ใจแค้น แสนรัก [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 2 : ใจแค้น แสนรัก : ตอนที่ 1 --- 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    5 ธ.ค. 60


ตอนที่ 1






            แสงแดดอุ่นๆ ของเช้าวันใหม่ส่องลอดช่องว่างของบานผ้าม่านผืนใหญ่เข้ามาภายในห้องนอนกว้างบนเพนส์เฮาส์หรูหราซึ่งตั้งอยู่บนยอดตึกสูงชั้นที่สี่สิบห้าของโรงแรมเดอะแกรนด์วรรักษ์กลืนกินความมืดมิดยามรุ่งสางให้เลือนหาย เผยให้เห็นภาพของสองหนุ่มสาวที่กำลังนอนตระกองกอดกันอยู่บนเตียงนอนสปริงหลังใหญ่ ความเย็นจัดจากเครื่องปรับอากาศราคาแพงโลมไล้ผิวกายเปลือยเปล่าบริเวณหัวไหล่ขาวเนียนที่โผล่พ้นผ้าห่มนวมผืนใหญ่ ส่งผลให้ร่างแบบบางเบียดกระแซะเข้าหาเรือนร่างกำยำแข็งแกร่งของคนข้างตัวอย่างต้องการความอบอุ่น ขณะที่ใบหน้าโล้นเปลือยปราศจากเครื่องสำอางแย้มยิ้มน้อยๆ เหมือนกำลังตกอยู่ในภวังค์ความฝันอันแสนสุข

            ...อุ่นจัง...

            ในความฝัน ลลิสานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงนอนสีหวาน สองแขนเล็กโอบกอดตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลตัวใหญ่เอาไว้อย่างหวงแหน แล้วเกลือกกลั้วใบหน้าเข้ากับขนนุ่มนิ่มอย่างแสนรักพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมสะอาดเข้าปอดอย่างชื่นอกชื่นใจ แต่แล้วจู่ๆ แขนสั้นๆ ของเจ้าหมีตัวใหญ่ก็งอกยาว แล้วโอบกอดตอบเธอเอาไว้ทั้งตัวเพื่อให้ความอบอุ่น ทำเอาคนถูกกอดหัวเราะคิกคักชอบใจ ก่อนสติอันน้อยนิดจะทำให้เธอหยุดชะงักกึก เธอไม่ชอบตุ๊กตาหมีนี่ ออกไปนะ!

            ลลิสาลืมตาโพล่งขึ้นอย่างตกใจยามนึกถึงสาเหตุของการไม่ปลื้มตุ๊กตาหมีเหมือนผู้หญิงคนอื่น แล้วก็ต้องหยีตาปี๋สู้แสงแดดจ้าที่ส่องลอดเข้ามา หญิงสาวจึงหลับตาลงแล้วค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้งอย่างช้าๆ และสิ่งแรกที่เห็นคือเพดานห้องสีขาวสะอาดสะอ้านแปลกตา ก่อนคำถามแรกจะผุดเข้ามาในสมองทันทีพร้อมกับความรู้สึกปวดหัวจี๊ด เมื่อความทรงจำเลือนลางแจ้งเตือน ว่าสถานที่สุดท้ายของเธอเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาคือผับหรูแห่งหนึ่งย่านสถานบันเทิงชื่อดัง        แล้วที่นี่...ที่ไหนกัน!

            ลลิสาขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัยพร้อมกับภาพเหตุการณ์มากมายประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งข้อคำถามกับตัวเอง เสียงทุ้มห้าวก็ดังขึ้นข้างขมับพร้อมกับท่อนแขนใหญ่ที่วางพาดอยู่บนหน้าท้องแบนราบเลื่อนเข้าโอบกระชับรอบเอวแบบบาง แล้วดึงเข้าหาลำตัวร้อนผ่าวด้วยท่าทีสนิทสนมชิดเชื้อ

            “ตื่นแล้วเหรอ

            หญิงสาวแทบช็อก เกร็งตัวจนแข็งทื่อ รู้สึกเหมือนลมหายใจขาดห้วง คล้ายจะหยุดหายใจอย่างไรอย่างนั้น เมื่อได้ยินคำทักทายหวานหูดังจากคนข้างกายที่กำลังลูบปลายนิ้วอุ่นร้อนไปบนสีข้างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มนวมของเธอไปมา ตอกย้ำให้ลลิสารู้ว่าไม่ได้ฝันไป และเธอกำลังนอนอยู่บนเตียงกับผู้ชายที่ไหนไม่รู้!

