ท่านเรียกใครว่าหวางเฟย(รีไรท์)

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 23 เริ่มการฝึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 530 ครั้ง
    9 พ.ค. 63


ตอนที่ 23

เริ่มการฝึก

 

 

ร่างบางก้าวเข้ามาในห้องเมื่อได้ยินเสียงอนุญาตจากผู้อยู่ข้างใน ไป๋เฟิ่งรับรู้ได้ถึงสายตาของคนทั้งห้องที่มองมายังนางมีทั้งสายตามึนงงและสงสัยกับการปรากฏตัวของนาง 

 

เช้านี้นางรู้สึกตัวตั้งแต่ดวงตะวันยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเพราะแปลกที่ประมาณยามเฉิน (辰:chén)ก็ถูกคนมาเชิญไปหาท่านเจ้าสำนักที่หอส่วนท่านอาจารย์นางก็หายตัวไปเหลือไว้เพียงจดหมายหนึ่งฉบับพร้อมข้อความแค่บอกว่ามีบางอย่างต้องไปจัดการเดี๋ยวจะกลับมาอีกสองวัน ไป๋เฟิ่งเมื่อมาถึงก็เข้าไปแล้วพบกับชายที่น่าจะอายุไล่เลี่ยกับบิดาตนอยู่กับท่านเจ้าสำนักก่อนหน้าแล้วจึงได้ทราบว่าเขาคือหนึ่งในบรรดาอาจารย์ในสำนักแห่งนี้ตามคำแนะนำของเพ่ยฉีอัน

 

          หลังจากที่เพ่ยฉีอันฝากฝังหลายๆอย่างที่เกี่ยวกับนางเสร็จก็ให้นางตามอาจารย์ท่านนี้มายังห้องเรียนทางด้านอาจารย์ที่นางทราบนามว่า เฟินต๋าเฉิงก็มิได้สอบถามอันใดนางไปมากกว่าชื่อเสียงเรียงนาม แม้ว่าสายตาจะดูสงสัยในตัวนางกับเส้นสายที่ใช้ในการเข้ามาเรียนร่วมกับศิษย์คนอื่นๆทั้งที่ไม่ได้ผ่านการทดสอบก็ตามแต่เขาก็พูดอันใดไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งของเจ้าสำนัก

      

นี่คือเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนใหม่ของพวกเจ้า เฟินต๋าเฉิงเอ่ยเมื่อเห็นว่าสายตาของศิษย์ทุกคนมองไปยังสตรีที่สวมผ้าคลุมหน้าอย่างสงสัย ตัวเขาเองก็ไม่ทราบอันใดเกี่ยวกับศิษย์ใหม่ผู้นี้เพียงถูกเรียกตัวจากท่านเจ้าสำนักเพ่ยฉีอันให้ฝากฝังดูแลเป็นพิเศษแม้จะนึกไม่ชอบใจและข้องใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้เอ่ยอันใดออกไป


ข้ามีนามว่าเยี่ยไป๋เฟิ่งจากนี้ไปขอฝากตัวด้วย นางกล่าวแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงไม่ดังมากนักแต่คงจะได้ยินทั่วทั้งห้องดวงตาคู่งามกวาดสายตาไปทั่วห้องก่อนจะหยุดลงที่มุมหนึ่ง


อ่า คล้ายว่านางจะเห็นคนคุ้นเคย


ไม่นึกว่าอู๋ซูเซียนจะเข้ามาเรียนที่สำนักเพ่ยฉีด้วย.....


