รักซนๆ ของคนตัวเล็ก - My Little Lover (Yuri)

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 : ส่วนเกิน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 มี.ค. 53

ตอนที่ 29 : ส่วนเกิน

 

                อีกมุมหนึ่งของคฤหาสน์หลังงาม หญิงสาวหน้าตาน่ารักราวตุ๊กตาในชุดผ้ากันเปื้อนสีขาวที่สวมทับชุดเดรสแขนพองสีชมพูอ่อน ผมเรียบตรงสีน้ำตาลอ่อนยาวถึงกลางหลังถูกเจ้าของรวบเอาไว้อยู่ด้านหลังเป็นทรงหางม้า เธอกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเช้าสไตล์อเมริกันสำหรับห้าคนกับอีกหนึ่งตัว จากวัตถุดิบที่ร่วมกันกับแฝดผู้พี่และแฟนสาวหล่อของเธอขนซื้อกันมาจากห้างดิสเคาท์สโตร์อยู่ในห้องครัว ที่จริงไม่ใช่ว่าเธอตื่นเช้า แต่เป็นเพราะนอนไม่หลับต่างหาก

แม้ว่าชนัญญาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อข่มตาให้หลับ แต่ไม่ว่าทำอย่างไรเธอก็มิอาจหลับลงได้เลย เพราะคำพูดของแฝดสาวผู้พี่ ยังคอยเข้ามารบกวนจิตใจ จนทำให้เธอต้องกังวลและครุ่นคิดไปต่างๆ นานา ด้วยไม่เข้าใจกับประโยคที่แฝงไว้ด้วยนัยบางอย่าง จึงได้ตื่นขึ้นมาจัดเตรียมอาหารเช้าให้กับทุกคนตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้

เสียงบ่นงึมงำดังมาจากทางประตูหน้าห้องครัว เมื่อแม่ครัวเอกหันไปมองก็พบกับหญิงสาวอีกคนที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเธอจนแทบหาความแตกต่างไม่เจอ ซึ่งเธอคนนั้นในชุดเสื้อแขนกุดสีขาวสว่างกับกางเกงขาสั้นสีดำสนิท ผมสีดำเงาซอยสไลด์ยาวประบ่าถูกมัดรวบและขมวดขึ้นไว้เป็นจุกกลมบนศีรษะ กำลังเดินตรงมาที่เธอ

                “ทำไมตื่นแล้วไม่ปลุกกันบ้างเลย นันท์จะได้มาช่วยทำด้วยอีกคน แล้วนี่ยังเหลืออะไรบ้างเนี่ย”

ชญานันท์ต่อว่าน้องสาวอย่างไม่จริงจังนัก ชนัญญามองแฝดผู้พี่ของเธอที่มีบุคลิกภาพและการแต่งกายแตกต่างกับตัวเธอมากราวฟ้ากับดิน ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้และเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน พลางชี้มือไปยังจานใบใหญ่ที่บรรจุไว้ด้วยไข่ดาว แฮม เบค่อน ไส้กรอกรมควัน กับขนมปังปิ้งอีกสองแผ่น

“ขอโทษนะคะนันท์ พอดีญาเห็นว่านันท์กำลังหลับสบายๆ ก็เลยไม่กล้าปลุกน่ะ นี่ก็เหลือที่ต้องทำอีกไม่กี่อย่างเอง นันท์ช่วยยกพวกนี้ไปไว้บนโต๊ะอาหารทีได้ไหมคะ”

“อื้อหือ น่ากินจังเลย น้องสาวนันท์นี่ฝีมือเยี่ยมจริงๆ ไปเป็นเชฟในร้านอาหารได้เลยมั้งเนี่ย เอ๊ะแล้วในกระทะนั่นกำลังทำอะไรอยู่เหรอ”

“ออมเล็ตของโปรดของวินค่ะ ว้าย! ตายแล้ว ลืมไปเลย ยังไม่ไหม้ใช่ไหมเนี่ย”

คนเป็นพี่เอ่ยชมน้องสาวตัวเองอย่างจริงใจ ทำเอาคนถูกชมยิ้มปลื้ม พลางรีบหันไปดูสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่บนเตา ชนัญญาร้องวี้ดว้ายเมื่อออมเล็ต เมนูโปรดของสาวหล่อหน้าตี๋ กำลังจะกลายเป็นสีน้ำตาลเพราะคนทำเผลอลืมดูไปช่วงหนึ่ง แฝดผู้พี่พอได้ยินชื่อของคนที่เพิ่งจะก่อเหตุวิวาทกันมาเมื่อคืน ก็ทำหน้ามุ่ยทั้งที่เมื่อครู่ยังอารมณ์ดีอยู่แท้ๆ และยิ่งเหมือนกองไฟถูกราดน้ำมัน เมื่อนายตัวดีที่ชอบกวนประสาทเธอ อยู่ๆ ก็โผล่หน้าเข้ามาทักทายสองสาวที่อยู่ในห้องครัวแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

