Ruthlessly Mafia [BTS x YOU] END มีฉบับ E-book

ตอนที่ 6 : MAFIA 06 :: ต่อต้าน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    3 ส.ค. 61






MAFIA 06
ต่อต้าน [100%]







วันต่อมา


รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบย่ำลงบนพื้นมุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานตำแหน่งผู้บริหารบริษัท ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วบึ้งตึงเพราะพึ่งผ่านการประชุมใหญ่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เนื้อหาเต็มไปด้วยเรื่องเครียดที่เขาต้องแบกรับเอาไว้ อย่างที่รู้ว่า Agust D คือองค์กรใหญ่ที่ทำธุรกิจผิดกฎหมายนานาชนิด ธุรกิจทุกอย่างกำลังถึงจุดสูงสุดและขยายตัว พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างมากแต่ก็ต้องแลกกับความเหน็ดเหนื่อย และสิ่งสำคัญคือจะทำอย่างไรให้ทุกอย่างที่ทำอยู่รอดพ้นสายตากฎหมายไปได้อย่างสวยงาม มันเป็นหน้าที่ของผู้บริหารอย่างเขา


คุณจีมินมารอนายท่านที่ห้องทำงานสักพักแล้วครับ”   


โฮซอกเอ่ยบอกขณะที่เขาเดินตามหลังผู้เป็นเจ้านาย ยุนกิพยักหน้าเล็กน้อยแต่ยังไม่วายทำหน้าตาบึ้งตึงเพราะรู้สึกปวดตุบๆที่ขมับทั้งสองข้าง หลายวันผ่านมานี้เขาเจอแต่เรื่องที่ทำให้เครียด 


นายจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ


ครับ”   


โฮซอกเดินแยกออกไปอีกทาง ร่างสูงของผู้บริหารเลี้ยวซ้ายและตรงไปยังประตูใหญ่หรูหราสีเทาอ่อนซึ่งเป็นห้องทำงานของเขาเอง


แอ๊ด


เฮ้! พวก”   


เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบร่างของบางคนนอนรอเขาอยู่บนโซฟารับแขกราวกับนอนอยู่บ้านตัวเองพร้อมกับเสียงเอ่ยทัก ยุนกิส่ายหน้าเล็กน้อยกับความน่ารำคาญที่เสมอต้นเสมอปลายของเพื่อนสนิท


มาทำไม


นี่คือคำทักทายของมึงเหรอเพื่อนยาก”   


ปาร์คจีมินเด้งตัวลุกขึ้นพลางทำหน้ามุ่ย ร่างสูงที่ไร่เรี่ยกับยุนกิอยู่ในชุดสบายๆผิดกับเขาที่อยู่ในชุดสูทเต็มยศ


มึงไม่ทำงานทำการหรือไง?”   


ยุนกินั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของตัวเอง พลางเอนหลังพิงพนักอย่างผ่อนคลาย ปรายตามองจีมินที่ลุกขึ้นและเดินมานั่งบนเก้าอี้อีกตัวใกล้ๆกับเขา


วันนี้กูขี้เกียจว่ะ ปวดหัวชิบหายก็เลยหยุดซะบ้าง


ไม่ต่างกัน”   


ยุนกิพ่นลมหายใจเมื่อพูดถึงเรื่องงาน จีมินกับเขาเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยที่เมืองนอก เพราะบังเอิญได้เจอเพื่อนที่มาจากประเทศเดียวกันทำให้ทั้งคู่ซี้กันตั้งแต่นั้นมา จนตอนนี้พวกเขาก็อายุ 27 เข้าไปแล้ว แต่ความสัมพันธ์ยังคงเหมือนเดิมถึงแม้ว่าจีมินจะทำงานสุจริตคือรับช่วงต่อกิจการของครอบครัวก็เถอะ จีมินรู้ทุกอย่างว่าเพื่อนสนิทของตัวเองทำอาชีพอะไร และที่ที่กำลังเหยียบอยู่น่ากลัวขนาดไหน แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะเลิกคบเพื่อนคนนี้


งั้นคืนนี้ไปตี้กัน ตี้ๆกูอยากตี้”   


จีมินชวนด้วยน้ำเสียงสนุกสนานแววตาเป็นประกาย จีมินเป็นคนร่าเริง พูดเก่ง อัธยาศัยดี ผิดกับยุนกิอย่างสิ้นเชิง 


ไม่ไป กูจะนอน


โห่มึงแม่ง! ไม่เที่ยวไม่นอนหญิงมากี่เดือนละ ถามจริงทนได้ไงวะเมียก็ไม่มี


“...”  


ยุนกิเงียบกริบไม่มีคำตอบกลับไป จริงอย่างที่จีมินพูด ยุนกิไม่ชอบเที่ยวกลางคืน ไม่สิ...ทั้งกลางวันทั้งกลางคืนเขาก็ไม่เที่ยว วันๆทำแต่งาน กิน นอน ฆ่าคน ชีวิตวนเวียนอยู่แบบนี้มาหลายปี นานๆเขาจะออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็ต้องถูกจีมินบังคับยุนกิถึงจะยอมไป ต่างกับจีมินที่ชอบเที่ยวชอบปาร์ตี้ จีมินมีเพื่อนเยอะ บางทีไม่ต้องรอยุนกิจีมินก็ออกไปกับเพื่อนคนอื่นแทบทุกคืน


หรือมึงตายด้านเรื่องอย่างว่าไปแล้ว!”   


จีมินเบิกตากว้างพลางชี้ต่ำลงไปที่เป้ากางเกงของเพื่อนรัก ยุนกิตวัดสายตาโหดๆไปมองโดยไร้คำด่าออกมา ไม่ต้องเอ่ยปากด่า แค่สายตาคมดุจเหยี่ยวของเขาก็ทำให้คนมองกลัวจนหัวหดกันไปนักต่อนักแล้ว


เฮ้ยๆ กูล้อเล่นหน่า”   


จีมินหัวเราะกลบเกลื่อน ยุนกิเสมองไปทางอื่นด้วยสีหน้ารำคาญเพื่อนตัวดี


เอาไง สรุปจะไปไหมเนี้ย?”  จีมินถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นยุนกิเงียบไป


คิดดูก่อน


ไม่เอาดิ ไม่คิดดู ขอคำตอบตอนนี้


ไม่ไป


ไอ้เหี้ยกิ มึงคิดก่อนก็ได้


เมื่อกี้มึงบอกไม่ให้คิด?”


