ด้วยหัวใจมิตรภาพ

ตอนที่ 2 : อ.อิ๋มผู้ใจดี #1 (ปรับปรุงเนื้อหาครั้งที่ 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 มี.ค. 51

                ลูกบอลพลาสติกลูกหนึ่งได้พุ่งมาด้วยความเร็วสูง ปะทะเข้ากับใบหน้าอันขาวเนียนของชิดอย่างจัง

 

เป็นเหตุให้ชิดล้มลงในท่านั่งเหยียดขากับพื้นท่ามกลางสายตาของรุ่นพี่เจ้าของลูกฟุตบอลซึ่งมองดูอาการของชิด

 

ด้วยความตกใจ รุ่นพี่คนหนึ่งจากกลุ่มที่เล่นฟุตบอลเดินเข้ามา

 

                น้องๆ..เป็นอะไรมากมั้ย...มาๆพี่จะพาไปห้องพยาบาล

 

                สิ้นคำ...พี่คนนั้นรีบพาชิดไปห้องพยาบาลท่ามกลางสายตาของนักเรียนคนอื่นที่มองด้วยอาการ

 

ตื่นตระหนก

 

                นี่ เธอๆ...เกิดอะไรขึ้นเหรอเสียงเล็กแหลมเสียงหนึ่งได้ถูกเปล่งออกมาจากปากของเด็กผู้หญิงตัวสูง

 

ผิวขาว ใส่แว่นหนาเตอะ

 

                อ๋อเพื่อนของผมน่ะ มาเรียนวันแรกก็โดนฟุตบอลอัดหน้าเลยทิวพูด

 

                อือ...น่าสงสารจริงๆเลย.... โอ้! ลืมแนะนำตัว เราชื่อ อ้อย นะเด็กผู้หญิงคนเดิมพูดขึ้น

 

                ผม...เฮ้ย!...เราชื่อ ทิวน่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะทิวกล่าวแนะนำตัว

 

                เช่นกันจ๊ะอ้อยพูด แล้วยิ้มอย่างจริงใจ

 

                การเคารพธงชาติ สวดมนต์ เป็นไปอย่างเชื่องช้า เนื่องจากเป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียน มีการ

 

กล่าวอบรมนักเรียนจากผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการและอาจารย์หัวหน้าระดับทุกระดับโดยเฉพาะระดับม.1

 

ซึ่งเป็นน้องใหม่

 

                เมื่อการกล่าวให้พรจากคณะครูอาจารย์ได้สิ้นสุดลง นักเรียนก็เริ่มแยกย้ายไปยังห้องเรียนของตน

 

ซึ่งเมื่อทิวลุกขึ้นยืน อ้อยก็รีบเดินเข้ามาหา

 

                ไปเยี่ยมนายคนนั้นหน่อยดีมั้ยอ้อยพูดขึ้น

 

                อืม...ทิวรีบตอบกลับ

 

                 นายคนนั้นชื่อ ชิด น่ะทิวพูดต่อ

 

                อ๋อ...ขอบใจจ๊ะที่บอก อ้อยพูด

 

                ทั้งคู่เดินไปตามทางเดินผ่านโรงอาหารที่มีโต๊มากมายไปยังอีกฝั่ง ยังไม่ทันถึงห้องพยาบาลชิดก็เดินเข้ามา

                เป็นอะไรมากมั้ยจ๊ะ เจ็บมากหรือเปล่าเดี๋ยวให้ทิวช่วยพยุงไปที่ห้อง (ซะงั้น)อ้อยพูดขึ้น

 

                ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณ....เอ่อ..ชิดกำลังตอบกลับแต่ทว่ายังไม่รู้ชื่อของอ้อย

 

                อ้อย จ๊ะ.. อ้อยรีบแนะนำตัว ไม่ต้องพูดแล้วมาๆทิวรีบมาพยูงชิดเร็ว

 

                ทิวรีบเข้ามาพยูงชิดตามคำสั่งของอ้อยและเดินไปยังห้องเรียนเพื่อพบกับอาจารย์ที่ปรึกษาในการฟังคำ

 

ชี้แจงต่างๆนั่นเอง

 

                ผ่านประตูห้องเรียนเข้ามา ทั้งสามคนรีบวิ่งไปยังโต๊ะของตัวเอง แต่ในทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเรียกจาก

 

อาจารย์ที่ดูใจดีท่านหนึ่ง พ่อหนุ่มคนนั่นน่ะจ้ะ...มาช่วยครูถือของหน่อยเร็ว อาจารย์ท่านนี้เรียกทิวเข้าไป

 

ช่วยถือของและบอกให้ไปวางที่โต๊ะครู ซึ่งทิวก็รับของแล้วรีบเอาไปวางก่อนที่จะไปนั่ง จากนั้นอาจารย์ก็แนะนำตัว

 

และให้นักเรียนทุกคนเรียกท่านว่า อ.อิ๋ม

 

(สมกับความอิ่มเอิบในคราบอาจารย์วิชา คหกรรมของอาจารย์ )

 

