Ruthlessly Mafia [BTS x YOU] END มีฉบับ E-book

ตอนที่ 5 : MAFIA 05 :: อวดเก่ง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    3 ส.ค. 61





MAFIA 05
อวดเก่ง [100%]











บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นที่เงียบสงัดเพราะมีเจ้าของบ้านอาศัยอยู่เพียงผู้เดียว แต่บริเวณบ้านและหน้าประตูทางเข้าล้วนมีบอดี้การ์ดฝีมือเก่งกาจเฝ้าอยู่ตามจุดตลอด 24 ชั่วโมง ไม่แปลกนักเพราะมาเฟียอย่างมินยุนกิที่มีศัตรูอยู่รอบตัวจะมีคนคอยคุ้มกันผลัดเปลี่ยนเวรกันอยู่ตลอดเวลา 


รถยนต์คันหรูถูกจอดลงหลังจากขับเข้ามาภายในบริเวณบ้าน การ์ดที่เฝ้าอยู่ด้านนอกรู้จักโฮซอกดีเพราะเขาคือคนสนิทของยุนกิ จึงเปิดประตูอนุญาตให้เข้ามาโดยไม่ต้องผ่านคำสั่งจากเจ้านาย ล้อหนังทั้งสี่จอดสนิทแต่กลับไม่มีใครลงมาจากรถ ร่างบางนั่งเงียบตั้งแต่ตอนนั้น เผยกิริยาโอหังแต่ไม่ทำให้ร่างสูงโกรธเกลียดหรือติดใจเอาความเพราะเขาค่อนข้างที่จะเข้าใจความรู้สึกของเธอ


ลงจากรถได้แล้วครับ


“...”


คุณข้าว


“...”


ถ้าผมออกเสียงไม่ถูกก็ขอโทษด้วย เชิญลงได้แล้วนายท่านรอคุณอยู่


ข้าวยังคงนั่งนิ่ง ร่างสูงถอนหายใจเบาๆกับความดื้อของคนอีกฝ่าย โฮซอกรู้จักชื่อและประวัติของเธอดีเพราะเขาเป็นคนที่จัดการเรื่องหญิงสาวทั้งหมด


กึก แอ๊ด


แต่แล้วมือปริศนาจากด้านนอกเปิดประตูรถฝั่งที่ข้าวนั่งอยู่ เธอเงยหน้ามองชายแปลกหน้าที่ใส่ชุดการ์ดเหมือนกับคนอื่นๆที่เดินอยู่เกลื่อน


นายท่านสั่งให้ผมพาผู้หญิงคนนี้เข้าไป และให้คุณโฮซอกกลับไปได้เลยครับ”   


การ์ดโค้งให้โฮซอกเล็กน้อย เขาพยักหน้ารับเบาๆและเลื่อนสายตามองร่างบางที่นั่งนิ่งไม่มีทีท่าว่าจะลุกสักที


แค่อย่าเถียงและเชื่อฟังเขา อะไรๆก็จะดีขึ้นเองครับ


หึ ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย!”  


พูดไม่ทันขาดคำเสียงหวานก็เถียงฉอดๆ แต่แขนเล็กก็ถูกการ์ดคนนั้นกระชากจนร่างของเธอปลิวออกจากรถอย่างง่ายดาย


ปัง!


ตามมาด้วยเสียงปิดประตูจากมืออีกข้างที่ว่าง ข้าวดีดดิ้นสะบัดแขนและพยายามมองเข้าไปในตัวรถที่ติดฟิล์มดำทึบจนมองไม่เห็นคนข้างใน แต่คนข้างในกลับมองเห็นเธอชัดเจน แววตาขอร้องปนหวาดกลัวฉายออกมาอย่างไม่ปิดบัง โฮซอกได้แต่มองแค่นั้น เขาทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ เขาละสายตาจากเธอและขับรถออกไปในที่สุด


ปล่อยนะ!!”   


