( got7 ) revenge | bnior , bnyoung

ตอนที่ 18 : revenge 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    18 มี.ค. 60






REVENGE 18




          หลังจากเหตุการณ์ในห้องทำงานนั้นผ่านพ้นไป แบมแบมผู้ที่ล่วงรู้ทุกอย่างก็พลางหลบหน้าหลบตาผู้เป็นพี่ทั้งสองคนจนแจบอมกับจินยองต่างก็งงไปต่างๆกัน ใบหน้าเห่อแดงของแบมแบมเวลาเจอหน้าพี่ทั้งสองก็ต่างทำให้ทั้งคู่สับสนไปกันใหญ่ เด็กแสบมักจะแอบอมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว บางทีก็เอาหน้ามุดกับหมอนบ้าง โซฟาบ้าง แถมหน้าหวานๆยังแดงระเรื่อจนแจบอมกับจินยองคิดว่าแบมแบมกำลังมีปัญหาทางจิตและควรที่จะพาไปพบแพทย์เสียให้ได้

 

 

 

          แบมแบม..จินยองเดินมาสะกิดเด็กแสบที่นั่งห่อตัวอยู่ที่โซฟากลางห้องโถงใหญ่อย่างเงียบๆ ด้านหน้าของเด็กน้อยมีขนมนมเนยเต็มไปหมด บวกกับทีวีที่เปิดทิ้งเอาไว้คาเวลาไปพลางๆ มือเรียวสะกิดไหล่ของน้องชายเล็กน้อยแต่นั่นกลับทำให้แบมแบมสะดุ้งโหย่งจนร่างบางเองก็ตกใจไปตามๆกัน

 

          พะ..พี่จินยอง มะ..มีอะไรครับ?”  แบมแบมตะกุกตะกักเล็กน้อยเมื่อจู่ๆจินยองก็โผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง มือป้อมๆที่ถือขนมอยู่ก็วางลงไว้ที่โต๊ะด้านหน้าทันที

 

          เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย? พี่ตกใจหมดเลยจินยองทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาข้างๆแบมแบม ก่อนจะจ้องหน้าน้องชายตัวแสบที่ดูเหมือนไม่ค่อยกล้าสบตาตัวเองสักเท่าไหร่นัก

 

          เอ่อ..เปล่าครับเปล่า ก็พี่เข้ามาเงียบๆแบมก็ตกใจหมดสิเด็กน้อยยู่ยี่ปากก่อนจะหยิบซีเรียลเข้าปากอย่างลวกๆ

 

          แล้วหมู่นี้เป็นอะไร ทำไมชอบทำตัวแปลกๆ ยิ้มคนเดียว เดี๋ยวก็มุดอยู่กับโซฟา พี่กับพี่แจบอมจะพาเราไปหาจิตแพทย์อยู่แล้วนะจินยองมองหน้าเด็กหนุ่มที่มีศักดิ์เป็นน้องชายอย่างกังวล หมู่นี้แบมแบมมีท่าทางที่แปลกๆจนพวกเขาเองก็เป็นห่วงอยู่ไม่ใช่น้อย บางครั้งก็เห็นแบมแบมเจอหน้าเขาทั้งสองคนแล้วก็วิ่งขึ้นห้องไปซะงั้น

 

          ค..คือ..แบม..แบมดูซีรีย์มาน่ะครับ! มันฟินมาก แบบโครตฟินเลย ก็เลย..นั่นแหละครับร่างเล็กพูดไปเขินไปจนใบหน้าจิ้มลิ้มเห่อแดง จนจินยองที่นั่งอยู่ๆก็แทบจะหัวเราะลั่น

 

          อย่าดูมันบ่อยนักล่ะ พี่กลัวว่าเราจะสติแตกก่อนร่างบางอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อคำตอบของแบมแบมมันกลับเป็นอะไรที่เด็กน้อยซะเหลือเกิน และเขาก็คงไม่อยากจะเชื่อกับหูตัวเองว่าแบมแบมนั้นจะติดซีรีย์จนเอามาเพ้อแบบนี้

 

          แบมก็คงจะไม่ดูมันแล้วล่ะครับ...

