ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,839 Views

  • 221 Comments

  • 734 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    187

    Overall
    10,839

ตอนที่ 30 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61

ตอนที่ 29

               ก๊อก ๆ ๆ 

               เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ผมละสายตาไปจากหน้าจอโทรศัพท์ไปมองที่ประตูห้อง ซึ่งก็ไม่ต้องใช้เวลาเดามากก็พอรู้ว่าใคร แต่แปลกใจว่าทำไมคนที่ตัดสินใจว่าจะนอนที่ห้องแล้วมาเคาะห้องผมซะดึก ๆ ดื่น ๆ

               เดี๋ยวนะ นี่มันจะห้าทุ่มแล้วนะเว้ย...

               ผมขมวดคิ้วก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตูให้ผู้มาเยือนยามวิกาลแล้วก็เป็นไปตามคาดเมื่อตอนนี้ไอ้ฝุ่นมันกำลังยืนอยู่หน้าห้องผมด้วยสภาพชุดนอนเตรียมนอน ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดขึ้นมาโดยไม่ต้องรอให้ผมเปิดปากเอง

               ทำอะไรอยู่

               อ่า...เล่นโทรศัพท์

               เล่น

               คุยกับน้องเอิร์น

               ...คำพูดของผมทำให้เป็นไอ้ฝุ่นที่เงียบไป ก่อนที่ผมจะหลบทางให้มันเข้ามาในห้อง ซึ่งอีกฝ่ายเองเมื่อเข้ามาแล้วมันก็เดินขึ้นไปบนเตียงทันทีโดยมีผมเดินตามมาติด ๆ คุยเสร็จหรือยัง

คุยเรื่อย ๆ

...

มีอะไรหรือเปล่าผมถามมันพลางทำหน้าไม่เข้าใจนัก ซึ่งมันเองก็มองกลับมาโดยไม่พูดอะไร ผมเลยเลือกที่จะพูดต่อ แล้วทำไมยังไม่นอนวะ...

และคำถามนี้ก็ทำให้มันตอบคำถามผมจนได้

กำลังคิดมากอยู่

ฮะ...

กูตัดสินใจแล้ว

อะไรวะ...ผมถามกลับแบบไม่เข้าใจนักกับคำพูดของมัน ก่อนที่ไอ้ฝุ่นมันจะขยับร่างกายเพื่อให้ผมนั่งได้ถนัดขึ้น มันจึงเริ่มพูดต่อ

จะจีบมึง

และคำพูดของมันก็ทำให้ผมอึ้งไม่น้อย

หะ...ฮะ...

จะจีบแบบจริงจัง

เดี๋ยวไอ้ฝุ่น มึงใจเย็น ๆ นะ

ไม่อยากรอแล้วมันพูดต่อพลางทำสีหน้าจริงจัง ก่อนที่จะเป็นผมที่ต้องตะปบเข้าที่ใบหน้ามันเบา ๆ เพื่อเรียกสติ แต่อีกคนกลับจับมือของผมออกแล้วจับไว้แบบนั้น วันนี้กูมานั่งคิดทบทวน ถ้ากูรอให้เวลาผ่านไป กูอาจจะผิดหวังอีกก็ได้

...

และการผิดหวังจากมึงมันไม่ใช่เรื่องดีสักนิด

มึงไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้...

เอิร์ธไอ้ฝุ่นมันเรียกผม พลางมองเข้ามาที่ดวงตา ซึ่งผมประหม่าแต่ดูเหมือนจะไม่สามารถละสายตาไปจากอีกฝ่ายได้ กูเคยพูดว่ารอกูทำใจได้ก่อน เพราะกูยังลืมเกรซไม่ได้ แต่วันนี้ที่กูเห็นมึงกับเอิร์น เรื่องของมึงก็เข้ามาอยู่ในหัวกูเต็มไปหมด

...