คือมึงไม่อยากไปชะ ปฏิเสธขนาดนี้กูก็พอจะเข้าใจแล้วล่ะ”   


จีมินแกล้งทำเสียงหงอย ยุนกิปรายตามองใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มขำๆ


เพื่อนมึงก็เยอะแยะ ไม่ไปกับกูคนเดียวไม่ตายหรอก


มันไม่เหมือนกันนี่หว่า กูแค่อยากให้มึงออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างงง”   


จีมินลากเสียงยาว เห็นเพื่อนรักทำแต่งานก็อยากให้ปลดปล่อย แต่หารู้ไม่ว่าเขาได้ปลดปล่อยกับใครบางคนไปแล้วเมื่อไม่นานมานี้ และคนนั้นก็กำลังอยู่ในความคิดของยุนกิตอนนี้ด้วย คำว่าตายด้านของจีมินทำให้เขานึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่ขืนใจเธอ ยอมรับว่าเป็นเรื่องเลวทรามแต่คนอย่างเขาไม่คิดจะรู้สึกผิดอะไรเลยสักนิด ทั้งที่ก่อนหน้านี้ข้าวไม่ได้อยู่ในความคิดของเขาเลยตั้งแต่เช้า ทำไมจู่ๆถึงคิดขึ้นมาก็ไม่รู้


มึงฟังกูอยู่ปะเนี้ย!


มึงว่าไงนะ?”   


จีมินท้วงขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าเย็นชาเหม่อลอยไปทางประตู แต่จู่ๆจีมินก็นึกบางอย่างขึ้นออก


เออ กูได้ยินมาว่างานประมูลของมึงจบไม่ค่อยสวยนิ มีไรวะ?”   


จีมินถามไปเพราะความอยากรู้จริงๆ ยุนกิพ่นลมหายใจออกมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้าของน้องชายสุดที่รัก ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด


ไอ้แทฮยองมาป่วนงานกู


โห่ น้องมึงชักเหิมเกริมขึ้นทุกวันแล้วนะ


อืม


เรื่องมันเป็นไง ไหนเล่า!”   


ยุนกิเลิกคิ้วขึ้นเชิงถามว่า จำเป็นต้องเล่าด้วยเหรอ?’ แต่จีมินเหมือนรู้ความคิด เขาพยักหน้ารัวๆให้เพื่อนรักก่อนที่ยุนกิจะถอนหายใจ ยอมเล่าเรื่องทุกอย่างให้เพื่อนสนิทคนเดียวได้ฟัง

 

 




ไอ้เหี้ยยยย ร้อยล้านเลยเหรอวะ!!!  


เมื่อเล่าเรื่องทุกอย่างจบ รวมถึงเรื่องที่เอาข้าวไปอยู่ที่บ้านด้วยตอนนี้ จีมินแทบไม่เชื่อหูเพราะรู้จักเพื่อนตัวเองดี ยุนกิไม่ใช่คนที่จะอยู่ร่วมกับใครง่ายๆ มันมหัศจรรย์มากที่ยุนกิจะยอมให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้อยู่ร่วมชายคาเดียวกัน


“...”


แล้วมึงยอมให้เธอไปอยู่ด้วยเนี้ยนะ ไม่ใช่มึงเลยยุนกิคนโหด


อยู่ด้วยเหี้ยไร กูให้นอนในสวนผัก


คนจริงว่ะ


“...”


แล้วมึงจะเอาไงต่อ


อะไร


ก็เธอคนนั้นอ่ะ


ก็ไม่เอาไง รอขายอีกหกเดือน”  


ยุนกิพูดอย่างที่คิด ยกขาอีกข้างขึ้นไขว้ห้างด้วยท่าทางสบายๆราวกับว่าสิ่งที่กำลังพูดเป็นเรื่องธรรมดาไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก


ขายอีก น้องมึงก็ซื้ออีก


คราวนี้กูไม่ปล่อยให้เข้ามาเหยียบถิ่นกูอีกแน่ ถ้ากล้าก็ลอง”  


ความดุดันเริ่มออกทางแววตาเมื่อพูดถึงแทฮยอง บอกแล้วไงว่าเขาไม่ยอมให้น้องชายตัวเองสมหวังกับผู้หญิงคนนี้ซะหรอก เพราะไม่ว่ายังไงเขาคือเจ้าของตัวจริงของข้าว ใครหน้าไหนที่อยากได้เธอต้องผ่านการอนุมัติจากเขาเสียก่อน ยุนกิมีสิทธิในตัวผู้หญิงคนนั้นเต็มร้อยเปอร์เซ็น


สวยเช้งเลยดิ?”   


จีมินสายตาลุกวาว คิดว่าผู้หญิงคนนั้นต้องสวยราวกับนางฟ้าตกสวรรค์ ไม่งั้นคงไม่ทำให้ศึกพี่น้องคู่นี้ดุเดือนขึ้นมาหรอก


“...”


ต้องสวยมากแน่ๆ สวยปะ?”


อืม


อยากเห็นว่ะ”   


จีมินทำหน้ากะล่อนจนปิดไม่มิด ทำให้สายตาคมตวัดมองอย่างดุดัน


ซื้อไหมล่ะ กูลดให้


เหี้ยเถอะ แค่อยากเห็นไม่ได้อยากได้โว้ย


หึ


แล้วเอาไปเก็บไว้นานๆ ไม่อยากใช้สินค้าที่ตัวเองขายบ้างไง?” 


ยุนกิชะงักเล็กน้อยเมื่อเจอคำถามนี้เข้าไป อีกเรื่องหนึ่งที่เขาไม่ได้เล่าให้จีมินฟังก็คือเรื่องที่เธอตกเป็นของเขาแล้ว ที่ไม่เล่าเพราะไม่จำเป็นจะต้องเล่าต่างหาก และตัวเขาเองก็เกือบลืมเรื่องนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ


“...”


เงียบ แปลว่าไรวะ?”


ที่เงียบเพราะกูกำลังคิดว่าวันนี้มึงพูดมากสงสัยอยากแดกลูกปืน


โธ่กิเพื่อนรัก ทำไมโมโหง่ายจังเลยจ๊ะ


“...”


