YOU WANNA BE MY GIRL? | ได้โปรดเป็นเจ้าสาวของผมที

ตอนที่ 16 : เสียงของใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 ต.ค. 58

HOSPITAL

          เกวลินเริ่มรู้สึกตัวก่อนจะลืมตาช้าๆและลุกขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อยเนื่องจากนอนหมดสติไปราว 3 วันเต็มๆ 

ร่างบางมองไปรอบๆห้องก่อนจะเห็นร่างของใครสักคนยืนหันหลังอยู่ เกวลินเพ่งมองบุคคลนิรนามที่กำลังก้มหน้าก้มตาจัด

ดอกไม้ใส่แจกันงามตรงหน้า ...ใช่แล้ว

"เกรซ รู้สึกตัวแล้วเหรอ?" เสียงของนภัทรดังขึ้นจากอีกทางหนึ่ง เธอคงมัวแต่สนใจร่างงามนั้นจนไม่ได้สังเกตนภัทร

ที่ยืนมองอยู่ก่อนแล้ว เกวลินขยับตัวเล็กน้อยให้เข้าที่ก่อนจะมองหน้าวิชญาณีที่กำลังเดินเข้ามาหา 

"เกรซ เป็นยังไงบ้างปวดหัวหรือเปล่า?" วิชญาณีถามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรก่อนจะยื่นแก้วน้ำให้ "ดื่มน้ำก่อนสิ"


เพล้ง!

        เกวลินปัดแก้วในมือของวิชญาณีตกกระทบพื้นอย่างแรง ก่อนเศษเล็กเศษน้อยจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ 

นภัทรตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทีของผู้เป็นน้อง 

"เกรซ!" ชายหนุ่มหันมาตำหนิน้องสาวก่อนจะช่วยวิชญาณีเก็บเศษแก้ว "เดี๋ยวฉันเก็บเอง" นภัทรใช้มือหยิบเศษกระจกอย่าง

ระมัดระวัง "พี่กันพาผู้หญิงคนนี้มาทำไมคะ!" ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงถามขึ้นด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ 

ก่อนจะมองไปยังวิชญาณีอย่างคาดโทษ 

"เกรซฟังพี่ก่อนนะ พี่แค่จะมาขอ.." 

"จะมาที่นี่เพราะอะไรฉันไม่สน แต่ถ้าจะให้ดีก็ไม่ต้องมาเลยดีกว่า"

"นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะพี่ไม่เคยสอนให้เกรซเป็นคนที่อาฆาตคน พี่แก้มเขาอุตส่าห์หยุดงานเพื่อมาดูแลเรา 

ทำไมเราถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ!"

"ก็เพราะว่ามันเป็นที่ทำให้เกรซเป็นแบบนี้ไง!" เกวลินไม่ลดละ เธอพยายามโจมตีผู้หญิงคนนี้ให้ออกจากครอบครัวเธอ

"แล้วทีเกรซหลอกให้เขาเดินตามเกรซเป็นสามสี่ชั่วโมงเนี่ย เกรซทำไปได้ไง?" 

ววตาของชายหนุ่มมองน้องสาวด้วยความผิดหวัง

"กัน! พอเถอะ" วิชญาณีจับแขนเขาไว้เชิงห้ามปราม "ค่อยๆคุยกัน ใจเย็นๆ"

ยิ่งเห็นวิชญาณีทำดีกับพี่ชายเธอมากเท่าไหร่เกวลินกลับยิ่งไม่พอใจ หญิงสาวกำมือแน่นก่อนจะตะหวาดสตรีตรงหน้า

"ออกไป!"




          Mercedes Benz คันงามจอดหยุดรอสัญญาณไฟตรงหน้า วิชญาณีนั่งนิ่งอยู่ภายในรถพร้อมกับแววตาเหม่อลอย

นภัทรหันมามองใบหน้างามด้วยความเป็นห่วง เพราะหลังออกจากโรงพบายาลมาหญิงสาวก็ไม่พูดไม่จาอีกเลย

"เธอ คิดมากเหรอ" นภัทรถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ร่างงามกลับนิ่งเงียบไม่ตอบรับอะไรทำให้ชายหนุ่มยิ่งกระวนกระวาย

"ฉันขอโทษนะ" นภัทรพูดพลางกุมมือเรียวไว้ "ฉันขอโทษแทนน้องฉันด้วย"

วิชญาณีมองแววตาคมของเขาด้วยความไม่เข้าใจ

"ฉันขอโทษที่ไม่เคยเล่าบางอย่างให้เธอฟัง...." ชายหนุ่มเว้นวรรคก่อนจะเริ่มต่อว่า "ฉันเคยคบกับผู้หญิงคนนึงมาหลายปี