ข้าวกรีดร้องออกมา อย่างที่บอกว่าภายในบ้านหลังใหญ่มีเพียงยุนกิและการ์ดชุดดำที่คอยเฝ้ารักษาความปลอดภัย แม่บ้านวัยกลางคนที่มาทำความสะอาดแต่พวกเธอถูกสั่งให้ไปเช้าเย็นกลับ จึงไม่มีใครได้ค้างคืนที่บ้านหลังใหญ่นี้โดยเฉพาะผู้หญิง และวันนี้กลับมีเสียงแหลมๆดังสนั่นไปทั่วบริเวณบ้าน ทำให้เป็นที่สนใจของการ์ดหนุ่มเป็นอย่างมาก ทุกสายตาจับจ้องมาที่ร่างสวยซึ่งตอนนี้ถูกคลุมทับด้วยเสื้อยืดตัวใหญ่เพราะชุดฟินนาเล่ถูกฉีกขาดด้วยน้ำมือของมาเฟียหนุ่มเมื่อสองชั่วโมงก่อน


ยุนกิที่กำลังเดินลงจากชั้นสองของบ้าน เขากำลังหัวเสียกับเสียงโหวกเหวกโวยวายจากด้านนอกจนเท้าหนารีบก้าวให้ถึงที่เกิดเหตุทันที


กรี๊ด!! คนชั่ว! ฉันจะแจ้งตำรวจมาจับพวกคุณให้หมด!!


ปากดีแบบนี้แสดงว่ายังไม่เข็ด!?”   


เสียงทุ้มตวาดกลับมาจนข้าวต้องรีบหุบปากลง เป็นจังหวะเดียวที่แรงจับกุมจากการ์ดผ่อนลงเมื่อเห็นร่างสูงของเจ้านาย การ์ดหนุ่มโค้งคำนับก่อนจะเดินหายไปจากตรงนี้ เหลือเพียงยุนกิและผู้หญิงตัวแสบที่ยืนจ้องหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัวอีกต่อไป


ทำความชั่วและยังมายืนลอยหน้าลอยตา ไม่ละอายใจบ้างหรือไงคะ!?”   


หน่วยใสๆคลอเบ้าตา เธอเจ็บปวดกับสิ่งที่คนตรงหน้าได้ทำเอาไว้ ภาพเลวๆในห้องนั้นฉายวนมาเหมือนเทปม้วนเก่าที่พยายามจะลืมแต่กลับยิ่งจำ คนใจร้ายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปอย่างหน้าด้านๆ


เอาอะไรมาตัดสินว่าฉันชั่ว?”


ยุนกิยกยิ้มร้าย ยิ่งทำให้คนมองคับแค้นใจเป็นทวีคูณ


พาฉันมาที่นี่ทำไม!! ขายฉันไปสักทีสิ!!”   


เธอหลับหูหลับตาตะโกนเสียงดัง ทุกคำพูดมันมาจากความรู้สึกจริงๆ ถึงยังไงก็เถอะ ถ้าได้ออกไปจากที่นี่ ถึงจะถูกซื้อด้วยเสี่ยอ้วนหน้าหื่นคนไหนมันอาจจะดีกว่าอยู่กับคนไม่มีหัวใจแบบเขาไม่ใช่เหรอ!


ขายแน่ไม่ต้องท้า!


“...”


ฉันไม่ยอมขาดทุนกับผู้หญิงไร้ค่าแบบเธอหรอกนะ


“...!!”


รออีกหกเดือน เธอจะได้เข้าไปอยู่ในตู้กระจกอีกรอบแน่นอนไม่ต้องห่วง


คุณมันเลว!


แต่เอ๊ะ...”   


เขาเว้นวรรคคำพูด สายตาแข็งกร้าวกวาดมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยใบหน้าสมเพช มุมปากแสยะยิ้มก่อนจะพ่นประโยคต่อไปออกมา


ตัวเธอไม่บริสุทธิ์ซะแล้วสิ แต่ช่างเถอะ...ไปย้อมแมวขายเอาคงไม่มีใครจับได้


ผลัวะ!!


จบประโยคเลวทราม มือเล็กคว้าเอาก้อนหินจากพื้นที่อยู่ไม่ไกลปาใส่คนตรงหน้าทันที เธอเล็งไว้ที่กลางหน้าผากแต่ดันพลาดไปกระแทกหน้าอกแกร่งแทน


ตุบ!


เสียงก้อนหินหล่นสู่พื้นเมื่อกระแทกเข้ากับหน้าอกหนาของยุนกิ ข้าวมองตามก้อนหินก้อนนั้นที่นอนนิ่ง ก่อนจะช้อนสายตามองใบหน้าเย็นชาที่กำลังแผ่รังสีบางอย่างออกมา เธอมองเห็นเส้นเลือดสีเขียวที่นูนออกมาจากลำคอ


มันแปลว่าเขากำลังโกรธจนเกร็งไปหมด


ทำอะไรลงไป?”   