และกูก็นั่งคิดทบทวน ว่ากูควรรอต่อไปดีหรือเปล่า มึงจะมีคนอื่นในระหว่างที่กูนั่งทำใจหรือเปล่า แล้วถ้ามึงมีกูจะทำยังไงไอ้ฝุ่นมันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งผมเองก็พูดไม่ออกไม่รู้จะรู้สึกยังไงกับคนตรงหน้าดี ผมเข้าใจว่าความรู้สึกของมันเหมือน ๆ กับผม แต่ผมอยากให้มันใช้เวลาในตอนนี้คิดให้ดีในหลาย ๆ เรื่องก่อน กูกลัวจริง ๆ นะเว้ย

ไอ้ฝุ่น กูจะไม่ไปไหน มึงไม่ต้องรีบ กูรอได้

เอิร์ธ ใจกูอยู่ที่มึงมานานแล้ว กูรักมึงมานานแล้วตั้งแต่เจ็ดปีก่อน มึงเข้าใจมั้ย

เข้าใจ กูเข้าใจผมพูดออกไป ในใจก็เต้นแรงขึ้นมาเมื่อได้ฟังคำพูดชัด ๆ จากอีกฝ่ายว่าความรู้สึกของมันไม่ได้ต่างจากผมมาตั้งแต่แรก เราปล่อยเวลาให้ผ่านมาทำไมตั้งนานวะ

...

กูขอโทษ กูไม่น่าพูดเล่นแบบนั้นเลย กูไม่น่ารับคำท้าเลยผมพูดออกไปเมื่อรู้สึกผิดจริง ๆ ที่ตัวเองทำให้ผมและมันต้องเดินแยกกันมานานขนาดนี้

ไม่เป็นไร อย่างที่มึงบอกไง ถ้าเราคู่กันจริง ๆ เราก็ต้องได้คู่กันสักวัน และตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้ว

               อืม...

               กูจะขอจีบมึงแบบจริงจังแล้วนะ

               ทุกวันนี้ยังไม่จีบอีกเหรอวะ...

               อ้าว กูจีบมึงมาตลอดเหรอ ไม่เห็นรู้ตัว...

               คนอื่นเขาดูออกกันหมดแล้ว!ผมพูดก่อนจะมองมันเคือง ๆ ขัดกับอารมณ์เมื่อสักครู่ แต่ไอ้ฝุ่นมันก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมไว้

               เออ แต่ตอนนี้จะจีบจริงจังกว่าตอนนั้นไง

               ...

               ว่าแต่มึงกับน้องเอิร์น...

               คบกันแล้ว

               ฮะ...แล้วใบหน้ายิ้ม ๆ ของไอ้ฝุ่นก็ช็อกไปทันที ก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายหลุดหัวเราะออกมา

               ล้อเล่น กูกับน้องเขาเป็นแค่พี่น้องกัน

               อ่า...

               จริง ๆ

               ไอ้ห่าเอิร์ธ อย่าทำให้กูตกใจเล่นดิวะ ใจกูตกไปที่ตาตุ่มไอ้ฝุ่นมันว่าหลังจากตั้งสติได้ ก่อนจะยกมือขึ้นมาทาบอก แม่ง...

               น้องเขารู้แล้วว่าคนที่กูชอบคือมึง และมึงก็ชอบกู

               จริงดิ

               เออ เขาดูออกกันหมดละ ขนาดพี่นุ่นเองยังชอบแซวกูเลย แนนก็ล้อกูทุกวัน ขนาดน้องเอิร์นที่เพิ่งเจอกันยังดูออก

               ดีเลย

               ดีตรงไหนวะห่าผมขมวดคิ้วทำให้ไอ้ฝุ่นมันหัวเราะชอบใจ ก่อนจะยกมือขึ้นมายีหัวผมเบา ๆ จนตัวเองต้องรีบปัดออก มาจูบทีนึงดิ

               ตลกละ อะ...ไอ้ฝุ่น!ผมที่ตอนนี้ดันร่างคนที่พยายามเข้ามาใกล้ไว้ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายมันจะไม่ยอมแพ้เมื่อมันจับแขนทั้งสองข้างของผมไว้พร้อมกับกระโจนร่างเข้ามาจนผมเกือบตกเตียง โชคดีที่โดนไอ้ฝุ่นจับร่างกายไว้ก่อนที่มันจะดึงร่างของผมเข้าหาตัวแล้วกอดไว้จากด้านหลัง อะไรของมึงวะ!

