ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 3 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 1 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    5 ธ.ค. 60

              




               

              แต่ผมเป็นผู้ชายพอ และพร้อมจะรับผิดชอบการกระทำของตัวเองที่เกิดจากคุณ ธิติดึงดัน เขาจะไม่ยอมเดินตามเส้นทางที่ลลิสาเลือกแน่ ในเมื่อการตัดสินใจครั้งนี้ เขาวางเดิมพันไว้สูงมาก แบบที่ไม่เคยให้ใครมาก่อน ดังนั้นอย่าหวังว่าเขาจะยอมรามือกับการกระทำครั้งนี้ง่ายๆ เขาจะคว้าลูกไก่ที่เคยอยู่ในกำมือกลับคืนมา

                “ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ทั้งนั้น ลลิสาเอ่ยเสียงเข้มขึ้น ก่อนก้าวลงจากเตียงนอน โดยใช้ผ้าห่มนวมที่กระชับอยู่พันกายเปลือยเปล่าไว้ลวกๆ แล้วก็หน้าร้อนผ่าวเมื่อเห็นรอยจ้ำแดงกระจายอยู่ทั่วเนินอกขาวผ่องของตัวเอง ขณะที่ธิติขบกรามแน่นกับคำปฏิเสธทันควันอย่างไม่ลังเลนั่น แล้วก็พลันนึกถึงสาเหตุ จนต้องแค่นเสียงถามออกมาอย่างไม่พอใจ

                “ดึงดันปฏิเสธผมขนาดนี้ เพราะกลัวว่าใครจะไม่พอใจหรือไง”

                “คะ?”

                “ไอ้ไฮโซหน้าจืดที่ควงกันไปกินข้าวบ่อยๆ หรือว่าไอ้เจ้าของโรงแรมหน้าหยกนั่นกันละ กลัวมันจะรู้เหรอว่าคุณเป็นของผมแล้วน่ะ” ลลิสากระพริบตาปริบอย่างแปลกใจที่ธิติรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอ ทั้งที่เขาเพิ่งจะกลับมาอยู่เมืองไทยได้ไม่เท่าไหร่ แถมน้ำเสียงที่ใช้พูดยังออกแนวกระแหนะกระแหนไม่พอใจชัดเจน ซึ่งหากเป็นลลิสาคนเก่าคงดีใจจนเนื้อเต้นที่เขาพูดเหมือนหึงหวงเธอแบบนี้ แต่ไม่ใช่กับลลิสาคนใหม่แน่นอน ดังนั้นคำพูดคล้ายยอมรับที่ออกจากปากเธอประโยคต่อมาถึงกับทำให้ธิติชักสีหน้า

                ฉันไม่อยากทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ

                “ถ้างั้นก็ขอโทษเถอะ ผมเป็นสุภาพบุรุษมากพอที่ไม่จะทิ้งขว้างการกระทำของตัวเอง

                “หมายความว่ายังไง ลลิสาร้องถามเสียงเบา เมื่อธิติดูเหมือนจะไม่ฟังความต้องการของเธอเลย

                “ผมจะรับผิดชอบคุณ

                “ไม่ต้อง!ลลิสาปฏิเสธทันทีอย่างไร้เยื่อใย เธอไม่อยากให้เขาต้องมารับผิดชอบเธอเพราะความผิดพลาดที่เกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเธอไม่อยากเข้าใกล้เขาเกินความจำเป็น เพราะรู้ดีว่ากำแพงที่เพียรสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีที่เลิกรากันไม่แข็งแรงนัก แค่เจอกันตอนทำงานก็น่าจะเพียงพอแล้ว

                “ขอร้องเถอะ ให้เรื่องทุกอย่างมันจบแค่ในห้องนี้ดีกว่า ฉันไม่อยากให้เราต้องมาข้องเกี่ยวกันเพราะความผิดพลาดที่เกิดขึ้น อย่าเอาอนาคตของคุณมาทิ้งที่ฉันเพราะความไม่ตั้งใจเลย อีกอย่างฉันเองก็จำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง ดังนั้นอย่าเก็บมันมาใส่ใจเลยนะคะ”

                ธิติมองหน้าคนพูดด้วยแววตาคมปลาบฉายแววไม่พอใจ ก่อนดึงดันเอ่ยแย้ง

                “แต่ผมเป็นคนแรกของคุณ”