เอาละไปนั่งที่ได้  เฟินต๋าเฉิงเอ่ยแล้วมองศิษย์ที่โคลงศีรษะรับคำตนเดินไปนั่งที่

 

 ไป๋เฟิ่งไม่สนใจสายตาที่จ้องมองมานางเดินตรงไปยังที่อู๋ซูเซียนแล้วลงไปนั่งที่นั่งข้างๆ


ไป๋เฟิ่งข้าไม่นึกเลยว่าจะได้พบเจ้าที่นี่ อู๋ซูเซียนเอ่ยถามอย่างดีใจ หลังจากที่นางพบกับอีกฝ่ายในงานเลี้ยงก็ไม่ได้พบกันอีกเลยประกอบกับต้องเดินทางมายังสำนักเพ่ยฉีเนื่องจากล่วงเลยกำหนดการเข้าสำนักมานานแล้วจึงมิได้แม้แต่ส่งจดหมายล่ำลาสหายการได้มาพบกันที่นี่นางดีใจยิ่งนัก


ข้าเองก็ไม่คิดว่าจะได้พบเจ้าเช่นกัน


อ้อ นี่สหายข้าเองเป็นชาวแคว้นหลางนามเสวี่ยเผยซิน


เผยซิน นี่เยี่ยไป๋เฟิ่งสหายร่วมแคว้นของข้า อู๋ซูเซียนแนะนำสหายทั้งสองคนของตนให้รู้จักกัน


คุณหนูเยี่ย สตรีชาวแคว้นหลางเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายก่อน


เรียกไป๋เฟิ่งเถิดสหายซูเซียนก็เหมือนสหายข้า ไป๋เฟิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร


นี่เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร หากข้าความจำไม่แย่นักคล้ายว่าข้าจะไม่เห็นเจ้าในวันทดสอบ เอ๊ะ หรือข้าไม่ทันมอง?” ซูเซียนถามพลางทำท่าคิดว่าตนเองอาจไม่ทันเห็นอีกฝ่ายเนื่องจากคนไม่ใช่น้อยแต่จะเป็นไปได้อย่างไรสหายนางออกจะโดดเด่นปานนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เป็นจุดสนใจ


เรื่องค่อนข้างยาวเอาไว้หากมีเวลาข้าจะเล่าให้เจ้าฟังตอนนี้ฟังท่านอาจารย์ก่อนเถิด ไป๋เฟิ่งกล่าวเมื่ออาจารย์เฟินเริ่มหันมามองพวกนางสามคนที่พูดคุยกัน

 

ไม่นานนักท่านอาจารย์ก็กล่าวถึงอย่างสุดท้ายที่จะต้องนำมาด้วยและเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือป้ายประจำตัวของศิษย์ในสำนักที่ทุกคนจะต้องมีเพื่อยืนยันตัวตนซึ่งนางไม่มีมัน เมื่อกล่าวจบก็ออกจากห้องไปไป๋เฟิ่งเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นพร้อมบอกสหายทั้งสองว่าขอตัวก่อนนางที่กำลังจะเดินตามอาจารย์ไปเพื่อสอบถามเกี่ยวกับป้ายประจำตัวแต่ยังไม่ทันที่จะได้ไปไหนก็มีเสียงทุ้มปริศนารั้งตัวนางเอาไว้เสียก่อน


ช้าก่อนคุณหนูเยี่ย 


ไป๋เฟิ่งหันหลังกลับไปตามเสียงเรียกก็พบหนึ่งบุรุษรูปงามที่มีรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าส่งมาให้นางและอีกหนึ่งคือสตรีที่นางพึ่งรู้จักเมื่อครู่ยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลังบุรุษผู้นั้น


ไม่ทราบว่าท่านเรียกข้าด้วยเหตุใด?” ใบหน้างามภายใต้ผ้าคลุมหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง


อะ แฮ่ม มิมีอันใด ข้าเพียงอยากเข้ามาทำความรู้จักสตรีที่ผู้คนต่างเลื่องลือของแคว้นเจ้าเท่านั้น หลางชิงฝูกระแอมไอแล้วนำพัดที่ถือมาบังหน้าเล็กน้อยปิดบังอาการหน้าแตกของตนเอง เขารึรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ทำความรู้จักกับสตรีงดงามตรงหน้าหลังจากที่ได้ยินชื่อออกจากปากร่างบางที่กล่าวแนะนำตัวตอนอยู่หน้าชั้นเรียนและมั่นใจในรูปโฉมอันหล่อเหลาของตนไม่น้อยแต่ไม่นึกว่าสตรีตรงหน้าไม่มีท่าทางเขินอายกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ตนมั่นใจแม้แต่น้อย


