ความสำเร็จของฉานนนนนนนน

"อ๊ากกกกกกกกกกกก"
คนเขียนร้องลั่นทุ่ง
"เป็นอะไรไปล่ะ"
"ความสำเร็จของฉานนนนนนนนนนนนนน"
"ทำไม?
อ๋อ...
เรื่องที่ว่าจะไปดูเพื่อนตีฉิ่งน่ะเหรอ"
"ใช่...
แต่ไม่รู้เพื่อนฉันมันไปกันตั้งแต่เมื่อไหร่
ไปแล้วก็ไม่เคยบอกกันเลย
ตีแล้วได้เท่าไหร่กันก็ไม่รู้
ถามแล้วมันก็ตอบว่าไม่รู้ ไม่ได้ดู
อ๊ายยยยยยยยย...
ความสำเร็จที่ฉันได้เป็นครูสอนเพื่อนศิษย์....
(เปลี่ยนจากลูกศิษย์เป็นเพื่อนศิษย์)
.....แต่เพื่อนศิษย์มันดันไม่ยอมให้ครูผู้สอนไปชื่นชมความสามารถเล้ย....
แถมวันนี้ก็สอบอีก
เพิ่งมารู้ว่าต้องสอบก็สายเกินไปแล้ว
อ่านไม่ทัน ฮือๆ
ไม่ได้อ่านเลยง่า....
สอบตกแน่ๆเล้ย.........
......อ๊ากกกกกกกกกกกก......."
"สงบสติอารมณ์หน่อยสิคนเขียน"
"อย่ามาสั่งฉานนนนนนนนนน
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก"
แล้วคนเขียนก็เป็นแบบนั้นไปจนหมดเสียง

นี่คือสีหน้าของไดอารี่