                เอ้าคราวนี้เรามาเลือกหัวหน้าห้องกันดีกว่า...ว่าแต่นักเรียนจะเสนอใครล่ะจ๊ะ

 

สิ้นคำของอาจารย์ทุกๆคนต่างยกมือเสนอชื่อเพื่อนๆของตน ซึ่งผลก็เป็นไปตามคาด คือ ป่านและลูกดิ่ง

 

ได้คะแนนเท่ากัน

 

                เอ้า...งั้น ให้ป่านเป็นหัวหน้าชาย ลูกดิ่งเป็นหัวหน้าหญิงก็แล้วกันอ.อิ๋มพูดด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยน

 

            เมื่อการชี้แจงสิ่งต่างๆภายในโรงเรียนของ อ.อิ๋ม ได้สิ้นสุดลง ก็เป็นเวลาพักกลางวันตามตารางเรียน

 

ที่อาจารย์ได้แจกให้แล้ว อาจารย์จึงรีบปล่อยเด็กไปกินข้าว

 

            ทิวกับชิดลงไปกินข้าวด้วยกัน ระหว่างที่ทิวถือชามก๋วยเตี๋ยวร้อนๆมาวางที่โต๊ะแล้วกำลังนั่งกินนั่นเอง

 

                                                  หนุ่มๆ....นั่งด้วยได้มั้ยจ๊ะ เสียงอันหวานซึ้ง

 

จากเด็กสาวผูมีผิวพม่านัยน์ตาแขกซี่งเธอคนนี้ก็คือลูกดิ่งนั่นเอง

 

ซึ่งเดินมาพร้อมกับป่าน และอ้อย

 

                เอ่อ...ครับๆ ทิวและชิดพูดอย่างตะกุกตะกักพร้อมกันเนื่องจากตะลึงในความสวยของลูกดิ่ง

 

เราทั้ง 5 คนคุยกันอย่างออกรสในอาหารมื้อนั้นจนกระทั่งหมดคาบพักกลางวัน

 

            นี่นายน่ะชื่อ ชิดกับทิวใช่มั้ย ลูกดิ่งถาม

 

            เอ่อๆ..ใช่ครับ ผมชื่อทิว แล้วไอ้นี่ชื่อชิด ทิวรีบตอบ

 

            อืมนี่ อ.อิ๋มฝากให้ไปเอาเอกสารมาแจกน่ะนายช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ยจ๊ะ

 

ลูกดิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงอันสุดจะอ่อนหวาน

 

            ครับทิวรีบตอบอย่างไม่ลังเล

 

            งั้นพวกเราไปด้วยชิดกับอ้อยรู้ไต๋ของทิว

 

            นายก็ต้องไปด้วยนะป่าน อ้อยสั่ง

 

            อืมมม ป่านตอบอ้อย ก่อนที่จะลงมือจัดการกับแฮมเบอร์เกอร์ ทรัฟเฟิล และ ชอกบอล ที่อยู่ตรงหน้า

 

จนหมดเกลี้ยงภายใน 5 วินาที

 

                เมื่ออาหารคำสุดท้ายผ่านเข้าไปในปากของป่าน ทั้ง 5 คนก็ลุกออกจากโต๊ะอาหาร

 

            ห้องพักครู ของ อ.อิ๋มอยู่ที่ตึก 6 ว่าแต่ตึกไหนคือตึก6 ล่ะเนี่ย ป่านถามด้วยความสงสัย

 

            ก็ไอ้ตึกที่อยู่ใกล้ๆกะสระว่ายน้ำไงเล่า...รีบๆไปเหอะจะหมดเวลาพักแล้ว อ้อยพูดอย่างไม่สบอารมณ์

 

                ทั้ง 5 คนรีบเดินไปยังตึก 6 ผ่านบึงอันกว้างใหญ่ ของโรงเรียนซึ่งมีบัวลอยอยู่เต็มบึง มีน้ำที่ใสสะอาด

 

และมีศาลาไทยให้นั่งพักผ่อนหย่อนใจ

 

            สวยจังเลยยยยยย ทิวง่า ไว้วันหลังมานั่งทำการบ้านที่นี่มั้ย ชิดด้วย อ้อยถามโดยลากเสียง

 

            อืม..ก็ดีเหมือนกัน ชิดตอบ

 

                ในที่สุดทั้ง 5 คน ก็มายืนอยู่หน้าอาคาร 6 อาคารนี้เป็นอาคารที่ดูไม่เก่านักแต่มืดมาก ชั้นล่างมีร้านขายอุปกรณ์การเรียน

 

            ห้องอาจารย์อยู่ชั้น 2 มั้งนะชิดถาม

 

            รู้สึกจะใช่ทิวตอบ

 

            รีบขึ้นไปเถอะ ป่านพูด

 

                เมื่อทุกๆคนขึ้นไปยังชั้น 2 แล้ว ขณะที่กำลังเดินหาห้องพักครูของ อ.อิ๋ม อยู่นั่นเอง....เสียงคนตรีไทยก็ได้ดังคลอมาเบาๆ

                                                                                                                                 ---โปรดติดตามตอนต่อไป---

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

128 ความคิดเห็น