 

          เออนี่ คืนนี้ไปหาพี่แจบอมกับพี่ไหม? หมู่นี้ไม่ค่อยได้กลับบ้านเท่าไหร่ ว่าจะไปหาสักหน่อย

 

          อ่อ ไปสิ แบมอยากไปคลับอยู่พอดี แต่พี่แจบอมนี่น่ะสิ ชอบห้ามอยู่เรื่อย

 

          ฮ่าๆๆ หวงน้องล่ะมั้ง

 

 

 

          จินยองลูบผมน้องชายตัวแสบเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้ายู่ยี่ของคนข้างๆเวลาที่พูดถึงอิมแจบอม ที่จริงแล้วแจบอมเองก็คอยที่จะห้ามปราบเด็กแสบอยู่บ่อยๆว่าไม่ให้ไปที่คลับนั่น ส่วนจินยองเองก็พอจะรู้เหตุผลอยู่ว่าเพราะอะไรทำไมแจบอมต้องห้ามลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง บางครั้งแจบอมก็ต้องลงไม้ลงมือกับพวกที่มากร่างในพื้นที่ของเขาแทบทุกคืน แถมยังต้องจัดการกับลูกหนี้หรือพวกที่มาระรานในคลับของเขาอีก ภาพเหล่านั้นมันก็ไม่น่ามองสักเท่าไหร่นัก

 

          ทั้งหมู่นี้ที่แจบอมไม่ค่อยได้กลับบ้านสักเท่าไหร่โดยที่ทิ้งให้จินยองอยู่บ้านกับคุณนายอิมและแบมแบมเพียงลำพังเท่านั้น งานที่บริษัทและคลับมันก็มีมากขึ้นจนล้นมือไปเสียหมด ซึ่งจินยองเองก็เข้าใจดีเลยไม่อยากจะไปงี่เง่างอแงเอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อน ทั้งตอนกลางวันที่แจบอมจะต้องไปดูแลงานที่บริษัท พอตกกลางคืนก็ต้องไปคุมงานที่คลับจนแทบไม่ได้พักเลยสักนิด พอจินยองขอไปช่วยงานบ้างก็ถูกปฏิเสธกลับมาซะอย่างงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

revenge

 

 

 

 

 


 

 

          ร่างสูงที่กำลังนั่งตรวจทานเอกสารต่างๆนานาอยู่ในห้องด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดเล็กน้อย แม้จะมีแดเนียลคอยช่วยตรวจเช็คเอกสารแล้วก็ตามแต่นั่นก็ยังไม่ถึงครึ่งของเอกสารที่เขาต้องเคลียร์ให้หมดซะทีเดียว แจบอมมักจะกลับไปนอนค้างที่คลับเสมอแต่ก็ไม่ลืมที่จะรายงานคนรักอย่างจินยองในทุกๆวัน แม้จะอยากกลับไปหอมไปกอดคนตัวเล็กสักเท่าไหร่แต่หน้าที่ของเขาก็สำคัญเช่นเดียวกัน

 

          แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเจอปัญหาใหญ่อย่างเช่นเอกสารที่มีมือดีนำมามอบให้เขาถึงบริษัท ก่อนที่เขาจะเปิดมันออกพร้อมกับการตั้งใจอ่านอย่างละเอียด เอกสารที่เป็นลายมือของผู้เป็นพ่อของเขานั้นเซ็นต์มอบทรัพย์สินทั้งหมดให้กับปาร์คซูฮยอกและครอบครัว แม้ในใจเขาอาจจะยังสับสนและคิดจนหัวแทบจะระเบิดแต่มันก็เท่านั้น เขาคงต้องเลือกที่จะเชื่อใจปาร์คจินยองดังเดิม เพราะเอกสารดังกล่าวมันถูกสร้างขึ้นเมื่อ 10 ปีก่อนแม้มันอาจจะมีความขุ่นเคืองใจอยู่บ้างแต่เขาก็คงกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้นอกจากทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็เท่านั้น

 

 

 

          คุณแจบอมครับ มีคนมาขอพบครับแดเนียลมือขวาหนุ่มเดินเข้ามาในห้องก่อนจะรายงานความเคลื่อนไหวด้านหน้าห้องสักพัก ก่อนที่ร่างสูงจะเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์

 

          ฉันทำงานอยู่ไม่เห็นเหรอ?”

