( got7 ) revenge | bnior , bnyoung

ตอนที่ 3 : revenge 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    7 มี.ค. 60






REVENGE 3




          เอกสารกองโตที่ถูกชายหนุ่มตรวจทานและรับรองอย่างถี่ถ้วนเพียงในเวลาไม่กี่ชั่วโมง การทำงานที่ว่องไวและละเอียดถี่ถ้วนเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับอิมแจบอม หากพนักงานคนไหนที่ทำงานผิดพลาดและไม่ตรวจทานให้เรียบร้อย ผู้นั้นก็อาจจะได้รับโทษที่เหมาะสมตามผลงาน เพราะฉะนั้นใครที่คิดจะมาทำงานกับเขาก็ต้องเป็นคนที่ละเอียดอ่อนกับงานมากพอสมควร

          แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่จริงจังกับการทำงานมากแค่ไหนนั้น แจบอมก็ยังเป็นคนที่อ่อนโยนสำหรับแม่ของเขาเสมอ รวมทั้งลูกพี่ลูกน้องที่มีนิสัยเด็กน้อยอย่าง แบมแบม  ถึงในตอนนี้เขาจะกำลังควบคุมงานร่วมกับหวังแจ็คสันในฮ่องกง แต่เขาก็ต้องกลับไปที่โซลอย่างแน่นอน นอกจากคิดที่จะกลับไปกอดผู้เป็นแม่แล้ว เขายังคิดที่จะกลับไปทวงหนี้ที่มีคนค้างคามานานเป็นสิบๆปี สำหรับอิมแจบอมแล้ว นี่คือสิ่งที่สำคัญมากกว่าสิ่งอื่นใดซะด้วยซ้ำ ยอมทิ้งงานที่กาสิโนเพื่อไปทำสิ่งที่ควรทำ มันคุ้มยิ่งเสียกว่ากระไร

          สักพักก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานสีทึบที่ด้านนอกถูกแกะสลักเป็นรูปมังกรสีทองตามฮวงจุ้ยของคนจีนซึ่งเป็นฝีมือตามคำสั่งของแจ็คสันนั่นเอง ประตูสีทึบค่อยๆถูกเปิดออกก่อนจะมีผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาคมคายที่ใส่สูทสีดำเดินเข้ามาอย่างใจเย็น ร่างสูงที่หน้าตาผสมผสานระหว่างเอเชียและยุโรปก้มโค้งให้ผู้เป็นนายเล็กน้อยก่อนจะรายงานสารที่ตนได้รับมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน



          "เครื่องออกตั้งแต่เช้าแล้วครับคุณอิมแจบอม คาดว่าน่าจะถึงโซลประมาณ 4 ทุ่มของวันนี้"  ชายหนุ่มหน้าลูกครึ่งว่า รอยยิ้มที่เยือกเย็นของอิมแจบอมก็เผยขึ้นทันที สิ่งที่เขารอคอยมาตลอดสิบปีกำลังจะมาถึง มันไม่ใช่ความห่วงหาแต่อยากใด ตอนนี้เขามีแต่ความแค้นและเกลียดชังเท่านั้น

          "สั่งจูหยางให้เตรียมเอกสารให้ฉันด้วย คืนนี้ฉันจะกลับโซล" แจบอมสั่งคนติดตามคนเดิมโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าชายผู้นั้นเลยสักนิด  มือหนาปิดแฟ้มเอกสารที่ตรวจทานเสร็จก่อนจะคว้าสูทสีเข้มจากหลังเก้าอี้พร้อมกับลุกเดินออกไปจากหน้าทำงาน โดยที่ชายหน้าลูกครึ่งยังคนเดินตามมาติดๆ