น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยถาม ยุนกิเจ็บแปลบๆที่หน้าอกไม่น้อยเพราะแรงปานั้นไม่ยั้งมือ ร่างบางค่อยๆเก้าถอยหลังแต่ใบหน้าหวานยังคงมองค้อนจิก อวดเก่งไม่เลิก


แค่นี้มันยังน้อยไปกับสิ่งที่คุณทำกับฉัน!!


เขาไม่เคยถูกผู้หญิงยืนเถียงฉอดๆ ทำร้ายร่างกายและยังไม่สำนึกผิด


พรึบ!!


ท...ทำอะไร กรี๊ด!!!”


ขายาวก้าวประชิดลำตัวก่อนจะรวบสะโพกบางยกขึ้นมาพาดไหล่ เพราะความโกรธทำให้ยุนกิคิดจะทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ แต่ยังดีที่เขาไม่ลงไม้ลงมือมากกว่านี้เพราะยังมีจิตใต้สำนึกอยู่บ้าง แต่สิ่งที่กำลังจะทำก็ไม่ต่างจากตบตีสักเท่าไร ยุนกิเดินดุ่มๆด้วยความเร็วมุ่งหน้าไปที่ใดคนบนบ่าไม่มีทางรู้


ปล่อย!! กรี๊ด!!!


ตูม!!!


น้ำใสเย็นเฉียบที่นิ่งสงบอยู่นานในสระใหญ่ ตอนนี้แตกกระจายเพราะร่างของเธอคนถูกโยนลงอย่างไม่ออมแรง


ยุนกิยืนมองคนในสระที่พยายามแหวกว่ายจากที่จมดิ่งลงไป ข้าวพาตัวเองขึ้นมาบนผิวน้ำอย่างปลอดภัยแต่น้ำที่เข้าจมูกเข้าปากทำให้เธอสำลักจนหน้าแดง


ว่ายน้ำเก่งนิ


ไอ้คนชั่ว!! อึก แค่กๆๆ


ว่าที่แอร์โฮสเตสอะไรล่ะจะว่ายน้ำไม่เก่ง?


ร่างสูงยืนมองคนในน้ำที่ดิ้นพล่านเพราะความโกรธ ทั้งตีน้ำพยายามให้เขาเปียกไปด้วยแต่เท้าหนาก้าวถอยหลังออกห่างจากสระได้ทัน เสียงสำลักน้ำยังคงดังต่อเนื่อง สายตาคมมองใบหน้าสวยที่แดงแจ๋น้ำหูน้ำตาไหล พลางคิดในใจว่าต่อไปคงโยนลงน้ำอีกไม่ได้ซะแล้ว เพราะยัยนี้ว่ายน้ำเก่งไม่เบา โอกาสรอดมากกว่าเขาจึงรู้สึกผิดที่ใช้วิธีนี้กำราบคนอวดเก่ง






[30%]











สายตาคมจ้องมองคนในสระน้ำด้วยสีหน้านึกสมเพช เขายับยั้งอารมณ์โมโหกับความแสบที่ข้าวทำไว้ก่อนหน้านี้เมื่อเห็นใบหน้าสวยหงิกงอ ทั้งน้ำใสๆคลอเบ้าตาทั้งสองข้างแต่ไม่มีทีท่าว่าจะไหลลงมา ถ้าให้เดาเธอคงจะโมโหจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่กระฟัดกระเฟียดและพาตัวเองขึ้นมายังขอบสระ รูปร่างบางค่อนข้างไปทางตัวเล็กเมื่อเปียกยิ่งทำให้ดูตัวเล็กลงมากขึ้นไปอีก เธอปีนขึ้นมาสำเร็จและพยายามยืนตัวตรงแต่ค่อนข้างที่จะลำบาก ยุนกิมองร่างบางที่เซไปเซมา เกิดนึกสนุกจึงตรงไปหาคนที่พึ่งขึ้นมาจากน้ำและผลักไหล่เธอให้ตกลงไปอีกรอบ


ตูม!!!!


อ่ะ!! แค่กๆๆๆ ไอ้!!!