โอเคๆ กูกลับก็ได้ ไอ้ห่านี่


เออ ขับรถดีๆ”   


จีมินลุกขึ้นพลางโบกมือลาเพื่อนมาเฟียก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป เพราะนิสัยแบบนี้ยุนกิถึงไม่ค่อยมีเพื่อนสักเท่าไร แต่จีมินไม่เคยถือสาเพราะรู้ว่ายุนกิเป็นคนยังไง เห็นแบบนี้ยุนกิเป็นคนที่รักเพื่อนอย่างจีมินมาก เมื่อใครสักคนลำบาก อีกคนจะคอยยื่นมือช่วยเสมอ ยุนกิน่าคบทุกอย่าง ซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา ถ้าไม่ติดกับว่าอารมณ์ร้ายและชอบใช้ความรุนแรงตัดสินปัญหาแค่นั้นเอง



















16.30 น.


เมื่อเสียงเครื่องยนต์ดับลง เหล่าการ์ดชุดดำหยุดโค้งคำนับให้แก่เจ้านายก่อนที่ร่างสูงจะเดินตรงเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง เท้าหนาหยุดนิ่งเพราะนึกบางอย่างขึ้นได้


เรื่องที่ฉันให้ทำเรียบร้อยหรือยัง?”


ครับ


แล้วยัยนั่นอยู่ไหน”   


ยุนกิปรายสายตามองไปรอบๆแต่ไม่พบคนที่พูดถึง เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้านเขาสั่งให้ลูกน้องซื้อเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นของผู้หญิงมาให้ครบ ถึงจะไม่รู้รายละเอียดมากนักว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงต้องใช้อะไรบ้างก็เถอะ จากนั้นก็สั่งให้ปล่อยตัวข้าวออกมาจากสวนผักได้ตอนแปดโมงเช้าเท่านั้น ให้กินอาหาร อาบน้ำในห้องน้ำเล็กๆหลังบ้าน ห้ามให้เธอเข้าไปเหยียบในบ้านใหญ่เด็ดขาด ซึ่งเขากำชับให้การ์ดทุกคนคอยเฝ้าไว้เป็นอย่างดี


และที่สำคัญ...ห้ามปล่อยให้หนี


น่าจะอยู่หลังบ้านครับ


อืม”   


ยุนกิไม่สนใจและทำท่าจะเดินขึ้นชั้นสองของบ้าน เขาอยากจะถึงเตียงนอนเต็มทีเพราะขมับทั้งสองข้างยังปวดตุบๆไม่หาย


เอ่อ...นายท่านครับ”   


แต่การ์ดคนนั้นเรียกเขาไว้ก่อนที่ยุนกิจะเดินขึ้นบันได การ์ดชุดดำคิดอยู่นานว่าจะบอกเรื่องนี้กับเจ้านายดีหรือไม่ แต่ก็ตัดสินใจเลือกที่จะบอกในที่สุด


มีอะไร


ผู้หญิงที่นายท่านพามาน่ะครับ


ทำไม?”


เมื่อคืนเธอทำลายผักทุกต้นจนสวนเละไปหมด ผักตายยกสวนเลยครับ


ว่าไงนะ!


นายท่านครับ!!


ไม่ทันได้ตกใจกับเรื่องที่คนตรงหน้าพูด การ์ดชุดดำอีกคนวิ่งหน้าตื่นมาจากนอกบ้าน เหงื่อไหลเต็มใบหน้าก่อนจะหอบเหนื่อยสองสามที เรียบเรียงประโยคบอกกับเจ้านายที่ตีสีหน้านิ่งรอฟังอยู่


ฟ...ไฟไหม้สวนดอกไม้ลามไปถึงสวนหย่อม ทั้งหญ้าทั้งต้นไม้ถูกเผาตายหมดแล้วครับ!!


เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง!!


อึก ผู้หญิงคนนั้น เธอราดน้ำมันแล้วจุดไฟตอนที่พวกผมไม่ทันมอง


รู้อะไรไหม...ยุนกิรักสวนผักกับสวนดอกไม้ที่บ้านของเขายิ่งกว่าอะไรทั้งหมด







[50%]












กลิ่นไหม้ลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณหลังบ้าน ถึงแม้ว่าไฟที่ลุกลามสวนดอกไม้จะถูกดับด้วยการ์ดหลายคนที่วิ่งวุ่นชุลมุนถือถังดับเพลิงกันคนละถังแล้วก็เถอะ แต่สภาพสวนดอกไม้กับสวนหย่อมขนาดเล็กแต่เดิมเคยมีหญ้าสีเขียวขจี ดอกไม้นานาชนิดสีสันสวยงามส่งกลิ่นหอมละมุน แต่บัดนี้แทบไม่มีเค้าโครงเดิมหลงเหลืออยู่ ไม่นับสวนผักที่ถูกทำลายโดยการดึงออกจากดิน ไม่มีผักต้นไหนรอดพ้นจากน้ำมือของเธอ


ยุนกิเร่งฝีเท้าเข้าไปในที่เกิดเหตุจนการ์ดหนุ่มหลายคนรีบหลบทางให้ สายตาคมกวาดมองบริเวณรอบๆที่เต็มไปด้วยสีเทาดำเพราะความไหม้เกรียมที่ฟื้นฟูไม่ได้ต้องรื้อทิ้งเท่านั้น


ทำงานกันประสาอะไร!!!!!”  


น้ำเสียงแข็งกร้าวตวาดลั่น ปรายตามองการ์ดนับสิบคนที่ยืนกุมมือไว้ตรงเป้ากางเกง ก้มหน้าก้มตาสำนึกผิด ท่าทางเลิกลั่กเพราะความกลัวมาเฟียจิตใจโหดเหี้ยมจนตัวสั่น


แค่ผู้หญิงคนเดียวดูกันไม่ได้?”   


ใบหน้าหล่อแสดงสีหน้าออกมาได้ชัดเจนว่าเขากำลังโกรธ ตวัดสายตามองใบหน้าชุ่มเหงื่อของการ์ดหนุ่มทีละคนเพราะต้องการหาคำตอบ


หูหนวกหรือไง!!