 

          แต่คนที่มาพบนั่นคือคุณปาร์คซูฮยอกนะครับ

 

          “ค..คุณลุง....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





 

 

          ร่างบางที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องทำงานของอิมแจบอมอย่างเงียบๆดังเดิม มือบางพลางยกกาแฟจิบเล็กน้อยก่อนที่สายตาจะหันไปจดจ้องกับหนังสือเช่นเดิม จินยองมักจะอยู่ในห้องนี้เสมอเวลาที่ไม่มีอะไรทำ เพราะในห้องทำงานของแจบอมนั้นเต็มไปด้วยหนังสือมากมาย เหมือนมันถูกสร้างมาเพื่อตอบโจทย์ของคนที่ชอบหนังสืออย่างปาร์คจินยองยังไงอย่างงั้น

 

          แม้ตอนที่เขาอยู่แอลเอเขาก็ยังคงเข้าห้องสมุดของมหาวิทยาลัยอยู่เสมอ พร้อมกับหนังสือที่ผู้เป็นลุงอย่างเรย์มอนด์ต้วนหรือผู้เป็นพี่อย่างมาร์คต้วนเองก็ตาม ก็ยังคงคอยหาหนังสือมาให้เขาอ่านอยู่บ่อยๆ แต่ทว่า เวลาเงียบๆแบบนี้กลับมีเด็กแสบประจำบ้านพุ่งพวดพราดเข้ามาในห้องจนจินยองถึงกลับสะดุ้งเล็กน้อย หน้าตาแตกตื่นของแบมแบมก็ยิ่งทำให้จินยองเองอดที่จะกังวลไปไม่ได้

 

 

          มีอะไรหรือเปล่าแบมแบม หอบเชียว จินยองวางหนังสือลงก่อนที่หันไปมองหน้าเด็กแสบที่ยืนหอบอยู่หน้าประตู

 

          มะ..มีคน มะ..มาหาพี่จินยองอ่ะ ...เขาบอกว่ามีเรื่องด่วน...ร่างเล็กหอบแฮ่กก่อนจะใช้มือป้อนพัดไปมาบริเวณใบหน้าของตัวเอง การวิ่งแจ้นขึ้นบัดได้มาหลายสิบขึ้นมันไม่ธรรมดาเลยสำหรับแบมแบมในตอนนี้

 

          ใคร?”  ร่างบางเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย

 

          เขาบอกว่าชื่อมาร์ค มาร์คต้วนมั้ง..

 

          พี่มาร์ค!”

 

          ใช่ๆ มาร์คอะไรน... อ้าว...

 

 


          ยังไม่ทันที่แบมแบมจะพูดจบ ร่างบางก็ลุกพรวดออกจากโซฟาออกไปจากห้องทันทีโดยที่ไม่สนใจเด็กแสบที่เป็นน้องชายเลยสักนิด ร่างเล็กที่เห็นจินยองเดินลงบันไดไปแล้วก็ไม่รอช้าที่จะย่องเช้าไปในห้องทำงานของอิมแจบอมทันที ดวงตากลมกวาดมองไปทั่วห้องพร้อมกับโต๊ะทำงานที่วันก่อนเขาได้มายืนแอบฟังเสียงโครมครามภายในห้องแห่งนี้จนแทบจะระเบิดตัวเองตาย มือป้อมปิดปากตัวเองเอาไว้ก่อนจะกระโดดเหย่งๆด้วยความเขินอายเมื่อได้เข้ามาในห้องที่เป็นจุดเกิดเหตุดังกล่าว

 

 

          ตรงนี้แน่ๆ ตรงนี้ชัวร์ โอ๊ยยยย!! ขอบโต๊ะจ๋า เจ็บมากไหม? พี่เรากระแทกนายแรงใช่ไหมล่ะ? ทำใจหน่อยนะพี่เราไฟแรง  อ๊ากกกกกกกกกก เขินโว๊ยยย!!! โครตรุนแรงเลยอิเห้!!”

