Ruthlessly Mafia [BTS x YOU] END มีฉบับ E-book

ตอนที่ 9 : MAFIA 09 :: ยอมแพ้ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    3 ส.ค. 61






MAFIA 09
ยอมแพ้ [100%]













เมื่อเสียงเครื่องยนต์นับสิบคันดับลง ปรากฏร่างสูงโปร่งของจองโฮซอกก้าวลงจากรถคันหรู ตามมาด้วยบอดี้การ์ดชุดดำของเขาเกือบยี่สิบชีวิตที่ลงจากรถของแต่ละคนตามมาติดๆ สายตาคมกวาดมองรอบๆบริเวณบ้านพักตากอากาศที่ไม่เคยใครรู้มาก่อนว่าคิมแทฮยองซื้อบ้านแบบนี้เอาไว้ตั้งแต่เมื่อไร แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก สิ่งที่เขาสนใจก็คือต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายทั้งหมดที่เกิดขึ้น ระยะทางจากโซลมาที่นี่ไม่ใช่ใกล้ๆ แต่โฮซอกและลูกน้องทุกคนสามารถเหยียบคันเร่งจนมาถึงที่หมายเพียงแค่ชั่วโมงเศษๆเท่านั้น


สายตาคมกวาดมองหาสิ่งมีชีวิตได้ไม่นานนัก ร่างสูงใหญ่ของลูกน้องแทฮยองก็ปรากฏตัวขึ้น สีหน้าเรียบนิ่งของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้านอะไรกับเรื่องที่พบเจอ ราวกับว่าพวกเขาได้เตรียมการไว้ก่อนหน้านี้แล้ว


มาหาใครเหรอครับ?”  


การ์ดคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรเท่าไร โฮซอกเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพ่นประโยคต่อไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความสุขุมน่าเกรงขาม


ผมมาหาคุณคิมแทฮยอง


นายท่านหลับไปแล้ว พวกคุณควรมาหาท่านใหม่พรุ่งนี้


งั้นเหรอ? 


โฮซอกยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะปรายตามองไปยังหน้าต่างชั้นสองของบ้านที่มืดสนิท ราวกับว่าทุกคนบนนั้นนอนหลับกันหมดแล้วจริงๆ 


เชิญกลับไปได้แล้ว


โทษทีนะ พวกผมยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการคงยังกลับไม่ได้


“...”


ค้นให้ทั่ว!


ครับ!!/ครับ!!”  


การ์ดฝ่ายของโฮซอกทำตามคำสั่งเจ้านายทันที ทุกคนต่างบุกเข้าไปภายในบ้านหลังใหญ่ตรงหน้า แต่ทว่าการ์ดฝ่ายเจ้าของบ้านก็ไม่ยอมให้อีกฝ่ายบุกรุกเข้าไปง่ายๆ เห็นทีพูดไม่รู้เรื่อง มือหนาของการ์ดทั้งหมดต่างชักปืนกระบอกสั้นสีดำขลับจากเอวขึ้นมาจ่อเล็งไปยังกลางหน้าผากของอีกฝ่าย 


ความเงียบเข้าปกคลุม เมื่อสถานการณ์เริ่มบานปลาย ทั้งสองฝ่ายจึงหยุดนิ่งอยู่กับที่แต่ยังคงไม่ลดปืนลง สายตาแข็งกร้าวของชายหนุ่มทั้งสองฝ่ายจ้องตากันอย่างไม่ลดละ ราวกับว่าถ้ากระพริบตาแม้แต่วินาทีเดียว อาจจะถูกปลิดชีวิตได้อย่างง่ายดาย


ใจเย็นๆกันก่อนสิ”   


เสียงทุ้มทรงเสน่ห์ดังขึ้น ก่อนจะปรากฏร่างสูงโปร่งในชุดนอนสีครีมเดินออกมาจากภายในบ้าน แทฮยองแสร้งอ้าปากหาวคล้ายกับพึ่งตื่นจากนอน กวาดสายตามองสถานการณ์คล้ายสนามรบก่อนจะขมวดคิ้วยุ่ง 


เกิดอะไรขึ้น เอ๊ะ...นั่นจองโฮซอก ลูกน้องคนสนิทของพี่ชายฉันนี่?”


...”


นึกว่าใคร ที่แท้ก็คนกันเอง”   


แทฮยองยกยิ้มเชิงแปลกใจที่จู่ๆคนของพี่ชายตนเองยกโขยงโผล่มากลางดึกแบบนี้


“...”


มาทำไม?”


แล้วคุณแทฮยองไปทำอะไรที่บ้านคุณยุนกิเมื่อช่วงบ่ายล่ะครับ?”


อ่า...”   


คนถูกถามทำสีหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นออก ก่อนจะส่งยิ้มร้ายกาจกลับไปให้อีกฝ่าย


โฮซอกมั่นใจว่าทุกคำพูดและทุกการกระทำของแทฮยองล้วนเป็นการแสดงทั้งสิ้น


รวมถึงชุดนอนนั่นด้วย


คิดถึงพี่ชายสุดที่รักนี่นา ไปหาที่บ้านนับว่าแปลกมากหรือไง


หึ”  


คนฟังถึงกับหัวเราะในลำคอ รู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้าต้องตอบคำถามออกมาทำนองนี้ คงไม่มีใครรับสารภาพตรงๆว่าไปขโมยของหรอก


คนของคุณมินยุนกิหายตัวไป


แล้ว?”


พวกผมเลยมาตามหา ถ้าคุณแทฮยองบริสุทธิ์ใจก็ช่วยหลีกทางให้ด้วย


แทฮยองจ้องมองคนตรงข้ามที่พูดจาตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม เขากลั้วหัวเราะออกมาราวกับเรื่องนี้เป็นเรื่องสนุก 


ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ


“...”


จากรอยยิ้มขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มร้ายกาจ แทฮยองละสายตาจากใบหน้าของโฮซอกและกวาดมองไปรอบๆที่มีแต่บอดี้การ์ดชุดดำหลายสิบคน น่าแปลกที่ไร้วี่แววเจ้านายของพวกมัน


หวงนักหนาแล้วเจ้าของมันหายไปไหนซะล่ะ?”


“...”


ส่งแต่ลูกน้องมา หรือว่าของที่หายไปไม่ได้สำคัญจริงๆ 


แทฮยองพ่นคำถามออกไปและพยายามทำสีหน้าให้ปกติที่สุด


แต่ทว่าภายในใจเริ่มร้อนรน เพราะเขาลืมคิดไปเลยว่ายุนกิไม่ได้อยู่ที่นี่ ซึ่งเป็นไปไม่ได้แน่นอนที่มันจะไม่ออกตามหาด้วยตัวเอง


พวกมันกำลังจะทำอะไร?