            “อรุณสวัสดิ์ครับคนสวยเสียงห้าวกระซิบทักทายซ้ำ พร้อมกับกดปลายจมูกโด่งเป็นสันลงบนกลุ่มผมนุ่มของเธอด้วยกิริยาอ่อนโยน ดึงความสนใจจากลลิสาให้หันขวับไปมอง ก่อนที่ดวงตากลมโตสีอัลมอนด์จะเบิกกว้างอย่างตกใจ ยามเห็นใบหน้าของชายหนุ่มข้างกายเต็มตา

            “คุณ!” เสียงอุทานอย่างตกใจของลลิสามีความดังเพียงเสียงกระซิบ ขณะมองสบสายตาคม ฉายแวววาววับของคนเคยคุ้นที่ยกมือขึ้นเท้าศีรษะและก้มมองลงมาในระยะประชิดด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ

            “ฉะ ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงหญิงสาวหันมองบรรยากาศรอบตัวเลิ่กลั่ก แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตระหนก ก่อนผุดลุกขึ้นนั่ง กระถดกายหนีด้วยความตกใจสุดขีด โดยไม่ลืมที่จะยึดผ้าห่มนวมสีขาวสะอาดไว้กับตัวด้วยเพราะมีลางสังหรณ์แปลกๆ และทันทีที่ลลิสาแง้มผ้าห่มออกเพื่อแอบดูเนื้อตัวของตัวเอง ใบหน้าขาวใสก็ซีดเผือด เธอไม่มีเสื้อผ้าติดกายแม้สักชิ้น มีเพียงรอยจ้ำแดงสีเข้มบ้าง อ่อนบ้างเต็มตัวไปหมด ซึ่งเธอไม่ได้อ่อนเดียงสาขนาดที่จะไม่รู้ว่ารอยพวกนั้นคืออะไร

            “คุณถามแบบนี้เหมือนจำเรื่องราวระหว่างเราไม่ได้เลยนะ ธิติที่ชันแขนขึ้นเท้า เงยหน้ามองหญิงสาวที่กระถดตัวหนีไปนั่งอีกฟากของเตียงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

            “คุณทำเหมือนไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง”

            “ฉัน...ลลิสาเม้มปากแน่น กลั้นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมเข้ามาในความคิด ก่อนกระถดตัวออกห่างอีกคืบ เมื่อร่างสูงที่มีบ็อกเซอร์ตัวเดียวปกปิดกายขยับลุกขึ้นนั่ง อวดแผ่นอกกว้างและหน้าท้องที่แน่นหนั่นไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง แม้จะไม่ชัดเจนดั่งคนที่ออกกำลังกายเป็นนิจ แต่ก็ทำให้ลลิสาหน้าร้อนผะผ่าวได้ยามเผลอมองร่างกายกึ่งเปลือยของเขา เพราะธิติคนตรงหน้าเธอตอนนี้ ดูโตขึ้นจากรุ่นน้องหนุ่มที่เธอปักใจรักมาตลอดเมื่อหลายปีที่แล้วมากนัก

            “อึกอักแบบนี้ ตกลงว่าคุณจำความรู้สึกทะนุถนอมจากผมไม่ได้จริงๆ สินะ

            “ทะนุถนอม?”