“กลิ่นอะไรน่ะ หอมจัง ชักหิวขึ้นมาแล้วสิ”

เมื่อได้ยินเสียงของกวินทร์ เชฟสาวที่กำลังตักอาหารในกระทะใส่จานก็หันมากล่าวกับเขาด้วยรอยยิ้มหวาน สาวหล่อหน้าตี๋เดินเข้ามาอยู่ในครัวด้วยอีกคน ทำให้พื้นที่สำหรับเตรียมอาหารนั้นเริ่มดูคับแคบลงไปถนัดตา

“ออมเล็ต ของโปรดของวินไงคะ”

“แหม ที่รักของวินทั้งสวยแล้วยังเก่งเรื่องทำงานบ้านอีก แบบนี้วินคงติดใจฝีมือปลายจวักจนไปไหนไม่รอดแน่ๆ เลย”

เขากล่าวกับคนรักด้วยน้ำเสียงนุ่ม พลางขยับกายเข้ามาใกล้แล้วฉวยโอกาสที่หญิงสาวเผลอแอบหอมแก้มไปทีหนึ่ง จนหญิงสาวฝาแฝดอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ อดหมั่นไส้ไม่ได้ เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นส่วนเกินอีกแล้ว ยิ่งได้เห็นภาพของกวินทร์กับชนัญญาหยอกเย้ากันด้วยท่าทางหวานชื่น ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที

“นันท์ไปรอข้างนอกนะ”

ชญานันท์กระชากเสียงอย่างห้วนๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องครัวโดยไม่หันกลับมาเหลียวมองคนทั้งคู่อีกเลย แฝดผู้น้องเมื่อเห็นอาการของพี่สาวเดินกระแทกส้นเท้าปึงปังออกไปอย่างนั้น ก็รู้ได้ในทันทีว่าถูกโกรธเข้าให้อีกแล้ว จึงหันมาซัดโทษเอากับพ่อตัวดีของเธอแทน

“ดูสิ นันท์ต้องโกรธอีกแล้วแน่ๆ เลย วินน่ะ ญาบอกแล้วใช่ไหมคะ ว่าอย่ามาทำอะไรรุ่มร่ามต่อหน้าเขา”

“โธ่ ก็วินลืมตัวไปนี่ครับ ใครใช้ให้ที่รักของวินน่ารักแต่เช้าแบบนี้ล่ะ วินก็เลยเผลอไปนิด เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยววินจะไปขอโทษนันท์เขาเอง ญาไม่โกรธวินนะครับ”

   สาวหล่อหน้าตี๋ยังไม่วายแอบหยอดคำหวาน แต่สาวคนรักไม่ยอมเล่นด้วย เธอได้แต่ทำหน้าดุใส่ อย่างนึกเคืองทั้งที่เมื่อวานเขาเองเป็นคนรับปากแล้วเชียวว่าจะไม่ทำให้พี่สาวของเธอเกิดอารมณ์ขุ่นมัวอีก แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิมจนได้ กวินทร์เห็นอาการของคนรักก็เข้าใจได้ทันที เขาไม่อยากทำให้เธอต้องเป็นทุกข์เพราะความไม่ลงรอยกันระหว่างตัวเขากับพี่สาวฝาแฝดของเธอ สาวหล่อจึงเสนอตัวว่าจะเป็นคนไปขอโทษชญานันท์เอง แล้วจึงเดินตามคนที่ล่วงหน้าออกจากห้องไปก่อนแล้วด้วยความรู้สึกอ่อนใจ

ต่อ

“คนกำลังอารมณ์ดีอยู่แท้ๆ หงุดหงิดแต่เช้าเลยฉัน ฮึ้ย!