               กอดก็ได้

               อึดอัด!

               มึงจะเสียงดังทำไมเนี่ย

               ก็มึงมันน่า!ผมพูดพลางหันไปมองก็เห็นว่าอีกฝ่ายมันยิ้มกวนประสาทอยู่โดยที่แขนก็ล็อกร่างกายของผมไว้แน่นจนไม่สามารถขยับหนีได้ จนสุดท้ายก็ต้องยอมแพ้แล้วเอนหัวพิงลงบนไหล่ของมันไว้ก่อนที่ไอ้คนด้านหลังมันจะขโมยหอมแก้มผมไปหนึ่งที

               เออดี ห่าเอ๊ย...

               กูจีบมึงแล้วนะ เพราะงั้นห้ามไปหม้อที่ไหน

               เดี๋ยว แค่จีบยังไม่ใช่แฟน

               เออนั่นล่ะ ขอห้าม

               ไม่ฟังหรอก

               เอิร์ธแล้วเสียงของไอ้ฝุ่นก็อ่อนลงถนัดตา จนผมอยากจะยกมือขึ้นมาปิดหูไว้ถ้าไม่ติดว่าโดนรวบร่างกายไว้ ก่อนที่มันจะพูดต่อและก็น็อคเอาท์คนอย่างผมได้เป็นอย่างดี มีแค่ฝุ่นได้มั้ยครับ

               แล้วนั่นล่ะ ไอ้เอิร์ธก็พูดไม่ออกอีกเลย

               ให้มันได้แบบนี้ดิวะ...

 

               โอ้โห มากันครบ...

               เอาชาเขียวแก้วนึงครับเสียงคุ้นหูดังขึ้นหลังจากที่ผมเพิ่งไล่สายตามองกลุ่มคนที่มาเข้าคิวในร้านกาแฟเล็ก ๆ แห่งนี้ และคนที่เข้าร้านกาแฟแต่สั่งชาเขียวก็มีแค่คนเดียว

               ไอ้ฝุ่น หัวหน้าแก๊ง

               ดีจ้าเอิร์ธ วันนี้แนนเอาหนังสือมาให้เอิร์ธด้วย

               หืม...

               หนังสืออ่ะหนังสือแนนยิ้มกว้างพลางชูถุงพลาสติกสีเหลืองที่มีตัวอักษรใหญ่ ๆ แปะว่า BOOK มาให้ผมดู ซึ่งผมก็ได้แต่ทำหน้างง ๆ เพราะไม่เข้าใจที่เธอพูดนัก แต่ก็ยอมตอบรับออกไป

               อ่า...ฝากไอ้ฝุ่นไว้นะ เดี๋ยวเราไปเอากับมัน

               เฮ้ย!

               แล้วทั้งแก๊งก็ร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

               อะไรวะ...

               ฮึ...เสียงหัวเราะจากคนที่สั่งชาเขียวทำให้ผมขมวดคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ มันเลยได้แต่ยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนที่เพื่อนทั้งแก๊งของมันที่หันไปซุบซิบจะพากันส่งสายตาแปลก ๆ มาให้ผม ส่วนคนที่เริ่มพูดคนแรกก็คือไอ้ป๊อด