          แจบอมเดินลงมาชั้นล่างสุดที่เป็นแหล่งกาสิโนภายใต้การดูแลของเขาและแจ็คสัน วันนี้เป็นวันหยุดนักพนันต่างๆก็เลยไม่มีให้เห็นสักเท่าไหร่ เว้นแต่พนักงานประจำที่คอยมีดูแลและทำความสะอาดเพื่อเปิดต้อนรับผีพนันในวันจันทร์ ผู้คนที่พบเห็นอิมแจบอมตามทางเดินต่างก็ก้มโค้งทำความเคารพดั่งแจบอมเป็นพระเจ้าในลัทธิในลัทธิหนึ่งอย่างนั้น ผู้คนที่นี่ต่างรับรู้ดีว่าแจบอมเป็นคนเช่นไร หากทำอะไรที่ไม่ถูกใจหรือขัดหูขัดตาก็อาจจะถูกโยนออกไปด้านนอกได้อย่างง่ายๆ 

          อิทธิพลของอิมแจบอมแพร่ขยายไปทั่ว ทั้งมาเฟียแทบเหนือของจีนก็ยังต้องพึ่งใบบุญของอิมแจบอมในการค้าขายต่างๆเพื่อความอยู่รอด ทั้งบริษัทในเกาหลี และคลับสถานบันเทิงต่างๆก็ยังเป็นของเขาไปซะหมด การเริ่มจากศูนย์จนต่อยอดมาเรื่อยๆจนกลายเป็นเจ้าของด้วยน้ำพักน้ำแรงของตน แต่เพราะเพียงภาพภายนอกที่หลายๆคนจะมองเห็น โดยที่ไม่รู้อะไรเลยว่าเขาต้องแลกมากับอะไรบ้าง ทั้งอดีตที่แสนจะเจ็บปวดของเขาก็ไม่เคยมีใครรับรู้มัน ทว่า เมื่อเขาลงมาถึงก็ต้องพบกับความแปลกใจ เมื่ออยู่ๆก็มีแขกที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาดีมายืนกอดอกพิงเสาเก๊กท่าอยู่ด้านล่าง 



          "ไงครับคุณอิมแจบอม จะไปไหนครับหื้ม?"  แจ็คสันยิงคำถามใส่ด้วยน้ำเสียงยียวน ที่จริงเขาก็พอจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าอิมแจบอมจะทำอะไร  

          "เหอะ!! อย่ามากวนได้ม้ะ?"  แจบอมยื่นสูทสีเข้มให้กับชายที่เดินตามมาติดๆ ก่อนที่ชายผู้นั้นจะโค้งให้และเดินออกไปด้านนอกอย่างรู้การ

          "จะกลับแล้วเหรอ?"

          "อืม"

          "จะทำอะไรก็คิดเยอะๆล่ะ อย่าทำเพราะว่าความสะใจหรือสนุก" คำพูดของแจ็คสันทำให้ร่างสูงอย่างแจบอมเลิกคิ้วเล็กน้อย จู่ๆเพื่อนเขาก็พูดขึ้นมาแบบนี้มันยิ่งแปลกใจเข้าไปใหญ่

          "ทำไม? เดี๋ยวนี้เริ่มสงสารศัตรูเพื่อนเหรอไง?" แจบอมเพิ่มน้ำหนักเสียงขึ้น ก่อนจะเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจใส่

          "ก็เปล่า.. ก็แค่เตือนๆ อดีตดีๆก็มีไม่ใช่เหรอว่ะ?"

          "ก็แค่อดีตไง จะสนใจทำไม?"

          "ครับๆๆ แล้วแต่คุณเลยครับ" แจ้คสันโบ้ยมือยกใหญ่ ใบหน้าหล่อเบ้เล็กน้อยอย่างเบื่อหน่ายความดื้อด้านของผู้เป็นเพื่อน ที่เขาเตือนก็เพราะเป็นห่วงแจบอมทั้งสิ้น

          "แล้วนี่มึงไม่กลับโซลหรือไง ไม่คิดถึงแฟน?"

          "ก็คิดถึง แต่ยังเคลียร์งานยังไม่เสร็จ กูรายงานยองแจแล้วแหละ"

          "อ่ออ เด็กดีเนอะมึงเนี่ย หึหึ" แจบอมยิ้มมุมปากอย่างหมันไส้ แจ็คสันมักจะเป็นแบบนี้เสมอ มีอะไรจะรายงานคนรักตลอด คนที่มีอำนาจมีอิทธิพลอย่างแจ็คสันกลับแพ้ราบคาบให้คนเด็กอ้วนๆคนนั้นอย่างงั้นเหรอ..