 

 

          ว่าแล้วแบมแบมก็พุ่งหลาวลงไปที่โซฟาทันที ก่อนจะนอนคว่ำหน้ามุดเข้าซอกโซฟาสีเข้มอย่างเขินอาย เมื่อเข้ามาสัมผัสถึงสถานที่เกิดเหตุแบบนี้ก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ใบหน้าของร่างเล็กเห่อแดงอีกครั้งเมื่อนึกถึงเสียงที่ได้ยินเมื่อวันก่อน เสียงที่ดังลอดออกมามันทำให้เขาได้ยินชัดพอสมควร บวกกับเสียงโครมครามในห้องที่ไม่ว่าใครที่ผ่านมาก็ได้ยินว่ากิจกรรมในห้องนั้นมันรุนแรงเพียงใด แบมแบมทุบตีโซฟานิ่มนั่นพร้อมกับฟัดใบหน้าเข้ากับเบาะนิ่มๆ หากใครมาเห็นแบมแบมสภาพนี้ก็คงคิดว่าเขาเป็นบ้าเป็นแน่แท้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

          ร่างบางรีบวิ่งกรูมายันด้านล่างทันทีที่ได้ยินชื่อจากปากของแบมแบม เขาเองก็ไม่คิดว่ามาร์คต้วนจะมาหาเขาถึงที่นี่โดยที่ไม่ได้บอกได้กล่าวล่วงหน้าเลยสักคำ และที่สำคัญทำไมมาร์คถึงมาหาเขาที่บ้านของอิมแจบอมทั้งๆที่เขาก็ไม่เคยบอกมาร์คเลยสักนิดว่าตอนนี้เขาอาศัยอยู่กับอิมแจบอมที่นี่ เรื่องนี้มันคงไม่ปกติแน่ๆ

 

          จินยองเดินมาข้างล่างก่อนจะพบว่ามีการ์ดบางส่วนกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านอยู่สามสี่คน ร่างบางไม่รอช้าที่จะเดินออกไปดูเนื่องจากเขาคิดว่านั่นต้องเป็นพี่ชายคนสนิทของเขาแน่ๆ เมื่อเขามาถึงหน้าประตูแล้วการ์ดชุดดำก็หลีกทางให้เขาอย่างง่ายๆโดยที่ไม่ต้องปริปากพูดอะไรเลยด้วยซ้ำ

 

 

          พะ..พี่มาร์ค..

 

          จินยอง!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          ร่างสูงได้รับอนุญาตจากจินยองให้เขามานั่งในบ้านหลังใหญ่นี้ได้หลังจากที่ปาร์คจินยองได้ปริปากบอกกับการ์ดที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูให้นำมาร์คต้วนเขาบ้านมาได้เพราะเป็นพี่ชายของเขาเอง งันนี้คุณนายอิมเองก็ออกไปธุระตั้งแต่เช้าและดูเหมือนจะอยู่เลี้ยงฉลองกับสมาคมที่โรงแรมแห่งหนึ่งอีกตามภาษาคนรวยก็เท่านั้น มาร์คต้วนมองใบหน้าหวานอย่างไม่ลดละและดวงตาที่ซ่อนความดุดันนั้นก็ยิ่งทำให้ปาร์คจินยองห่อตัวลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกผิดที่ปิดบังเรื่องนี้มาตลอด

 

 

          มีอะไรจะแก้ตัวไหมจินยอง?” มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว ไม่แปลกที่เขาจะโกรธจินยองเลยสักนิดเพราะคนที่ผิดก็คือจินยองเองทั้งที่ปิดบังว่าจะมาทำงานไถ่บ้านแล้วไหนจะปิดบังเรื่องที่จะมาอยู่กับยูคยอมอีก แต่กลับกลายเป็นว่าจินยองมาอยู่อาศัยกับอิมแจบอมซะอย่างนั้น

 

          เอ่อคือ...พะ..พี่มาร์ค ผม...”  ร่างบางก้มหน้าเล็กน้อยเมื่อสายตาดุดันของมาร์คต้วนยังคงส่งมาให้เขาอยู่ตลอด ถึงจะสนิทกันและดูแลกันมานานแค่ไหน แต่มาร์คในเวลาที่ดุแบบนี้จินยองเองก็เกรงกลัวอยู่เช่นกัน

 

          ทำไมต้องโกหกพี่ โกหกคุณลุงด้วย??”  มาร์คขมวดคิ้วเป็นปมก่อนจะขยับร่างกายให้นั่งตัวตรงท่าทางที่น่าเกรงขามของนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของอหังสาริมทรัพย์อย่างมาร์คมันไม่แตกต่างจากอิมแจบอมเลยสักนิด

 

          ผมไม่ได้โกหกนะครับ แต่ว่าผม..ผมแค่ไม่อยากให้ทุกคนไม่สบายใจ...ดวงตากลมตาจ้องใบหน้าหล่อนั่นด้วยท่าทีที่จริงจัง จริงๆแล้วจินยองเองก็ไม่ได้อย่างปิดบังไว้แบบนี้แต่ความสัมพันธ์ของเขากับแจบอมมันลงลึกลงไปมากจนเขาเองก็กลัวว่าพ่อและแม่ของเขานั้นอาจจะไม่เห็นด้วยเลยก็ได้

 

          ถ้าพี่ไม่เป็นห่วงเราแล้วไม่ไปโผล่ที่บ้านของยูคยอม เราก็จะปิดบังไปแบบนี้ตลอดใช่ไหมจินยอง?” 