          ‘เยี่ยไป๋เฟิ่งเป็นนามของสตรีที่ถูกผู้คนกล่าวถึงเมื่อหลายปีก่อนในแคว้นจ้าวเล่าลือกันว่ารูปโฉมงดงามยากที่จะหาใครมาเปรียบเทียบตั้งแต่วัยสิบหนาวแต่น้อยคนนักที่จะได้ยลใบหน้างามนั้น


นอกจากความงามแล้วยังเก่งกาจแตกฉานเรื่องตำราในหลายแขนง แต่หลังจากที่ผู้คนกล่าวถึงไม่นานจากนั้นข่าวคราวที่เกี่ยวกับนางทั้งหมดก็จางหายไปตามเวลาแต่หากเมื่อใดที่เอ่ยชื่อผู้คนย่อมรู้จัก เขารู้จักอีกฝ่ายเมื่อยามรวมกลุ่มสนทนากับบุรุษในแคว้นก็จะคุยกันถึงเรื่องสาวงามจากแคว้นต่างๆเสมอไม่ คาดว่านางจะเข้ามาร่ำเรียนในสำนักเพ่ยฉีไม่ค่อยจะมีคุณหนูในห้องหอคนไหนมาที่นี่นักในสำนักมีสตรีที่เป็นศิษย์หนึ่งในสิบส่วนเท่านั้น


               คิ้วงามขมวดเข้าหากันมาไกลขนาดนี้ยังมีคนรู้จักนางอีกอย่างนั้นหรือ? ไป๋เฟิ่งประเมินชื่อเสียงตนต่ำไว้เกินไป

 

            ข้าหลางชิงฝูยินดีที่ได้รู้จักคุณหนูเยี่ย หลางชิงฝูเอ่ยแนะนำตัวกับที่เริ่มคิ้วขมวดอย่างมีคำถาม

 

             หลางชิงฝู องค์ชายสามแห่งแคว้นหลาง?


                 ถวายพระพร หม่อมฉันไม่ทราบว่าพระองค์คือองค์ชายสามแห่งแคว้นหลางโปรดประทานอภัยไป๋เฟิ่งย่อกายทำความเคารพเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร


          มิได้ๆ คุณหนูเยี่ยที่สำนักเพ่ยฉีไม่มีการแบ่งแยกชนชั้นไม่ว่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์หรือคนธรรมดาล้วนมีสิทธิเท่าเทียมกัน คุณหนูเยี่ยทำตัวปกติเถิด


          ไป๋เฟิ่งมองคนตรงหน้าที่ยังคงเอ่ยอย่างอารมณ์ดีใบหน้าหล่อเหลาที่มีรอยยิ้มเปื้อนอยู่ตลอดเวลาทำให้บุรุษสูงศักดิ์ตรงหน้าลักษณะตรงตามสมญานามองค์ชายเจ้าสำราญ ถึงนางจะมิเคยได้พบปะเชื้อพระวงศ์หรือผู้สูงศักดิ์ต่างแคว้นแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามหรือลำดับญาติของเชื้อพระวงศ์ของแคว้นต่างๆ เรื่องพวกนี้หากใฝ่รู้สักนิดย่อมพอที่จะรู้ได้ไม่ยาก


          ไป๋เฟิ่งเจ้ายังไม่ไปอีกหรือ?”เสียงอู๋ซูเซียนดังขึ้นทำให้คนทั้งหมดหันไปมอง

 

          องค์ชายสาม อู๋ซูเซียนโค้งศีรษะเคารพบุรุษสูงศักดิ์แห่งแคว้นหลางเล็กน้อย ถึงกฎของสำนักจะยึดถือความเท่าเทียมแต่ในทางปฏิบัติแล้วการให้ถวายความเคารพก็ยังคงสำคัญอยู่ดีแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ถือสาอะไรก็ตาม


            คุณหนูอู๋ก็มาจากแคว้นจ้าวนี่พวกเจ้าคงรู้จักกันใช่หรือไม่ หลางชิงฝูถามด้วยความไม่แน่ใจ


