ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 19 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 6 --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    10 พ.ย. 62





"นั่นคุณทำอะไรน่ะ!" มีนมีก้มหน้าลงมอง จนสบเข้ากับสายตาคมดุที่มองขึ้นมา ทำเอาหญิงสาวถึงกับผงะ ด้วยไม่คิดว่าจะเป็นเขา เป็นจังหวะเดียวกับที่ฝูงมดแดงกรูกันเดินยุ่มย่ามขึ้นมาบนท่อนแขนเล็ก หญิงสาวจึงยกมือขึ้นสะบัดด้วยอารามตกใจ ทำเอาปลายเท้าที่ยืนหมิ่นอยู่บนกิ่งไม้ลื่นไถลไม่เป็นท่า และชั่ววินาทีนั้นร่างแบบบางก็หล่นหวือลงมาจากต้นมะม่วง กระแทกกับพื้นดินด้านล่างเสียงดังตุ้บ

"โอ๊ย!" มีนมีนาอุทานลั่น ท่ามกลางเสียงหวีดร้องอย่างตกใจของกองเชียร์

"พี่มีน!"

หญิงสาวหายใจถี่รัวอย่างตื่นตระหนก ก่อนความเจ็บจากบริเวณข้อเท้าจะแล่นปลาบไปทั่ว มาพร้อมกับหยาดน้ำที่เอ่อคลอเบ้าตา

"คุณขึ้นไปทำอะไรบนนั้น" เสียงดุๆ ดังขึ้นเหนือศีรษะยามที่อีกฝ่ายก้าวเข้ามาใกล้ มีนมีนาไม่ได้ตอบ แต่ก้มหน้าหลบซ่อนน้ำตา หญิงสาวยกมือที่เต็มไปด้วยเศษกรวดหินขึ้นปัดเนื้อตัวอย่างไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ดีไปกว่านั้น เพราะทั้งเจ็บตัวและขายหน้า

"พี่มีนเป็นอย่างไรบ้างคะ เจ็บมากหรือเปล่า"

"ดื้อไม่เข้าเรื่อง!"

"พ่อขา" มีนมีนาได้ยินเสียงหนูดีเอ่ยปรามคนเป็นบิดา แต่เขาไม่ฟัง ซ้ำยังก่นเสียงคาดโทษ

"เราก็อีกคนนะหนูดี คราวนี้พ่อต้องทำโทษเสียแล้วล่ะมั้ง"

"หนู…"

"ถอยออกไปก่อน" ศิขรินทร์พูดเสียงเข้มอีกครั้งอย่างเอาจริง ลูกสาวตัวน้อยจึงยอมขยับถอยไปยืนรวมกับกลุ่มเพื่อนอีกฟากแต่โดยดี ก่อนเขาจะทรุดนั่งลงข้างร่างบางที่นั่งก้มหน้านิ่งอยู่บนพื้น ด้วยความรู้สึกอยากจะฟาดอีกฝ่ายด้วยไม้เรียวแรงๆ โทษฐานที่ดื้อไม่เข้าเรื่องเหมือนกัน

"เป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหน" ชายหนุ่มเผลอถามเสียงห้วนด้วยเพราะยังโกรธไม่หาย เพราะนาทีที่มีนมีนาหล่นตุ้บลงมา ทำเขาใจหายตามไปหมด

"ฉัน…"

"ว่าไง ถ้าคุณไม่บอก ผมก็ไม่รู้นะ" เขากดเสียงถามอีกครั้งอย่างเอาเรื่อง ก่อนมีนมีนาจะรีบละล่ำละลั่กบอกเสียงสั่นเครือ

"จะ เจ็บข้อเท้าค่ะ"

"ข้างไหน ซ้ายหรือขวา" ศิขรินทร์เอ่ยถามพร้อมกับเอื้อมมือไปจับข้อเท้าด้านขวาของร่างบางบางๆ อย่างสำรวจ ทำเอามีนมีนาอุทานลั่นด้วยความเจ็บ

"โอ๊ย!" 