โฮ่งๆ

หญิงสาวในชุดเสื้อแขนกุดสีดำเดินบ่นพึมพำคนเดียวมาตลอดทางจนถึงบริเวณโต๊ะอาหาร เสียงของเจ้าสุนัขแสนรู้เห่าทักทายมาแต่ไกล มันวิ่งรี่จากชั้นบนของคฤหาสน์จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ พลางยกสองขาหน้าขึ้นมาตะกุยตะกายหญิงสาวด้วยท่าทางร่าเริง

 “ว่าไงจ๊ะเจ้าหมาน้อย เอ แต่ตัวโตขนาดนี้คงไม่ใช่หมาน้อยแล้วมั้ง แบบนี้ต้องเรียกหมาใหญ่มากต่างหากเนอะ ไม่รู้ทำไมเจ้าของแกถึงตั้งชื่อว่ามินินะ ตัวออกจะโตปานนี้ ชื่อจัมโบ้ยังจะดูเข้ากว่าเสียอีก”

เจ้ามินิส่งเสียงเห่าตอบราวกับเห็นด้วยกับความคิดของเธอ ชญานันท์ยิ้มขำในความแสนรู้ของมัน เธอเคยใฝ่ฝันมานานแล้วว่าถ้ามีบ้านหลังโตๆ ก็จะเลี้ยงสุนัขพันธุ์ที่ตัวใหญ่ๆ แบบนี้แหละ เวลาเล่นกันจะได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องมาคอยทะนุถนอมราวกับไข่ในหินเหมือนสุนัขพันธุ์เล็กที่คนส่วนใหญ่นิยมเลี้ยงกัน ตรงกันข้ามกับแฝดผู้น้องของเธอที่ชอบสุนัขตัวเล็กๆ หน้าแหลมหูตั้งแต่ปากเปราะเห่าไม่เลือกหน้า  นั่นจึงเป็นเหตุให้ทั้งคู่ทะเลาะกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เพราะความชอบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในเกือบทุกเรื่อง แต่สุดท้ายก็มักจะเป็นเธอเองที่ยอมตามใจน้องสาวเสมอ

“เกิดเป็นหมานี่ก็ดีเหมือนกันนะ วันๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่กิน เล่น แล้วก็นอนเท่านั้น แต่เป็นคนเนี่ยต้องมานั่งคิดโน่นคิดนี่ให้วุ่นวายตั้งแต่เช้าจรดเย็น น่าเบื่อจะตาย”

หญิงสาวยิ้มร่าพลางขยี้ขนฟูๆ บนหัวของเจ้าตัวโตสี่ขาอย่างหมั่นเขี้ยว แต่คนที่เดินตามออกมาจากห้องครัว พอเห็นว่าคนที่เขาต้องมาขอโทษกำลังเล่นอยู่กับเจ้าตัวที่รังแกเขาตั้งแต่ครั้งแรกเจอก็เกิดความลังเลขึ้นมา เขาเดินวนเวียนไปมาอยู่ตรงหน้าห้อง ไม่รู้ว่าจะเข้าไปหรือไม่เข้าดี ใจหนึ่งก็อยากทำตามสิ่งที่ตนรับปากไว้กับสาวคนรักให้จบๆ ไปเสีย แต่อีกใจก็ยังคงหวาดระแวงจะถูกต้อนรับแบบถึงเนื้อถึงตัวอย่างเมื่อวานอีก

“นี่เธอ เอ่อ นันท์ มานี่หน่อยสิ”

กวินทร์ตัดสินใจใช้ขอบประตูเป็นที่กำบัง เขายื่นหน้าออกมาจากหลังบานประตูกระจกที่เพ้นท์ลวดลายเถาว์ไม้เลื้อยไว้เป็นสีขาวตรงริมขอบ พลางกวักมือเรียกแฝดผู้พี่ของแฟนสาวเข้ามาหา ชญานันท์หันไปตามเสียงเรียก เจ้ามินิพอเห็นคู่ปรับเก่าก็ตั้งท่าจะวิ่งเข้าใส่จนคนที่แอบหลังประตูต้องรีบตะโกนให้เธอช่วยห้ามเจ้าสุนัขร่างใหญ่เอาไว้

“เรียกทำไมมิทราบ”

“เฮ้ย มาแต่คนดิ หมาไม่ต้องเอามา ไป ไป๊ ชู่ว์ ไอ้ตัวโตแกอย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ”

 ท่าทางของสาวหล่อหน้าตี๋เรียกเสียงหัวเราะจากคนที่กำลังยืนทำหน้าบึ้งคิ้วผูกโบว์ได้เป็นอย่างดี เธอย่อตัวลงไปตะครุบเจ้ามินิไว้ พลางเอ่ยถามเหมือนขู่ๆ พร้อมกับหัวเราะร่วนเมื่อได้เห็นสีหน้าหวาดหวั่นของคนที่ชอบมายั่วโมโหเธอทุกครั้งที่เจอหน้า

“จะคุยอะไรก็พูดมาสิ ชักช้าเดี๋ยวให้เจ้ามินิกระโดดขึ้นคร่อมซะเลย”