มุมปากยกยิ้มเมื่อเห็นคนอวดดีหงายหลังตกน้ำไปอีกครั้งเพราะฝีมือของตัวเอง ข้าวตวัดสายตาจิกคนบนบกอย่างคับแค้นใจ เธอเปียกไปหมดทั้งตัว ไม่มีส่วนไหนที่แห้งและอากาศตอนนี้ค่อนข้างหนาวทำให้เธอตัวสั่นเพราะความเย็นจับขั้วหัวใจ ยุนกิมองภาพตรงหน้าอย่างไม่สะทกสะท้านอะไร กลับรู้สึกสะใจด้วยซ้ำ


จำไว้ว่าอย่ามากร่างกับฉัน  


น้ำเสียงทุ้มกดต่ำคล้ายสั่งสอนให้คนฟังจำใส่สมอง ข้าวไม่นึกที่จะเดินไปขึ้นฝั่งเพราะรู้ว่าถ้าคนใจร้ายยังยืนอยู่ตรงนี้ เธอก็ต้องถูกผลักลงมาอีกแน่นอน คนในน้ำจึงตัดสินใจหยุดต่อกรกับมาเฟียไร้หัวใจ เธอเลือกที่จะเงียบปากลงและมองไปทางอื่นอย่างโอหังราวกับว่าไม่ได้สนใจในสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด


ฉันพูดด้วยหูหนวกเหรอ?”


“...”


ฉันพูดด้วยห้ามหันหน้าหนี!!


อึก


ข้าวชะงักเพราะตกใจเสียงตวาด น้ำเสียงและสายตาดุดันเธออธิบายไม่ได้ว่ามันน่ากลัวมากแค่ไหน ไม่รู้เลยว่าเขาคิดจะทำอะไรถ้าเกิดโมโหขึ้นมาอีก ผู้ชายคนนี้ไม่มีหัวใจ ไม่มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ธรรมดา เพราะฉะนั้นคงเสียแรงเปล่าถ้าคิดจะสู้กับเขา ขนาดน้องชายของเขาเองที่มีอิทธิพลพอๆกันยังเอาชนะไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆแบบเธอกันล่ะ


ข้าวจำใจต้องหันกลับไปมองคนใจร้ายอีกครั้ง เป็นจังหวะเดียวกับที่การ์ดหนุ่มสองคนเดินเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังยุนกิ 


เฝ้าผู้หญิงคนนี้ไว้ให้ดี ถ้าฉันไม่สั่งก็ห้ามให้ขึ้นมา


ครับ


หะ!?”  


ข้าวอุทานเสียงดังเมื่อได้ยินคำสั่งบ้าๆที่เขากำลังสั่งลูกน้องตัวเอง สายตาคมยังไม่ละจากใบหน้าสวยแม้แต่วินาทีเดียว ยุนกิเลิกคิ้วขึ้นเหมือนกำลังสงสัยว่าคนตัวเล็กมีปัญหาอะไร


คุณบ้าหรือเปล่า จะให้ฉันแช่น้ำอยู่แบบนี้เนี้ยนะ!?”


ตอนที่ฉันพูดด้วยหันหน้าหนีทำไม?”


“...!!”


บทลงโทษของคนชอบขัดคำสั่ง”   


ยุนกิหัวเราะในลำคออย่างมีความสุขเมื่อเห็นใบหน้าสวยที่ซีดเซียวเพราะอยู่ในน้ำเป็นเวลานาน และเขาจะให้เธออยู่ให้นานกว่านี้ เอาให้สำนึกว่าไม่ควรอวดเก่งกับเขาอีก

 









 

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน แต่สำหรับคนที่ยืนตัวสั่นพิงขอบสระน้ำคิดว่ามันผ่านไปแล้วหลายสิบชั่วโมง เพราะเธอทั้งหนาวทั้งเมื่อย ข้าวกัดกลีบปากล่างแน่นเพราะคับแค้นใจแต่เธอทำอะไรไม่ได้เลย นี่คงเป็นบททดสอบของชีวิตอยู่สินะ ทำไมเธอจะต้องมาเจอกับเรื่องบ้าๆ เจอกับคนบ้าๆแบบนี้ด้วย


ฮึก”   


เสียงสะอื้นดังขึ้นเบาๆ มือเล็กยกปิดปากตัวเองแน่นเพราะกลัวว่าการ์ดที่ยืนเฝ้าอยู่ไม่ไกลจะได้ยิน ในใจตั้งคำถามเดียววนไปวนมาเป็นร้อยรอบว่าจิตใจของผู้ชายคนนั้นทำด้วยอะไร หรือเขาไม่ได้มีหัวใจเหมือนคนอื่นๆ ต้องใจร้ายแค่ไหน ต้องเลวแค่ไหนถึงสั่งให้คนทั้งคนแช่น้ำอย่างทรมานแบบนี้


เมื่อไรฉันจะได้ขึ้นไปสักที”   