                “ถ้าคุณต้องรับผิดชอบฉันเพราะคำว่าคนแรก ป่านนี้คุณคงมีผู้หญิงในสต็อกเป็นโหลแล้วมั้ง” ลลิสาอดแขวะกับเหตุผลแสนน้ำเน่าของธิติอย่างเสียไม่ได้ ด้วยเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นคนแรกของเธอแค่คนเดียว ทำเอาหนุ่มเจ้าสำราญสะอึก

                “คุณช่วยลืมมันไปได้ไหม”

                “พูดง่ายดีนี่” ธิติเอ่ยเสียงหยันกับคำร้องขอทื่อๆ ชักจะโมโหกับท่าทีไม่อินังขังขอบของลลิสา

                “ถือว่าฉันขอร้องเถอะนะ”

                “ความคิดคุณนี่ง่ายกว่าผู้หญิงบางคนที่ผมเคยนอนด้วยอีกนะ ไม่ร้องไห้ ไม่เสียใจ ไม่อาลัยอาวรณ์สักอย่าง ทั้งที่คุณเสียความบริสุทธิ์ให้ผมแล้ว”

                ลลิสาเม้มปากแน่น นี่เขากำลังกล่าวหาว่าเธอ ง่าย งั้นเหรอ

                “ก็ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณนี่ เลยไม่รู้ว่าจะทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปทำไม”

                “งั้นถ้าผมต้องการอะไรจากคุณ ผมก็ต้องทำเรื่องให้มันยากงั้นสิ” ธิติถามเล่นลิ้น ก่อนก้าวลงจากเตียง ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประจันหน้ากับหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นน้อยๆ อยู่อีกฟากหนึ่งของเตียงหลังพอมองออกว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ มันจะไม่จบลงง่ายๆ อย่างที่เธออยากให้เป็น

                “กลิ่นหอมจากตัวคุณมันยากจะลืมเหลือเกิน ขอผมคิดดูก่อนว่าจะเอายังไง” เขาบอกอย่างดื้อด้าน ก่อนเดินอาดๆ ไปที่ตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ เปิดออกแล้วหยิบกางเกงผ้าทรงกระบอกและเสื้อเชิ้ตสีอ่อนออกมา

                “แค่ลืมมันไปก็จบแล้ว”

                “แต่ผมไม่อยากลืม” เขาตอบแล้ววางเสื้อผ้าสำหรับผู้หญิงลงตรงหน้าเธอ ขณะที่ลลิสาครางเรียกชื่อเขาเสียงเบาอย่างไม่เข้าใจ เพราะธิติควรผลักไสเธอไป ไม่ใช่กั๊กไว้แบบนี้

                “คุณธิติ!

                “ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวผมไปส่ง ส่วนเรื่องนั้นไว้คุยกันอีกที”

                “เราควรคุยให้จบวันนี้ และมันไม่ควรมีคำว่าอีกทีหรืออีกครั้งอะไรทั้งนั้น”

                “แต่ผมไม่มีอารมณ์จะคุย”

                ลลิสาถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอ่อนใจในความดื้อดึงอย่างไร้เหตุผลของธิติ รู้ดีว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ นั่นคือการไม่คุยอะไรต่อทั้งนั้น หญิงสาวขยับตัวนิดแล้วหันไปมองรอบห้องนอนกว้างขวางของอดีตคู่หมั้นอย่างสำรวจ

                “ที่นี่โรงแรมคุณเหรอ”

                “อืม เพนท์เฮ้าส์ของผมเอง” ธิติตอบ สายตาคมจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าใสของลลิสา “ทำไม”

                “งั้นคุณก็ต้องมีลิฟต์ส่วนตัวลงไปที่ลานจอดรถใช่ไหม”

                “นี่กลัวการเดินข้างผมขนาดนั้นเลยเหรอ” ธิติเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจนิดๆ ยามเห็นท่าทีของอีกฝ่าย แล้วก็ยิ่งอารมณ์เสียขึ้นไปอีก เมื่อลลิสายอมรับออกมาตรงๆ

                “ฉันไม่อยากให้ใครนินทา”

                “งั้นก็วางใจเถอะ ผมจะไปส่งคุณ โดยที่พนักงานในโรงแรมนี้จะไม่เห็นคุณสักคน” เขาบอกปัดด้วยน้ำเสียงห้วนสั้น จนลลิสาต้องกระพริบตาปริบๆ อย่างหวาดๆ ก่อนเอื้อมมือไปหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้แล้วเดินผ่านร่างสูงที่หยิบบุหรี่จากซองขึ้นมาคาบ ตรงเข้าห้องน้ำไปด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำกับภาพลักษณ์แบดบอยที่ได้เห็น

