อีกสองวันเท่านั้น

"หวัดดีจ้ะ ไดอารี่"
"ว่าไง"
"วันนี้พี่สาวของฉันมาด้วย"
"จริงเหรอ ไหนๆๆ"
"คิดจะจีบพี่ฉันเรอะ ไม่มีทางซะหรอก"
"เปล่าเลย"
"พี่ฉันออกจะสวยขนาดนั้น ไม่ต้องมาเปล่าเลย
ฉันรู้อยู่หรอกว่านายอยากจีบพี่ฉัน"
"ซะที่ไหนเล่า"
"ไม่ต้องเลย เออจริงสิ เสาร์นี้ก็มีงานเลิฟเบอร์รี่แล้ว
ดีใจจังเลยจะถึงวันนั้นแล้ว
แต่ว่าอีกใจก็รู้สึกไม่ดีเลย
เพราะอาทิตย์หน้าเปิดเทอมแล้ว
ยังตั้งตัวไม่ทันเลยอ่า..."
"เอาเถอะน่า
กลับไปตั้งตัวซะสิ"
"ยังไง"
"เธอบอกว่ายังตั้งตัวไม่ทันก็ไปตั้งตัวซะสิ"
"มันก็จริง....
...เฮ้ย จะบ้ารึไง
ใครจะตั้งตัวอะไรได้เร็วขนาดนั้นฮะ?"
"เอาน่า....รีบตั้งตัวตั้งแต่ตอนนี้สิ
เดี๋ยวก็พร้อมเองแหล่ะ"
"ฉันยังไม่ค่อยพร้อมเลย
แต่สำหรับงานเลิฟเบอร์รี่ ฉันพร้อมเสมอ
แต่ไอ้ที่ต้องใส่ชุดสี
ชมพู!!!
เนี่ยสิ ฉันจะบ้าตาย
ไม่เป็นไรๆ พอปรับตัวได้นิสนึง
แต่รองเท้าเป็นสีขาวดำน่ะสิ
ถ้าชุดสีชมพู กางเกงขาว
รองเท้าขาวดำ มันไม่ดูแปลกไปหน่อยเหรอ"
"นั่นสิ ไม่ให้แม่ซื้อให้ใหม่ล่ะ"
"จะบ้าเรอะ เปลืองเงิน
เพิ่งซื้อมาได้ไม่นาน จะซื้อใหม่อีกแล้วเหรอ
เออ จริงสิ
แม่ฉันเองก็เป็นคนบอกให้ซื้อเองนี่นา
แต่ฉันปฏิเสธไป เพราะเปลืองเงินเนี่ยแหล่ะ
แล้วบอกแม่ด้วยว่า...
ปกติมีแต่ลูกร้องให้แม่เสียเงิน
แต่นี่แม่ร้องให้ตัวเองเสียเงิน
มันดูแปลกมากๆ"
"จริงดิ สุดยอดเลย อยากมีแม่แบบนี้บ้างจัง"
"ไดอารี่มีแม่ด้วยเหรอ"
"ก็คงจะเป็นพวกผู้ผลิตนั่นแหล่ะ
ผู้ผลิตไดอารี่น่ะ"
"ไม่มั้ง...ถ้าผู้ผลิตเป็นผู้ชายล่ะ"
"ผู้ผลิตจะมีเป็นผู้หญิงบ้างไม่ได้รึไง"
แล้วทั้งคู่ก็จ้องกันอยู่นาน
อย่างเอาเป็นเอาตาย!!!