ด้วยหัวใจมิตรภาพ

ตอนที่ 1 : โรงเรียน โรงเรียน (ปรับปรุงเนื้อหาครั้งที่ 2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ม.ค. 51

                ...รุ่งอรุณแห่งเช้าวันใหม่ได้ทอแสงสีทองมายังบ้านหลังหนึ่งซึ่งตั้งโดดเด่นอยู่กลางสวนเล็กๆ

 

แสงสีทองนั้นได้พาดผ่านเข้ามายังหน้าต่างบานเล็กๆของห้องนอนซึ่งมีเด็กคนหนึ่งนอนหลับอย่างสนิท

 

เขาคนนี้มีชื่อว่า ทิว

 

                ...กรี๊งงง!!!ๆๆๆ...............กึก!...

 

                งืมม...งัมม......นอนต่อ............

 

                ....เฮ้ยยย!!!ๆๆๆ เวรแล้วว..นี่มันวันเปิดเทอมนี่หว่า...สายแน่ๆ

 

เด็กชายผิวขาวหน้าตี๋ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเพิ่งเข้าสู่วัยแรกรุ่นมาหมาดๆรีบลุกจากที่นอนเพื่อไปอาบน้ำ

 

 

***** 1 ชั่วโมงผ่านไป*****

 

เด็กน้อยในวัยใกล้แตกเนื้อหนุ่มรีบวิ่งลงมายังชั้นล่างของบ้านในชุดเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนใหม่

 

แหม่..วันเวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ เผลอแป๊บเดียวขึ้น ม.1แล้ว  รีบไปกันเลยดีกว่าเดี๋ยวสายพ่อของทิวพูดขึ้น

 

สักพัก...รถกระบะสีขาวคันเก่งของบ้านก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากบ้านกึ่งไม้กึ่งคอนกรีตที่ตั้งอยู่บนสวนเล็กๆ

 

เนื้อที่ราวๆ1ไร่แม้จะฟังดูไม่กว้างนักสำหรับบ้านสวนแต่มันก็ถูกจัดไว้เป็นระเบียบงดงามทีเดียวมีต้นกุหลาบ

 

กำลังออกดอกชูช่อมีนกกระจอกบ้านเกาะอยู่บริเวณรางน้ำฝน

 

แม้บ้านของทิวจะไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนักแต่ชุมชนแถบนี้ก็ยังเต็มไปด้วยธรรมชาติที่เขียวขจี รถค่อยๆแล่นไป

 

บนถนนลาดยางที่ตัดผ่านท้องทุ่งอันกว้างสุดลูกหูลูกตา มีต้นตาลสูงเสียดฟ้า บางต้นถูกฟ้าผ่าจนตาย

 

(หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าตาลยอดด้วน) สลับกับบางช่วงมีตึกแถวร้านค้า และชุมชนเล็กๆ

 

ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่ไม่มากนัก

 

                ระหว่างทาง ทิวนั่งนึกถึงเรื่องราวในอดีต ใครจะเชื่อว่า จากเด็กที่ไม่เคยสอบได้เป็นที่ 1 ของห้องเลย

 

จะสามารถสอบเข้าห้องเรียนพิเศษของโรงเรียนดังแห่งหนึ่งได้ ซึ่งเพื่อนๆที่เคยอยู่ห้องเดียวกันตอน ป.6 ที่สอบเข้า

 

มาเรียนในห้องนี้ได้นอกจากตัวของทิวแล้วก็ยังมี เดี่ยวคนเก่งของห้องที่สอบได้ที่ 1 เสมอ

 

(แต่เรา 2 คนไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่หรอก) ส่วนที่ 2 ที่ 3 ก็ติดสำรองกันหมด...ช่างเป็นโชคดีของเราแท้ๆ

 

หลังจากที่นึกอะไรเพลินๆอยู่นานรถก็แล่นมาถึงโรงเรียน

 

                 โรงเรียนใหม่ของทิวเป็นโรงเรียนดัง มีคนอยากเข้ามาเรียนมากมาย โรงเรียนแห่งนี้อยู่ในตัวเมืองไม่

 

ไกลจากบ้านของทิวมากนักถึงแม้จะอยู่คนละจังหวัดก็ตาม

 

                ทิวเดินเข้าไปในโรงเรียนเองเนื่องจากเคยมาตอนสอบแล้วจึงพอจะรู้ว่าสิ่งใดอยู่ที่ไหนถึงแม้จะยังไม่รู้ว่า

 

ห้องเรียนของเขานั้นอยู่ไหนก็ตาม แต่คิดว่าคงจะมีเขียนไว้มั่งแหละน่า

 

                 ตอนนี้ท้องเริ่มร้องแล้วสิ ทิวจึงเดินไปยังโรงอาหารเพื่อซื้อขนมปังกินเป็น อาหารเช้า ขณะที่กำลังกิน