            “ก็ตอนที่เราเป็นของกันและกันไงธิติตอบออกมาหน้าตาเฉยเหมือนเป็นเรื่องปกติทั่วไป แล้วก็ลอบยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของคู่สนทนาซีดเผือดคล้ายจะช็อกอย่าบอกนะว่าคุณจำไม่ได้เลยว่าผมอ่อนโยนกับคุณแค่ไหน ทั้งที่ผมอดทนอดกลั้นเสียขนาดนั้น

            “ไม่...ลลิสายกมือขึ้นกุมขมับ เมื่ออาการปวดหัวจี๊ดแล่นขึ้นมาอีกระลอกฉะ...ฉันว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาด

            ธิติเหลือบมองใบหน้าสวยใสของอดีตคู่หมั้น ก่อนตอบด้วยคำพูดที่ไม่ต่างอะไรจากมีด

            “ถ้าจะมีอะไรผิดพลาดก็ต้องเป็นคุณนั่นแหละ เพราะเมื่อคืนผมไม่ได้ป้องกัน

            “คุณว่าไงนะ!

            “ก็คุณรุกผมก่อน ผมเลยเตรียมตัวไม่ทันสักอย่าง ซึ่งผมไม่ใช่เพลย์บอยที่ต้องพกคอนดอมติดตัวเสียด้วยสิ

            “ฉันเนี่ยนะ รุกคุณก่อน!หญิงสาวร้องถามอย่างแปลกใจ รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดทั้งหน้าด้วยความรู้สึกมากมายที่หลั่งไหลเข้ามาดั่งพายุ เพราะท่าทีของธิติบ่งบอกว่าเธอเป็นฝ่ายกระทำเขาก่อน แต่...เธอที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ เนี่ยนะ!

            “ใช่สิ คุณเป็นคนคุมเกมตลอดเลย

            “ไม่จริง...

            “ถ้าคุณไม่เชื่อก็ลองนึกดูดีๆ สิครับ ว่าใครเป็นคนจู่โจมใครกันแน่ธิติเว้นวรรคนิด ขณะที่สายตาจ้องมองใบหน้าไร้สีของลลิสาที่จมอยู่กับความคิดมากมายอย่างเป็นต่อ แม้ภาพลักษณ์ภายนอกของหญิงสาวจะดูเหมือนนางแมวป่าแสนร้ายกาจ แต่ธิติรู้ว่าภายในของลลิสาเป็นแค่ลูกกวางตัวน้อยๆ เท่านั้น

            “คุณเป็นคนปลดกระดุมเสื้อผมด้วยตัวเอง จำได้ไหมชายหนุ่มพูดกระตุ้นซ้ำ ทำเอาลลิสาสะดุ้งเฮือก เมื่อภาพในหน้าคมสันที่นอนจมกับเตียงโดยมีมือเล็กของเธอวางแนบอยู่บนแผ่นอกกว้างเอาไว้วาบเข้ามาในสมองส่วนความทรงจำเลือนลางพร้อมกับคำพูดร้องห้ามที่ทำให้หญิงสาวคิดหนัก

            ลลิส นี่มันไม่ถูกต้องนะครับ

            นี่เธอ...รุกเขาก่อนจริงๆ ใช่ไหม

            “ผมพยายามห้ามแล้ว แต่คุณก็ไม่ยอม

            “แต่...แต่ฉันจำอะไรไม่ได้เลยนะ

            “ก็เมื่อคืนคุณเมามาก ผมถึงได้เสียใจอยู่นี่ไงครับที่คุณจำเรื่องของเราไม่ได้เลยธิติตีหน้าเศร้าได้อย่างสมบทบาท ขณะที่ลลิสายกมือขึ้นกุมศีรษะที่เกิดอาการปวดจี๊ด ด้วยเพราะไม่ยอมรับในสิ่งที่เขากล่าวอ้าง แต่กระนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย หญิงสาวจำได้เพียงแค่ตอนที่เจอเพื่อนสาวคนหนึ่งในผับ จึงตัดสินใจนั่งดื่มด้วยกัน ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะขอตัวกลับไปก่อน ตอนที่เธอเริ่มกรึ่มๆ ได้ที่ ลลิสาจำได้ว่าหลังจากนั้นเธอนั่งดื่มอยู่เพียงลำพัง ก่อนที่ผู้ชายคนหนึ่งจะก้าวเข้ามาชวนให้เธอดื่มและออกไปเต้นด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย

            “คุณ...ไปเจอฉันที่ไหน

            “ลานจอดรถที่ผับ ผมเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังจะลากคุณขึ้นรถจึงเข้าไปช่วย แล้วคุณก็กอดรัดผมไว้ไม่ยอมปล่อยธิติโกหกหน้าตาย แล้วก็นึกนับถือความกะล่อนของตัวเองที่สร้างเรื่องขึ้นมาเป็นตุเป็นตะได้อย่างแนบเนียน แต่มันก็ยังไม่สามารถทำให้ลลิสาเชื่อได้อย่างสนิทใจนักหรอก เห็นได้จากท่าทีลังเลนั่น

            “ที่จริง…” หญิงสาวกัดริมฝีปากอิ่มของตัวเองด้วยท่าทีครุ่นคิด ขณะที่ดวงตาไหวระริกอย่างพยายามนึกถึงเรื่องราวเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา โดยที่ไม่รู้เลยว่าอาการเผลอไผลของตัวเอง ทำคนมองใจกระตุก ...น่าฟัดชะมัด

            “ที่จริง ฉันไม่ค่อยคออ่อน แต่ทำไมเมื่อคืนถึงเมาได้ก็ไม่รู้หญิงสาวพึมพำบอก อย่างไม่อยากจะยอมรับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนัก ขณะที่ธิติทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้และไม่เอ่ยซักถามถึงสาเหตุเพราะไม่อยากฟื้นฝอยหาตะเข็บให้เข้าเนื้อตัวเอง เขาจะไม่พูดหรือถามอะไรที่จะเป็นการชี้โพรงให้กระรอกตัวน้อยจำเรื่องราวทุกอย่างได้แม้แต่นิด ผู้ล่าอย่างเขาจะทำแค่ยัดเยียดความคิดให้อีกฝ่ายเท่านั้น

            “แล้วเราจะทำยังไงกันดี

            “คะ?” ลลิสาช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างตกใจ มือเล็กที่กำผ้าห่มแน่นสั่นระริก ยามอดีตคนเคยคุ้นหยิบยื่นการตัดสินใจมาให้ ขณะที่ความคิดมากมายวิ่งวนอยู่ในหัว ทั้งร่ำร้องให้เขารับผิดชอบดั่งสาวน้อยแรกแย้มและปฏิเสธอย่างสิ้นเยื่อใย โดยมีเหตุการณ์เมื่อครั้งอดีตคอยย้ำเตือนว่าครั้งหนึ่ง เธอเคยวิ่งตามเขาจนดูเหมือนผู้หญิงไร้ค่าแค่ไหน และนั่นทำให้เธอตัดสินใจเลือกความคิดอย่างหลังอย่างไม่ลังเล

            “ไม่เห็นต้องทำอะไรนี่” ลลิสาตอบ “ก็ต่างคนต่างอยู่เหมือนเดิม”

            “ว่าไงนะ”

            “คุณวางใจได้ ฉันไม่เรียกร้องให้คุณมารับผิดชอบเหมือนผู้หญิงในละครหรอกค่ะ”

            “ทั้งที่คุณเป็นของผมแล้วเนี่ยนะ ธิติหันขวับไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาวาววับเอาเรื่อง อารมณ์พุ่งปรี๊ดยามได้ยินความคิดแบบโลกเสรีจ๋าจากปากของหญิงสาว เพราะไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้

            “ใช่ เราเองไม่ได้รักกัน และมันก็เป็นเพียงความผิดพลาด ให้มันเป็นแบบนี้น่าจะดีที่สุด

            “นี่คุณเป็นผู้หญิงนะ ทำไมพูดจาเหมือนเรื่องที่ผ่านมาไม่มีค่าอะไรเลยธิติโวยอย่างอดรนทนไม่ไหว เมื่อเห็นท่าทีสงบนิ่งจนเกินไปของลลิสา อย่างน้อยเธอก็ต้องร้องไห้ฟูมฟายเรียกร้องความรับผิดชอบจากเขาสิ ไม่ใช่มาเสนอทางออกที่ทำให้เขาเกือบช็อกแบบนี้