คุณยุนกิก็มานะครับ มาถึงก่อนพวกผมซะอีก


...!!”


โฮซอกกระตุกยิ้มเมื่อพูดจบ จ้องมองสีหน้าของแทฮยองที่ฉายความตกใจออกมาอย่างปิดไม่มิด อย่าลืมสิว่าทั้งคู่คือมาเฟียตัวร้าย แทฮยองคิดกลอุบายหลอกคนอื่นได้ แล้วทำไมยุนกิจะคิดกลอุบายที่เหนือกว่าหลอกอีกฝ่ายไม่ได้ล่ะ

   

 







โอ๊ย!!”   


ร่างบางล้มคะมำลงกับพื้นทรายอย่างแรงเมื่อถูกบุคคลที่ตัวใหญ่กว่าลากแขนให้วิ่งมาไกลพอสมควร แต่แรงอันน้อยนิดทำให้แข้งขาอ่อนและล้มลงไปอย่างที่เห็น


ไหวไหมครับ?”


ฉันเจ็บข้อเท้า


เร็วๆดิพี่ เดี๋ยวพวกมันก็ตามมาทันหรอก!!”   


การ์ดร่างใหญ่คว้าแขนคนบนพื้นให้ลุกขึ้น ซึ่งเธอก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ประคองตัวเองให้ลุกขึ้นยืนและวิ่งตามหลังผู้ชายตัวใหญ่ทั้งสองคนที่แทฮยองได้สั่งให้พาเธอหนีออกมา ทั้งสามวิ่งไปให้ห่างจากบ้านหลังใหญ่ตามแนวทะเลกว้างซึ่งเงียบสงัดไร้สิ่งมีชีวิต ไม่แปลกเพราะหาดแห่งนี้คือหาดส่วนตัวของแทฮยอง 


หลังจากที่รู้ว่าผู้บุกรุกมาถึงไวกว่าที่คิด แทฮยองได้ขอร้องให้เธอเชื่อใจเขาอีกครั้ง แม้ว่าข้าวจะเอาแต่ร้องไห้เพราะความหวาดกลัวแต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น อย่างน้อยเมื่อได้สบตากับเขา นัยน์ตาคมที่ฉายความจริงใจออกมาซึ่งเธอไม่เคยได้เห็นมันมาก่อน ข้าวพยักหน้าตอบตกลงและถูกการ์ดทั้งสองคนซึ่งอยู่กับเธอตอนนี้พาหนีออกมาทางหลังบ้าน ที่ต้องวิ่งด้วยเท้าเปล่าเพราะรถยนต์ทุกคันจอดหน้าบ้านทั้งหมด ขืนขับออกมาคงหนีไปไม่พ้นเพราะพวกของมินยุนกิได้คุมหน้าบ้านไว้เรียบร้อยแล้ว


แทฮยองคิดแผนในเวลาสั้นๆซึ่งมันกะทันหันเกินไป เขาให้ลูกน้องเพียงสองคนแอบพาข้าวออกไปให้ไกลจากบ้าน แสร้งทำเป็นว่าทุกคนอยู่ชั้นสอง ถ่วงเวลาให้คนของยุนกิพยายามบุกเข้าไป เขาจึงจำเป็นต้องเหลือการ์ดที่มีเพียงน้อยนิดออกรับหน้าแทนเพราะไม่ให้เกิดความสงสัย แต่ทว่ามันเป็นไปตามแผนเพียงครึ่งเดียว พวกเขาได้ถ่วงเวลาไว้แต่ดันถ่วงผิดคน หารู้ไม่ว่ามินยุนกิคนที่น่ากลัวที่สุดอยู่ส่วนไหนของชายหาดแห่งนี้


เราจะไปที่ไหนคะ”  


เสียงหวานถามออกมาพร้อมกับเสียงหอบ ทั้งสามวิ่งออกมาไกลพอสมควร แต่รอบข้างล้วนเป็นชายหาดและทะเลกว้าง ไม่มีวี่แววว่าจะแอบหรือหลบตรงไหนได้เลย 


วิ่งไปเรื่อยๆ


แฮ่กๆๆ


อย่าพึ่งหยุดได้ไหม!! ถ้าถูกจับได้พวกผมยังไม่อยากตายหรอกนะ!!


ฉันขอพักหน่อย แฮ่ก


หึ่ย!!”  


การ์ดทั้งสองคนหัวเสียยกใหญ่เมื่อเห็นร่างกายที่อ่อนแอของเธอ ข้าวอ้าปากรับอากาศเหมือนคนกำลังจะหายใจไม่ออก ยอมรับว่ากลัวไม่น้อยไปกว่าพวกเขาแต่เธอวิ่งต่อไปไม่ไหวแล้วจะให้ทำยังไง


พี่!! นั่น!!”   


แต่จู่ๆเสียงการ์ดอีกคนดังขึ้นและชี้ไปยังด้านหลังที่พวกเขาวิ่งมา เป็นเพราะท้องฟ้ามืดสนิทจึงเห็นเพียงความสว่างจากดวงจันทร์ ไกลๆนั่นเป็นร่างสูงของผู้ชายสี่ถึงห้าคนกำลังตรงมาทางพวกเขา ถึงจะเห็นหน้าไม่ชัดนักแต่ก็พอจะรู้ว่าคนพวกนั้นไม่ได้มาดีแน่เพราะปืนในมือของอีกฝ่ายที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาเรื่อยๆ


เวรแล้วไง วิ่งดิ!!


ข้าวเบิกตากว้าง ร่างกายสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว เท้าเล็กรีบก้าวตามแรงดึงที่ต้นแขน ลืมความเจ็บปวดทั้งหมดที่เพียงเพราะเธอจำเงาของผู้ชายตรงกลางได้ 


มินยุนกิกับปืนในมือของเขา!!


วิ่งเร็วๆ!!”  


ทั้งสามคนเพิ่มความเร็วในการสับขาไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไหวตัวทันและออกตามหาพวกเขาได้เร็วขนาดนี้ ใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวหันหลังมองอีกฝ่ายเป็นระยะก็รู้ว่าพวกเขากำลังเพิ่มความเร็วในการวิ่งตามมาเช่นกัน มันใกล้ขึ้นเรื่อยๆราวกับว่าตัวเองได้วิ่งอยู่กับที่ แข้งขาอ่อนแรงและรู้สึกกระตุกวูบที่หัวใจ ได้แต่คิดว่าคงหนีไม่พ้นอีกต่อไปเพราะเรี่ยวแรงทั้งหมดเหมือนถูกสูบฉีด ถ้าไม่มีแรงดึงต้นแขนจากคนข้างหน้าป่านนี้เธอคงยอมแพ้ไปแล้ว 


ปัง!!


อั๊ก!!


กรี๊ด!!!!!!”  