          แจบอมใช้เวลาคุยกับแจ็คสันไม่นานนักก็ขอตัวกลับเพนท์เฮ้าส์ทันทีเพื่อจะกลับไปเตรียมตัวสำหรับเดินทางกลับโซลในคืนนี้ โดยที่แจ็คสันเองก็กลับไปทำงานที่ค้างไว้เช่นเดียวกัน แจบอมอยู่ที่อ่องกงเกือบเดือนแล้วเพราะกลับมาเคลียร์งานที่นี่ให้เสร็จ โดยที่งานในคลับและบริษัทที่เกาหลีก็ได้ฝากคนสนิทให้ดูแลชั่วคราวในระหว่างที่เขาไม่อยู่ 

          ไม่นานมากนักอิมแจบอมก็มาถึงอ่าววิคตอเรียในฮ่องกงโดยที่มีคนขับรถส่วนตัวเป็นคนขับให้ดังเดิม ซึ่งเขาได้ซื้อเพนท์เฮ้าส์หรูของที่นี่อาศัยอยู่และเป็นที่พักสำหรับเขาในยามที่มาพักผ่อน เพนท์เฮ้าส์บนยอดเขาที่เขาซื้อมาในราคา 470 ดอลล่าร์ฮ่องกง โดยที่เพนท์เฮ้าส์แห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองทำให้เห็นวิวทิวทัศน์ได้รอบ 360 องศา แม้ราคาจะแพงสักเท่าไหร่แต่นี่คือสิ่งที่เขาต้องการเขาก็ยอมที่จะจ่าย


          ร่างสูงเดินเข้ามาในที่พักด้วยท่าทางที่อิดโรย เท้าหนาเดินเหยียบย้ำพื้นขึ้นบันไดอย่างช้าๆเพราะความเหนื่อยล้าของการทำงานหนัก พร้อมกับการเข้าไปอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวในห้องที่มีโซฟาสีเข้มวางอยู่เรียงราย ด้านข้างเป็นกระจกใสทั้งหมดจนสามารถเห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงามสบายตา ก่อนที่เขาจะเดินดิ่งทิ้งตัวที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง




          แจบอมถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้กับตัวเองที่ไม่ค่อยได้หลับพักผ่อนเหมือนคนมีเงินแบบคนอื่นๆ งานในหลายๆที่นั้นเขาจะเป็นคนดูแลเองทั้งหมด แม้จะมีหุ้นส่วนเป็นคนใหญ่คนดตแต่ก็ไม่มากนักที่เขาจะยอมไว้ใจใครให้มาดูแลธุรกิจต่างๆของเขาได้ง่ายๆ แม้แต่ลุงของเขาที่เป็นพี่ชายแท้ๆของพ่อ เขาก็ไม่ให้แตะเอกสารหรือธุรกิจใดๆเลยสักนิด เหตุการณ์ในอดีตมันทำให้เขากลัว กลัวการที่จะต้องไว้ใจใครสักคนไปแล้ว

          มือหนาเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานออกเล็กน้อยก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาอย่างช้าๆ สายตาของเขาจับจ้องสิ่งนั้นอย่างไม่ลดละ สายตาเย็นชาของเขาตอนนี้เริ่มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แม้มันจะแฝงไปด้วยความโกรธแค้นแต่ก็แฝงไปด้วยความเจ็บปวดที่เขาไม่สามารถปฎิเสธมันไปได้เลยสักนิด กรอบรูปในมือของเขามันมีรอยร้าวเต็มไปหมดแม้แต่กระจกใสนั่นก็ร้าวไม่แพ้กัน ฝีมือของการทำลายของเขาด้วยความโกรธแต่อิมแจบอมก็ยังคงเก็บมันเอาไว้เตือนใจตัวเองเสมอ รูปของชายหนุ่มสองคนที่ยิ้มสดใสอยู่ในรูปมันทำให้เขาไม่เคยลืมจนถึงตอนนี้ นิ้วมือพลางลูบกระจกด้านหน้าที่สัมผัสได้ถึงความขรุขระของรอบแตกเป็นเสี่ยงๆได้อย่างชัดเจน ก่อนที่เขาจะวางกรอบรูปโดยคว่ำหน้ารูปนั้นไว้บนโต๊ะ