 

          มะ...ไม่ใช่นะครับพี่มาร์ค ยังไงผะ..

 

          คุยอะไรกันน่ะ ดูสนุกเชียว…”

 

 

          ทว่า ในขณะที่บทสนทนากำลังจะเคร่งเครียดไปกว่าเดิมก็กลับถูกเปลี่ยนฟีลอารมณ์อย่างกะทันหัน สายตาทั้งสองคู่หันไปทางเดียวกันหมด ภาพที่เด็กหนุ่มตัวแสบที่กำลังตักเยลลี่สีแดงเข้าปากก่อนจะเคี้ยวตุ้ยๆอย่างอารมณ์ดีของแบมแบมกลับทำให้มาร์คนั้นแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์ทันที ยกเว้นเสียแต่จินยองที่รู้สึกว่าแบมแบมมาทันเวลาพอดี มาทันเวลาที่เกือบทำให้เขาตกที่นั่งลำบากกับการตอบคำถามมาร์คแบบนี้

 

 

          อ่า แบมแบมมาก็ดีแล้ว พี่ฝากพี่มาร์คไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปหาน้ำมาให้พี่มาร์คเขาก่อน รอแป๊บนะ”  ว่าแล้วจินยองก็รีบปลีกตัวหายไปจากบริเวณนี้ทันที สายตาเรียวที่มองแผ่นหลังของจินยองที่เดินออกไปไวๆก็จิ๊ปากอย่างหัวเสีย

 

 

          แบมแบมที่เห็นภาพแบบนั้นก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินมานั่งซ้ำที่ของจินยองทันที ร่างเล็กเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย แบมแบมเองก็เดินลงมาจากห้องก็พอจะได้ยินบทสนทนานั่นอยู่บ้างก่อนจะถือวิสาสะทำเนียนมาขัดจังหวะแบบนั้นไปเพียงแค่อยากจะช่วยให้ปาร์คจินยองได้พักหายใจหายคอแค่นั้นเอง

 

 

          คุณชื่อมาร์คเหรอ? เป็นอะไรกับพี่จินยองอ่ะ พี่ชาย ลูกพี่ลูกน้อง ญาติห่างๆหรือ....”  แบมแบมเว้นระยะคำเล็กน้อยๆก่อนจะหันไปมองหน้าหล่อเหลาที่กำลังมองใบหน้าของเขาเช่นกัน แม้ว่าสายตานั้นจะเรียบนิ่งเฉยแต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับแบมแบม

 

          แฟน?” มาร์คตอบกลับมาเล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวให้นั่งได้ถนัดยิ่งขึ้น แขนแกร่งวางทาบกับที่วางแขนของโซฟาก่อนเอียงลำตัวและใบหน้าหันมามองเด็กแสบเจ้าปัญหาข้างๆ

 

          อือ.. นั่นแหละ!”  มือป้อมที่ถือช้อนตักเยลลี่ถูกชี้มาที่หน้าของมาร์ค จนร่างสูงต้องเอียงคอไปด้านหลังเพื่อหลบหลีกช้อนสีใสที่แทบจะทิ่มตาเขาอยู่แล้ว

 

          เป็นลูกพี่ลูกน้อง ถามทำไมอ่ะ?” ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจ

 

          ก็เปล่าหรอก แต่ก็ดีแล้วแหละที่ไม่ใช่แฟน เพราะสเป๊กพี่จินยองคงไม่ใช่คุณมาร์คแน่ๆมือป้อมตักเยลลี่เข้าปากอย่างไม่สนใจแม้แต่ตอนพูดก็ยังไม่มองใบหน้าของร่างสูงข้างๆเลยสักนิด เด็กน้อยที่ห่วงกินแต่ก็ยังทำตัวเป็นก้างขวางคอเวลาที่ผู้ใหญ่เขาคุยกันอีก