เสียงปืนดังสนั่นพร้อมกับคนข้างหน้าของเธอล้มลงไปกับพื้น ดวงตากลมโตสั่นระริก มองเห็นภาพของคนที่พยายามจะดึงแขนเธอให้วิ่งล้มลงต่อหน้าต่อตา ข้าวยกมือปิดปากตัวเองแน่นเมื่อเห็นเลือดสีแดงสดมากมายไหลออกมายังบริเวณต้นขาของการ์ดหนุ่ม และการ์ดอีกคนที่วิ่งนำหน้าได้หยุดและชักปืนที่เอวออกมาจ่อไปยังฝ่ายตรงข้ามที่ค่อยๆเดินมาใกล้ เผยใบหน้าหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยความน่ากลัวแผ่ซ่านออกมา ยุนกิลดปืนลงพลางตวัดสายตามองคนที่เขาพึ่งลั่นไกใส่นอนจับแผลถูกยิงบริเวณต้นขาของตัวเองพร้อมกับเสียงโอดโอยอย่างเจ็บปวด ก่อนที่สายตาแข็งกร้าวจะเลื่อนมองตัวต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายทั้งหมดที่กำลังนั่งคุกเข่าลงกับพื้นทรายและจับไปที่แขนของการ์ดผู้โชคร้ายอย่างเป็นห่วงเป็นใยจนออกนอกหน้า ยุนกิขบกรามแน่นแต่ยังคงมองภาพตรงหน้าด้วยสายตายากจะคาดเดา


คุณ ทำใจดีๆไว้นะคะ ฮึก


อ๊าก!!!!


ข้าวทำอะไรไม่ถูกได้แต่ร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นว่าเลือดสีแดงไหลเต็มพื้นทรายอย่างน่ากลัว เธอไม่คิดว่าความเจ็บปวดของใครหลายๆคนจะเกิดขึ้นเพราะตัวเธอเพียงคนเดียว ครั้งนี้ก็เหมือนกันที่การ์ดคนนี้แค่ช่วยเธอตามคำสั่งของแทฮยอง เขาไม่สมควรได้รับผลกรรมแบบนี้


ใบหน้าสวยที่นองไปด้วยน้ำตามากมายตวัดสายตามองร่างสูงที่มองเธออยู่ก่อนแล้ว เธอค่อยๆลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับยุนกิที่ไม่ละสายตาไปจากใบหน้าของเธอเช่นกัน เขาไม่พูดอะไรเพียงแค่อยากรอดูการกระทำของคนตัวเล็กตรงหน้าว่าจะอวดเก่งอะไรขึ้นมาอีก


คนใจร้าย คุณยิงเขาทำไม!!”   


เสียงหวานตะโกนลั่นเพราะความไม่ยุติธรรมของคนไร้หัวใจ เธอไม่ชอบเห็นใครเจ็บปวด ยิ่งเป็นเพราะเธอยิ่งรู้สึกเหมือนจะตายทั้งเป็น เธอเจ็บได้แต่ทำไมคนอื่นต้องมาเจ็บด้วยเพียงแค่ความคิดชั่วๆและความเอาแต่ใจของมินยุนกิคนเดียว


อยากตายแทนมันไหมล่ะ?”   


เสียงทุ้มน่ากลัวพูดออกมาทั้งที่ยังจ้องใบหน้าสวยตรงหน้าไม่ยอมละสายตาไปไหน เขาโกรธที่เธอยอมเชื่อแทฮยองและหนีเขาไป เขาเกลียดที่เธอเห็นแทฮยองดีกว่าเขาและยอมตามมันไปง่ายๆ ตอนนี้เขาแค่มาทวงของของตัวเองคืน แม้ว่าต้องแลกด้วยการฆ่าคนตายอีกกี่สิบคนยุนกิก็ไม่สน


ถามว่าอยากตายแทนมันไหม!!!


เอาสิ!! ฆ่าฉันให้จบๆไปสักทีเพราะฉันก็ไม่อยากอยู่ต่อแล้ว!!


“...”


อยู่กับคุณก็เหมือนตายทั้งเป็น เพราะคุณไม่เคยเห็นว่าฉันเป็นคนในสายตาคุณอยู่แล้ว จะเก็บฉันไว้ทำไม”  


น้ำตามากมายแข่งกันไหลออกมา เสียงสะอื้นหนักขึ้นเรื่อยๆจนยุนกิพูดอะไรไม่ออก เขาเป็นปีศาจร้ายในสายตาของเธอแต่มันคือเทพบุตรงั้นสินะ ยิ่งคิดมือหนายิ่งกำแน่น


คนไร้หัวใจที่มีสมองอันชาญฉลาดในเรื่องอื่นๆ แต่กลับคิดในแง่ลบและคอยมองโลกในแง่ร้ายตลอดเวลา เขายังคงเข้าใจว่าร่างบางตรงหน้าเห็นคิมแทฮยองดีกว่า ซึ่งเขาเกลียด...เกลียดการเป็นรองคิมแทฮยองในทุกๆเรื่อง


มานี่


ไม่!!


ไม่งั้นเหรอ?!”


กริ๊ก


ปืนสีดำขลับถูกจ่อเล็งไปยังกลางหน้าผากของเธอ ข้าวมองปลายกระบอกปืนนิ่งพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความกลัว แต่มาถึงขั้นนี้แล้วตายๆไปซะให้หมดเรื่อง เพราะเธอไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายอีกต่อไปเหมือนกัน


พอกันที


จะยิงก็ยิงเลย


หึ!


“...”


ท้าฉันเองนะ


ปัง!!!


อ๊าก!!!!


แต่ทว่าปลายกระบอกปืนเปลี่ยนเป้าหมายไปยังการ์ดหนุ่มอีกคนที่ทำหน้าที่พาเธอหนีมา เพราะไม่ทันตั้งตัวจึงถึงลูกกระสุนฝังไปที่ต้นขาข้างเดียวกันกับการ์ดคนแรก กลายเป็นทั้งสองคนนอนลงบนพื้นทรายพร้อมกับเลือดสีแดงไหลนองออกมาจากฝีมือมาเฟียโหดเหี้ยมคนนี้ ข้าวถึงกับขาอ่อนเมื่อเห็นภาพน่ากลัวเป็นครั้งที่สอง เธอเอามือปิดปากตัวเองแน่นและหันมองผู้เคราะห์ร้ายที่นอนร้องเพราะความเจ็บปวดอย่างน่าสงสาร 


ฮึก คนใจร้าย!!


ถ้ายังไม่เดินมา ฉันไม่ยิงแค่ขาของพวกมันแน่


ฮื้อ...อึก


ข้าว!!!


ค...คุณแทฮยอง!!”  