          เพคะ หม่อมฉันและไป๋เฟิ่งเป็นสหายกันไม่ทราบว่าองค์ชายสามมีอันใดกับสหายหม่อมฉันหรือเพคะ?” อู๋ซูเซียนถามด้วยความไม่เป็นมิตร เนื่องด้วยรู้กิตติศัพท์ขององค์ชายผู้นี้ดีทั้งเรื่องความเจ้าชู้ ความกะล่อนและเจ้าเล่ห์  หนึ่งเดือนที่ผ่านมามีแต่ข่าวเรื่องที่เจ้าตัวเที่ยวไล่เกี้ยวศิษย์ที่เป็นสตรีในสำนักแม้แต่นางก็เคยโดนมาแล้วมีแต่เรื่องไม่ดีทั้งนั้นอย่าได้เข้าใกล้สหายนางเชียว


          มิมีอันใดข้าเพียงแต่อยากทำความรู้จักก็เท่านั้น


          แคว้นจ้าวช่างมีแต่สาวงามหากมีโอกาสข้าคงไม่พลาดที่จะไปเยือน คนที่ถูกมองว่าเป็นคนเจ้าชู้ยังยิ้มหวานส่งสายตามาให้นางยังไม่หยุด อู๋ซูเซียนเกลียดบุรุษเช่นนี้ยิ่งนัก


          องค์ชายได้เวลาแล้วเพคะ เสียงหวานราบเรียบที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยเตือนผู้เป็นนาย ก่อนที่คนถูกเตือนจะชะงักหยุดยิ้มสีหน้าเปลี่ยนไปครู่หนึ่งก่อนจะกลับมายิ้มแย้มอีกครั้ง


          โอ๊ะ ข้าคงต้องขอตัวก่อนแล้วพบกันวันพรุ่งนี้ คุณหนูเยี่ย คุณหนูอู๋ หลางชิงฝูหยุดความคิดที่จะเย้าแหย่สตรีตรงหน้ากล่าวขอตัวแล้วเดินจากไป เหลือเพียงสตรีอีกคนที่ยังยืนอยู่


          ข้าขออภัยแทนองค์ชายข้าด้วยหวังว่าพวกเจ้าจะไม่ถือสา เสวี่ยเผยซินโค้งกายให้ทั้งสองรู้ว่าสหายตนอย่างอู๋ซูเซียนมิค่อยจะชื่นชอบนิสัยขององค์ชายตนเท่าใดนัก


          อย่าเลยเผยซินไม่ใช่ความผิดเจ้าเสียหน่อยแต่เป็นเพราะองค์ชายบ้านั่นต่างหากอู๋ซูเซียนพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด 


          ซูเซียน ไป๋เฟิ่งเอ่ยปรามอีกคนเบาๆพร้อมกับมองสีหน้าคนที่เอ่ยขอโทษแทนอย่างลำบากใจนางก็พอจะรู้นิสัยอู๋ซูเซียนว่าเป็นเช่นไร เจ้าตัวเป็นคนโผงผาง ชอบก็เอ่ยว่าชอบ ไม่ชอบก็เอ่ยว่าไม่ชอบ มิค่อยเก็บงำอารมณ์เท่าใดแต่อีกฝ่ายเป็นถึงองค์ชายหากกล่าวอันใดพลาดไปอาจเดือดร้อน


          ไม่เป็นไรไป๋เฟิ่งถ้าเช่นนั้นข้าขอตัวก่อนไว้พบกันพรุ่งนี้ ทั้งสองมองอีกคนเดินจากไปแล้วก็พากันเดินออกจากห้องไปเช่นกัน โดยมีสายตาสองคู่มองอยู่ตั้งแต่แรกสายตาคู่แรกเต็มไปด้วยความไม่พอใจส่วนสายตาอีกคู่คือเต็มไปด้วยความสนใจ

 