            ก็ถูกแล้วนี่ มันไม่ได้มีค่าอะไร ลลิสาปดออกไปด้วยใบหน้าเฉยชา ทั้งที่ภายในหวิวไหวไปหมดยามนึกถึงความบริสุทธิ์ที่เสียให้เขาไป อดีตคู่หมั้นที่ไม่แม้แต่จะชายตาแลเธอเลย

            “แต่ผมเป็นผู้ชายพอ และพร้อมจะรับผิดชอบการกระทำของตัวเองที่เกิดจากคุณ ธิติดึงดัน เขาจะไม่ยอมเดินตามเส้นทางที่ลลิสาเลือกแน่ ในเมื่อการตัดสินใจครั้งนี้ เขาวางเดิมพันไว้สูงมาก แบบที่ไม่เคยให้ใครมาก่อน ดังนั้นอย่าหวังว่าเขาจะยอมรามือกับการกระทำครั้งนี้ง่ายๆ เขาจะคว้าลูกไก่ที่เคยอยู่ในกำมือกลับคืนมา


--------------------------------------------------

มาอัพให้หายคิดถึงค่าาา กำลังเก็บสต็อกรัวๆๆ

อย่าลืมเม้น โหวตให้กำลังใจลานีนด้วยนะคะ เดี๋ยวจะปั่นรัวๆ 

เรื่องนี้จะไม่ดองแบบเสี่ยแน่นอน ฮือออ


ปล.ปูลู. เรื่องนี้แซ่บๆ หน่วงๆ นะคะ มาปักหมุดรอกันเถอะ ^^

สุดท้าย ฝากเพจและผลงานสีพาสเทลของลานีนด้วยจ้าาา




   
ลับ รัก สุดใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เจ้าชายในนิยายอาจจะไม่มีอยู่จริงแต่ผู้ชายในเครื่องแบบอย่าง ร้อยเอกชวนนท์  เป็นดั่งเทพบุตรขี่ม้าขาวพิมพิกา  หาใช่เจ้าหญิงผู้อ่อนหวาน แต่ซ่อนความอ่อนไหวไว้ใต้ภาพลักษณ์ของสาวมั่นเขาเองอาจไม่ใช่เจ้าชายหนุ่มในคืนเต้นรำแต่เป็นทหารหาญที่ซ่อนตัวเพื่อภารกิจลับของชาติมาโดยตลอด และกำลังอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีตัวตน เพื่อที่จะได้รักใครสักคนให้สุดใจ!          “พี่ซัน”          “ครับ” ชวนนท์ขานรับเสียงหวานชิดใบหูเล็กของพิมพิกาที่แม้จะมีที่ครอบหูกางกั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนลมหายใจของเขาเป่ารดบนผิวเนื้อของเธอเต็มๆ          “พี่ซันยืนใกล้เจ้าเกินไปแล้วนะคะ”          “เขาก็สอนยิงปืนกันแบบนี้แหละ พี่ไม่ได้แต๊ะอั๋งสักหน่อย”          “ต้องโอบไว้ทั้งตัวเลยหรือคะ” พิมพิกาถาม ทั้งที่สายตามองตรงไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ของตัวเอง          “ก็ต้องยืนแบบนี้สิ เจ้าขายังยิงปืนไม่เป็นนี่ครับ ก็ต้องติวหนักหน่อย”          “แต่พี่ซันแน่ใจนะคะว่าแค่จะสอนยิงปืนเฉยๆ”          “ทำไม” ชวนนท์หลุดยิ้มอย่างชอบใจกับคำถามของร่างแบบบางในอ้อมกอด เพราะการสอนยิงปืนของเขาดูจะพิเศษกว่าการสอนยิงปืนของครูฝึกท่านอื่นๆ ในเมื่อเขาจงใจเหยียดแขนโอบคนตัวเล็กกว่าไว้ทั้งตัว ซ้ำยังฉวยโอกาสดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางไว้เต็มปอด          “ก็...มันใกล้ไป”          “ไม่ใกล้หรอก เขาก็ยืนสอนกันแบบนี้แหละครับ”
   