               กูว่าแล้วว่าทำไมไอ้ฝุ่นมันทำใจเรื่องเกรซได้ไวจริง เพราะมีชาเขียวนี่เอง

               อืมมมแล้วทั้งกลุ่มก็ร้องตอบรับเป็นเสียงเดียวกันไม่เว้นแม้กระทั่งแนน จะมีแต่ไอ้ฝุ่นเท่านั้นที่ยืนยิ้มอยู่ก่อนที่มันจะหันใบหน้ากวนประสาทนั่นมาทางผม

               อ้าวพนักงาน เหม่ออยู่นั่นล่ะ ผมจะได้กินมั้ยครับ ชาเขียวเนี่ยเสียงกวน ๆ ที่พูดขึ้นทำให้ผมที่ตอนแรกมองเพื่อน ๆ ของมันต้องหันมามองคนตรงหน้าพลางขมวดคิ้วแล้วจิ๊ปากออกมา แต่ดูเหมือนไอ้ฝุ่นเองมันก็แกล้งผมไม่เลิก พี่นุ่น...

               ไอ้ฝุ่น!

               ผมทำหน้าโหด ๆ ใส่มันจนสุดท้ายไอ้คนตรงหน้าก็ยอมเงียบปากไปแล้วหัวเราะออกมาจนกระทั่งผมสามารถชงชาเขียวให้มันเสร็จจนได้ เมื่อไอ้ฝุ่นรับแก้วที่ผมทำให้ไปแล้วพวกที่เหลือก็เริ่มมาต่อคิวสั่งเมนู ซึ่งบางเมนูผมก็ยังทำไม่ได้จนพวกมันยอมเปลี่ยน และสุดท้ายก็สั่งชาเขียวกันยกแก๊งจนไอ้ฝุ่นมันหัวเราะสะใจออกมาเมื่อเพื่อนที่มาด้วยและตั้งใจสั่งกาแฟต้องมาจบลงที่ชาเขียวแบบมันด้วยเหตุผลที่ว่าผมทำอย่างอื่นไม่เป็น พอจะให้พี่นุ่นมาทำให้พวกมันก็ไม่เอา ก็เลยจบลงแบบนี้นี่ล่ะ

               ให้ตายสิ

               เอ้อ วันนี้แนนซื้อปลาทูมาให้แล้วนะ เห็นฝุ่นบอกว่าเอิร์ธชอบแย่งไอ้อุ่นกินเลยสั่งซื้อมาให้สองตัวเลย

               เดี๋ยวนะ...

               แถมวันนี้แม่ค้ามีน้ำพริกกะปิด้วย แนนเลยเอาจัดมาครบชุด แท่นแท๊นนนเสียงร่าเริงของคนตรงหน้าทำให้ผมที่กำลังจะเถียงเรื่องแย่งข้าวไอ้อุ่นก็ต้องเงียบปากไปแล้วได้แต่หันไปมองเคือง ๆ ใส่ไอ้คนต้นเรื่องเท่านั้น

ขอบใจนะแนน

               อื้อ ยินดีมาก ๆ เลยค่า

               ผมหันกลับมายิ้มให้เธอก่อนที่แก๊งใหญ่แก๊งนี้จะเดินไปหาที่นั่งกัน ผมที่ยืนมองก็ได้แต่ขมวดคิ้วแปลกใจว่าทำไมพวกนั้นถึงได้มาที่ร้านกันแบบยกโขยงแบบนี้

               เอิร์ธ

               ครับเสียงเรียกของพี่นุ่นทำให้ผมรีบขานกลับทันที ก่อนจะเห็นว่าเธอเดินออกมาพร้อมกับถาดแก้วในมือ ผมเลยตั้งใจรอฟังคำสั่งจากเธอ

               ตอนนี้ยังไม่มีลูกค้า ออกไปเดินเล่นนอกเคาน์เตอร์บ้างก็ได้

               อ่า...