ค...คือ พวกผมไม่ทันระวัง ยกโทษให้พวกเราด้วยนะครับนายท่าน”   


การ์ดหนุ่มคนหนึ่งรวบรวมความกล้าเอ่ยปากขอโทษเจ้านาย ยุนกิแสยะยิ้มมุมปากอย่างสมเพชกับคำขอโทษของคนทำงานสะเพร่าเต็มทน สายตาคมดุจเหยี่ยวร้ายจ้องมองลูกน้องที่ไม่ได้เรื่องอย่างหัวเสีย


มันอยู่ไหน?”  


เมื่อคิดๆดูอีกทีจะยืนด่าหรือชักปืนออกมายิงลูกน้องพวกนี้ให้ตายก็เปล่าประโยชน์ เพราะต้นเหตุตัวจริงยุนกิยังไม่เห็นแม้แต่ปลายนิ้วก้อย ยัยผู้หญิงตัวแสบที่กล้ากระตุกหนวดเสือ ทำลายสมบัติหลังบ้านของเขาจนไม่เหลือชิ้นดี บัดนี้กลับหายหัวไปไหนก็ไม่รู้


ตอนที่พวกผมกำลังดับไฟ เธอก็วิ่งหายไป แต่นายท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ คนของเราส่วนหนึ่งกำลังตามหาเธออยู่


หนี?”   


ยุนกิหัวร้อนหนักกว่าเดิมร้อยเท่าเมื่อได้ยินคำตอบจากปากลูกน้อง พลางคิดในใจว่าผู้หญิงที่เอะอะก็ร้องไห้ออกมาเหมือนเรื่องง่ายดายทั้งๆที่การร้องไห้นั้นเป็นเรื่องยากกว่าการฆ่าคนซะอีก ถึงภายนอกจะดูบอบบางแต่หารู้ไม่ว่าถ้าคิดจะลุกขึ้นสู้ก็น่ากลัวอยู่ไม่น้อย


หึ ได้  


เสียงทุ้มกดต่ำจนน่ากลัว ในใจร้อนรนอยากเจอคนใจกล้าแทบแย่ ยุนกิไม่ได้กลัวข้าวจะหนีไปได้สำเร็จหรอก เพราะบ้านเขาค่อนข้างซับซ้อนและประตูทางออกก็แน่นหนา บอดี้การ์ดเฝ้าระวังอยู่ทั่วทุกจุด


การ์ดเหรอ?


ยอมรับว่าเมื่อก่อนเคยไว้ใจการ์ดที่บ้านตัวเองแต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้น หลังบ้านของเขาเละตุ้มเปะก็เพราะไว้ใจการ์ดไม่ใช่หรือไง?


ยืนบื้ออยู่ทำไม? ถ้าจับยัยนั่นมาไม่ได้ฉันจะฝังพวกแกให้เหลือแต่คอ


ครับ!!/ครับ!!

 

 









ชู่ว!!  


นิ้วเรียวทาบริมฝีปากฉ่ำแดง ร่างบางยัดตัวเองลงข้างซอกตู้เล็กๆในห้องครัวภายในบ้าน แม่บ้านวัยกลางคนทั้งสามแตกตื่นเพราะตกใจที่จู่ๆก็มีหญิงสาวแปลกหน้าวิ่งเข้ามาพร้อมกับร้องขอความช่วยเหลือ ข้าวนั่งกอดเข่าในซอกแคบๆ ชะเง้อใบหน้าออกมามองทางประตูครัวเป็นระยะ ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆวิ่งรอบบ้านกันให้วุ่น ใช่แล้ว...เธอกำลังเล่นซ่อนหาผสมวิ่งไล่จับกับการ์ดนับสิบคน ที่ก่อนหน้านี้ทำแสบใหญ่หลวงเอาไว้แล้วใครจะโง่อยู่ให้ถูกจับกันล่ะ ข้าวถูกสั่งไม่ให้เข้าไปเหยียบในบ้านหลังใหญ่โดยเด็ดขาดเพราะเป็นคำสั่งจากมาเฟียเจ้าของบ้าน แต่ในเมื่อเธอจำเป็นที่จะต้องเอาชีวิตรอดจึงไม่สนใจคำสั่งจากใครหน้าไหนทั้งนั้น ทีแรกจะวิ่งไปยังประตูทางออกแต่เกรงว่าจะซวยซ้ำเพราะการ์ดที่เฝ้าหน้าประตูมีมากกว่าการ์ดที่วิ่งไล่จับเธอซะอีก 


กลิ่นหอมของน้ำซุปกระดูกเนื้อลอยคละคลุ้งภายในห้องครัว สายตาคู่สวยเหลือบเห็นหม้อใบขนาดกลางที่กำลังตั้งไฟอยู่บนเตาแก๊สไม่ไกลจากที่เธอแอบอยู่ กลิ่นเริ่มหอมมากขึ้นแทบจะอดใจไม่ไหว เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องแม้กระทั้งน้ำเปล่า ไม่ใช่คนพวกนี้ทรมานให้อดหรอก แต่เธอไม่มีอารมณ์กินเองต่างหาก หรืออาจเป็นเพราะวุ่นกับการหาน้ำมันและไฟแช็ค อยู่จนลืมกินข้าวก็เป็นได้


เพราะตอนนี้เป็นเวลาที่แม่บ้านทั้งหมดกำลังเร่งรีบปรุงอาหารเย็นให้แก่  นายท่านของพวกเธอ เมื่อเสร็จหน้าที่แม่บ้านทุกคนต้องรีบออกจากที่นี่ก่อนเวลาหกโมงเย็น 


แต่วันนี้กลับไม่ปกติอย่างที่เคย เพราะมีหญิงสาวแปลกหน้ากำลังแอบตัวเองจากภัยอันตราย แม่บ้านคนหนึ่งกล้าๆกลัวๆที่จะเข้าไปคุยกับเธอ


คุณคะ—


ชู่ว ขอร้องนะคะ ช่วยทำเป็นไม่เห็นฉัน”   


ข้าวขยับร่างกายให้เบียดเข้าไปในซอกแคบๆมุมที่ใครไม่สังเกตก็มองไม่เห็นอย่างแน่นอน ยิ่งได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆเข้ามาใกล้ ตัวเธอยิ่งสั่นระริก


คุณเป็นใครน่ะ


ท...ทำยังไงกันดี


หรือว่าจะเป็นโจร?!”   