ร้อยเล่ห์ใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
รักสิบปีของผู้บริหารหนุ่มและวิศวกรสาวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจังในวันที่ทั้งคู่ต่างสวมแหวนแต่งงานให้กันและเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสท่ามกลางสักขีพยานเพื่อประกาศสิทธิ์ทางนิตินัยว่าได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์หากการแต่งงานกลับไม่ใช่ปลายทาง แต่มันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนสองคนต่างหาก ดังนั้นที่เคยคิดว่าความรักอย่างเดียวก็เพียงพอ ทว่าวันนี้กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อมีบททดสอบเข้ามามากมายให้เธอและเขาได้ฟันฝ่าสองมือที่เคยจับกันแน่นจะคลายออกหรือไม่รักที่สมบูรณ์แบบจะมีอยู่จริงไหมมีเพียงสองหัวใจเท่านั้นที่ให้คำตอบได้
     
เล่ห์ร้อยใจ
ลานีน
www.mebmarket.com
เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตารักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีรินใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอรักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กันเพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกันเขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจนั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอเมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนีจากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้าแต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากันหรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

714 ความคิดเห็น

  1. #447 noodao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:52

    ยังไงเนี่ยตกลงใครอยากให้รับผิดชอบกันแน่

    #447
    0
  2. #216 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 06:16
    แหมๆ ถึงกับโวยวายเลยเหรอไปป์ ที่สาวไม่แคร์ ว่าแต่ ช่างปั้นเรื่อง นะยะ
    #216
    0
  3. #177 YulSica (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 12:33
    ไปป์จะไม่ยอม!!
    #177
    0
  4. #136 ooiidd4 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 07:39
    พระเอกเสียดายคู่หมั้นละซี้!!
    #136
    0
  5. #107 maliriri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:51
    น่ารักค่ะ อิพี่ไปป์เจ้าเล่ห์จริงๆ ><
    #107
    0
  6. #64 พิรุน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:16
    ชอบบบบบบบบ
    #64
    0
  7. #62 เสมอใจ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 19:32
    แหมๆ น้องไปป์ ออกลายล้าววววว
    #62
    0
  8. #61 Marnyaying (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 10:54
    รอติดตามค่า ชอบพระเอก เจ้าเล่ห์ ร้ายกาจมากๆ
    #61
    0
  9. #59 Cheeryblue (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 10:26
    เปิดฉากมาก็แซบจี๊ด
    #59
    0
  10. #58 Ice_npp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 08:57
    รอค่าาา
    #58
    0
  11. #57 Khamdang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 08:17
    ไปป์มาแล้ว เย้ ๆๆๆ
    #57
    0
  12. #56 พิมพิม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 08:17
    เย้ๆๆ มาแล้ว รอมาต่อนะคะ
    #56
    0
  13. #55 siriwan445518 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 07:28
    หนุ่มน้อยดัดฟันเป็นหนุ่มแล้วววว
    #55
    0
  14. #54 drn_ptk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 05:49
    ชอบๆๆๆๆๆๆมาต่อๆๆๆๆ
    #54
    0
  15. #53 Nok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 04:02
    ชอบๆๆ นางเอกต้องแบบนี้
    #53
    0
  16. #52 MyMod09 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 02:04
    คุณไปป์เป็นฝ่ายไล่บ้างงงง
    #52
    0
  17. #51 amyjjang0323 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 01:09
    อ๊าย ไปป์มาแย๊ว
    #51
    0
  18. #50 AppleSnow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 23:17
    รอค่ะ มาไวๆนะคะ ติดตามๆ
    #50
    0
  19. #49 tunchhh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 23:10
    น่าติดตามมาก. ไปป์โตขึ้นเยอะเลย นึกถึงตอนจีบพี่พีช
    #49
    0
  20. #48 tonpalm2255 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 22:31
    หู้ววววว ลุ้นๆ
    #48
    0