 

ขนมปังอันแสนอร่อยอยู่เพลินๆ สิ่งที่ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น เฮ้ยไอ้ทิว พี่ชมพู่เด็กสาวม.2 ตัวสูงหน้าตาคมขำผิว

 

ขาวเป็นประกาย ผู้ซึ่งเคยเรียนที่เดียวกับทิวตอนอยู่ชั้นประถมก็ปรากฏตัวขึ้น

 

ว้าววว พี่ชมพู่ใช่มั้ย ไม่ได้เจอกันนาน ตัวสูง แถมสวยขึ้นด้วยนะ ทิวพูด

 

ไม่ต้องมาชมเลยเอ็งพี่ชมพู่สวนกลับทันที แล้วอยู่ห้องอะไรรู้หรือยังว่าห้องอยู่ตรงไหน

 

อยู่ห้อง /2 อ่าครับ ยังหาห้องไม่เจอเลยทิวพูด

 

ห้อง2303นะจ๊ะตึก2ทางนั้นเลย พี่ชมพู่พูดขึ้นพลางชี้ไปยังตึกเก่าๆที่อยู่ตรงข้ามกับโรงอาหาร

 

ขอบคุณครับทิวกล่าวคำขอบคุณ

 

จ้าๆไอ้น้องรีบไปจองโต๊ะเร็ว แล้วเจอกันวันหลังนะจ๊ะ พี่ชมพู่พูดแล้วรีบเดินไป

 

2303.....ตึก2ชั้น3ห้องเบอร์3.....ทิวเดินไปยังจุดหมายซึ่งไม่ไกลจากโรงอาหารมากนัก เมื่อไปถึงห้อง

 

ทิวจึงพบกับเดี่ยว คู่แค้นตลอดกาลของเขา (ขี้เก๊กนักนะมึงง) ทิวเดินไปยังที่นั่งทำเลดีกลางห้องแต่ทว่า

 

จองแล้ว เสียงเหมือนเป็ดอันน่าขยะแขยงของเดี่ยวพูดขึ้น

 

ทิวเดินอย่างไม่สนใจไปยังที่นั่งด้านหน้าถัดไป1ที่นั่งและวางกระเป๋า

 

นั่นก็จองแล้วแสดงนิสัยแย่ออกมาอีกแล้วสินะ

 

กูจะนั่งอ่า ... ที่หลบให้เมื่อกี้เพราะไม่อยากจะทะเลาะด้วยนะเว้ย ทิวพูดอย่างไม่สบอารมณ์

 

ส่วนเดี่ยวก็ยังยืนเก็กท่าต่อไป

 

                หลังจากที่วางกระเป๋าเป็นอันจองที่แล้วทิวก็รีบเข้าไปทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่บางส่วนที่มาถึง

 

โรงเรียนแล้ว ก่อนที่จะกลับไปนั่งยังโต๊ะที่จองไว้ ทิวมองไปรอบๆห้องเรียนไปเรื่อยๆจนกระทั่งมีคนมีทัก

 

นายๆข้างๆนายว่างป่ะ เสียงหนึ่งดังขึ้น เพื่อนเรียกให้ทิวมองไปยังเจ้าของเสียงนั้น

 

ว่างสิ นั่งได้เยย….นายชื่ออะไรเหรอเราชื่อทิวนะ ทิวพูด

 

เราชื่อชิดน่ะเจ้าของเสียงพูดขึ้น

 

~~~~~กิ้ง~ก่อง~กั้ง~เก่ง~ก่อง~เกง~กั้ง~กิ่ง~~~~~~

 

ได้เวลาเข้าแถวเคารพธงชาติแล้วสิเนี่ยงั้นพวกเราไปเข้าแถวกันเถอะ ทิวพูด

 

อืม…” ชิดตอบกลับ

 

                ทั้งทิวและชิดต่างพากันเดินลงมายังสนามของโรงเรียน สนามของโรงเรียนนี้เป็นสนามหญ้าขนาดใหญ่

 

มีนักเรียนลงมาเล่นฟุตบอลกันเป็นจำนวนมาก ทิวมองไปรอบๆสนามเพื่อหาตำแหน่งที่เขาและเพื่อนๆในห้อง

 

จะต้องไปเข้าแถวเคารพธงชาติในขณะที่ชิดยืนพิงต้นไม้ใหญ่อยู่ภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ต้นนั้น อย่างไม่ทัน

 

ระวังตัว

 

ตุ้บ!!!....และแล้วในทันใดนั้นเองเหตุการณ์ที่ไม่คาดฟันก็เกิดขึ้น.....

 

                                                                                                                                ---โปรดติดตามตอนต่อไป---

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

128 ความคิดเห็น