แม่บ้านทั้งสามแสดงสีหน้าตกใจพลางก้าวถอยหลังเพราะจินตนาการต่างๆนาๆกับผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้ ข้าวส่ายหน้าแรงๆเบะปากเหมือนจะร้องไห้ และเป็นจังหวะเดียวกับที่การ์ดหนุ่มสี่ถึงห้าคนวิ่งเข้ามาภายในห้องครัวเพราะมันคือสถานที่สุดท้าย ถ้ายังหาไม่เจอก็เตรียมตัวถูกฝังให้เหลือแต่คอได้เลย


ป้าเห็นผู้หญิงวิ่งเข้ามาในนี้หรือเปล่า!?”  


เสียงทุ้มหนักแน่นของการ์ดชุดดำเอ่ยถามขึ้น ป้าแม่บ้านทั้งสามสะดุ้งเฮือก หนึ่งในนั้นพยักหน้าน้อยๆพลางชี้ไปยังที่ข้าวแอบอยู่


ถึงยังไงก็เถอะ พวกเธอก็ต้องรักษาบ้านของเจ้านายเป็นอันดับแรกอยู่แล้ว และยิ่งการ์ดวิ่งตามหากันให้วุ่นแบบนี้ มันคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆแล้วล่ะ


เสียงฝีเท้าเริ่มใกล้เข้ามาในที่ที่เธอแอบอยู่ ข้าวกอดหัวเข่าทั้งสองข้างแน่น ฟุบใบหน้าลงไปคล้ายไม่อยากรับรู้กับสิ่งที่กำลังจะเกิด


พรึบ!!


ตามคาด เธอหนีไม่พ้น


มือใหญ่หยาบกร้านกระชากต้นแขนจนคนตัวเล็กปลิวออกมา เสียงหวานหวีดร้องลั่นเมื่อถูกการ์ดตัวใหญ่ดึงให้ลุกขึ้นยืนอย่างง่ายดาย เจ็บร้าวไปหมด สายตาคู่สวยกวาดมองไปรอบๆในห้องครัวใหญ่ที่มีอุปกรณ์ครัวครบครัน บริเวณกว้างขวางที่เคยมีแต่ป้าแม้บ้านยืนทำอาหารตอนนี้เต็มไปด้วยการ์ดชุดดำห้าคนที่ยืนล้อมรอบตัวเธอ 


ปล่อยนะ!!


ทำแสบอะไรเอาไว้หา!!”   


ดูเหมือนการ์ดตัวใหญ่ห้าคนนี้จะน่ากลัวกว่าคนอื่นๆ เธอเงยหน้ามองพวกเขา ดวงตาคลอด้วยน้ำใสๆ 


จะมายุ่งอะไร ฉันไม่ได้ไปเผาบ้านคุณนิ!!


ปากเก่งนัก!!”   


เพราะเถียงไม่ดูอารมณ์ของคนตัวใหญ่ ฝ่ามือหนาเงื้อขึ้นกลางอากาศหวังตบหน้าสวยๆให้เลือดออกจากปากเป็นการสั่งสอน กล้าดียังไงมายืนตวาดใส่หน้าเขากัน เธอเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังจะลงไม้ลงมือจึงรีบหุบปากและหลับตาปี๋โดยอัตโนมัติ เกิดมาไม่เคยถูกใครตบหน้า ถ้าถูกตบจริงๆ ผู้ชายคนนี้คงจะเป็นคนแรกที่ตบหน้าเธอเลยก็ว่าได้


เอามือของแกออกไป


แต่เสียงทุ้มเย็นชาขัดจังหวะจนการ์ดตัวใหญ่รีบลดมือลง ปล่อยมืออีกข้างที่กำแขนเล็กเอาไว้เช่นกัน ไม่ต้องหันหน้าไปมองก็รู้ว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใคร ยุนกิเดินเข้ามาตรงหน้าร่างบางที่ยืนตัวแข็งทื่อ การ์ดทั้งหมดก้าวไปยืนให้ห่างจากเจ้านายพลางกุมมืออย่างเกรงกลัว ข้าวเงยหน้ามองใบหน้าหล่อที่จ้องหน้าเธออยู่เช่นกัน ต้องขอบคุณหรือเปล่าที่เขามาช่วยไม่ให้เธอถูกตบหน้า


แต่คิดไปคิดมา อาจจะโดนมากกว่าตบ


พรึบ!!


ถ้าก่อเรื่องไว้แล้วหนีไม่พ้น ทีหลังอย่าทำ


ฮึก เจ็บนะ!”


ยุนกิคว้าเอวคอดกิ่วด้วยมือข้างเดียวและกระชากเข้าหาตัวจนร่างบางกระแทกกับหน้าอกแกร่งอย่างแรง เขากดเสียงต่ำอย่างน่ากลัว มือหนาเปลี่ยนจากจับธรรมดาเป็นหยิกเนื้อที่เอวผ่านเสื้อตัวบาง เธอนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ ยุนกิยังคงจิกเล็บลงไปในเนื้อและบิดจนคนถูกกระทำร้องไห้ออกมาในที่สุด


เจ็บ ฮึก


เจ็บแล้วทำทำไม!?”


ถ้าให้เดาเนื้อตรงนั้นคงเขียวและช้ำเลือดไปหมดแล้ว เพราะยุนกิยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดบิดเนื้อของเธอ ข้าวผลักร่างสูงและดิ้นอย่างแรงหวังจะหลุดออกจากความเจ็บปวดนั่น แต่สู้แรงของคนใจร้ายไม่ได้ ใบหน้าสวยไม่เงยหน้ามองเขา คากำปั้นเล็กไว้ที่หน้าอกคนตัวสูง กลั้นเสียงสะอื้นที่ตัวเองยังรู้สึกรำคาญกับความอ่อนแอที่แก้ยังไงก็แก้ไม่หายสักที


ฮึก”   


เธอรู้ตัวว่าสิ่งที่ทำไปมันไม่ถูกต้อง ที่ไปเผาสวนดอกไม้กับทำลายสวนผักก็เพราะอารมณ์เดือดจัดที่ทำอะไรไม่ได้ แค่เธอไปแอบได้ยินคนสวนคุยกันว่าสิ่งเหล่านั้นคือสิ่งที่ยุนกิรักมากและควรดูแลให้ดี เธอจึงฉุกคิดอะไรแผลงๆออกมา เหตุผลเดียวก็แค่อยากให้คนใจร้ายรู้สึกเสียใจเพราะเสียของรักของหวงเหมือนที่เธอกำลังสูญเสียอยู่ตอนนี้ 


ของรักของหวงก็คือครอบครัว ที่ไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้เจอกันอีกหรือเปล่า เธอค่อยๆเงยหน้าสบตาสายตาคมและพูดบางอย่างออกไป


ฉันแค่อยากให้คุณรับรู้ถึงรสชาติ


“...”


