ ๆ พลางยีหัวผมเบา ๆ เมื่อเรากำลังเดินขึ้นชั้นหกด้วยกันเพราะลิฟต์เสียอีกแล้ว ขนาดกูยังบอกแม่แล้วเลย

ดะ...เดี๋ยวนะ!

เชื่อเถอะ ป้าอั่มแกรู้แล้วล่ะไอ้ฝุ่นมันยิ้มกว้างในขณะที่ผมหยุดเดิน มันจึงดึงร่างผมที่ช็อกไปชั่วขณะให้เดินต่อ เอาน่า สักวันเขาก็ต้องรู้

ละ...แล้วแม่มึง...

แม่ไม่ได้ว่าอะไร บอกเป็นมึงก็ดี

เหรอวะ...

เออ

ไอ้ฝุ่นมันลูบหัวผมเบา ๆ ก่อนที่เราทั้งคู่จะมายืนหอบแฮ่กกันที่หน้าห้อง ซึ่งทางอพาร์ทเม้นท์ให้เวลาผมสามวันในการย้ายข้าวของแล้วไปเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องเสียในเดือนนี้และเดือนถัดไปเนื่องจากไม่ได้แจ้งไว้ล่วงหน้า ซึ่งไอ้ฝุ่นตอนแรกว่าจะให้ผมอยู่ไปให้ครบเดือน แต่ผมคิดว่ามันมีค่าเท่ากัน เพราะถึงย้ายออกเดือนหน้าผมก็ต้องเสียค่าเช่าอยู่ดี เลยเลือกที่จะเสีย ๆ ไป ส่วนไอ้อุ่นตอนนี้ย้ายไปห้องไอ้ฝุ่นเรียบร้อย

อยู่ห้องมึงนี่มันดีตรงไหนนะ

อย่างน้อยก็ไม่มีปัญหาเรื่องน้ำไม่ไหล

อ่าฮะ...

แล้วก็ได้เห็นหน้ากูทุกเช้ากลางวันเย็นด้วย

ทุกวันนี้ก็เห็น ก่อนนอนยังเห็นเลย

เออ งั้นมีอีกอย่างก็ได้

ขอเหตุผลดี ๆ นะ

ก็เปลี่ยนสถานะไงผมหันไปมองอย่างสงสัยในคำพูดของคนที่ตอนนี้กำลังล้วงกุญแจขึ้นมาไขเปิดประตูห้องตรงหน้าตอนแรกก็เป็นห้องของมึง ห้องของกู...

...

แต่ตอนนี้เป็นห้องของเรา

เออ...

คำนี้ก็ดีนะ

ห้องของเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #206 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 01:36
    ซะที… ลุ้นมานานมากกกก
    #206
    0
  2. #158 failui (@failui) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 20:49
    ห้องของเราห้องของเราห้องของเราห๊องข็องเร๊าาาาาาา><!
    #158
    0
  3. #157 anusara81039 (@anusara81039) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 19:24
    น่ารักมากค่ะ
    #157
    0