          ไป๋เฟิ่งเดินกลับมายังที่พักตนหลังจากที่ได้พูดคุยและเล่าถึงสาเหตุที่ทำให้นางได้มาที่นี่แต่มิได้เล่าทั้งหมดเล่าเพียงว่านางมีวาสนาได้อาจารย์ผู้เก่งกาจมาสอนเกี่ยวกับวรยุทธแต่มีปัญหาบางประการที่ทำให้ได้มาอยู่ที่นี่ซึ่งอู๋ซูเซียนก็ไม่ได้ซักถามอะไรนางมากนัก ได้แต่พยักหน้าเข้าใจเรื่องราวและเอ่ยดีใจที่มีเพื่อนร่วมเรียนเท่านั้น


          นางอาศัยอยู่ที่ในเรือนพักแห่งนี้มาหนึ่งคืนได้รู้เรื่องเกี่ยวกับอาจารย์ตนเพิ่มเติมหลายอย่างเช่นอาจารย์นางเป็นหนึ่งในคนที่ก่อตั้งสำนักแต่มิได้เปิดเผยตัวตนให้คนทั่วไปรับรู้และไม่ได้เข้ามาวุ่นวายเกี่ยวกับสำนักเท่าใดคล้ายๆว่าจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเจ้าสำนักทั้งสามอีกทีมากกว่าและแน่นอนว่าข้อมูลเหล่านี้เป็นนางที่ถามจากตัวอาจารย์นางเอง

 

          ร่างบางนั่งลงที่โต๊ะเตี้ยกลางห้องเขียนจดหมายบอกถึงบิดาเรื่องการเข้าฝึกในสำนักเพ่ยฉีตามคำสั่งของอี้มู่ซุน เสร็จแล้วจึงฝากคนรับใช้ในเรือนเป็นธุระไปส่งให้ในใจหวนคิดถึงหลายๆคนที่ตนจากมามิได้บอกกล่าวไม่ว่าจะเป็นมารดา พี่ใหญ่ แล้วก็อีกคนที่ยังคงโผล่เข้ามาในความคิดของนางบ่อยๆมือบางยกมือขึ้นสัมผัสสิ่งที่ตนห้อยไว้ติดกาย ความเย็นเฉียบของเจ้าสิ่งนี้กลับทำให้ใจอบอุ่นอย่างประหลาด

 







          มีคนขอซื้อข่าวเกี่ยวกับสมาคมหลอมโลหิตทางเราจะรับข้อเสนอหรือไม่ขอรับ บุรุษที่มีรูปร่างเล็กเอ่ยถามบุคคลที่นั่งอยู่ตรงหน้า


          ข่าวเกี่ยวกับสมาคมหลอดโลหิต?”


            ใช่ขอรับผู้ซื้อข่าวคือเจ้าสำนักคนที่สามของสำนักเพ่ยฉี คนที่มีหน้าที่จัดการทุกอย่างเกี่ยวกับหอขายข่าวอันดับหนึ่งของยุทธภพบอกข้อมูลของผู้ที่มาซื้อข่าวจากทางหอให้ผู้ที่ควบคุมหอหลงเสวี่ยให้ได้ทราบ ความจริงการซื้อข่าวนั้นไม่ใช่แค่มีเงินก็สามารถซื้อข่าวได้แต่ต้องอยู่ที่ว่าข่าวนั้นเป็นข่าวประเภทใดและผู้ใดเป็นผู้ซื้อ


          เอาไว้ข้าไปถามนายท่านก่อนแล้วจะให้คำตอบเจ้า


            ขอรับ





          ท่านอ๋องท่านแม่ทัพบูรพาขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ


          เดี๋ยวข้าไป ร่างสูงเอ่ยตอบ


          พะยะค่ะ พ่อบ้านประจำวังพยัคฆ์ครามเอ่ยรับคำสั่งก่อนจะถอยออกจากห้องทรงงานไปรับรองคนที่มาเข้าเฝ้า


          ไม่นานร่างสูงกำยำก็ลุกเดินออกจากห้องไปยังห้องรับรองส่วนหน้าวังที่เอาไว้รับรองคนที่เข้ามาขอพบ

 