               ไปคุยกับเพื่อนก็ได้พี่ไม่ว่า เดี๋ยวฉุกเฉินยังไงเดี๋ยวพี่เรียก

               เดี๋ยวนะพี่นุ่น ใจดีเกินไปแล้ว

               ไม่หรอก พี่ไม่อยากให้เรากดดัน ไปคุยเล่นกับเพื่อนบ้างก็ได้ เห็นแวะมาที่นี่บ่อย ๆ ก็รู้อยู่ว่ามาหาเอิร์ธกัน

               โหย ไม่เป็นไรหรอกพี่ ผมเกรงใจ แล้วอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว

               ไปได้ ๆ ไม่ต้องเกรงใจ

พี่นุ่นตบบ่าผมดังแปะ ๆ ก่อนจะดันร่างผมออกมา ทำให้ผมต้องเดินไปทางโต๊ะพวกนั้นอย่างจำยอม และวันนี้ก็จริงอย่างที่พี่นุ่นว่าคือไม่ค่อยมีคนจนผมแปลกใจ และเมื่อเดินมาถึงทั้งกลุ่มก็หันมายิ้มกว้างให้จนผมผงะถอยหลังแล้วถามขึ้น

มีอะไรกันหรือเปล่า...

มีแล้วทุกคนก็พูดออกมาพร้อมกัน ทำให้ผมเอียงคอมองพวกมันแบบไม่เข้าใจ ก่อนที่แนนจะเป็นคนพูดขึ้นมาจนไอ้พวกนี้พนมมือขึ้นพร้อมกัน เอ้าพวกเรา!

...

สวัสดีครับแฟนใหม่เพื่อน~”

และนั่นมันก็ทำให้ผมอ้าปากค้างทันที

เฮ้ย เดี๋ยว!ผมรีบท้วงขึ้นพลางขมวดคิ้ว ส่วนไอ้คนที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นต้นเรื่องก็นั่งขำอยู่จนผมต้องหันไปมองมันอย่างเอาเรื่องเพราะไม่รู้ว่าไอ้ฝุ่นมันเอาอะไรไปกรอกหูพวกนี้ เข้าใจผิดแล้ว!

อ้าว!

ยังไม่ได้เป็น

แต่เดี๋ยวก็เป็นและเป็นไอ้ฝุ่นที่พูดขึ้นมา

อะ...ไอ้ห่านี่...!

ก็ตอนนี้ยังไม่ได้เป็นไงวะ

เออ ๆ ฝุ่นไม่เถียงก็ได้แล้วไอ้คนตรงหน้ามันก็ทำหน้ามุ่ยทันทีจนผมขมวดคิ้วกับท่าทีของมัน เพื่อน ๆ ทั้งสามคนก็ไม่ลืมที่จะเข้าไปตบบ่าคนที่นั่งอยู่เพื่อปลอบใจ ส่วนผมที่ยืนอยู่ก็โดนสายตาเย้าแหย่ของแนนมอบมาให้ตลอดจนต้องเขกหัวเจ้าตัวไปเบา ๆ หนึ่งที

งื้อ เอิร์ธขี้แกล้ง

เหรอ~” แล้วผมก็เปลี่ยนเป็นยีหัวผู้หญิงตัวเล็กคนเดียวภายในกลุ่มด้วยความมันเขี้ยว ก่อนที่เสียงกระดิ่งเบา ๆ ที่หน้าประตูจะดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมองทันทีเมื่อคิดว่าลูกค้าเข้ามา แต่คนที่เดินมาก็ทำให้ผมชะงัก ซึ่งทั้งกลุ่มที่เงยหน้าขึ้นมามองก็ไม่ต่างกัน

เกรซ...

เสียงแผ่วเบาของไอ้ฝุ่นดังขึ้นในขณะที่ร่างเล็กกำลังเดินเข้ามาหา ก่อนที่เหตุการณ์ที่รวดเร็วจะเกิดขึ้นเมื่อคนที่เดินมาคว้าแก้วชาเขียวที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วสาดเข้ามาที่ใบหน้าของผมเต็ม ๆ จนผมเซถอยหลัง ตอนนี้รับรู้แค่ความเย็น ฝาแก้ว และน้ำแข็งที่อยู่ด้านในกระแทกใบหน้าผมเต็ม ๆ จะเจ็บสุดก็คงเป็นก้อนน้ำแข็งนี่ล่ะ...

