ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน

"ไดอารี่ วันนี้ฉันซื้อโคนันมาด้วยล่ะ"
"ไม่เห็นน่าแปลกเลย
ก็เธอมีโคนันเต็มบ้านขนาดนี้แล้วน่ะ"
"แปลกสิ เพราะหมู่นี้ฉันไม่ค่อยได้ซื้อแล้ว
แถมที่ฉันซื้อมาวันนี้น่ะ
มันเป็นโคนันที่ทำเป็นหนังอ่ะ
คนแสดงเป็นชินอิจิไม่หล่อเลย
คนแสดงเป็นรันก็ไม่สวย
หัวไม่เห็นจะเหลี่ยมเหมือนรันในการ์ตูนเลย
ส่วนโซโนโกะน่ะ
เหมือนนะ
โมริ โคโกโร่ก็เหมือนเปี๊ยบ
แต่สารวัตรเมงูเระเนี่ยสิที่ผอมเกินไปหน่อยน่ะ"
"จริงอ่ะ น่าดูจัง
ขอดูบ้างได้ป้ะ?"
"ได้สิ
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ
แล้วนายจะดูได้ไงในเมื่อนายเป็นแค่ไดอารี่"
"อย่ามาดูถูกกันแบบนี้
ฉันน่ะ
ถึงเป็นแค่ไดอารี่
แต่ก็ไม่ได้โง่ซักหน่อย
ฉันมีหู มีตา มีจมูก มีปาก(?)"
"นายนะเหรอ? ฮิๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ
น่าขำสิ้นดี
ไดอารี่อย่างนายมีหู มีตา มีจมูก มีปากด้วยเหรอ?
โฮะๆๆๆ"
คนเขียนหัวเราะท้องแข็ง"
"ยัยคนเขียนบ้าเอ๊ย"
"ว่าไงนะ"
"อ้ะ ป่าว-น้า...
ม่าย-ด้าย-พูด-อา-ยาย-เยย"
"ฉันสิ ที่มีหู มีตา มีจมูก มีปากของจริง
ฉันได้ยินที่นายพูดนะยะ
หูฉันได้ยินที่นายบอกว่า "ยัยคนเขียนบ้า"
ตาของฉันก็เห็นสีหน้าที่ดูเจ้าเล่ห์ของนาย
จมูกของฉันก็ได้กลิ่นอายความเจ้าเล่ห์ของนายเหมือนกัน
ส่วนปากของฉันเนี่ยแหล่ะ
ที่จะเอามาเห่านาย กัดนายให้นายเละเป็นจุนเลย
ง่ำๆๆๆๆ"
"ทำตัวเป็นหมาไปได้"
"ว่าไงนะ?"
คนเขียนจับไดอารี่ขึ้นทุ่ม เหวี่ยงๆๆๆไปมา
แล้วก็ขย้ำ ขยี้ เหยียบๆๆๆ
เตะๆๆๆๆ
แล้วสุดท้ายก็กัด
(นิสัยเหมือนหมาไม่มีผิด)