          ถวายพระพรท่านอ๋อง คนที่นั่งรออยู่ก่อนหน้ารีบลุกขึ้นถวายความเคารพเจ้าของวัง


          อืม ได้เรื่องอย่างไรบ้าง


          ทางโน้นมีการติดต่อกับคนของแคว้นเราจริงคาดว่าคงเตรียมการมาสักพักเราจึงไม่ทันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้และคิดว่าทางโน้นคงส่งคนมายังแคว้นเราในไม่ช้า


          คนของข้าก็ได้ความเช่นเดียวกัน


          แสดงว่าชินอ๋องทรงให้คนไปสืบข่าวหลังจากที่ได้รับข้อความจากเขาไป อู๋ป๋าไห่คิดในใจ


          ข้าไม่แน่ใจว่ามีเพียงคนผู้นี้เพียงคนเดียวหรือไม่ที่เป็นคนติดต่อกับรัชทายาทแคว้นโน้นการเคลื่อนไหวของคนผู้นี้นับว่ากระทำการเงียบเชียบไม่เป็นที่สงสัย เบื้องหน้าคือแหล่งค้าขายทั่วไปเบื้องหลังคือแหล่งซ่องสุมกลุ่มคน


            เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง


          พะยะค่ะ


          พรุ่งนี้ข้าจะเข้าเฝ้าฝ่าบาทรบกวนท่านแจ้งทางราชครูและเสนาบดีเยี่ยแล้วกัน


          พะยะค่ะ





            ไป๋เฟิ่งตื่นขึ้นมาเมื่อมีสาวใช้มาปลุกเพื่อไปรับประทานอาหารนางจึงได้รู้ว่านางเผลอหลับไปตั้งแต่ยามเซิน (申:shēn) จนล่วงเลยมาถึงปลายยามโหย่ว (酉:yǒu) นางไม่อยากออกจากห้องจึงขอรับอาหารในห้องแทนการออกไปด้านนอก คงไม่เป็นการเสียมารยาทหรอกมั้งนางอยู่คนเดียวนี่ เมื่อทานอาหารเสร็จไป๋เฟิ่งจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำและกะว่าจะกลับมาอ่านตำราที่นางเอามาด้วยซะหน่อยแต่ก็ถูกเรียกเสียก่อน


          คุณหนูเจ้าคะท่านอาจารย์อี้เรียกพบเจ้าค่ะ


          เข้าใจแล้วเดี๋ยวข้าออกไปเดี๋ยวนี้แหละดูท่าอาจารย์นางจะกลับมาแล้วไวกว่าที่บอกในจดหมายเสียอีก


          ท่านอาจารย์กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ

 

            อืม วันนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เสียงทุ้มแหบของชายชราเอ่ยถามลูกศิษย์ตัวน้อย


          ไม่มีอันใดมากเจ้าค่ะ เพียงแค่ไปร่วมชั้นเรียนแล้วรับฟังการแจ้งของทางสำนัก อ้อ ท่านอาจารย์ทางสำนักมีป้ายประจำตัวให้กับศิษย์ทุกคนและต้องนำไปในวันพรุ่งนี้ศิษย์ไม่มีมันจะทำเช่นไรเจ้าคะ


          เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นห่วงเจ้าไปตามปกติเถิดข้าให้เพ่ยฉีอันจัดการให้เจ้าแล้ว


          เจ้าค่ะ


          เอาล่ะ วันนี้ข้าจะเริ่มฝึกการบ่มเพาะพลังให้กับเจ้า


          ไป๋เฟิ่งตาเป็นประกายจากที่นางศึกษาตำราการฝึกวรยุทธทั่วไปที่นางมีการฝึกบ่มเพาะพลังปราณในขั้นที่หนึ่งถึงสามนั้นแตกต่างจากขั้นสี่ไปถึงขั้นสูงสุด ขั้นที่หนึ่งถึงขั้นที่สามเป็นการดูดซับพลังจากธรรมชาติที่อยู่รอบๆตัวเองโคจรเข้าสู่ร่างกายแล้วรวบรวมไว้ที่จุดตันเถียนแล้วแปรเปลี่ยนพลังนั้นให้เป็นพลังปราณต่างจากขั้นที่สี่ที่เมื่อถึงขั้นนี้แล้วร่างกายจะปรากฏธาตุหลักเป็นการดูดซับพลังจากธาตุที่มีรอบๆตัวเข้าร่างกายแล้วแปรเปลี่ยนเป็นพลังในรูปแบบตามธาตุหลักที่ตนเองถือครองอยู่