ร่างสูงของแทฮยองที่หอบเหนื่อยเพราะเขาวิ่งตามหาคนตัวเล็กจนทั่ว แทฮยองฝ่ากลุ่มปะทะของโฮซอกออกมาได้เพราะลูกน้องของเขาไปกันทางไว้ให้ กลายเป็นว่าแทฮยองวิ่งออกมาได้เพียงคนเดียว ส่วนลูกน้องของเขาที่เหลือได้คุมสถานการณ์หน้าบ้านเอาไว้ ตอนนี้ยังไม่มีการปะทะกันเกิดขึ้น


ฉันมาแล้ว


ยุนกิมองน้องชายตัวเองก็อดจะหัวเสียอีกครั้งไม่ได้ ไหนจะคำพูดน่าคลื่นไส้จนอยากจะอ้วกนั่น แทฮยองปรายสายตามองลูกน้องตัวเองที่นอนกุมแผลฉกรรจ์ก่อนจะตวัดสายตามองคนเป็นพี่ชายที่ยืนถือปืนด้วยใบหน้านิ่งเฉย ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร


ไม่ทำเกินไปหน่อยหรือไง?!”


แกมายุ่งกับฉันก่อน คิมแทฮยอง


ยุ่งกับพี่ตอนไหน ผมยุ่งกับเธอต่างหาก!!


เพราะยัยนี่เป็นคนของฉันไงล่ะ!!!”   


พี่น้องต่างจ้องหน้ากันไม่มีใครยอมใคร ปืนในมือของทั้งคู่ต่างกำมันแน่นแต่ไม่คิดจะยกขึ้นจ่อไปที่อีกฝ่าย


หึ ให้เธอเลือกดีกว่าว่าอยากเป็นคนของใคร พี่...หรือผม”  


แทฮยองพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวพยายามข่มอารมณ์เดือดเอาไว้ ทั้งที่ในใจปะทุแทบอยากจะฆ่าทุกคนที่ขวางหน้าอยู่ตอนนี้ ซึ่งไม่ต่างกับยุนกิสักเท่าไร


ได้ งั้นเลือกมา  


ยุนกิยกยิ้มร้ายกาจก่อนจะตวัดสายตามองใบหน้าหวานที่เบะปากเตรียมจะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ถ้าให้เธอเลือกคงไม่ต้องเดาว่าเธอจะเลือกใคร ดวงตากลมโตมองใบหน้าของแทฮยองอย่างไว้ใจอีกครั้ง ส่วนแทฮยองก็มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่า ร่างบางต้องเลือกเขาอย่างแน่นอน


แต่ทว่า...


เลือกเอาว่าจะไปกับฉันดีๆ หรือจะไปกับมัน


“...”


ถ้าเธอเลือกมันคงไม่ต้องให้บอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนแก่สองคนนั่น


คุณจะทำอะไร!!


ฆ่าลุงกับป้าเธอยังไงล่ะ!!


ฮึก ย...อย่านะ!! ฉันขอร้อง ฮื้อ 


ใบหน้าหวานส่ายหน้าแรงๆ ยุนกิยกยิ้มอย่างผู้ชนะ เขาตวัดสายตาเต็มไปด้วยความสะใจมองน้องชายตัวเองที่ยืนกำมือแน่น มินยุนกิจะเล่นแบบนี้งั้นเหรอ เอาเรื่องนี้มาขู่เธอคิดเหรอว่าข้าวจะยอมมาอยู่กับเขาอย่างตอนแรก มันแน่นอนว่าเธอต้องเลือกความปลอดภัยของครอบครัว


ร้ายนักนะมินยุนกิ


งั้นก็เดินมา


อึก ฮื้อ ฉันยอมแล้ว”   


ร่างบางค่อยๆเดินไปหาร่างสูงที่ยืนรอด้วยใบหน้านิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความสะใจจนปิดไม่มิด เธอก้มหน้ามองพื้นตลอดจนพาตัวเองไปยืนอยู่ตรงหน้าผู้ชายใจร้ายในที่สุด 


พรึบ!!


มือหนาคว้าเอาข้อมือเล็กเย็นเฉียบไปกุมไว้ทันทีก่อนจะออกแรงบีบหวังจะให้กระดูกข้างในแตกละเอียด ข้าวไม่เงยหน้ามองใครทั้งสิ้น ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอยู่แบบนั้น ยุนกิหันมองใบหน้าแทฮยองแวบเดียวก่อนจะออกแรงดึงคนตัวเล็กให้เดินตามเขาไป และเป็นจังหวะเดียวกับที่โฮซอกขับรถมารับเจ้านายตัวเองพอดี


ทิ้งเพียงร่างสูงที่กำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนออกมาอย่างน่ากลัว เป็นอีกครั้งที่เขาทำอะไรไม่ได้ ดวงตาร้อนเผ่า ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะอยากเอาชนะพี่ชายตัวเองอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้กลับไม่ใช่ เขาเอาแต่นึกถึงใบหน้าหวานๆของอีกฝ่าย ความเป็นห่วงเกาะกินหัวใจจนรู้สึกบางอย่างขึ้นมา 


ในเมื่อเธออยากมาอยู่กับเขาจริงๆ แทฮยองก็สัญญากับตัวเองว่าจะไปช่วยเธออีกครั้ง


เขาจะรีบไปก่อนที่หัวใจของเธอจะแปรเปลี่ยนเป็นอื่นไปซะก่อน…






[50%]














เมื่อยุนกิยัดหญิงสาวเข้าไปในรถยนต์เรียบร้อยแล้ว โฮซอกจึงขับรถออกจากบริเวณชายหาดส่วนตัวของคิมแทฮยองทันที ภายในรถเงียบสงัดมีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ ข้าวเบียดตัวเองให้ชิดริมหน้าต่างให้มากที่สุด หางตาเหลือบมองร่างสูงที่นั่งอยู่เบาะข้างติดกันก็เห็นว่าใบหน้าหล่อคมกำลังจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา สายตาแข็งกร้าวน่ากลัวไม่ละไปไหน มันน่ากลัวพอๆกับอารมณ์ของเขาในตอนนี้


ไปที่นั่นใช่ไหมครับนายท่าน”  


โฮซอกที่ประจำตำแหน่งคนขับเอ่ยขึ้นพลางมองเจ้านายผ่านกระจก


อืม  ยุนกิตอบสั้นๆ


คำว่า ที่นั่น ทำให้คนข้างๆเขาขมวดคิ้วด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะใจกล้าอ้าปากถามออกไปในที่สุด


จะพาฉันไปไหน?”


พาไปฆ่า!


“...!!”  


