Love Breakfast : รักใสๆ หวานใจจอมยุ่ง (Yuri)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 : คนแปลกหน้าที่(เคย)รู้จักกันดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 มี.ค. 54

 

ตอนที่ 19 : คนแปลกหน้าที่(เคย)รู้จักกันดี

 

แสงเจิดจ้าจากโคมไฟสปอตไลต์สาดส่องลงไปยังร่างของหญิงสาวผมยาวประบ่าสีดำสนิทในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสามส่วนสีเทากับกางเกงยีนส์ขายาวสีซีดที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกีตาร์สีโอ๊กคู่ใจ เธอย่อตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่ทีมงานจัดเตรียมเอาไว้ให้ มีไมโครโฟนแบบขาตั้งตัวหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าและไมโครโฟนขนาดเล็กอีกตัวแบบไวร์เลสสำหรับติดตรงข้างกล่องเสียงของกีตาร์

 

หลังจากกล่าวทักทายแขกภายในร้านเพียงสั้นๆ ตามธรรมเนียมเรียบร้อยแล้ว นักร้องสาวมาดเท่จึงเริ่มขับขานบทเพลงแรกของเธอด้วยดนตรีสไตล์อคูสติกตามอย่างที่ถนัด แม้ว่าบนเวทีแห่งนั้นจะมีเครื่องดนตรีหลักเพียงชิ้นเดียวคือกีตาร์โปร่งบนตักของคนร้องที่ส่งเสียงก้องกังวานใสดังไปทั่ว แต่เมื่อรวมเข้าไว้ด้วยกันกับน้ำเสียงหวานปนห้าวอันเป็นเอกลักษณ์แล้ว จึงทำให้ท่วงทำนองเพลงรักหวานแหววถูกถ่ายทอดออกมาในบรรยากาศสุดแสนโรแมนติกจนทำให้หลายคนในที่นั้นอดเคลิบเคลิ้มอินไปกับเนื้อหาและอารมณ์ของบทเพลงมิได้

 

ใบหน้าอันแสนคุ้นตาของนักร้องสาวที่กำลังเกากีตาร์พร้อมกับร้องคลอตามไปบนเวทีนั้น ทำให้พรรณวรถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยกับสาวผมบลอนด์ด้วยน้ำเสียงงุนงงที่บ่งบอกถึงความประหลาดใจเป็นอันมาก

 

“ไม่น่าเชื่อเลยแฮะ สงสัยว่าโลกคงจะกลมอย่างที่เธอบอกจริงๆ นะชีส”

 

ประโยคของสาวหล่อร่างสูงทำให้ชนยชาต้องละสายตาจากเวทีหันกลับมาเพ่งพิศใบหน้าของอีกฝ่าย พลางเลิกคิ้วขึ้นสูงเอ่ยถามกลับไปด้วยความสงสัยแกมแปลกใจในคำพูดนั้น

 

“รู้จักน้องเค้าด้วยเหรอ?”

 

“อืม แต่ก็ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวเท่าไหร่หรอกนะ ที่จริงเด็กนั่นเป็นหลานสาวเจ้าของค่ายเพลงที่ฉันทำงานให้อยู่ แล้วจู่ๆ วันนี้เจ้านายของฉันก็เพิ่งมอบหมายงานใหม่มาให้เป็นโปรดิวเซอร์ดูแลงานเพลงสำหรับอัลบั้มแรกของเค้าที่กำลังจะเดบิวต์ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี่แหละ”

 

พรรณวรพยักหน้าน้อยๆ แล้วจึงค่อยเล่าถึงความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องระหว่างเธอกับนักร้องสาวมาดเท่ที่มีอายุอ่อนกว่าราวสามถึงสี่ปีให้กับคนตรงหน้าได้ฟัง ชนยชากะพริบตาถี่พลางมองว่าที่โปรดิวเซอร์สาวหล่อสลับกับหันไปมองคนเวทีอยู่หลายครั้งก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาด้วยสีหน้าประหลาดใจไม่น้อยเลยทีเดียว

 

“จริงเหรอเนี่ยไม่น่าเชื่อ บังเอิญจังเลยนะคะที่รุ่นน้องของชีสกำลังจะกลายเป็นเด็กปั้นคนแรกของพั้นช์ไปได้ แล้วเป็นไงบ้างล่ะดูท่าทางอนาคตเค้ามีแววจะรุ่งไหม”

 

