เด็ก เด็ก เด็ก

"หวัดดีไดอารี่"
คนเขียนเดินหน้าแหยเข้ามา
"เป็นอะไรไป"
"วันนี้น่ะ ไปไหนมาไหนก็เจอแต่เด็ก
เด็ก เด็ก แล้วก็เด็ก
นึกว่าปิดเทอมแล้วจะสนุกซะอีก
ดันกลับกลายเป็นทุกข์ไปซะมากกว่า"
"เธอเกลียดเด็กเหรอ"
"ก็ใช่น่ะสิ"
ไม่รู้ใจกันจริงนี่นา...คนเขียนคิด
"จู่ๆก็มีเสียงเด็กร้องไห้
เบื่อจริงๆ เด็กๆน่ะ
มีแต่คนบอกว่าน่ารัก
ฉันว่าไม่เห็นจะหน้ารักอยู่ในสายตาของฉันเลย"
"ดีแล้ว"
"ดีอะไร"
"อย่างเธอน่ะ อะไรน่ารักในสายตาเธอ
จะน่าเกลียดในสายตาคนอื่นหมดเลย"
"รู้ได้ไง"
"ยกตัวอยากเช่น..."

ไดอารี่โชว์รูปนี้ให้คนเขียนดู
คนเขียนยิ้มแป้น
"น่ารักจังเลย"
"น่ารักตรงไหนฮะ?
เห็นมั้ย
ถ้าเธอบอกว่าอะไรน่ารัก
แสดงว่าในสายตาคนอื่น
เป็นว่าน่าเกลียดแน่นอนที่สุด"
"น่าร๊ากกกกกกกก"
"ไอ้คนเขียนบ้าเอ๊ย"
"ว่าไงนะ?"
คนเขียนหันไปถีบไดอารี่ใส่บ่องูอานาคอนด้า