เมื่อได้ยินคำตอบของมาเฟียไร้หัวใจ ร่างบางสั่นระริกด้วยความกลัวจนยุนกิเห็นได้ชัด เธอค่อยๆเงยหน้ามองใบหน้าดุดันที่จ้องมองใบหน้าของเธออยู่ก่อน และราวกับว่ามีรังสีบางอย่างส่งผ่านกลับมาจนข้าวต้องรีบหันหน้าหนี ร้อนเผ่าที่ดวงตาทั้งสองข้างอีกครั้ง ยุนกิไม่อาละวาด ไม่กระทำรุนแรงอย่างเช่นทุกครั้ง แม้แต่คำพูด เขาไม่พูดหรือด่าเธอออกมาสักคำผิดกับที่คิดเอาไว้ เขานิ่งเกินไปจนเดาไม่ออก ไม่รู้ว่าตอนนี้คนใจร้ายกำลังคิดอะไรอยู่ หรือเขาอาจจะเบื่อกับการเก็บเธอไว้ใกล้ๆเต็มทีแล้ว


คำว่า ฆ่า ที่หลุดออกมาจากริมฝีปากกระจับนั่นมันคงเป็นความจริงที่ยุนกิจะตัดสินใจลงมือทำอะไรบางอย่าง ทั้งๆที่เขาควรจะทำไปตั้งนานแล้ว

 


















เอี๊ยด!!!!


เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิท พวกเขาใช้เวลาเดินทางเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น ใบหน้าหวานหันมองรอบข้างด้วยสีหน้าตื่นตระหนกก่อนที่สายตาจะมองเห็นทะเลกว้างอีกครั้ง ทำให้เธอมั่นใจว่าตอนนี้ตัวเองกำลังวนเวียนอยู่กับทะเล แค่ออกมาไกลจากชายหาดส่วนตัวของแทฮยองเท่านั้นเอง 


หมับ!!


โอ๊ย!!”   


เสียงหวานร้องลั่นเมื่อถูกมือหนากระชากข้อมืออย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว  ยุนกิลากเธอออกมาจากรถยนต์และทั้งคู่ก็ยืนอยู่บนชายหาดกว้างที่เงียบสงัดไร้ผู้คน หรืออาจจะเป็นเพราะเวลากลางดึกแบบนี้ หรือไม่...ชายหาดตรงนี้คงเป็นอีกสถานที่หนึ่งที่มินยุนกิซื้อเอาไว้แล้วก็ได้ ข้าวพยายามสะบัดมือออกแต่คนใจร้ายกลับลากเธอตรงไปยังทะเลโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ เธอหันหน้ามองโฮซอกที่ยืนอยู่ข้างรถยนต์ด้วยแววตาขอความช่วยเหลือ เมื่อเธอได้สบตากับร่างสูงเพียงแวบเดียวเท่านั้น ก่อนที่โฮซอกจะหมุนตัวเดินขึ้นรถและขับออกไปในที่สุด 


โอ๊ย เจ็บนะ!!”  


ยุนกิเห็นร่างบางเอาแต่หันมองรถยนต์ของลูกน้องเขาไม่ละสายตา จึงตั้งใจบีบข้อมือเล็กแรงๆให้เธอหันกลับมาสนใจตัวเอง ซึ่งก็เป็นไปตามคาดเมื่อใบหน้าหวานชักสีหน้าโกรธแค้นและหันหน้ากลับมาสนใจเขาในที่สุด สายตาคมตวัดมองใบหน้าของเธอที่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดอย่างนึกรำคาญ 


จะร้องทำไมหนักหนา!!!


ฮึก ฮื้อ


ทีอยู่กับมันแล้วหน้าตาระรื่น อ๋อ...หรืออยากขายตัวให้มัน อยากได้มันจนตัวสั่นหะ!!”   


เสียงทุ้มตวาดลั่นพร้อมกับความเดือดที่พยายามกลั้นมันไว้มานานระเบิดออกมาจนได้ ข้าวหลับตาแน่นและยกหลังมืออีกข้างที่ว่างขึ้นมาปาดน้ำตาออกจากแก้มใส ยุนกิถลึงตาจ้องใบหน้าสวยอย่างคาดโทษ เห็นว่าข้าวไม่ตอบอะไรและเอาแต่ก้มหน้า ทำให้ยุนกิยิ่งหมั่นไส้อยากแกล้งมากขึ้นเป็นทวีคูณ เขาออกแรงลากแขนให้เธอเดินตามมาอีกครั้ง หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองไปยังทะเลกว้างก็พบว่าไม่ไกลออกไปมีเรือลำขนาดกลางสีขาวจอดนิ่งอยู่ราวกับว่าจอดรอใครบางคนอยู่อย่างนั้น และเมื่อรู้ตัวอีกทีขาทั้งสองข้างเริ่มเปียกมากขึ้นเพราะคนตัวใหญ่ลากเธอลงทะเลมาเรื่อยๆ ข้าวตั้งสติจึงยื้อแรงเอาไว้จนยุนกิหันหน้ามามองพลางจิ๊ปากด้วยความรำคาญ


ปล่อยฉันนะ!!!


เก็บแรงไว้ดีกว่า!


ฉันไม่ไป กรี๊ด!!!  


แขนแกร่งรวบสะโพกกลมกลึงไว้ก่อนจะยกขึ้นพาดบ่า เขาเดินดุ่มๆลงทะเลที่ห่างออกไปเพียงนิดเดียวก็จะถึงเรือยอร์ชส่วนตัวของเขาเอง ยุนกิได้สั่งโฮซอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าให้จัดเตรียมเรือมารับเขาให้เร็วที่สุด เพราะยุนกิตั้งใจจะไม่กลับโซลตั้งแต่แรก ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามแผนของมาเฟียร้ายทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบุกมาในถิ่นของคิมแทฮยอง เรื่องข้ออ้างที่เขาเอาลุงกับป้าของเธอมาขู่ แน่นอนว่าผู้หญิงจอมพยศคนนี้ต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้และเดินกลับมาหาเขาเองโดยที่ยุนกิแทบจะไม่ออกแรงอะไรเลย


กรี๊ด!!! ไอ้คนเฮงซวย ปล่อยนะ!!!”  


คนตัวเล็กดิ้นพล่านอยู่บนบ่าแกร่ง เห็นตัวเล็กๆแบบนี้แต่แรงไม่น้อย ทำให้ร่างสูงถึงกับเหงื่อซึมตามไรผม กว่าจะแบกเธอขึ้นมาบนเรือสำเร็จก็ทำเอาเหนื่อยใช่เล่น


ถ้ายังไม่หยุดดิ้น ฉันจะโยนลงทะเลปล่อยให้จมน้ำตายอยู่นี้แหละ!!


ก็ปล่อยสิ เดินเองได้!!”  


