ด้วยหัวใจมิตรภาพ

ตอนที่ 3 : อ.อิ๋มผู้ใจดี #จบ (ปรับปรุงเนื้อหาครั้งที่ 2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 เม.ย. 51

                เตร่งๆๆๆๆเตรงๆๆๆๆเตร้งๆๆๆๆ...เต่งเตงเต้งเตงเตงเต่งเตรงงง....

 

                อ้าย!!! ๆๆๆๆ.... ลูกดิ่งกรีดร้องอย่างไม่อายใครพร้อมกับรีบวิ่งลงบันได้ไป

 

แต่ด้วยความไม่ได้มาตรฐานของขั้นบันไดจึงทำให้ลูกดิ่งล้มลงขาแพลง

 

                โอ้ยๆๆๆ เจ็บจัง ลูกดิ่งพูดทั้งน้ำตา

 

                โธ่...แม่ลูกดิ่งคนสวย จะกรี๊ดหาอะไรมิทราบ ก็นี่มันหน้าห้องดนตรีไทย ป่านพูดอย่างไม่สบอารมณ์

 

                ว่าแต่เธอลุกไหวไหมน่ะ ทิวถาม

 

                เอ่อ.....โอ้ย!!! ไม่ไหว...ช่วยฉันด้วย ลูกดิ่งคร่ำครวญ

 

                ไหนขอดูแผลหน่อยซิจ๊ะ อ้อยพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหาลูกดิ่ง

 

                ท่าทางจะเป็นตะคริว...เอ๊ะ!..มีแผลถลอกด้วย อ้อยพูดด้วยสีหน้าตกใจ

 

                แว้กกก!!! ๆๆ...ฮือๆๆๆๆ ลูกดิ่งร้องไห้ฟูมฟาย

 

                งั้นเดี๋ยวเค้ากับชิดจะไปตาม อ.อิ่มมานะ ทิวพูด

 

ว่าแล้วทิวกับชิดก็รีบวิ่งไปที่ห้องของ อ.อิ๋ม

 

                มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะนักเรียน อ.อิ๋มพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

                จารย์ครับ ลูกดิ่งตกบันไดครับ!!! ” ทิวพูด

 

                หา!!! รีบไปพาลูกดิ่งมาที่ห้องครูเดี๋ยวนี้เลย!! ” อ.อิ๋มกล่าวด้วยท่าทีที่ตกใจมาก

 

ยังไม่ทันขาดคำ อ้อยและป่านก็พยูงลูกดิ่งมาที่ห้องพักอาจารย์

 

                ฮือๆๆๆๆ อาจารย์ขาาาาาา หนูเจ็บมากเลยค่ะ ลูกดิ่งคร่ำครวญไม่เลิก

 

                อ.อิ๋ม รีบเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาวางที่โต๊ะ พลางหยิบแอลกอฮอล์สุดแสบและทิงเจอร์

 

ไอโอดีนสุดซี๊ดออกมา ว่าแล้วก็เปิดขวดแล้วจุ่มสำลีลงในขวดแอลกอฮอล์จนชุ่ม จากนั้น จึงโป๊ะไปที่ขาของลูกดิ่ง

 

ด้วยความเร็วสูง!!

 

                กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!!! ” ลูดดิ่งกรี๊ดดังกว่าเดิม

 

อ.อิ๋มจึงพูดต่อว่า โทษทีนะจ๊ะ พอดีเบตาดีนหมด งั้นคงต้องใช้ทิงเจอร์ไอโอดีนแทน

 

ลูกดิ่งเมื่อได้ฟังดังนั้นก็มีสีหน้าช็อกอย่างรุนแรง

 

                อาจารย์ขาาาา...อย่าๆๆ....อ้ายยยย!!!........เฮือก!!! ”...........

 

ลูกดิ่งโอดครวญก่อนจะแผดเสียงครั้งสุดท้ายแล้วจึงสลบไปในที่สุด

 

                ทิว ชิด ป่าน และอ้อย จ้องตากันเองสลับกับมองลูกดิ่งด้วยความตะลึงปนเวทนา

 

                ไม่เป็นไรแล้วล่ะ...พวกเธอกลับไปเรียนกันได้แล้ว ส่วนที่ลูกดิ่งเป็นตะคริวน่ะ กว่าที่เธอจะตื่นขึ้นมา

 

คงหายแล้วล่ะ  อ.อิ๋มพูดด้วยสีหน้านึ่ง ไม่สะทกสะท้านใดๆทั้งสิ้น

 

                คาบบ่ายของวันแรกของการเรียนยังไม่มีการเรียนการสอนใดๆทั้งสิ้น ทิวจึงออกเดินไปรอบโรงเรียน

 

เพียงคนเดียว ในขณะที่ชิดนั่งคุยอยู่กับเพื่อนใหม่อีกคนหนึ่งที่ชื่อว่าเต้าและนิ่ม

 

                ทิวเดินไปเดินมาอย่างใจลอย จนไปชนเข้ากับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

 

                นี่ อีบ้า ไม่มีตาหรือไง อี ส** อีด*** มึ**ๆๆๆๆ  อ้ายยย!! ” ด้วยความตกใจในพลังเสียงของเด็กผู้หญิง