ครอบครัวฉันไว้ใจเธอมากและตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันเกรซจะสนิทสนมกับเธอเป็นพิเศษ แทบจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

จนวันหนึ่งผู้หญิงคนนั้นก็ได้หนีหายไปพร้อมกับเงินและของมีค่าต่างๆ ตอนที่ฉันรู้นะ...มันเหมือนโดนมีดเล่มใหญ่เสียบอยู่

ข้างหลังตลอด ครอบครัวของฉันเกือบจะเอาตัวไม่รอด ฉันกับพ่อต้องใช้เวลานานกว่าจะสร้างรากฐานขึ้นมาใหม่ได้

และตั้งแต่นั้นมาเกรซก็ไม่เปิดใจให้ผู้หญิงคนไหนเข้ามาในครอบครัวอีกเลย เพราะกลัวว่าจะโดนหลอก" 

ใบหน้าที่เคยคมเข้มของชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยคราบน้ำตา หญิงสาวได้เพียงนั่งมองร่างนั้นโดยไม่อาจพูดคำใดๆออกมาได้

ความเป็นชายอกสามศอกได้พังทลายอยู่ตรงหน้านี้ ภาพของนภัทรที่วิชญาณีเคยเห็นกลับกลายเป็นคนละคนเธอ

รู้ดีว่าการถูกคนที่ไว้ใจหลอกนั้นมันเจ็บปวดแค่ไหน เพราะเธอเองก็ไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน.......

"กัน....ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจแล้ว" วิชญาณีกล่าวด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ ไม่มีใครรู้หรอกว่าหัวใจของชายที่นั่งอยู่ตรงนี้

มันเคยแตกสลายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน....กว่าเขาจะสร้างชีวิตขึ้นมาใหม่ได้มันผ่านอะไรมาหลายอย่างเหลือเกิน

นภัทรมองไปหน้างามก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ฉันอยากมีใครสักคนที่คอยเป็นกำลังใจให้ฉันเสมอ ฉันอยากอยู่กับคน

ที่ทำให้ฉันมีความสุขได้เหมือน.......เธอ" ชายหนุ่มพูดก่อนจะกุมมือของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

"จะเป็นไรไหม ถ้าฉันอยากจะจริงจังกับเธอ ฉันอยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ของเราให้มากกว่านี้"

".........."

"ฉันรู้ว่าการที่เราแต่งงานกัน ไม่ได้เกิดจากความสมัครใจ"

".........."

"แต่ให้โอกาสฉันสักครั้งนะ.....แก้ม" นภัทรมองร่างงามตรงหน้าด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง

ภายในใจของวิชญาณีนั้นถูกครอบงำไปด้วยความสับสน เธอถามใจของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าว่าสิ่งที่เธอกำลังจะพูดออกไป

มันคือความรู้สึกของเธอจริงๆหรือแค่ 'ความสงสาร'

"ฉัน....เชื่อในสิ่งที่หัวใจบอกฉัน" วิชญาณีพูดขึ้นก่อนจะมองใบหน้าคม "หัวใจฉันมันไม่อาจจะเปิดรับใครได้อีกแล้ว...."










"แต่มันกำลังบอกฉันว่ามันอยากจะลองเสี่ยง.......กับนายดูสักครั้งนึง :)"




mx -xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #45 FP_23 (@ffufafeang_25) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 19:43
    อินๆ ไรท์มาต่อเร็ววววว
    #45
    1
    • #45-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 16)
      11 ตุลาคม 2558 / 21:05
      ตอนต่อไปมาแล้วน้าาาา

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 ตุลาคม 2558 / 21:06
      #45-1
  2. #44 ...... (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 17:30
    อ๊าย~~~~มาต่อเร็วๆนะคะ
    #44
    1
    • #44-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 16)
      11 ตุลาคม 2558 / 17:41
      ๐๐‘๐‘
      #44-1
  3. #43 Eye Hussarin (@iieyeeye) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 16:31
    เชื่อเสียงหัวใจ หู้ยยยโรแมนติดสุดอะ
    #43
    1
    • #43-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 16)
      11 ตุลาคม 2558 / 17:16
      ไรท์นี่ไปแอบฟังเลยนะ เต้นเสียงดังมาก ..กัน กัน กัน.. #มโนเหอะ5555
      #43-1
  4. #42 witchayaphat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 15:00
    เกรซอ่ะ ฝังใจกับผู้คนเดียว เปิดรับพี่แก้มเถอะนะพี่เกรซ อินๆ
    #42
    1
    • #42-1 CARIBOHR (@MR_BROMINE) (จากตอนที่ 16)
      11 ตุลาคม 2558 / 17:15
      ชู #ป้ายไฟ เชียร์เจ้กันเถอะะะ
      #42-1