“เท่าที่ฟังก็เสียงดีพอสมควรนะ แต่ฉันก็ยังเป็นแค่โปรดิวเซอร์มือใหม่ เลยไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกันว่าจะดึงเอาความสามารถของเด็กคนนั้นออกมาและทำให้โด่งดังได้อย่างที่ใครๆ ตั้งความหวังเอาไว้หรือเปล่าน่ะสิ”

 

สีหน้าที่ขรึมลงไปเล็กน้อยของพรรณวร ทำให้สาวผมบลอนด์ต้องเอื้อมมือไปกุมมืออีกฝ่ายเอาไว้อย่างหลวมๆ อย่างให้กำลังใจ เมื่อรู้สึกคล้ายคนพูดกำลังถ่อมตนมากเกินกว่าที่ควร

 

ทั้งที่ชนยชาคิดว่าร่างสูงโปร่งน่าจะดูโล่งใจมากกว่านี้เมื่อมีโอกาสได้เจียระไนเพชรน้ำงามในมือขึ้นมาประดับวงการเพลงไทยอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องเสียพลังงานไปกับการหยิบก้อนกรวดไร้ราคามาผลักดันให้กลายเป็นดวงดาราเจิดจรัส อย่างที่พวกเศรษฐีเงินถุงเงินถังมักจะชอบนำเงินเป็นตั้งมาประเคนให้กับโปรดิวเซอร์มือทองปั้นลูกหลานของตนให้กลายเป็นนักร้องชื่อดัง ทั้งที่เสียงร้องของบางคนนั้นไม่ได้เรื่องเลยด้วยซ้ำ เผลอๆ ออกมาได้เพียงอัลบั้มเดียวก็เงียบหายไปไม่มีใครสนใจอีก

 

อีกมุมหนึ่งภายในร้านนั้น หลังจากภรัณยาเริ่มรำคาญคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขึ้นมาอย่างสุดจะทนทานไหว เธอก็ตัดสินใจที่จะกลับบ้านทันทีเพราะดูเหมือนว่าความสนุกสนานที่มีจะหมดลงไปแล้วนับตั้งแต่แม่สาวผมทองหน้าฝรั่งคนนั้นก้าวเข้ามาในร้าน และทำให้ใครๆ ต่างพากันหันไปให้ความสนใจกันหมด ไม่เว้นแม้แต่คนที่พยายามก้อร่อก้อติกเธอมาแต่แรกก็ยังเอาแต่ละเมอเพ้อพกคร่ำครวญถึงคนที่เธอรู้สึกไม่ถูกชะตาด้วยจนอดหงุดหงิดไม่ได้

 

แต่ในขณะที่หญิงสาวผมยาวสีน้ำตาลอมชมพูกำลังเตรียมตัวจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ เสียงเพลงรักหวานซึ้งที่ถูกบรรเลงขึ้นด้วยเสียงกีตาร์โปร่งกังวานใสก็ดังขึ้นมาแทนที่ความเงียบ พร้อมกับเสียงร้องของสาวมาดเท่บนเวทีแห่งนั้นที่ตรึงให้เธอได้แต่ยืนอึ้งอย่างตกตะลึงไปชั่วขณะ

 

เมื่อพินิจพิจารณาใบหน้าเจ้าของเสียงหวานปนห้าวที่อยู่ห่างจากตรงที่เธอยืนอยู่ออกไปราวยี่สิบเมตร ก็ทำให้หญิงสาวในชุดเดรสขาวคาดผ้าซาตินสีเหลืองเป็นมันเงาเอาไว้ที่เอวนั้นถึงกับครางชื่อของใครคนนั้นออกมาเบาๆ อย่างแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

 

“จิน...ใช่เธอจริงๆ เหรอเนี่ย”

 

 

To Be Continued. . .

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #75 ^_^ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 08:11
    อ้าวเอาแล้วไง....



    มีคนรู้จักเพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้วจริงๆสินะ



    โลกมันกลมจริงๆนั่นแหละ น่าแปลกเนอะ เหอๆๆ



    คนที่ไม่ได้เจอตั้งนานก็กลับมาเจอกัน คนที่ไม่เคยเจอกันเลยก็มารู้จักกัน



    #75
    0
  2. #74 [Mp] : -๏PaSt๏- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 00:17
     อ่า ทำไมถึงแบ่งเป็นสามตอนคะเนี่ย^^ แต่ละตอนก็สั้นนิดเดียว5555+

    อืมๆ พอเข้าใจอยู่ว่า ชดเชยให้สินะ 

    เอาล่ะสิ แข่งกันสามคนเลยเหรอ555+ พั้นซ์สู้ป่ะ? 

    แต่ยังไงก็คงชนะอยู่แล้วล่ะมั้ง หึหึ 
    #74
    0