น้ำเสียงอ่อนล้าเอ่ยถามการ์ดหนุ่มที่ยืนเฝ้าเธออยู่เพียงคนเดียว ส่วนอีกคนเดินหายไปแล้วสักพัก การ์ดหนุ่มทำสีหน้าลำบากใจเพราะเขาเองก็รอคำสั่งจากเจ้านายอยู่เหมือนกัน แต่ไม่มีวี่แววว่าจะได้รับคำสั่งในเร็วๆนี้แน่


ผมไม่รู้ครับ


ได้โปรด ให้ฉันขึ้นไปเถอะนะ


ม...ไม่ได้หรอกครับ


ฉันจะไม่ไหวแล้ว ฮึก”   


ข้าวกอดตัวเองแน่น กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สีหน้าไม่สู้ดีนักเหมือนคนกำลังจะหมดสติ การ์ดหนุ่มตกใจจึงรีบนั่งลงและยื่นมือหนาลงมาให้เธอจับ ข้าวมองภาพตรงหน้าด้วยความตื้นตันใจ ยังไงก็เถอะ...คนที่นี่ก็ไม่ได้ใจร้ายไปซะทุกคน เขาเป็นบอดี้การ์ด แค่รับหน้าที่ดูแลรักษาบ้านและเจ้านายให้ปลอดภัย อาจจะไม่ได้ใจร้ายเหมือนกับผู้ชายนั้นก็ได้


พรึบ!


ข้าวยื่นมือไปจับมือหนาที่ออกแรงดึงตัวเธอให้ขึ้นมาจากสระน้ำ เมื่อร่างกายขึ้นมาบนบกแล้วกลับไร้เรี่ยวแรง เธอจึงล้มลงแต่อ้อมแขนแกร่งคว้าเอาไว้ได้ทัน ข้าวยิ้มบางๆให้การ์ดหนุ่มที่พยักหน้ารับ


คุณควรเข้าไปพักในบ้าน


ฉ...ฉันไม่อยากเข้าไป


มือหนาเลื่อนจากเอวมาประคองที่ไหล่ของเธอแทน ข้าวนึกขอบคุณกับการกระทำของอีกฝ่าย


ขอบ—


ขัดคำสั่งกันดีจริงๆ


ยังไม่ทันพูดจบ เสียงทุ้มน่ากลัวดังขึ้นจากด้านหลัง ทั้งสองสะดุ้งและรีบผละออกจากกัน เธอเงยหน้ามองยุนกิที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า เขายังน่ากลัวเหมือนเดิมเพียงแต่ตอนนี้ร่างสูงอยู่ในชุดนอนสีเทาต่างจากชั่วโมงก่อน 


นายท่าน”   


การ์ดหนุ่มรีบโค้งลำตัวอย่างสำนึกผิดที่ตนได้ขัดคำสั่งของเจ้านาย ยุนกิตวัดสายตามองลูกน้องตัวเองด้วยสีหน้ายากจะคาดเดาก่อนจะเลื่อนสายตามองร่างบางที่เปียกปอนอยู่ข้างๆกัน


ฉันสั่งให้ขึ้นมาเหรอ ถึงได้เสนอหน้า


คุณเป็นบ้าหรือไง!


ยุนกิไม่สนใจเสียงแหลมๆที่พ่นด่าเขาอยู่ แต่สายตาคมกลับเลื่อนมองลูกน้องตนเองที่ยื่นก้มหน้ายอมรับผิด จะเอายังไงดี ยุนกิไม่เคยให้อภัยคนหักหลัง


กริ๊ก!!


มือหนาล้วงวัตถุสีดำที่เหน็บอยู่ที่เอว ใช้มืออีกข้างสไลค์ถอยหลังและจ่อเล็งไปที่คนตรงข้าม


น...นายท่านครับ!


อย่านะ คุณจะทำอะไร!”   


ทั้งสองคนตื่นตกใจกับการกระทำของร่างสูงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมาเฟียไร้หัวใจ ยุนกิตีสีหน้านิ่งแต่ยังไม่ลดปืนลง


ให้ฉันยิงใครก่อนดี?”   


ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นแต่สายตาแข็งกร้าวไม่ยอมลดละจากใบหน้าของลูกน้องเขาเลยสักนิด แถมปลายกระบอกปืนยังจ่อไปที่การ์ดหนุ่มเพียงคนเดียวอีกด้วย


ข้าวมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจ เธอทำอะไรไม่ถูก รู้เพียงแต่ว่าการ์ดหนุ่มใจดีที่ช่วยเธอไว้กำลังตกที่นั่งลำบาก


ผมขอโทษครับนายท่าน ไว้ชีวิตผมด้วย!”