 

          เอาล่ะลุกขึ้นตามข้าออกมาด้านนอกไป๋เฟิ่งลุกขึ้นตามอาจารย์ตนออกไปทางด้านหลังของเรือนพักใกล้กับลำธารที่นางมายืนชมธรรมชาติในวันแรกที่มาถึง


          นั่งลง อี้มู่ซุนสั่งให้ลูกศิษย์ตนนั่งลงบนโขดหินขนาดที่คนสามารถนั่งได้ตรงริมลำธาร


          ไป๋เฟิ่งนั่งลงบนโขดหินที่อาจารย์นางชี้ไม่อิดออด


          ข้าจะให้เจ้าลองดูดซับพลังจากธาตุน้ำก่อน


          นางพยักหน้ารับอย่างเข้าใจหลังจากที่วัดพลังธาตุจากลูกแก้วนั่นอาจารย์ก็บอกกล่าวแก่นางว่าตัวนางนั้นเป็นผู้ถือครองธาตุมืดซึ่งนอกจากจะสามารถใช้ทุกธาตุควบคู่กันได้ยังสามารถรวมทุกธาตุที่มีเป็นก่อเกิดเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในยุทธภพที่ไม่เคยมีมานานนับห้าร้อยปี นางไม่รู้ว่าจะดีใจหรือหวาดกลัวกับสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ดี


            จงหลับตาและทำสมาธิให้ดีกำหนดจิตดูดซับพลังจากน้ำในลำธารแล้วดึงพลังนั้นเข้าสู่ร่างกายเจ้าชักนำพลังรวบรวมไว้ที่จุดตันเถียนแล้วค่อยๆปล่อยพลังออกมาที่ฝ่ามือ


            ไป๋เฟิ่งหลับตาลงแล้วทำสมาธิกำหนดจิตให้มั่นค่อยๆรวบรวมพลังจากน้ำในลำธาร ไม่ช้าละอองพลังสีฟ้าอ่อนก็แยกส่วนออกมาจากน้ำในลำธารค่อยๆไหลเข้าสู่ร่างบาง ไป๋เฟิ่งเมื่อรับรู้ถึงพลังที่เข้ามาในร่างกายตนก็พยายามชักนำพลังนั้นมาไว้ที่จุดตันเถียนของร่างกาย ชักนำพลังนั้นซักพักก็บีบอัดพลังให้ค่อยๆออกมาที่ฝ่ามือทั้งสอง


          ตอนนี้ฝ่ามือทั้งสองของร่างบางปรากฏลูกบอลน้ำขนาดกลาง ดวงตาที่ปิดสนิทลืมตาขึ้นมาเมื่อรับรู้ว่าพลังในร่างกายที่ถูกดูดซับเมื่อครู่ได้รวมกันเป็นพลังปราณที่ฝ่ามือตนที่ถูกปล่อยออกมา


          ท่านอาจารย์เป็นเช่นนี้ใช่หรือไม่?” ไป๋เฟิ่งมองเห็นผลงานตนก็ยิ้มอย่างพอใจน้อยๆเอ่ยถามอาจารย์ตนที่ยืนทำหน้าแข็งค้างอย่างกับเห็นวิญญาณ

 

            อี้มู่ซุนที่ยืนมองลูกศิษย์ตนไม่ทราบว่าตนเองนั้นตัวแข็งทื่อไปไม่รู้กี่รอบ ตั้งแต่เห็นสตรีน้อยตรงหน้าดูดซับพลังจากน้ำได้เพียงในครั้งแรกที่ทำ หรือการรวบรวมพลังได้อย่างรวดเร็ว หรือการสร้างพลังปราณในระดับที่แม้แต่เขายังไม่สามารถทำได้เร็วเช่นนี้ในครั้งแรก นับเวลาตั้งแต่นางเริ่มดูดซับพลังจนกระทั้งนางปล่อยพลังออกใช้เวลายังไม่ถึงเค่อด้วยซ้ำ!!!!!!