น้ำเสียงอู้อี้ดังอยู่บริเวณแผ่นหลังของเขา ยุนกิกระชับแขนให้แน่นขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปภายในตัวเรือที่เปิดประตูรออยู่แล้ว เมื่อเจ้านายก้าวขึ้นเรือเรียบร้อย ลูกน้องของเขาที่ประจำการคนขับก็แล่นเรือออกไปยังทะเลกว้างทันที ถึงแม้ว่าข้าวจะห้อยหัวอยู่ก็เถอะ ภาพตรงหน้าจึงเป็นพื้นสีขาวซึ่งเธอก็มั่นใจแล้วว่าเรือที่เห็นเมื่อครู่เป็นเรือของเขาจริงๆ


ตุบ!!


อ๊ะ!”   


ไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของเธอถูกคนใจร้ายเหวี่ยงลงอย่างแรงจนก้นกระแทกกับพื้น มือเล็กกุมสะโพกตัวเองไว้พลางทำหน้าเหยเกเพราะความเจ็บ แต่ไม่เท่ากับเจ็บที่หัวใจเมื่อเห็นบางคนยืนมองการกระทำของตัวเองด้วยสีหน้าเย้ยเยาะ ราวกับว่าสิ่งที่เขาทำอยู่เป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือไม่...ก็เห็นเป็นเพียงเรื่องสนุกอย่างหนึ่ง โดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกผู้ถูกกระทำว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน ข้าวตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อแต่เย็นชา ยุนกิกระตุกคิ้วขึ้นเล็กน้อย


มองทำไม?”


คุณต้องการอะไรกันแน่!


เป็นคำถามที่ดี


คุณทำแบบนี้ทำไม!!


“...”


ฮึก คุณตามฉันกลับมาทำไม ในเมื่ออีกหกเดือนคุณก็จะขายฉันให้คนอื่นอยู่ดี!!


หยุดพูด


ก็ขายฉันให้แทฮยองไปสิ เขามีเงินจ่ายอยู่แล้ว ถึงจะแพงแค่ไหน—


บอกให้เงียบ!!


หมับ!


โอ๊ย!”


ยุนกิกระชากแขนบางให้ลุกขึ้นและผลักลงบนเตียงนอนที่อยู่ไม่ไกล


ใช่แล้ว...เขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนสุดหรูของเรือยอร์ชโดยที่ข้าวไม่ทันได้สังเกตว่าตัวเองอยู่ตรงส่วนใดของเรือ มารู้ตัวอีกทีก็นอนหงายอยู่บนที่นอนกว้างนุ่ม และร่างสูงของยุนกิที่ตามขึ้นมาคร่อมเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อใบหน้าหล่อคมโน้มลงมาแทบจะติดใบหน้าของเธอ แต่ก็ต้องเบ้ปากเพราะแขนทั้งสองข้างถูกมือหนาล็อคไว้เหนือศีรษะ แรงมากมายมหาศาลของยุนกิทำให้ข้าวนึกกลัวอยู่ไม่น้อยแต่ก็ต้องแสร้งอวดเก่งต่อไป 


ออกไปนะ!!


เลิกพูดถึงมันก่อนที่ฉันจะเอาลูกปืนยัดปาก


“...”


อยากตายมากหรือไง!?”


คนใจร้าย ฮึก”   


น้ำเสียงหวานพูดออกมาเบาๆในลำคอราวกับว่ากลัวคนบนร่างจะได้ยิน ยุนกิจ้องมองใบหน้าสวยที่มีคราบน้ำตาติดอยู่บนแก้มใส ดวงตากลมโตที่เขาคิดว่าเคยร่าเริงสดใส ตอนนี้หม่นหมองและมีน้ำคลออยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาเธอมักจะร้องไห้ แล้วเวลาที่อยู่ใกล้คนอื่นล่ะ เธอร้องไห้บ้างหรือเปล่า?


คนไม่มีหัวใจเอาแต่คิดไปต่างๆนาๆอยู่คนเดียว โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่านัยน์ตาคมดุจเหยี่ยวกำลังกวาดมองพิจารณาใบหน้าของผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่าง ทั้งคิ้ว ดวงตา จมูกและริมฝีปากสีแดงฉ่ำธรรมชาติที่กำลังสั่นระริกเพราะอะไรเขาเองก็ไม่แน่ใจ ก่อนที่ปากอิ่มตรงหน้ากำลังขยับเพื่อพูดอะไรบางอย่าง


ฉ...ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ ออกไปจากตัวฉันสักทีเถอะมันหนักนะ”  


ยามที่ริมฝีปากบางกำลังขยับไปมา หัวสมองของยุนกิกลับตื้อไปหมด เป็นครั้งแรกที่เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ 


มินยุนกิผู้ที่ไม่เคยมีจูบแรก...


จนถึงตอนนี้เขาก็ยังหวงริมฝีปากของตัวเองยิ่งกว่าอะไร แม้ว่าจะเคยร่วมหลับนอนกับหญิงสาวมามากมายแต่ไม่เคยมีใครได้ลิ้มลองรสจูบของมาเฟียหนุ่มเลยสักคน เพราะมินยุนกิคิดว่าการจูบใครสักคนเป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่ง รักที่ออกมาจากหัวใจจริงๆ ถึงเขาจะไม่เคยบอกรักใคร ไม่เคยจูบใคร แต่ยุนกิก็ไม่รู้สึกว่าการขาดความรักเป็นปัญหาต่อการใช้ชีวิต ไม่มีความรักเขาก็อยู่ได้


ผิดกับปัจจุบันโดยสิ้นเชิงที่ไม่มีผู้หญิงคนนี้ เขากลับอยู่ไม่เป็นสุข


แต่คงเป็นเพราะคิมแทฮยอง เขาแค่ไม่อยากให้น้องชายตัวร้ายมีความสุขกับคนของเขาก็เท่านั้น คงเป็นเหตุผลนั้น เหตุผลนั้นจริงๆ...


“...”


ใบหน้าหวานหันไปหันมาเพราะท่าทางแปลกๆของยุนกิที่เหมือนคนกำลังตกอยู่ในภวังค์ของตัวเอง ข้าวไม่กล้าเอ่ยชื่อเรียก ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว เหงื่อผุดตามไรเส้นผมเพราะความกลัวผู้ชายตรงหน้า เธอรู้ตัวว่ายุนกิกำลังจ้องมองริมฝีปากของเธออยู่ ปากบางจึงเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเขาตวัดสายตาขึ้นมามองตาเธอแทนปากอย่างตอนแรก ใบหน้าหล่อหงิกงอเหมือนคนกำลังถูกขัดใจ


อ...อะไร ลุกออกไปสักทีมันเมื่อยนะ!”  