ตุบ!


หัวเข่าทั้งสองข้างกระแทกลงพื้น การ์ดหนุ่มคุกเข่าขอความเห็นใจจากเจ้านายผู้สูงศักดิ์ ลูกน้องอย่างเขารู้ดีว่าเป็นเพียงบอดี้การ์ดธรรมดาคนหนึ่งที่ยุนกิจะฆ่าทิ้งอย่างไม่คิดเสียดายเมื่อไรก็ได้


หยุดพูดมากให้เปลืองน้ำลาย


พรึบ!


เมื่อเห็นยุนกิเริ่มขยับปืนในมือ ไม่รู้อะไรดลใจให้ข้าววิ่งมาบังร่างของการ์ดหนุ่มที่คุกเข่าอยู่ เธอกางแขนออกทั้งสองข้าง ตีสีหน้าไม่เกรงกลัวแม้กระทั่งปืนในมือของยุนกิ


เขามาช่วยฉันเพราะเห็นว่าฉันกำลังจะไม่ไหว คุณจะให้เขายืนดูฉันเป็นลมแล้วจมน้ำลงไปอย่างนั้นเหรอคะ?!!”


หลบไปมันไม่ใช่เรื่องของเธอ


ไม่! ค...คุณอย่ายิงเขาเลยนะคะ”   


น้ำเสียงหวาดกลัว ดวงตาคู่สวยสั่นระริกมองเขาเชิงขอร้อง ยุนกิจ้องมองความกล้าดีเดือดของร่างบางตรงหน้าที่กล้าเอาตัวเองมาบังลูกกระสุนให้คนที่เจอกันไม่ถึงสองชั่วโมง หึ...จิตใจยัยนั่นทำด้วยอะไรกัน


ถ้าอย่างนั้นให้ฉันยิงเธอแทนได้ใช่ไหม?”  ยุนกิยกยิ้มร้าย


คุณครับ ผมไม่เป็นไร”   


เสียงทุ้มแหบของการ์ดด้านหลังทำให้เธอต้องหันมองแวบเดียวก่อนจะรีบหันกลับมาประชันหน้ากับปลายกระบอกปืนที่จ่ออยู่


คุณ...เก็บปืนเถอะนะ


หึ


เสียงหัวเราะในลำคอ ยุนกิขำกับการกระทำแสนโง่เง่าของผู้หญิงตรงหน้า คิดว่าเอาตัวเองมาบังแบบนี้เขาจะไม่กล้ายิงหรือไง


หลบไปสักทีเถอะคุณ อยากตายหรือไง!


แล้วคุณล่ะ


ปัง!!!


กรี๊ด!!!


 ยุนกิรำคาญลูกตา ขี้เกียจจะมองภาพตรงหน้าเต็มที ภาพที่ผู้หญิงอวดเก่งกำลังเถียงลูกน้องของเขาอยู่ แถมลูกน้องของเขาที่กำลังดันตัวเธอให้หลบไปอีกทางด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย มือหนาจึงลั่นไกแต่เปลี่ยนเป้าหมายไปที่สระน้ำจนตอนนี้น้ำใสแตกกระจายพร้อมกับเสียงกรีดร้องจนแสบแก้วหู


มานี่!!


ข้าวสะดุ้งเฮือกเมื่อค่อยๆลืมตาขึ้นกลับพบว่าใบหน้าตัวเองซุกอยู่ที่แผงอกของการ์ดหนุ่ม ข้าวรีบผละตัวออกทันทีและปรายมองยุนกิที่ยืนกำมือแน่น


“...”


บอกให้มานี่!!


เธอกัดปากแน่น มองปืนในมือยุนกิสลับกับใบหน้าดุดันของเขา ยุนกิเห็นใบหน้าสวยส่ายหน้าแรงๆทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่าเดิม ใช้มืออีกข้างทำท่าจะสไลค์ถอยหลังกระบอกปืน เธอจึงรีบก้าวเท้าไปหาเขาในที่สุด


ร่างบางเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังของยุนกิ ทำให้เขาพอใจก่อนจะตวัดสายตาคมมองลูกน้องที่ยืนมองตามแผ่นหลังบางอย่างไม่ละสายตา


ถ้าจะมองอาลัยอาวรณ์กันขนาดนี้


ร้อยล้าน


“...?”