          สวรรค์นี่ท่านส่งตัวตนอันใดมาให้ชายชราเช่นเขาฝึกฝนกัน!!!!!!!!!!!








ยามเซิน (申:shēn) คือ 15.00 - 16.59 น.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 530 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,563 ความคิดเห็น

  1. #2511 Rutti003 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 18:56

    เก่งสุดยอดน้องเฟิ่ง
    #2,511
    0
  2. #2475 J-U-N (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 19:33
    2บรรทัดสุดท้าย
    แม่เจ้าโว้นยยยย555
    #2,475
    0
  3. #2263 tigereye2517 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 12:56
    5555ท่านอาจารย์สตั้นไปเลย
    #2,263
    0
  4. #2238 Moo.chompoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:47
    555ท่านอาจารย์ตะลึงไปแล้ว
    #2,238
    0
  5. #2234 Lucifer19 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:53

    น่าจะเพิ่มตอนที่อาจารย์ ทำการรวบรวมพลังเป็นตัวอย่างให้นางเอกดูด้วยอะ
    #2,234
    0
  6. #2233 Viwkhittayarssv (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:48
    อาจารย์บอกข้าจะวูบ55555
    #2,233
    0
  7. #2232 pa kae (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 22:23

    น้องเริ่มเก่ง

    #2,232
    0
  8. #2231 SweetEnough (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 22:19
    เทพพพ อย่างชอบบ5555
    #2,231
    0
  9. #2229 Kmn81 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 19:46
    อาจารย์อย่าพึ่งเป็นลมไปก่อนนะ 555
    #2,229
    0
  10. #2228 dararatbuathong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:37

    ชอบบมากกกเลย สู้ๆนะไรท์มาอัพเรื่อยๆนะ
    #2,228
    0
  11. #2227 pangpf (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    ชอบมากค่ะนางเทพมากกก
    #2,227
    0
  12. #658 _Aya_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:42
    ฮือออ ท่านอ๋องหวงน้องล่ะสิ5555 มาต่อเร็วๆนะคะไรท์!~
    #658
    0
  13. #657 Preen772 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:41
    เนื้อเรื่องสนุกเลยแหล่ะค่ะติดตามนะคะ
    #657
    0
  14. #656 MeeDii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:37

    ไรทสู้ๆ
    #656
    0
  15. #655 BambY (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:30

    รอค่าาา เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ช้าเกินไปนะ แต่ที่ช้าเกินไปคือท่านอ๋อง เล็งอยู่นั้นแหละ แอบมองตลอด แต่ยังไม่เริ่มรุกสักที ระวังจะโดนแย่งนะท่าอ๋อง! 5555
    #655
    0
  16. #654 Tongkwaw2538 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:28
    สนุกมากๆค้าไรท์ ชอบ
    #654
    0
  17. #653 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:27

    ขอบคุณครับ

    #653
    0
  18. #652 ID_STORY (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:23

    มึนจริงๆนางเอกของเรา
    #652
    0
  19. #651 iamdust63 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:19

    ถ้าไรต์อัพเรื่อยๆจะดีมากค่ะ
    #651
    0
  20. #650 Wanwan_29 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:18
    สู้ๆค่ะไรต์ เราก็ยังเรียนอยู่เข้าใจค่ะ //หวงไม่แสดงออกนะท่านอ๋อง---
    #650
    0
  21. #649 orangerose (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:15

    รอตอนต่อไปนะคะ
    #649
    0
  22. #648 atjima_300517 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:13
    ขอแค่อัพเรื่อยๆ ก็พอค่ะ ใจจะขาดถ้ารอน๊านนานนน
    #648
    0