ข้าวดิ้นพล่านแต่ข้อมือทั้งสองข้างยังคงถูกบีบไว้แน่น คนตัวสูงไม่พูดอะไรเอาแต่จ้องหน้าเธออยู่แบบนั้น ก่อนที่สายตาจะเหลือบมองลำคอระหงที่ตอนนี้กลับมีบางสิ่งเด่นชัดคือรอยแดงช้ำเลือดเป็นจ้ำๆ ยุนกิขมวดคิ้วแน่น ขบกรามอย่างลืมตัวก่อนจะนึกย้อนกลับไปถึงเมื่อตอนเช้าว่ารอยบ้าๆนี้มันเกิดขึ้นตอนไหน ล่าสุดที่เขาเห็นเธอยังไม่มี งั้นก็แสดงว่าเจ้าของรอยนี้คือคนที่เขาเกลียดขี้หน้า


ใครดูดคอ?”


ห...หะ?”


หูหนวกเหรอ!


ถามอะไรของคุณ อ๊ะ! เจ็บนะ”   


มือหนาช้อนปลายคางและหันใบหน้าของเธอไปทางขวาสลับกับทางซ้ายซึ่งปรากฏรอยคิสมาร์คเด่นชัดหลายจุดยาวไปถึงไหลปลาร้า ก่อนจะใช้นิ้วโป้งกดลงไปแรงๆจากอารมณ์ที่เย็นลงกลับเดือดขึ้นมาอีกครั้ง


ตอบ!!


ท...แทฮยอง


ได้กับมันแล้วหรือไง?”


เปล่านะ!


“...”


เจ็บ อย่ากดแบบนั้นได้ไหม!”  


ยุนกิยังไม่เลิกกดนิ้วโป้งลงไปที่รอยช้ำแดงบนลำคอของเธอ นอกจากจะกดเขายังถูแรงๆหวังจะลบรอยนี้ให้หายไป แต่มันยิ่งทำให้ร่างบางเจ็บมากกว่าเดิม


มันทำอะไรเล่ามาให้หมด


อ๊ะ คุณยุนกิ อึ้ย! เอาหน้าออกไปนะ!”  


จมูกโด่งแตะที่แก้มเนียนเบาๆเพราะคนไม่มีหัวใจยับยั้งตัวเองไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เขาลากจมูกสูดดมความหอมไปทั่วแก้มนุ่มจนถึงซอกคอขาวที่มีรอยรักของแทฮยองทับอยู่ แต่ยุนกิไม่สนใจ...เขาอยากจะทับรอยพวกนี้ให้สิ้นซาก อยากให้คนใต้ร่างเป็นของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น


เล่ามาให้หมด”  


น้ำเสียงแหบพร่าคลอเคลียอยู่บริเวณข้างใบหูจนข้าวสะดุ้งเฮือก กัดกลีบปากล่างแน่นก่อนจะหันหน้าหนีคนฉวยโอกาสที่ล่วงเกินเธอไปถึงใต้เสื้อตัวบาง เพราะตอนนี้มือซนของเขากำลังลากผ่านหน้าท้องเนียนที่หดเกร็งเมื่อมือหนาออกแรงบีบเบาๆ


ม...ไม่ได้ทำอะไร อ๊ะ คุณยุนกิ!


แล้วไงต่อ


แค่ทำรอยนั่น ไม่มีอะไรนอกจากนั้นจริงๆ”  


ข้าวหลับตาแน่นเมื่อริมฝีปากเย็นเฉียบของยุนกิเริ่มขบกัดที่ลำคอของเธอ มันยิ่งเจ็บเพราะเขากัดเข้าไปที่รอยเก่าของแทฮยอง


ไม่นะ!”   


ร่างบางดิ้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี ยกมือที่เป็นอิสระทั้งสองข้างทุบตีแผ่นหลังกว้างแต่ยุนกิไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด เอาแต่ดูดดุนเนื้อหวานๆอย่างชอบใจ จากนั้นก็เบียดลำตัวให้นอนทับร่างของเธอจนอะไรต่อมิอะไรเบียดเสียดกัน ทั้งหน้าอกนูน และส่วนแข็งขืนที่เป้ากางเกงของมาเฟียหนุ่ม หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำเพราะรู้สึกว่ายุนกิตั้งใจเอาส่วนนั้นของตัวเองถูไถลงมา


ปล่อยนะ จ...เจ็บ คุณเป็นบ้าอะไร! แฮ่ก”  


ยุนกิผละริมฝีปากออกมา และจ้องมองผลงานของตัวเองที่ลำคอขาวตอนนี้แดงช้ำหนักกว่าเดิมก่อนจะยกยิ้มร้ายกาจ สายตาคมเลื่อนมองใบหน้าหวานที่เตรียมตัวจะร้องไห้อีกครั้ง เธอร้องไห้แน่ๆถ้าเขาไม่ลุกออกไปสักที


ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันไม่ได้ทำอะไร


ฉันพูดจริงๆนะ!


ถอดให้ฉันดูสิ


“...!!”


ถ้าได้กันเมื่อกลางวัน ตอนนี้ก็ยังคงมีรอยอยู่...จริงไหม?”


คนบ้า!!”   


ใบหน้าหวานขึ้นริ้วสีแดงจัดเมื่อยุนกิพูดจาน่าเกลียดออกมา ข้าวส่ายหน้าแรงๆเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่ได้พูดเล่น


ถอดสิ


ไม่!!


งั้นฉันถอดให้






[100%]


#ฟิคมาเฟียยุนกิ




TBC.

ให้เดาเล่นๆว่าฉากต่อไปจะเป็นฉากอะไร ฮ่าๆ ล่อเล่งค่ะ ขอสารภาพตรงๆว่าแต่ง NC ไม่ทัน จะรีบลงให้ไม่นานนี้แน่นอน อยากให้เด็ดดวง อยากฝึกฝีมือฉากกามของตัวเองด้วยเลยต้องใช้เวลา แหะๆ

ส่วนเรื่องที่อัพช้า อาทิตย์นึงเต็มๆที่หายไปคือเรียนหนักมากเลยค่ะ ฮรึก มาช้าแต่มาชัวนะ55555555

