ซ้อมงานวันกีฬาสี

"หวัดดีไดอารี่ วันนี้ฉันเหนื่อยน่าดูเลย"
"ซ้อมวันกีฬาสีน่ะสิ"
"...ฮะๆๆ
เธอไม่ได้ลงแข่งไม่ใช่เหรอ?
จะมาซ้อมได้ไง"
"ซ้อมเป็นกองเชียร์ไงยะ เจ้าบื้อเอ๊ย"
คนเขียนโมโหจัด
"อึ๋ย...ขอโต้ดก๊าบ"
"เนี่ยนะ นอกจากเหนื่อยกายแล้วยังเหนื่อยใจอีกด้วย"
"อ้าว ทำไมอ่ะ"
"ก็ฉันอยู่สีชมพู สีที่เกลียดที่สุดในชีวิต"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ
จริงเหรอ โฮะๆๆๆ สะใจ..."
"สะใจเหรอ เจ้าไดอารี่บ้าเอ๊ย
ออกไปจากชีวิตฉันเดี๋ยวนี้"
"ฮือๆๆๆ คร้าบ..."
"ไอ้บ้า
แกไปไม่ได้นะ เมื่อกี้ฉันแค่ประชด"
"อ้าว?"
"ฉันอุตส่าห์ภาวนา อย่าให้ได้สีชมพู นอกนั้นจะไม่วง่าเลย ถึงจะได้สีแดง
ฉันก็ทนได้ ไม่เหมือนสีชมพู
สีเดียวที่ฉันเฝ้าภาวนาไม่ให้โดน
คิดดูนะ มีทั้งสีม่วง เหลือง เขียว
ฟ้า แล้วก็แดง
แต่ดันบังเอิญมาโดนสีชมพู ให้ตายเหอะ"
"โถๆๆๆๆ
น่าสงสาร"
"ไปตายเลยไป๊
นี่คือคำสั่งสดๆ ร้อนๆ ของแท้
ไปให้พ้นหน้าฉัน"
"ประชดอีกอ่ะป่าว?"
"ไม่ได้ประชด อันนี้พูดจริง ออกไปให้พ้น"
"ฮือๆๆๆ คร้าบป๋ม"
ไดอารี่เดินหน้าเศร้าออกไปจากห้อง