เกรซ!

เสียงเรียกที่ตกใจของไอ้ฝุ่นและแนน พร้อมกับแรงกระชากร่างผมให้ถอยไปด้านหลังจนชนกับร่างกายของคนที่ลุกขึ้นมายืนอยู่ข้าง ๆ ก่อนที่ตัวเองจะต้องปาดหยดน้ำบนใบหน้าออก พลางมองคนต้นเรื่องที่ตอนนี้ยืนมองหน้าผมกับไอ้ฝุ่นอยู่ พร้อมกับรับรู้ถึงมืออุ่น ๆ ของอีกคนที่จับมือของผมไว้แน่น

แม่ง...

ทำไมทำแบบนี้วะ!

ก็มันแย่งฝุ่นไปจากเกรซ!

อย่ามาพูดไร้สาระ ก็รู้อยู่ว่าเราเลิกกันด้วยเหตุผลอะไร!เสียงของไอ้ฝุ่นมันดังลั่น ส่วนผมตอนนี้ก็มีแนนที่เข้ามาเอาผ้าเช็ดหน้าซับใบหน้าให้ ส่วนพี่นุ่นก็ตกใจไม่ต่างกันได้แต่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ

แล้วถ้าไม่มีเอิร์ธฝุ่นจะไม่ให้อภัยเกรซเหมือนตอนนี้เหรอ!

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเอิร์ธ เกรซก็รู้อยู่ว่าฝุ่นไม่มีทางเลิกกับเกรซแน่ ๆ ถ้าเกรซไม่ทำแบบนั้น

               ฮึก...

               เรื่องของเรา อย่าเอาแต่โทษคนอื่นเลย

ขอร้องนะฝุ่น กลับมาได้มั้ย เกรซขอโทษ เกรซผิดไปแล้ว ฮื้อ...เสียงสะอื้นของคนตรงหน้าทำให้เป็นผมที่ต้องบีบมือไอ้ฝุ่นเบา ๆ และก็โชคดีที่ไอ้ฝุ่นเองมันก็บีบมือผมกลับมา กลับมาอยู่กับเกรซนะ ฝุ่นไม่รักเกรซเหรอ ฮึก...

ขอโทษนะคำพูดเพียงคำเดียวของไอ้ฝุ่น ยิ่งทำให้เกรซร้องไห้หนักขึ้น ก่อนที่คนข้าง ๆ ของผมมันจะพูดต่อ มือก็ยังคงจับมือผมไว้ให้พอรับรู้ว่ามันกำลังจะหนักแน่นกับคำพูดของตัวเอง และมันก็ตัดสินใจแล้ว เกรซจะมองว่าฝุ่นไม่ดีก็ได้ จะบอกคนอื่นว่าเลิกกันเพราะฝุ่นมีคนอื่นหรือเพราะฝุ่นเป็นเกย์ก็ได้ แต่ยังไงฝุ่นคงกลับไปหาเกรซไม่ได้จริง ๆ

ฮึก...

ฝุ่นรักเอิร์ธมาก...

...

แล้วก็รักมานานหลายปีแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #205 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 01:29
    คนเจ็บที่สุดตอนนี้คือ เกรซสินะ
    #205
    0
  2. #156 anusara81039 (@anusara81039) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:57
    น่ารัก
    #156
    0
  3. #155 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:30
    ฝุ่นควาทดีแค่นี้ชั้นยกไม่มั่นใจหรอกนะ
    #155
    0
  4. #154 yuki5555 (@yuki352010) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:56
    ในที่สุดดดด เราก็เห็นความดีขอฝุ่น
    #154
    0