"พี่มีน" หนูดีตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้ามาหาอีกครั้ง และทันทีที่เห็นใบหน้าเปรอะน้ำตาของพี่สาวคนสวย เด็กหญิงก็หน้าเบ้ ทำท่าจะร้องไห้ตาม

"เจ็บค่ะ เจ็บตรงนั้น" หญิงสาวร้องไห้ แล้วเอ่ยบอกเขาอย่างไม่เกี่ยงงอน ขณะที่ศิขรินทร์มองหน้าเด็กดื้อด้วยใจอ่อนยวบ ก่อนขยับเข้าไปจับข้อเท้าข้างขวาของหญิงสาวที่เริ่มบวมเป่ง

"ตรงนี้หรือ"

"ค่ะ" มีนมีนาพยักหน้าหงึกหงักทั้งน้ำตาอย่างเจ็บปวด เอาแต่ก้มหน้าหลบ

"ข้อเท้าน่าจะแพลงน่ะ คงต้องไปให้หมอตรวจดู"

"จะ จะเป็นอะไรมากไหมคะ" หญิงสาวเอ่ยถาม ทั้งที่ยังไม่กล้าสบสายตากับเขาตรงๆ เธอสู้สายตาคมดุของเขาไม่ไหวจริงๆ

"อย่างน้อยก็แค่ข้อเท้าแพลงน่ะ แต่ถ้าไม่ใช่ก็น่าจะหัก คุณเจ็บใช่ไหม" ศิขรินทร์สันนิษฐาน หลังประเมินอาการคร่าวๆ ขณะที่หญิงสาวพยักหน้ารับ 

"แล้วนี่ ลุกไหวหรือเปล่า" มีนมีนาไม่ได้ตอบ แต่ใช้ฝ่ามือที่มีเลือดออกซิบๆ ดันพื้น พยายามพยุงกายลุกขึ้นยืน แต่แล้วก็ต้องปล่อยตัวลงนั่งตามเดิม แล้วจึงส่ายหน้าเบาๆ เป็นคำตอบ

"งั้นหยัดตัวขึ้นหลังผมไหวหรือเปล่า"

"พ่อจะแบกพี่มีนหรือคะ" เสียงหนูดีเอ่ยถามปนสะอื้น ขณะยืนสังเกตการณ์อยู่ใกล้ๆ

"พี่มีนเจ็บขา เดินเองไม่ไหว พ่อต้องให้พี่มีนขี่หลังไป" ศิขรินทร์เอ่ยบอกลูกสาวตัวน้อยที่ยืนร้องไห้น้ำตาอาบแก้มอยู่ข้างๆ ดวงตากลมทอดมองมีนมีนาอย่างห่วงใย ทำเอาคนเป็นบิดาที่มองเห็นสายตานั้นชัดเจนหายใจสะดุด

"พี่มีนลุกไหวไหมคะ ฮึ่ก เดี๋ยวพ่อพาไปหาหมอนะ"

"ไหวจ้ะ" มีนมีนาพยักหน้ารับ พร้อมกับยกมือขึ้นปาดน้ำตาทิ้ง ยามเห็นว่าเด็กหญิงกำลังร้องไห้ตาม ก่อนร่างสูงใหญ่ของศิขรินทร์จะเบี่ยงแผ่นหลังกว้างมาให้ หญิงสาวจึงเอื้อมมือออกไปเกาะลาดไหล่แข็งแรง แล้วพยายามหยัดตัวขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ก่อนทิ้งตัวลงบนแผ่นหลังของร่างสูงที่ขยับลุกขึ้นยืนด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจ ด้วยเพราะไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อน แม้แต่อดีตคนรักอย่างทศเทพก็ตาม

"พร้อมนะคุณ"

"ค่ะ" มีนมีนาขานรับเสียงเบา ขณะที่ชายหนุ่มหันไปบอกให้กลุ่มเด็กๆ เดินนำออกไป ก่อนเขาจะเดินตามรั้งท้าย โดยมีเธอเกาะเป็นลูกลิงอยู่บนหลังอย่างเกร็งๆ ท่ามกลางความเงียบงันระหว่างกัน เพราะไม่มีใครเอ่ยพูดอะไร

 

เช้าวันนี้ศิขรินทร์มีคุยงานกับบรรดาลูกบ้าน เรื่องการก่อสร้างห้องน้ำที่ถูกยกให้เป็นเรื่องเร่งด่วนประจำหมู่บ้าน เนื่องจากบ้านทุกหลังที่ต้องการพัฒนาเป็นโฮมสเตย์ในอนาคตอันใกล้ ยามที่มะปินเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยว จำเป็นที่จะต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกให้ครบครัน ตามคอนเซ็ปต์ 'เหมือนบ้าน' ที่ทุกคนร่วมกันตั้งไว้ ก่อนจะแยกย้ายกันในช่วงสายหลังลงมติงานเรียบร้อย