ถ้าอยากได้ตัวยัยโง่นี่ก็เอาเงินมาร้อยล้าน ถ้าไม่มีก็ไสหัวไป


“...”


ฉันไล่แกออก


ไม่ยิงเข้ากลางกระบาลก็บุญโขแล้ว

 

 












โอ้ย!! เจ็บนะ”  


ข้าวถูกลากมายังสวนหลังบ้านที่มีพื้นที่กว้างขวาง ทั้งดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกดูแลมาอย่างดี ถึงแม้ว่าตอนนี้เป็นเวลาดึก แต่ยังคงเห็นความสวยงามของดอกไม้นานาชนิดได้อย่างชัดเจน


มัวแต่มองบริเวณรอบๆจนลืมไปเลยว่าอยู่กับคนไม่มีหัวใจ ยุนกิจ้องใบหน้าสวยด้วยแววตารังเกียจ รำคาญ หรืออะไรก็ช่างเถอะ แค่รู้ว่าเขาไม่เคยมองหน้าเธอด้วยสีหน้าอย่างอื่นก็พอ 


พาฉันมาที่นี่ทำไม?”


นั่นห้องของเธอ


“...?”   


ข้าวมองตามนิ้วชี้ที่ชี้ไปยังโรงไม้เก่าๆ ลักษณะเป็นห้องขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยไม้ทั้งหมด คิ้วสวยขมวดด้วยความไม่เข้าใจ


นั่นมัน—”  


พูดไม่ทันจบ ข้อมือเล็กถูกกระชากให้เดินตามไปอีกครั้ง ยุนกิเปิดประตูไม้เก่าๆที่เหมือนจะพังตลอดเวลา ก่อนจะเหวี่ยงร่างบางเข้าไปข้างใน


คุณจะให้ฉันนอนในสวนผักเหรอ!?”


ภายในโรงไม้เก่าๆเต็มไปด้วยผักสวนครัวหลากหลายชนิดที่คนสวนเป็นผู้ดูแล แต่พวกเธอไปเช้าเย็นกลับ ในเวลานี้โรงไม้เก่าๆจึงมีเพียงผักสีเขียวเรียงรายกันเป็นแถว


หรูไป?”


คุณจะบ้าเหรอ? ถ้ามันมีงูล่ะ!!”     


หรืออยากกลับไปนอนในสระน้ำ?”     


คุณ!!


ปัง!


ยุนกิปิดประตูไม้ลงอย่างแรงจนมันมีเสียงแอดๆเหมือนจะพังลงมา เขาออกไปแล้ว ข้าวเบะปากเหมือนจะร้องไห้พลางมองไปรอบๆสวนผักขนาดย่อม ทั้งมืด ทั้งหนาว และที่สำคัญเหม็นชื้นจนแสบจมูกไปหมด มือเล็กกำหมัดแน่น


ยังไงก็เถอะให้เธอนอนที่ห้องเก็บของหรืออะไรก็ได้ไม่ใช่ในโรงผักนี่!! ข้าวหมุนตัวทำท่าจะออกจากโรงไม้เก่าๆแต่มันถูกล็อคจากข้างนอกอย่างแน่นหนา


โอ๊ย!! เปิดนะ!!”   


เธอหัวเสียกว่าเดิม พยายามเขย่าๆประตูไม้ให้มันพังลงมาให้หมดเรื่องหมดราว แต่ใครจะรู้ละว่าประตูไม้เก่าเสื่อมโทรมแบบนี้จะแข็งแรงเกินกว่าจะพังลงมาได้ด้วยมือเปล่า


มินยุนกิ ไอ้คนไม่มีหัวใจ!!





[100%]

#ฟิคมาเฟียยุนกิ




TBC.


ทีมการ์ดค่ะ -..- ไม่ใช่ละ 55555555 การ์ดหนุ่มผู้โชคร้ายเป็นเพียงตัวประกอบเท่านั้น สร้างขึ้นมาเพื่อยั่วโมโหคุณมาเฟียค่ะ นางไม่มีบทบาทอะไรต่อจากนี้แน่นวล