อย่าลืมคอมเม้นท์สาดกำลังใจให้เค้าด้วยน้า ><

สกรีมแท็ก #ฟิคมาเฟียยุนกิ 




B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,067 ความคิดเห็น

  1. #2045 TinapatSahunalu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 21:43
    กรี๊ดดดดอยากจะกรี๊ดให้ดังๆ
    #2,045
    0
  2. #2006 Janthimathon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 07:52
    พี่ก้าพูดง่ายแต่มันทำยากนะโว้ยยยยย
    #2,006
    0
  3. #1636 Bunny JK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 00:00
    นิสัยไม่ดี อย่ามาหลอก...
    #1,636
    0
  4. #1084 mooping11 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:19
    หลอกกันง่ายๆแบบนี้อ่าเนาะ5555
    #1,084
    0
  5. #300 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:47
    โว้ยยยยยย ยุนกิคนบ้า!! พูดจาแบบนี้ได้ไงกัน แกจะทำไรน้องข้าวของชั้นหา!!
    #300
    0
  6. #267 kasinee151142 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:09
    พี่กิ มันจะบวมเพราะพี่นี่แหละคะ เอ้าลั่น!!!!! 55555555
    #267
    0
  7. #266 _maliwan_cm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 10:52
    อันแน่ๆๆๆๆๆหวงล่ะสิ
    #266
    0
  8. #264 58877156 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 08:28
    พี่กิรักนางเอกแล้วเถอะไม่ใช่เพราะพี่แทอ่ะ~~~~~~~
    #264
    0
  9. #263 Luby_Lucky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:47
    ชอบบบบบบบบบบบมากอ่ะ นิยายเรื่องนี้ เเบดนี้
    #263
    0
  10. #261 Hope_z (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 16:57
    รอน้าาาไรท์แต่งสนุกที่สุดเลยยย
    #261
    0
  11. #259 by-momay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:37
    พี่กิโครตโหด ถอดให้ดูก็เสร็จพี่สิ โว๊ะคิดไรยุ5555
    /ชอบอ่ะพี่กิโหดดี...แต่ลดความน่ากลัวลงนิดไหมล่ะอ่านไปบ้างทียังกลัวพี่แกเลย!!
    #259
    0
  12. #258 ficholic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 10:38
    ชอบฟิคเรื่องนี้มากกกกกกกก โหดได้ใจอย่างที่ไรท์บอกเลย ขอให้โหดๆต่อไป แล้วก็...nc รีบมาลงเน้อรออยู่
    #258
    1
    • #258-1 ficholic(จากตอนที่ 9)
      17 กรกฎาคม 2560 / 10:39
      พอเห็นแจ้งเตือนว่าฟิคอัพ นี่ร้องลั่นบ้านเลย555
      #258-1
  13. #256 voraporn868 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 02:02
    จะบ้าตายย พี่ก้าาาใจน้องไม่ดีเรยนะ มาสั่งให้ถอดเสื้อจะบ้าอ่อ -/////- จะจูบนางเอกก้อจูบๆเรยเถอะ อย่าลีลาได้มั้ยย หวั่นไหวบ้างยังงงงง งื้อ หึงละหื่นขึ้นมาทันทีเรยนะ -,,- รอเรยค่ะ รอnc เรยอ่า งุงิ ><

    สุ้สุ้นะไรท์~ ชอบฟิคนี้มากเรย ชอบจนเราแนะนำให้เพือนมาอ่านด้วยย ~ ว่างๆก้อมาต่อบ่อยๆเด้อออ
    #256
    0
  14. #255 nussarimah (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 00:40
    รอ nc >\\\\\< พี่กิหึงอ่ะแกรรร ชั้นเขินนนน
    #255
    0
  15. #254 SparklingSweet (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:40
    นี่นอนไปละค่ะ แต่จู่ๆก็ตื่นขึ้นมา หยิบมือถือ แล้วก็เจอว่าฟิคอัพพพพ ตาสว่างเลย กรี้ดดดดดด คุณยุนกิเกรี้ยวกราดเหลือเกิน หึงแบบไม่รู้ตัวไปอี้กกกกกก อยากจูบข้าวด้วยละเส่ มีความกลางทะเลด้วย งื้อ/)___(\
    #254
    0
  16. #253 kun'chard (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:19
    หืออออออ ว่าแล้วว่าต้องเห็นรอยคิสแล้วของขึ้น แหมมมคุณยุนกิรับไม่ได้หรอคะ หวงหรอ หึงหรอออ
    #253
    0
  17. #252 ll-Preiw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:14
    ฝึกฝีมือฉากกาม นี่ลั่นมากกกกกก หัวเราะแบบสุด 55555555555555 เนี่ยยย รอๆ รอ NC ถือฝึกฝีมืออ่านฉากกามตามไรเตอร์ 55555555555555555

    โหดอิ๋บอ๋าย หวงสุดๆ และหื่นมากๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง โอ้โห ยอม ยอมเป็นเมียทั้งสองคนอ่ะ -,.- ตอนนี้ยังทีมโฮซอก เอ้ย แทฮยองอยู่นะถ้ายุนกิยังไม่รู้ใจตัวเองอยู่ มาหงมาหวงเฉยๆไม่ได้ หลอกขย้ำฟรีไม่เอา เราหึง /อ้าว ผิดๆ

    ข้าวบอกไม่ก็คือไม่ แกจะมาถอดเถิดอะไรรรร โอ๊ย รอ NC สิคะ

    เป็นกำลังใจให้นะคะ ทั้งเรื่องเรียนและงานเขียน รออยู่น๊า ว่างเมื่อไหร่มาอีก ดูแลสุขภาพด้วยเน้อ
    #252
    0
  18. #251 Mlittle (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:05
    รักเถอะ รักเถอะ
    #251
    0
  19. #250 chuleeporn5508 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 22:59
    สู้ๆนะค่าาา รออ่านต่อค่าาาา สนุกมากกกกก พี่กิหลงรักข้าวแล้วก็ยอมรับหัวใจตัวเองเถอะ55555555
    #250
    0
  20. #249 kun'chard (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 05:53
    ชอบพระเอกแบบนี้ค่ะ โหดดี ชอบบบบบ สงสารข้าวมากๆ ตอนแรกๆที่อ่านกะจะปิดไปแล้วเพราะมันทรมานเกินไป ยุนกิใจร้ายเหลือเกิน แต่ก็อยากติดตามต่อ ยุนกิคงขาดความอบอุ่นจากแม่ไง แล้วเป็นมาเฟียทั้งบ้านอีก เลยโหดมากๆ พอมีข้าวเข้ามาเลยเกิดความสับสนวุ่นวาย อยากรู้ว่าจะปราบมาเฟียจอมโหดยังไง ปล.แอบเชียร์แทฮยองนะ
    #249
    0
  21. #248 Mlittle (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:13
    มาต่อได้แล้ววว
    #248
    0
  22. #247 _maliwan_cm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 11:21
    เนี่ยเพิ่งเข้ามาไรท์แต่งหนุกมร้ากกก แต่อยากให้มันพาร์ทของตัวละครเนาะคงจะดี ฮี่ๆ
    #247
    0
  23. #245 min_miso (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 18:38
    รอค่าาาฮรึก!!!มีความสนุกมากเลยย
    #245
    0
  24. #243 ยืนฉี่ริมแม่น้ำ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 04:35
    รอค่า555555 ร้ายโดนใจมาก
    #243
    0
  25. #242 ficholic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 23:24
    ขอncด่วนๆ555
    #242
    0