 

คนนั้นจึงทำให้ทิวตกใจและได้สติอีกครั้ง

 

                นิ..ไอ้ตี๋....ตาเนี่ยนะ...ถ้ามันเล็กมากก็ไปผ่าซะนะ..จะได้มองเห็นโลกได้กว้างขึ้น....ชิ

 

เด็กผู้หญิงคนนั้นเมื่อพูดจบก็รีบเดินหนีไปทันที

 

                คนอะไรวะปากจัดชิบ....เห้อ....กลับห้องดีกว่า ทิวนึกในใจ ว่าแล้วก็รีบเดินกลับไปที่ห้องเรียนของตน

 

เพื่อที่จะไปเก็บของ ทิวเดินไปพลางมองนาฬิกาไป บ่าย3โมงแล้วเดี๋ยวพ่อก็คงมารับแล้วว่าแล้วทิวก็เดินมาถึง

 

ห้องเรียนพอดี

 

                แกล่ะอ้วน เสียงของป่านดังออกมานอกห้องทำให้ทิวรีบวิ่งเข้าไปดู

 

                บ้าเหรอแกอ่ะอ้วนไปตายเลยไป...ไอ้อ้วน!!! ” เสียงของเต้าดังลั่นอีกเช่นกัน

 

                นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นวะเสียงดันลั่นเชียว (เริ่มสนิท..เริ่มไม่สุภาพ) ทิวถามอย่างสงสัย

 

                ทิว...ช่วยทีสิตอนนี้ชิดก็กลับบ้านไปแล้วส่วนลูกดิ่งก็ยังไม่มาเลย เค้ากับนิ่มก็หยุดสองคนนี้ไม่ได้ อ้อยพูด

 

                อ้วน!!!! ” “ แกอ่ะอ้วน ” “ โอ้ยยยแกต่ะหากหัดยอมรับความจริงบ้าง ”………………

 

                โว้ยยย...อายชาวบ้านชาวช่องเค้าบ้าง ถ้าเกี่ยงกันไม่มีใครอ้วน เดี๋ยวเค้าอ้วนให้ก็ได้ ทิวพูด

 

                ไม่จริงจ๊ะ...ทิวออกจะผอม หุ่นดี นี่ถ้าเล่นกีฬา มีกล้ามอีกหน่อยถ่ายแบบได้เลย ป่านรีบพูด

 

                เอาเหอะๆกลับบ้านดีกว่า...ปะอ้อย...เดี๋ยวตอนภารโรงเขาปิดตึกมันก็หยุดทะเลาะกันเองนั่นแหละ ทิวพูด

 

                นิ่มนายก็ด้วย ไปเหอะ ทิวพูดต่อ

 

                เป็นไปตามการคาดการณ์อันชาญฉลาดของทิว ทั้งสองคนนั้นหยุดทะเลาะกันทันที และเดินตามมา

 

อย่างไม่อาจขัดทิวได้

 

                นี่พวกหนู...ไม่ต้องรอลูกดิ่งนะ เพราะแม่ของลูกดิ่งมารับลูกดิ่งหลับบ้านแล้วจ๊ะ เสียงของ อ.อิ๋มดังขึ้น

 

ทุกคนจึงหัวขวับไปตามต้นเสียง

 

                 ครับ/ค่ะ ขอบคุณมากนะครับ/ค่ะ สวัสดีครับ/ค่ะ ทุกคนพูดขึ้น

 

                จากนั้นทุกคนจึงแยกย้ายกันกลับบ้าน ในขณะที่ทิวนั่งรอพ่ออยู่จนกระทั่งพ่อมารับ

 

                เป็นไง...วันแรกเป็นไงบ้าง พ่อของทิวพูดขึ้น

 

                ก็ดีครับ ทิวตอบ

 

                ไม่นานรถก็แล่นมาถึงบ้าน เพราะบ้านของทิวยังอยู่ในชนบทจึงทำให้รถไม่ติดนั่นเอง

 

*****ในที่สุดก็ได้เวลานอนแล้วแต่ทิวก็ยังนอนไม่ค่อยหลับ*****

 

                วันแรกก็ดีนะแต่ต่อไปเราจะเจอกับอะไรอีกเนี่ย ทิวนึกในใจ พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

 

มองดูดาวที่ส่องแสงเป็นประกายระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดจนเผลอหลับไป

 

*****เอ...รู้สึกว่าวันนี้ทิวจะตื่นสายนะ*****

 

                ทิวมาถึงโรงเรียนก่อนเข้าแถวเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

 

การเรียนในตอนเช้าเป็นไปอย่างเรื่อยๆ ทิวสามารถเข้าใจบทเรียนได้ดี

 

ในที่สุดคาบเรียนตอนเช้าก็หมดลงเมื่ออาจารย์ปล่อยเด็กไปกินข้าวแล้ว ทิวจึงรีบไปเข้าห้องน้ำก่อน

 

                ระหว่างที่ทิวกำลังฉี่อย่างสบายใจก็มีมือมือหนึ่งมาจับแขนทิวอย่างแรง!!!.........

 

---โปรดติดตามตอนต่อไป---

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

128 ความคิดเห็น