ร่างสูงเดินตรงกลับบ้าน โดยหวังว่าจะเห็นลูกสาวตัวน้อยนั่งทำการบ้านหรือกำลังเล่นกับเจ้าคิตตี้อยู่ แต่กลับพบเพียงความเปล่า เขาจึงออกเดินตามหา ด้วยกลัวอีกฝ่ายจะไปเล่นซน ก่อนจะเจอกับชาวบ้านคนหนึ่งที่ชี้บอกเบาะแสว่าเห็นหนูดีกับเพื่อนจับกลุ่มเดินกันไปแถวชายป่า เขาจึงรีบเดินตามหา จนได้มาเห็นเด็กดื้ออีกคนกำลังยืนหย็องแหย็งอยู่บนต้นมะม่วง เขาจึงส่งเสียงร้องทักออกไปด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ เพราะคิดว่ามีนมีนาเป็นหัวโจกนำเด็กๆ มาเล่นเสียไกล ไม่คิดว่าเสียงของเขาจะทำให้อีกฝ่ายหล่นตุ้บลงมา ซ้ำยังร้องไห้เสียน้ำตาเปรอะแก้มอีก

"เคยปีนต้นไม้มาก่อนหรือเปล่า" ศิขรินทร์เอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบงันขณะแบกร่างบางเดินไปตามทางเดิน ที่มีคนเป็นลูกสาวคอยหันกลับมามองเป็นระยะๆ

"คุณว่าไงนะคะ" มีนมีนาที่หยุดร้องไห้แล้วทวนถามอีกครั้ง ด้วยเพราะลมที่พัดแรง ทำให้เธอได้ยินเสียงเขาไม่ชิด

"ผมถาม ว่าคุณเคยปีนต้นไม้มาก่อนหรือเปล่า ทำไมถึงกล้าปีนขึ้นไปบนนั้น"

"ฉัน...เคยปีนเมื่อตอนเด็กๆ ค่ะ"

"เคยปีนตอนเด็ก ก็เลยคิดว่าตอนนี้ก็ยังปีนได้อยู่สินะ" เขาเอ่ยถามเสียงติดหยัน ทำเอาคนฟังหน้าร้อนวูบ ทั้งโกรธทั้งอายที่ถูกเขาตำหนิ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเงียบฟัง ขืนเธอพูดยอกย้อนออกไป จนทำให้เขาโมโหขึ้นมา ดีไม่ดีศิขรินทร์อาจทุ่มเธอทิ้งไว้กลางทางก็ได้

"พะกอปีนต้นไม้เก่งกว่าคุณ หนูดีไม่ได้บอกหรือไง"

"บอกค่ะ แต่ฉันไม่เชื่อ" หญิงสาวยอมรับเสียงอ่อน ด้วยไม่คิดว่าเด็กชายร่างเล็กที่ดูผอมแห้งแรงน้อยจะสามารถปีนต้นไม้สูงได้เก่งกาจจริงๆ

"คุณก็เลยอาสาปีนเอง ทั้งที่ไม่เคยปีนต้นไม้มาหลายสิบปีเองซะเลย"

"ฉันแค่เป็นห่วงเด็กๆ" มีนมีนาขึงตาพูดใส่ต้นคอคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ ทำไมเขาถึงชอบพูดประชดประชันเธอนัก

"งั้นตอนนี้คุณก็ต้องห่วงตัวเองก่อน เพราะไม่รู้ว่าข้อเท้าจะหักหรือเปล่า"

"ถึงกับหักเลยหรือคะ"

"ก็คุณเจ็บนี่ แต่ก็อาจจะหักหรือไม่หักก็ได้ ต้องรอหมอตรวจ แต่ถ้าคุณรู้สึกเจ็บ ก็อาจเสี่ยงที่จะหักมากกว่า" ศิขรินทร์อธิบายเสียงเรียบเรื่อย ก่อนมีนมีนาจะลองขยับขาและข้อเท้าไปมาเบาๆ เพื่อทดสอบความเจ็บ ทำเอาชายหนุ่มถึงกับกระตุกยิ้มขัน ก่อนก่นเสียงว่า

"อยู่เฉยๆสิคุณ" เขาบอกพร้อมกับออกแรงกระชับร่างบางเข้าแนบชิดแผ่นหลังอีกนิด ทำเอามีนมีนาที่ไม่ทันระวังตัวอุทานอย่างตกใจ

"อุ้ย"

"ดื้อจริง" เขาบอกแบบนั้น ก่อนเดินดุ่มไปเรื่อยๆ โดยหารู้ไม่ว่ามีสายตากลมโตออกแนวขุ่นขวางมองด้านหลังของเขาอย่างเข่นเขี้ยวไปตลอดเส้นทาง

ผู้ชายที่เป็นพ่อคนแล้ว ดุแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่านะ!