 

          หึ แล้วสเป๊กจินยองเป็นแบบไหนล่ะ?” มาร์คต้วนกระตุกยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดแปลกประหลาดของแบมแบม ดูก็รู้ว่าเด็กแสบคนนี้หวงจินยองอย่างกับอะไรดี

 

          ก็แบบพี่แจบอมไง นั่นแหละใช่เลยร่างเล็กละสายตาจากถ้วยเยลลี่ทันทีก่อนจะใช้ช้อนชี้มาทางหน้าของมาร์คดังเดิมด้วยสายตาที่ใสซื่อ แต่หารู้ไม่ว่าสายตาของมาร์คในตอนนี้มันเจ้าเล่ห์เพียงใด

 

          แล้วแบบฉันนี่สเป๊กใครล่ะ?” ร่างสูงขยับตัวเข้าใกล้แบมแบมเล็กน้อยโดยที่ร่างเล็กข้างๆนั้นไม่ได้สังเกตุพฤติกรรมแปลกๆของหนุ่มแอลเอคนนี้สักเท่าไหร่

 

          อืม...ก็ไม่รู้สิ อาจจะเป็นผู้หญิงทั่วไปมั้ง

 

          แล้ว...ไม่ใช่สเป๊กนายเหรอ?”

 

 

 




          เคว้ง...!!!!!

 

 

 

 

          ทว่า เหมือนกับเวลาที่มันหยุดหมุนและนิ่งอยู่กับที่ดังเดิมเมื่อได้ยินคำพูดของมาร์คต้วน ทั้งช้อนและถ้วยเยลลี่ของแบมแบมล่วงหลุดมือลงไปกระจายอยู่ที่พื้นอย่างไม่ใยดี รอยยิ้มมุมปากที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์ของมาร์คเผยขึ้นทันทีที่เห็นเด็กแสบสตั้นไปกับคำพูดของเขา แบมแบมหันใบหน้าจ้องตาเขม่งเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อของผู้ชายข้างๆซะจนได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้มาร์ครู้สึกสะทกสะท้านอะไรกับเด็กน้อยอย่างแบมแบม

 

 

          ตะ...ตลก!!!”

 

          เอ้า!! ทำไมต้องมือไม้อ่อนด้วยอ่ะ ฮ่าๆๆ

 

          ผะ..ผมไม่ชอบคนแก่เว๊ย!!!”

 


          ร่างเล็กลุกขึ้นจากโซฟาทันทีก่อนจะสะบัดตัวเดินหนีออกไปจากบริเวณแห่งนั้น เสียงหัวเราะของมาร์คผุดขึ้นทันควันด้วยความสะใจที่ได้แกล้งเด็กแก้มย้วยนั่นสำเร็จ เขาเองก็พอจะรู้ว่าแบมแบมกำลังแกล้งเขาด้วยการเดินมาขัดจังหวะการสนทนาระหว่างปาร์คจินยอง สำหรับมาร์คแล้ว แบมแบมก็แค่เด็กน้อยที่ทำตัวหวงก้างแทนอิมแจบอมก็เท่านั้น

 

          ในขณะที่ร่างเล็กน้อยสะบัดออกไปด้วยความหงุดหงิดและหัวเสียนั้นปาร์คจินยองก็เดินเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำอย่างงงๆ ร่างบางเดินสวนกับแบมแบมที่ขมวดคิ้วเป็นโบว์เดินกระแทกเท้าขึ้นบันไดไปท่ามกลางสายตาของจินยองและมาร์คที่เอาแต่หัวเราะและยกยิ้มสะใจอยู่คนเดียว

 

 

          อ้าว แบมเป็นอะไรอ่ะ? พี่มาร์คแกล้งอะไรน้อง?”  มือบางวางแก้วน้ำลงตรงด้านหน้าของมาร์คก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งดังเดิม พร้อมกลับก้มเก็บถ้วยเยลลี่และช้อนที่ล่วงกระจายอยู่ตรงหน้า

 

          ก็เปล่าซะหน่อย..หึหึ

 

          บอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าอย่ามาแกล้งน้องแบม!”