“ก็ได้ๆ ฉันจะพูดแล้ว อย่าปล่อยมันมานะ ฉันจะมาขอโทษเธอที่ทำให้โกรธเรื่องเมื่อกี้น่ะ”

“ทำไมนายต้องมาขอโทษด้วย ฉันไม่ได้โกรธอะไรสักหน่อย ก็แค่รำคาญลูกตา ทำไม มีอะไรไม่พอใจงั้นเหรอ”

หญิงสาวที่พยายามรั้งตัวเจ้ามินิเอาไว้ เมื่อได้ฟังดังนั้นก็เหมือนถูกดึงกลับเข้ามาสู่โหมดโหดอีกครั้ง เธอเชิดหน้าขึ้นพลางมองไปทางอื่นอย่างไม่อยากมองหน้าของสาวหล่อหน้าตี๋

“เปล่าก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไร ฉันรู้ว่าเธอคงอิจฉาที่ไม่มีแฟนให้จี๋จ๋าแบบนั้นบ้าง ก็เลยหงุดหงิดใช่ไหมล่ะ เอาแบบนี้แล้วกัน เรามาคุยกันอย่างสันติวิธีเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับเธอทุกครั้งที่เจอหน้าหรอกนะ”

กวินทร์พยายามตะล่อมคนฟังด้วยการเอาน้ำเย็นเข้าลูบ สายตาของเขามองหญิงสาวสลับกับเจ้าตัวโตที่ทำท่าจะวิ่งมาหาเขาได้ตลอดเวลาด้วยท่าทางกลัวเกรง

“วิธีอะไรของนาย ฉันไม่อยากฟังหรอกนะ แค่นายไปให้พ้นๆ จากน้องสาวฉันได้นั่นแหละคือทางที่ดีที่สุด”

ชญานันท์รีบตัดไฟแต่ต้นลมทันที แต่คนที่ถูกส่งมาปรับความเข้าใจนั้น ยังคงพยายามเจรจาต่อรองไม่เลิก

“เดี๋ยวสิ ให้ฉันอธิบายก่อน ที่จริงฉันเองก็มีเพื่อนเป็นหนุ่มหล่อๆ หลายคน แถมส่วนใหญ่ยังโสดอยู่ด้วย ฉันจะแนะนำให้เอาไหมล่ะ หรือว่าถ้าเธอไม่ชอบผู้ชายล่ะก็ เพื่อนๆ ฉันที่เป็นสาวหล่อก็ยังมีอีกหลายคนนะ ถ้าเธอสนใจฉันจะพามาให้เลือกรายตัวเลยยังได้”

“บ้า ไอ้บ้า นายนึกว่าฉันเป็นพวกคุณป้าตัณหากลับที่ชอบไปออฟพวกเด็กๆ มากนักหรือไง ฉันรู้หรอกนะว่านายเคยทำงานแบบไหนมาก่อน แต่ฉันไม่อยากบอกให้น้องฉันเสียใจก็แค่นั้น แล้วก็ไม่ต้องคิดเลยนะว่าจะมาเล่นไม้นี้กับฉัน เพื่อแยกฉันออกจากญา ยังไงฉันก็จะคอยขัดขวางนายไปจนถึงที่สุดเลยคอยดู”

วิธีของกวินทร์ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผลเมื่อชญานันท์ฟังแล้วเกิดอาการปรี๊ดแตกจนแทบจะปล่อยเจ้ามินิหลุดจากมือ เธอประกาศเสียงกร้าวจนสาวหล่อหน้าตี๋ถึงกับคอตกอย่างจนปัญญา ไม่รู้ว่าตัวเองไปทำอะไรไว้ หญิงสาวจึงได้เกลียดขี้หน้าเขานักหนา ดูท่าว่าชาตินี้คงไม่มีทางญาติดีกันได้แน่ๆ

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #70 กระต่ายยัก (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 07:04
    ปล่อยจ้ามินิไปกัดเลย

    5555
    #70
    0
  2. #69 Devil [Alone__+] (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 20:42

    ชอบๆ

    แล้วตกลงนันท์ชอบใครกันแน่อ่า

    แฟนน้อง หรือน้องตัวเอง

    คิดไปก้องงเปล่าๆ

    มาต่อไวๆน๊าาา
    #69
    0
  3. #68 พ่อมด (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 23:55
    จะยังไงต่อละเนี่ย

    หนังสือมีขายแล้วหรอค่ะ



    จะไปยืนอ่านที่ร้านเสียหน่อย

    หุ หุ หุ....ยังไม่โกรธช่ายไหม ไปซื้อจ๊ะ
    #68
    0