                ธิติดูโตขึ้นจากวันวานมากมายจริงๆ

                ร่างบางปิดประตูห้องน้ำด้วยมือที่สั่นน้อยๆ พร้อมวางเสื้อผ้าลงบนเคาน์เตอร์ ก่อนปลดผ้าห่มนวมหนานุ่มออกจากตัว แล้วก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ ยามเห็นร่างเปลือยเปล่าของตัวเองสะท้อนออกมาจากกระจกบานใหญ่ภายในห้องน้ำ เต็มไปด้วยรอยรักสีชมพูเข้มมากมาย ทั้งเนินอกอวบอิ่ม หน้าท้องแบนราบและต้นขาอ่อนใกล้จุดอ่อนไหว ที่ใกล้มากเสียจนเธอหน้าร้อนผะผ่าวยามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

                นี่เธอตกเป็นของธิติแล้วจริงๆ น่ะเหรอ!



-------------------------------------------------

รวยแค่ไหน ถึงกับมีเพนท์เฮาส์ส่วนตัววว 555

ผู้ชายเรื่องนี่รวยและร้ายกาจนะคะ อิอิ

อย่าลืมเม้น โหวตเป็นกำลังใจในการปั่นงานให้ไรท์ด้วยน้าาา

ถ้าคอมเม้นต์เยอะๆ ลานีนก็จะขยันๆ หน่อยย คึคึ

ฝากติดตามด้วยนะค้าาาา

ส่วนใครที่อยากรู้จักไปป์ในภาคเด็กหนุ่มดัดฟัน ไปเจอกันที่เล่มพี่คี พีชได้นะค้าา ^^

ฝากผลงานด้วยค่ะ 




   
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #570 ลายหมึก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 18:46
    พ่อคุณจัดฉากแน่ๆ
    #570
    0
  2. #558 1628fon1628 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 21:34
    แอบฟินก่อนน่ะอิอิ
    #558
    0
  3. #448 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 18:02

    ท่าทางจะปฏิเสธยากแล้วล่ะ พี่ไปป์เค้าอยากรับผิดชอบซะขนาดนี้

    #448
    0
  4. #217 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 06:19
    อืม ไปป์ จะไม่ปล่อยเด็ดขาด อิอิ
    #217
    0
  5. #137 ooiidd4 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 07:43
    นางเอกจะใจอ่อนมั๊ยน๊า?
    #137
    0
  6. #108 maliriri (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:56
    รักไปป์ เชียร์ไปป์ ชอบความแบดของฮี 555555
    #108
    0
  7. #81 somluck (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 07:49
    โดขึ้นมากเลยนายไปป์
    #81
    0
  8. #80 SweetozzAui (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 12:46
    ชอบไปป์แบบนี้จริงๆ 555
    #80
    0
  9. #79 Namnine_Bebe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 04:50
    ไปป์เปลี่ยนไปมากๆเลยยยยย ปล.สมน้ำหน้าาาาาาาาา
    #79
    0
  10. #78 MyMod09 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 00:48
    ดาร์กมากคุณไปป์
    #78
    0
  11. #77 tunchhh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 22:14
    โอ้โห้ นี่ไปป์จริงๆ หรอเนี่ยย
    #77
    0
  12. #75 พิมพิม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:56
    ไปป์ แบดบอยมากกก ต่างจากเรื่องเลห์ร้อยใจเลยอ่ะ
    #75
    0
  13. #74 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:27
    โว๊ะ!! ผู้ชายสายดาร์ก ชอบอ่ะ ต้องแซบแน่เลย
    #74
    0
  14. #73 pim_pom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:52
    ชอบ แบดบอย
    #73
    0
  15. #72 mattyzora (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:37
    อีไปป์ ใจร้ายยยย
    #72
    0
  16. #70 กิ่ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:27
    รอเสี่ยด้วย รอๆๆๆ เรื่องนี้ก็ชอบ รอสอยหนังสือแล้ว
    #70
    0
  17. #69 Marnyaying (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:26
    ชอบพระเอกแนวนี้มากๆเลย มาต่อไวๆนะค่ะ
    #69
    0
  18. #68 tan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:57
    รออ่าาา
    #68
    0
  19. #67 พิรุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:06
    โอ้ยยย ไปป์ข๋า
    #67
    0
  20. #66 tonpalm2255 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 09:47
    ไปป์ร้ายกาจจริงๆ
    #ชอบบบบบบบบบบ
    #66
    0