 

          ไม่ได้แกล้งหรอกน่า ว่าแต่เราเถอะ ไปเก็บของ!” น้ำเสียงเรียบนิ่งของร่างสูงกลับทำให้จินยองไม่สบายใจเลยสักนิด

 

          เก็บของ? เก็บทำไม?”  จินยองเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองใบหน้าหล่อนั่นที่ส่งสายตาจริงจังมาให้เขาแทน

 

 

 

 

 

          กลับแอลเอ..

 

 

 

 

 



 

(TALK)

 

__แบมแบมนี่ฟีลไรท์เลย กรี๊ดดดดด

เขินโว๊ยยยย ฮือออออ รุนแรงมากค่ะ

 

ปล.อ่าน เม้นต์ แท็ก สเต็ปเดิม

เห็นมาอ่านกันแต่ไม่สาดหัวใจให้กันเลย...

อุตส่าห์มาฮือออ สอบวันจันทร์นี้แล้วนะ

ไม่ให้กำลังใจกันหน่อยหรือ? ........

อิไรท์เป็นไร 55555555555555 

จะจบแล้วเย้ๆ!! จะได้ปล่อยฟิคเรื่องต่อไป


------------------

ฝากฟิค Bran Castle ด้วยน้า

แวะไปอ่านเลยยย เลิ้บบบๆ

คุณหมออิม คุณหมอปาร์ครออยู่

 

hashtag : บรานบน

 

 

 

 

 

รีเวนจ์บีเนียร์

hashtag : รวบน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

365 ความคิดเห็น

  1. #344 Q&Paradise (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:05
    พี่มาร์คคค อย่าเอาน้องไปปป
    #344
    0
  2. #321 Jammyjamjamm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 16:08
    ขำแบมแบมอ่ะ555555555555555555
    #321
    0
  3. #307 Harukim (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 18:17
    พี่มาร์คคคมาพาน้องกลับทำไมอยู่นี่จรบแบมแบมเลยย
    #307
    0
  4. #285 Tunpp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 18:44
    พี่มาร์คคค!!~~ อย่าพรากผัวพรากเมียสิคะะ เดี๋ยวไม่มีคู่นาา 555555555555555
    #285
    0
  5. #277 Saniya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 02:04
    ง่ะ ไม่เอาพี่มาร์คคคค อย่าพาน้องกลับแอลเอ ดุชะมัดเลย แล้วไปแกล้งแบมอีกนะ พี่แจบอม คุยกะอะไรบ้างนะ
    #277
    0
  6. #270 ปัญจรัตน์ เจริญสุข (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 12:49
    แบมมม555555 พี่มาร์คบุกอีกๆ
    #270
    0
  7. #249 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:27
    โอ้ยยยยแบมเป็นแม่ยกบีเนียร์555555555555555
    #249
    0
  8. #248 Jannie18 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 12:15
    พ่อจินยองมาหาแจบอมแล้วเค้าคุยไรกันนนน
    #248
    0
  9. #247 ibezem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:25
    ทำไมให้กลับเเอลเอ ไม่เอาาาา จินยองต้องอยู่กับพี่เเจบอมซี่ TT
    #247
    0
  10. #239 mornpair2544 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:24
    ทำไมกลับLAอ่าาา แล้วลุงมาทำไม5555555
    #239
    0
  11. #238 Park-Nadia (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 20:17
    ฮื่ออออ เว๊!? ไรอ้าาาา กลับแอลเอไม? ไม่เอาววววว
    #238
    0
  12. #235 Yunau (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:50
    อะไรพี่มาร์คจะมาบังคับจินยองแบบนี้ไม่ได้นะ!!!
    #235
    0
  13. #233 Black_Wigs (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 23:35
    ว่าตั้งนานไรท์หายไปไหน อ่อเปล่าค่ะ อินี่แจ้งเตือนไม่ขึ้น ชอบน้องแบมมากเลยอ่ะ งื้อออออ มีความขำและเอ็นดูในเวลาเดียวกัน แอบสงสัยค่ะ ไม่มาม่าใช่มั้ยคะไรท์ ? งื้อออออ นิก็รอตามเรื่องใหม่ของไรท์ต้อเลยค่ะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #233
    0
  14. #231 Littlenerdgirl (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:50
    คุณลุงซูฮยอกมาคุยอะไรกับแจบอมอ่า แล้วไมพี่มาร์คถึงให้จินยองกลับแอลเอนะ แจบอมรีบกลับบ้านนะ แงง
    #231
    0