-----------------------------------

มาแล้วจ้าาา อัพแล้วจ้าาา

พาพระเอกค่าตัวแพงมาพบพี่น้องแล้วค่ะ 555

อย่าลืมคอมเมนต์ โหวตส่งกำลังใจให้กันด้วยนะค้าาา

พรุ่งนี้จะได้มาตรงเวลาาา ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #189 dekbanna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 05:59

    พี่ดุนะ หนูมีนจะไหวป่าว 555

    #189
    1
    • #189-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:50
      5555 มาลุ้นกันค่าาา ว่าไหวไหมมม
      #189-1
  2. #188 Jakkaran55 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 00:15
    นึกว่าจะมีซีนพระเอกขี้ม้าขาวมาช่วยมีน ที่ไหนได้มีแต่ยักษ์มาทำให้มีนตกใจหล่นตุ๊บลงมานุกว่าจะมารับทันไรงี้...... เปลี่ยนพระเอกได้มั้ยดุเกิน
    #188
    1
    • #188-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:50
      5555 แต่พระเอกลานีนละมุนน้าาาา
      #188-1
  3. #187 แอน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:12

    พ่อคามดุจัง เอะอะก็ดุ พี่มีนกลัวหมดแล้ว

    #187
    1
    • #187-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:51
      ดุนิดหน่อยเองงงงง
      #187-1
  4. #186 sawutdipab (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    สงสารพี่มีนจัง
    #186
    1
    • #186-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:51
      มาเอาใจช่วยพี่มีนกันค่าาา
      #186-1
  5. #185 Apsara (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:45

    Wow wow ช่างใจดีจริง อุตส่าห์แบกกลับด้วย ไม่ต้องเดิน

    #185
    1
    • #185-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:51
      งุ้ยยย นานๆ ทีจะมีซีนโรแมนติกค่ะ 555
      #185-1
  6. #184 p_prapaipan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:37
    แหม...คิดว่าพระเอกจะรับนางเอกทันซะอีก ผิดแผนไปหน่อย อิอิ
    #184
    1
    • #184-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:51
      5555 หลุ้นตุ้บกันลงมาเลยทีเดียววว
      #184-1
  7. #183 Nampony (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:25
    ค่าตัวแพงแล้วยังทำเป็นเข้มอีกนะ????????
    #183
    1
    • #183-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:52
      วันนี้ก็เอาพระเอกมาเสิร์ฟนะคะ
      #183-1
  8. #182 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:21
    ตกต้นไม้จนได้นะพี่มีน

    เพราะ พ่อ เลยนะนั่น
    #182
    1
    • #182-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:52
      นั่นสิคะ มีแต่คนว่าคุณคามดุ
      #182-1
  9. #181 AijaSolothurn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:18
    มาอัพต่อไวๆนะ
    #181
    1
    • #181-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:52
      ได้ค่าาา วันนี้ก็อัพนะค้าาา
      #181-1
  10. #180 Oipaka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:17
    มาต่ออีกนะคะ
    #180
    1
    • #180-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:52
      มารอติกตามกันจ้าาาา
      #180-1
  11. #179 AOMMY2018 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:13
    อัพต่ออีกตอนได้ไหมเจ้าค่ะ🙏🙏🙏
    #179
    1
    • #179-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:53
      มาให้วันนี้นะ ออเจ้าคงมิว่ากระไรใช่ไหมมม อิอิ
      #179-1
  12. #178 wayray (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:12

    นอกจากจะสงสารพี่มีนแล้ว ยังสงสารหนูดีด้วย ไม่เจ็บอะไรกับเขาแต่ก้ร้องให้เป็นเพื่อนพี่มีนไปอีก 555555 ส่วนพ่อคามก้ดุ๊ดุ สงสัยตอนเด็กกินน้ำตาลเยอะไป
    #178
    1
    • #178-1 Mablelanine(จากตอนที่ 19)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 20:53
      5555 เก็กนิดหน่อยเองค่าาา
      #178-1