คอมเม้นท์พูดคุยกันได้ เม้นท์เยอะมาต่อเยอะนะจ๊ะ <3

สกรีมแท็ก #ฟิคมาเฟียยุนกิ กันด้วยน้าา





B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,067 ความคิดเห็น

  1. #1994 Kimtea (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 07:34
    ข้าวเอ้ย นี้คิดว่าหนูด่าไปตีเขาไปเขาไม่สะทกสะท้านหรอกลูก หนูต้องใช้ความเป็นแม่เข้าช่วย อ่อนโยนเข้าใส่ แล้วก็ไม่ยั่วโมโหเขาเชื่อฟัง คิดว่าข้าวสบายแน่ๆอะถ้าทำได้ คุณยุนกิอาจจะเปลี่ยนจากหลังตีนเป็นหน้ามือก็ได้นะ(เดี๋ยวนะ55)
    #1,994
    0
  2. #1973 @ Aphrodite @ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 23:16
    การ์ดดด สงสาร แต่ก็ดีที่ไม่โดนยิงหัว ข้าวลูก เข้มแข็งมาก TT
    #1,973
    0
  3. #1626 Bunny JK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:48
    โอ๊ยยย แต่ละเม้น ก็จริงอ่ะ! การ์ดคือดี... อุส่าห์อวยไว้ในใจ 😆
    #1,626
    0
  4. #1462 Yoonji_chu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 21:18
    มินยุนกิคนใจร้าย!!ทำตัวให้มันสมกับเป็นพระเอกหยน่อยเส่
    #1,462
    0
  5. #990 CCMB9397 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 11:55
    ตอนนี้ให้ใจกับพี่การ์ดค่ะ 5555555
    #990
    0
  6. #782 *HOYA* ภรรยาอีโฮวอน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 16:41
    ทีมการ์ดเฉย 55555 ยุนกิคนใจร้าย เชอะ!
    #782
    0
  7. #453 SXRXCHXYX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 15:27
    ข้าว ถ้าหนูหิวก็เก็บผักกินนะลูก 555555555
    #453
    0
  8. #293 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    ที่เคยเจอมีแต่ให้นอนในห้องเก็บของไรงี้ นี่ให้นอนในสวนผัก เออเอาเข้าไป ความยุนกิ55555555555555
    #293
    0
  9. #173 Hope_z (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 09:24
    โครตswagนอนในสวนผัก555
    #173
    0
  10. #101 LOVEPEACH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 07:05
    อยากให้การ์ดมีบทบาทกว่านี้งะเป็นใครก้ด้ายยย
    #101
    0
  11. #100 yy26 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 08:08
    สนุกมากกกกกกก เปิดมาน่าติดตาม ดำเนินเรื่องดี ชอบบบบค่ะ
    #100
    0
  12. #99 voraporn868 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:45
    ใจร้ายยยอ้ะพี่ก้าTT คนไม่มีหัวใจ หนีคะนางเอก หนีเถอะ
    #99
    0
  13. #98 ケーキ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 23:22
    กิใจร้ายไปมั้ยยย
    #98
    0
  14. #97 chuleeporn5508 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:21
    โหดร้ายยยยยย แต่นางเอกเราต้ิงอึด สู้ๆ
    #97
    0
  15. #96 Meaw_witchaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:27
    ร้ายมากอ่ะยุนกิ
    #96
    0
  16. #95 58877156 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:15
    พี่การ์ดรอเราด้วยยยยยยยเราจะหนีไปด้วยกัน(?)5555555
    #95
    0
  17. #94 Pakkadum. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:02
    พี่กิใจร้ายอะT.T
    #94
    0
  18. #93 by-momay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:57
    ไรท์ ค่ะฟันเข้าแน่ค่ะและก็ฟันไปแล้วด้วย อุ๊บบบบ ลั่นอ่ะ
    #93
    0
  19. #91 kasinee151142 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:09
    ดื้อให้พี่กิ อกแตกตายไปเลยยยย
    #91
    0
  20. #90 voraporn868 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 03:22
    มาดิ้ นางเอกชั้นว่ายน้ำเป้นเว้ยยยยพี่ก้าาา5555555555555 นางเอกอย่าไปยอมพี่ก้านะ ดื้อให้สุด เอาให้พี่แกปวดหัวไปเรยย 55555555
    #90
    0
  21. #89 ammarin2480 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 21:13
    ป้าดพี่กิ เดี๋ยวๆหกเดือนที่เหลือนายต้องมาน้ำตาตกในแน่
    #89
    0
  22. #88 ケーキ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 20:22
    กิเเกนี่มันเลวจริงๆ???? อย่ามาหลงนอ.เเล้วกันนน
    #88
    0
  23. #87 PtNKjH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 20:02
    ยูนกิ ฮาร์ดคอมากค่ะพี่ 5555
    #87
    0
  24. #84 58877156 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 18:52
    พี่กิโหดไปมั้ย~~~
    #84
    0