ท่องเที่ยวญี่ปุ่น

“....”
คนเขียนทำสายตามีเลศนัยเดินเข้ามาหาไดอารี่
ช้าๆ โดยไม่ให้ไดอารี่รู้ตัว
ก่อนจะตะโกนเสียงดัง!!!
“จ๊ะเอ๋! ไดอารี่จัง!!!”
“ว๊าก! ตาเถร!”
“เจ้าไดอารี่ติงต๊องเอ๊ย”
ไดอารี่ตกใจกลิ้งตกจากโต๊ะ ขนเขียนหัวเราะ
“ฮ่าๆๆๆๆๆ”
“มาช่วยฉันเดี๋ยวนี้นะ เมเปิ้ล เอ็น ซาริก้า”
“หือ? เรียกฉันว่าไงนะ?”
“เมเปิ้ล เอ็น ซาริก้า”
คนเขียนก้มลงไปหยิบไดอารี่ขึ้นมา แล้วบรรจงเขียน
รายละเอียดของวันนี้
“ต้องให้เรียกชื่อนี้สิเนอะ เธอถึงจะยอมช่วยฉันน่ะ”
“เลิกเรียกเหอะ ชื่อนั้นน่ะ
ชักเบื่อยังไงแล้วก็ไม่รู้”
“แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะ”
“แล้วแต่นายก็แล้วกัน ฉันไม่ว่าแล้ว”
“งั้นก็คนเขียนเนี่ยแหล่ะ”
“ตามใจ นี่ไดฯ วันนี้น่ะ แม่บอกฉันว่าวันที่ 26-31 ตุลาคมนี้
แม่จะพาไปเที่ยวญี่ปุ่น
ดีใจที่สุดเล้ย”
“T_T”
“เป็นไร ร้องไห้ทำไม”
“งั้นฉันก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ ฮือๆๆ”
“โอ๋ อย่าร้องไห้ซี่ เดี๋ยวฉันก็เป็นห่วงนายตาย ไม่ยอมไปหรอก”
“ดีสิ เธอจะได้อยู่กับฉันน่ะ”
“จะบ้าเหรอ ฉันอุตส่าห์มีโอกาสได้ไปทั้งที จองตั๋วแล้วด้วย
(แต่ไม่ได้จองเผื่อนาย)”
“ได้ไงล่ะ จะทิ้งฉันไปแบบนี้น่ะเหรอ?”
“เดี๋ยวฉันก็กลับน่า”
“ไม่เอาด้วยหรอ.....ก”
คนเขียนรำคาญไดอารี่ที่คอยห้าม ก็เลยถีบไดอารี่ล่วงหน้าไปญี่ปุ่นก่อนเสียเลย