ว่าการที่เสียของรักของตัวเองมันเป็นยังไง


ว่าไงนะ?


หรือว่าแค่นี้มันยังน้อยไปกับคนจิตใจต่ำช้าแบบคุณ


“...”


แค่ต้นไม้ตายมันยังเทียบไม่ติดกับสิ่งที่คุณทำไว้กับฉันและผู้หญิงทั้งหมดที่คุณขายไป!!


หุบปาก!


ไปพรากเขามาจากพ่อแม่แบบนั้น คุณทำได้ยังไง ฮึก


“...”


แรงหยิกที่เนื้อคลายออกเมื่อเห็นใบหน้าหวานร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เธอก้มหน้าลงเพราะไม่อยากให้คนใจร้ายมองเห็นน้ำตาของตัวเอง พยายามที่จะกลั้นแล้วแต่มันไม่ไหวจริงๆกับสิ่งที่เจออยู่ตอนนี้


ยุนกิไม่พูดอะไรออกมา เขามองเธอที่ยืนก้มหน้าสะอึกสะอื้น จะว่าเขาจุกกับคำพูดเมื่อกี้ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะแค่คำพูดไร้สาระคงไม่กระทบกระเทือนคนอย่างเขาได้หรอก หรืออาจจะเป็นภาพของใบหน้าสวยที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้า แต่เขาก็เห็นมาจนนับไม่ถ้วน แค่นี้มันคงไม่ระแคะระคายจนร่างสูงพูดไม่ออกหรอกจริงไหม


มันเพราะอะไรกันแน่?


หยุดร้องสักทีมันน่ารำคาญ


ฮึก ฉันไม่อยากอยู่เหมือนนักโทษแบบนี้!!


“...”


คุณไม่มีทางออกให้ฉันเลยหรือไง?”  


เท้าเล็กถอยหลังหลายก้าวเพื่อเว้นระยะห่างจากร่างสูง เธอยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาออกเหมือนเด็กน้อย จมูกเล็กแดกเป่ง ตาบวมเหมือนคนอดหลับอดนอนมาแรมปี ริมฝีปากแดงฉ่ำที่เบะทุกครั้งตอนที่สะอื้นออกมา ยุนกิยืนมองภาพตรงหน้าเหมือนหนังสี่มิติ มันทั้งใกล้ จนสามารถเข้าไปสัมผัสได้ ไม่บ่อยนักที่เขาจะเห็นเพศตรงข้ามในหลายๆอิริยาบถแบบนี้ 


อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง เธอเกือบจะเผาบ้านฉัน


อย่ามาเวอร์ ฮึก ไม่ได้เผาบ้านสักหน่อย!!


จะรับผิดชอบยังไง พูดซิ?”


“...”  


ข้าวกัดกลีบปากล่างแน่น รับผิดชอบยังไงน่ะเหรอ


เงียบทำไม?”   


ยุนกิมองใบหน้าหวานที่ก้มหน้าลงอีกครั้ง ดูซิว่าคนอวดเก่งจะทำยังไง เขายกแขนขึ้นกอดอก รอคำตอบจากร่างบางที่ลดเสียงสะอื้นลงแล้ว ที่เงียบไปแค่กำลังคิดว่าจะหาทางเอาตัวรอดจากเหตุการณ์บ้าๆนี้ได้ยังไงต่างหาก


ส่วนยุนกิ...เขาได้เตรียมวิธีลงโทษคนดื้อเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แค่จะให้เธอปลูกทุกอย่างใหม่เองทั้งหมดคนเดียวก็น่าจะเพียงพอ เพราะให้อยู่บ้านเฉยๆจะเสียข้าวสุกเปล่าๆ ใช้งานบ้างจะได้ไม่ว่างมาคิดทำเรื่องไร้สาระอีก


ว่าไง!


ไม่รู้!


หึ อย่ามาหัดขึ้นเสียง


ทีคุณยังขึ้นเสียงกับฉันได้เลย แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้!”   


ยิ่งเธอมองหน้าของเขาทีไร ความเกลียดยิ่งก่อตัวขึ้นมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา เธอถูกกระทำทุกอย่าง ความเจ็บที่เอวไม่หายไปไหน ไหนจะจุดอ่อนไหวที่คนใจร้ายพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปอย่างหน้าด้านๆ ยิ่งนึกถึงยิ่งเกลียด!


เกลียดมินยุนกิ


อย่ามาเลียนแบบ เรามันคนละชั้นกัน

   

น้ำเสียงเย็นชาเย้ยเยาะ พลางมองเหยียดร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาอ่อนลงให้แท้ๆแต่คนตัวเล็กกลับเถียงฉอดๆไม่ยอมแพ้ ไร้สำนึกสิ้นดี!


ถ้าชั้นของคุณสภาพเป็นแบบนี้ ฉันขออยู่ชั้นของตัวเองดีกว่า


ปากดี


ฉันจะไม่ยอมคุณอีกแล้ว!


หึ จะทำอะไรได้ จะทำอะไรเหรอ?”   