          "ขอโทษนะปาร์คจินยอง ตอนนี้ความเกลียดของฉันมันมีมากกว่าความรัก"








(อ่านทอล์คสักนิดจิตแจ่มใส)

-TALK-

__แง่งงง มาแล้วว เกริ่นมาอีกนิดฮับ ฮือออ
สงสารพี่แจบอมเขานะคะ อย่าเกลียดพี่แจบอมน้าา
นอกจากพี่เขาจะหล่อแล้วยังรวยมากอีก โอ้โห

__470 ดอลล่าร์ฮ่องกงประมาณ 1,903,000,000 บาทไทย
รวยชิบหายวายวอดค่ะ มันเป็นแค่ฟิคเนอะ ฮ่าๆๆๆ

มีรูปด้วยน้าา








ปล.คอมเมนต์หรือติดแท็กให้กันสักนิด
จิตไรท์จะแจ่มใสมาก กราบเบญจางคประดิษฐ์




hashtag : รวบน
(รีเวนจ์บีเนียร์)












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

365 ความคิดเห็น

  1. #354 wtSunDra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 02:25
    คือ มีอดีตนี่มันดีหรือไม่ดีอ่ะ ;_;
    #354
    0
  2. #335 Q&Paradise (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:45
    อย่าทำอะไรน้องนะ น้องไม่เกี่ยวเลยยยย เเงงง

    ปล. พี่แจบอมรวยชิ_หายจริงๆค่ะ นี่แค่เพนท์เฮ้าส์นะคะ โอ้วววว กราบความรวยยย
    #335
    0
  3. #292 Harukim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 10:02
    พี่นี่รวยได้อีก รวมมากเวอร์แอบกรี๊ดๆพี่ไปหลายทีแล้ว อยากให้เจอกันซักที
    #292
    0
  4. #281 Tunpp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 11:52
    โอ่ยยยย รวยไปอีกกกก 555555555
    #281
    0
  5. #273 pentelnnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 09:04
    ต้องเคยรักกันมาก่อนแน่ๆเลย แอบอิจฉาบ้านที่บีนะคะ รวยจัง ฮือออ
    #273
    0
  6. #250 Pinpak Prasert (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:56
    เเสดงว่าเคยรักกันมาก่อนใช่มั้ยเนี่ย
    #250
    0
  7. #241 RapeeO_o (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 22:02
    แจบอมน่าสงสารมีเงินมีอำนาจแต่ไม่มีความสุขเลย จินยองจะเข้ามาเปลี่ยนได้มั้ยระ
    #241
    0
  8. #211 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 22:28
    โหหหเคยรักด้วยว่ะ สนุกแน่ๆ
    #211
    0
  9. #93 Kat_ty_k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 15:40
    เคยเป็นแฟนกันใช่มั๊ย? ตอบบบบบบบบ
    #93
    0
  10. #78 jynme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 01:54
    รวยเบอร์นั้นฮ่าๆๆๆๆๆ
    #78
    0
  11. #31 piggy bank (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 14:32
    เดี๋ยวนะ เคยรักกันใช่ไหมฮือออออ งั้นอย่าทำอะไรรุนแรงกับจินยองมากนะะะ
    #31
    0
  12. #23 Saniya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:26
    พี่จบมจะทำอะไรน้อง โกรธเกลียดแค้นอะไรขนาดนี้ฮือออ เอาเป็นว่าเราจะพยายามเข้าใจพี่จบม พี่เจอเหตุการณ์อย่างนั้นมา พี่ก็ต้องแค้นเป็นธรรมดา เห็นใจพี่แจบอม แต่เริ่มสงสารน้อง
    #23
    0
  13. #20 wangmild (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:45
    เคยรักกันแน่เลยแงงง อย่าทำน้องงง
    #20
    0
  14. #19 Premika1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:10
    อะไรคือความเกลียดมากกว่าความรักกกกกกกกม่ายน้าาจบมอย่าทำไรน้องจินนะเหวยย...รอนะคะ:)
    #19
    0