เท้าหนาย่างกรายเข้ามาเรื่อยๆ ยุนกิสติหลุดอีกครั้ง เขาเกลียดการโต้เถียงของฝ่ายตรงข้าม ไม่ว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่ไม่เคยเถียงเขาชนะเลยสักคน ทุกคนล้วนยอมแพ้แต่ผิดกับผู้หญิงตรงหน้าที่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ


เขาเกลียดคนปาดเก่ง คนอวดดี แต่เธอก็ยังทำ


คิดว่าตัวเองสูงส่งมากหรือไง”   


ปากพูดไปแบบนั้นแต่เท้าเล็กถอยหลังเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าร่างสูงไม่หยุดเดินเข้ามา ดวงตาคู่สวยส่อแววหวาดกลัวจนยุนกิดูออก จะทำยังไงให้ผู้หญิงคนนี้เลิกพยศสักที กลัวก็กลัวแต่ไม่ยอมแพ้ ยังปากเก่งออกมาไม่หยุด เขาจะปราบมันให้อยู่หมัด


ถ้าฉันรอดไปได้ พวกคุณทุกคนได้ติดคุกหัวโตแน่!


ถ้ายังไม่หยุดพูดมากฉันจะยิงให้ไส้ไหล ระวังได้ตายก่อนเห็นฉันติดคุก”   


เมื่อข้าวเห็นร่างสูงเริ่มประชิดตัวเธอ สายตาเหลือบเห็นหม้อซุปเนื้อที่พึ่งถูกดับแก๊สตั้งอยู่บนเคาเตอร์ครัวใกล้ๆ มั่นใจว่าข้างในหม้อยังร้อนและสามารถลวกคนจนเนื้อเปิดได้อย่างแน่นอน


พรึบ!


เพียงวินาทีเดียวที่เธอเอื้อมไปหยิบหม้อมาไว้ในมือเตรียมสาดใส่คนตรงข้าม แต่วินาทีนั้นไม่สามารถหลุดพ้นจากสายตาคมของยุนกิได้


ซ่า!!


พรึบ!!


“...!!!”


“...!!!”


ลูกกระสุนที่เร็วกว่านี้ยุนกิยังหลบทันมาแล้ว นับประสาอะไรกับกลอุบายเด็กน้อยกัน ร่างสูงเบี่ยงตัวหลบได้ทันก่อนที่น้ำซุปเนื้อร้อนๆจะสาดมาโดนตัว ข้าวตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป และตกใจยิ่งกว่าเพราะทำไปแล้วไม่สำเร็จ


น้ำซุปที่พึ่งเดือดลงจากไฟเปรอะเปื้อนเต็มพื้นครัว ยุนกิตวัดสายตามองที่พื้นและเลื่อนขึ้นมองใบหน้าฝีมือคนทำที่หน้าซีดเผือก


นายท่านเป็นอะไรไหมครับ!”   


การ์ดตัวใหญ่คนเดิมตกใจจึงรีบถามเจ้านายตนเอง จากนั้นตวัดสายตามองร่างบางที่ยืนกำหม้อใบเดิมแน่น พลางคิดในใจว่านายท่านตัวเองไม่น่าเข้ามาห้ามเลยจริงๆ แก่นแบบนี้ควรโดนมากกว่าตบสั่งสอน


ทำบ้าอะไรของเธอหะ!!”   


การ์ดตัวใหญ่หัวร้อนเมื่อเห็นเรื่องราวบานปลายขนาดนี้ ยุนกิยังคงยืนมองข้าวนิ่งๆ คล้ายกำลังคิดอะไรอยู่


“...”


นายท่านจะให้พวกผมทำยังไงกับยัยนี่ หรือฆ่าทิ้งให้หมดเรื่อง!


ไม่ต้องถึงกับฆ่าแกงกันหรอก


การ์ดหันมองหน้านายท่านแทบไม่เชื่อสายตา เพราะยุนกิตีสีหน้านิ่งเกินไป พวกเขาแปลกใจที่เจ้านายตัวเองไม่รู้สึกโกรธอะไรเลย ขนาดพวกเขายืนมองเฉยๆยังหัวร้อนแทน


แต่ว่า—


ฉันวานอะไรพวกแกหน่อยสิ


ครับ?”   


การ์ดทั้งห้าคนเตรียมรับคำสั่งเจ้านาย ยุนกิเลื่อนสายตามองข้าวที่ยืนตัวแข็งทื่อ นึกเกลียดตัวเองที่โมโหจนขาดสติจนหาเรื่องใส่ตัวเป็นครั้งที่สอง


เอาผู้หญิงคนนี้ไปทำอะไรก็ได้ที่พวกแกอยากทำ


“...”


ฉันยกให้  


น้ำเสียงเรียบนิ่งบัญชาคำสั่งสุดท้ายออกมา ก่อนจะยกยิ้มมุมปากใส่เธอที่ส่ายหน้าแรงๆเพราะรู้ว่าคำสั่งแบบนี้มันหมายความว่ายังไง


ร่างสูงหมุนตัวออกจากห้องครัวทิ้งเพียงการ์ดตัวใหญ่ทั้งห้าคนที่ยิ้มกว้างกับคำสั่งแสนถูกใจพร้อมแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย ลูกกระต่ายตัวน้อยยืนตัวสั่นระริกอย่างหวาดกลัว


เขาเปลี่ยนบทลงโทษกะทันหันก็เพราะตัวเธอเอง





[100%]


#ฟิคมาเฟียยุนกิ



TBC.

100% แล้วดีใจดีงามฝุดดด ><

เข้าใจฟีลข้าวนะ แต่ก็เข้าใจฟีลคุณมาเฟียเหมือนกันอะ

และคือพี่แกจะอ่อนข้อให้แล้วเชียว นางเอกก็หาเรื่องใส่ตัวที่แท้ทรู ควรเปลี่ยนชื่อตอนเป็นแกว่งเท้าหาเสี้ยนดีกว่ามะ?ถถถถถถถถ

ไม่รู้ใครจะปราบพยศใครละทีนี้ อย่าปักใจเชื่อนะจ๊ะว่ายุนกิจะปราบนางเอก มันอาจจะพลิกแผลงก็เป็นได้ แล้วคิดดูว่าถ้านางเอกปราบพระเอกที่ถือปืนมีลูกน้องเป็นร้อยเนี้ย มันจะสำเร็จยังไง คงโดนยิงหัวแบะออกมาอะ ว๊ายยยย -..-

ใครที่ติดตามอ่านอยู่ก็คอมเม้นท์ให้เค้าด้วยน้าา แต่ละตอนเค้นออกมายากจริงๆ หลังขดหลังแข็งกว่าจะได้ 100% ไม่ง่ายเบย ขอแค่กำลังใจคนละ 1 เม้นท์เท่านั้นเอ้งเนอะๆ รักๆเยิปเยิป ^--^




B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,067 ความคิดเห็น

  1. #1958 Muangjean (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 10:23
    คนใจบาป
    #1,958
    0
  2. #1839 munckin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 23:25
    ขำที่เผาสวนผักกับสวนดอกไม้ ขำจนสำลัก555555555โคตรจี้อ่ะ
    #1,839
    1
    • #1839-1 075_noott(จากตอนที่ 6)
      16 สิงหาคม 2561 / 20:44
      เออจริง55555555
      #1839-1
  3. #1629 Bunny JK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 23:07
    พอมีบทจีมินเข้ามา... รับบทเพื่อนสนิท เขาเป็นใครกัน ทำไมยุนกิถึงยอม? เอ๊ะ... สงสัย ยังไงๆ 😃 ตอนที่การ์ดบอกว่าไฟไหม้ อินี่ขำจนกรามกระเด็นเลยฮื่ออ สุดท้ายอิพี่ก็ใจร้าย!
    #1,629
    0
  4. #1127 iminvy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:35
    ข้าวโคตรแสบ!!!!!!!!!!!
    #1,127
    0
  5. #1080 mooping11 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 15:07
    โคตรดื้ออ่า5555
    #1,080
    0
  6. #991 CCMB9397 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 12:02
    นางเอกโคตรแสบบบ555555
    #991
    0
  7. #454 SXRXCHXYX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 15:39
    โอ้โหหห555555555 นางเอกนี่จริงๆเลยยย
    #454
    0
  8. #401 LIliTH K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:04
    ก็เรานั้นมันคนละชั้น จะทำเช่นไรให้คิดถึงกัน~~
    #401
    0
  9. #294 คุมะมงแซะมงแซะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:01
    โอ้ยยย ขำจมิงมากอยากตี้ๆๆๆๆ 555555555555555555555
    ข้าวก็นะ แก้แค้นได้เจ็บแสบเหลือเกิน อ่านไปขำไปอ่ะ แต่พอมาตอนท้าย คุณยุนกิทำไมทำแบบนี้!!! คนใจร้าย ใจร้ายที่สุด!
    #294
    0
  10. #211 Fishpingg (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 22:32
    พี่กิจะทำแบบนี่ไม่ได้~~~~~~~
    #211
    0
  11. #174 Hope_z (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 10:24
    โหดมาก สุดยอด555
    #174
    0
  12. #139 Mlittle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 22:37
    time to wait wait andwait
    #139
    0
  13. #137 ยืนฉี่ริมแม่น้ำ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 21:25
    ใจร้ายอ่ะ ฮือออ แต่กร้าวใจมาก ชอบบ5555555 //สงสารนางเอง //แต่รีดชอบ //เอาอีกค่ะ //เลวจนกว่าจะรัก //รักแล้วเลวไม่ด้ายยยย งุ้ย
    #137
    0
  14. #136 kalako (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 22:49
    ใจร้ายอ่ายุนกิ ฮืออออออ
    #136
    0
  15. #135 PonyySaranghe. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 20:53
    ใจร้ายอะไรขนาดนี้คุนนน คุนคะะะฮัลโหลใจเย็นนี้มันทรมานกว่าฆ่าแกงอีก ฮืออ
    #135
    0
  16. #134 jjjj77127 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 07:16
    อ้าว ทำไมทำกันแบบนี้ห่ะ
    #134
    0
  17. #133 kasinee151142 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 06:38
    เกินไปละนะ อิพี่กิเนี้ย หน้าจะหลบซุปไม่ได้ลวกหน้าแม้ม โวเยยยยย.ของขึ้น อย่ามาง้อนะข้าวอย่ายอมเขาลูก
    #133
    0
  18. #132 ChoiJY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 04:27
    ยุนกิ เลวเลวมากกก #อินจัด555
    #132
    0
  19. #131 SparklingSweet (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:49
    อุ้ยตายแล้ววว ถึงกับกุมอกตอนพี่กิสั่งการ์ด บ้าหรอพี่เห้ยยยย โกรธอะไรก็ใจเย็นๆ คิดหน้าคิดหลัง สุดท้ายเดี๋ยวก็ต้องแจ้นมาช่วยเค้าอีกมั้ยเนี่ย ทำไมพระเอกดุจัง555555555555
    #131
    0
  20. #130 voraporn868 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:09
    อ้าวววพี่ก้า-,,- ม่ายยยยย อย่าทิ้งนางไว้นะ ม่ายยยย เราสงสารกาดแทน5555555555555555 สนุกมากอ้ะ เถียงด่ากันได้เผ้ด ชอบบบ เราก้อจะรอวัน ที่พี่ก้าหวั่นไหวกับนางเอกน้าา~~>< มาต่อบ่อย บ่อย เด้อ ชอบบบบบ
    #130
    0
  21. #129 ll-Preiw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:55
    อยากจะด่ายุนกิแรงๆแต่กลัวโดนเซ็นเซอร์ นี่มันมหาเลว เลวมาก โอ้โหหหห ซุปเปอร์เลววววววว

    จะรอดูวันที่หลงรักหัวปักหัวปำ ขอแบบเอาคืนให้หนำใจนะคะไรเตอร์ แม่มมมมม (อ้าว หยาบไปแล้ว คนมันอินจริงๆค่ะ)

    รออยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สนุกมากๆ
    #129
    0
  22. #128 Smile Kato (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:31
    เป็นการทิ้งท้ายที่โหดมากกกก
    ไม่อยากรอเเล้ว
    #128
    0
  23. #126 ケーキ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:47
    อย่ามาหึงหวงทีหลังเเล้วกัน ฉันตะยืนสมน้ำหน้าเลย เเต่เรื่องนี้นางเอกเเกร่งจริงจังมาก อย่าไปยอมลูกก
    #126
    0
  24. #125 KaewtaSky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:44
    ฮือออออ ทะไมเป็นเช่นนี้ ยุนกิ นายนี้มันใจร้ายจริงๆ เลยยยยยยยย
    #125
    0
  25. #124 chuleeporn5508 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:39
    อย่าทำอะไรข้างนะะะะ พี่กิจะใจร้ายไปแล้วววว
    #124
    0