[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,529 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    321

    Overall
    52,529

ตอนที่ 21 : HUNTER 18 : ศพถือกำเนิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    25 ต.ค. 61



18

"เห้ย พวกเอ็งเป็น...อ่อก"

ยุนกิเบื่อที่จะฟังคำถามซ้ำซากทันทีที่เดินเข้ามาในห้องเซ็นเตอร์เขายิงก็อัดเข้าไปในปากของศัตรูก่อนที่มันจะพูดจบประโยค

"มันอยู่นี่ ผู้บุกรุก!!!"เสียงใครซักคนตะโกนดังลั่น แบคฮยอนหันหลังกลับไปกดล็อคประตูที่อยู่ข้างหลังพวกเขาแล้ววิ่งแยกตัวไปตามปีกขวา ขณะที่ปีกซ้ายแยกตัวออกไปหลบอีกฝั่ง ภายในห้องเซ็นเตอร์แห่งนี้เป็นพื้นที่โล่งกว้างมีตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่วางเรียงรายอยู่เต็มห้อง เมื่อแหงนมองข้างบนก็จะพบกับทางเดินที่คล้ายจะเป็นระเบียงอยู่รอบด้าน ข้างบนนั้นมีเครื่องไม้เครื่องมือและสายไฟห้อยระโยงระยางไปหมด จากการที่ซอกจินกวาดสายตาไปรอบๆเขามองเห็นคนหลายคนกำลังทำงานกันอย่างวุ่นวาย ทั้งแพทย์ นักวิทยาศาสตร์ ช่างเทคนิค ช่างไฟ หรือแม้กระทั่งทหาร

นี่สินะแกนกลางของวอเรดซ์ มันคือองค์กรที่รวบรวมคนจากหลายสาขาอาชีพเพื่อสร้างอะไรบางอย่างที่ดูเลวร้าย ทันทีที่ได้ยินคนตะโกนบอกเรื่องผู้บุกรุกหลุดเข้ามาข้างในของเซ็นเตอร์ คนของวอเรดซ์บางส่วนก็รีบวิ่งไปคุ้มกันบุคคลสำคัญที่กำลังทำงานบางอย่างอยู่เพื่อให้ไปหลบในที่ที่ปลอดภัย ผู้คนต่างวิ่งขวักไขว่สวนกันไปมาด้วยความยุ่งเหยิงสุดๆ วูล์ฟใช้ความไม่เป็นระเบียบนี้ออกมาจากที่ซ่อนและเข้าจู่โจมศัตรูทันที

ปัง

ปัง

โฮซอกลั่นไกใส่ศัตรูทุกคนที่วิ่งผ่านหน้า ความวุ่นวายและเสียงดังครึกโครมยังเกิดขึ้นต่อเนื่องเมื่อวูล์ฟโจมตี

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ!"ตัวการใหญ่ออกมาแล้ว ฮิมชานยืนอยู่ตรงนั้น ที่เชิงบันไดของชั้นสอง นัมจุนมองเห็นเป้าหมายและกำลังวิ่งตรงทางฮิมชาน จองกุกและจีมินช่วยกันยิงสกัดศัตรูไม่ให้เข้าถึงตัวนัมจุน 

หัวหน้าหน่วยวูล์ฟเอาตัวพุ่งกระแทกไปกลางลำตัวของฮิมชานจนแผ่นหลังปะทะกับกำแพงดังพลั่ก นัมจุนกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้ามาใกล้แล้วอัดหมัดหนักๆใส่มุมปากจนหน้าสะบัดได้เลือด

"แก! พวกแกทำไมยังไม่ตาย"ฮิมชานตะโกนอย่างเดือนดาดขณะกระโดดหลบนัมจุน

"เพราะยังไม่ได้ฆ่าแกฉันเลยยังตายไม่ได้ไง"นัมจุนแยกเขี้ยว ล้วงเอาโซ่เส้นพอดีมือที่มีลูกตุ้มกลมเล็กๆติดอยู่ทั้งสองข้างออกมาจากกระเป๋ากางเกง ชายหนุ่มพันปลายด้านหนึ่งกับฝ่ามือตัวเองก่อนจะยกสองแขนตั้งการ์ดเตรียมพร้อมต่อสู้ เขาเป็นฝ่ายเปิดสังเวียนด้วยการกระโดดเข้าถีบฮิมชาน แต่อีกคนก็หลบทันและยกขาขึ้นฟาดเข้ากลางกลังนัมจุนเต็มๆ บอสแห่งวูล์ฟใช้พละกำลังที่เหนือกว่าพลิกเกมด้วยการหันกลับไปล็อคคอศัตรูด้วยโซ่ นัมจุนเพิ่มแรงบีบรัดฮิมชานกำลังตะเกียกตะกายให้หลุดพ้นจากเส้นโลหะที่กำลังจะริบรอนลมหายใจของตน

ปัง!

ปัง!

ปัง!

เสียงปืนสามนัดดังสนั่นกังวานไปทั่วห้องเซ็นเตอร์ระเบียงที่นัมจุนกับฮิมชานยืนอยู่ค่อยๆทรุดตัวและพังลง ชายหนุ่มรีบปล่อยมือออกจากลำคอฮิมชานและกระโดดหลบก่อนที่ตนจะร่วงลงไปที่พื้นข้างล่าง เหตุการณ์ชุลมุนคล้ายจะหยุดชะงักเมื่อมีผู้มาใหม่เข้ามาในห้อง ผู้ชายในชุดคลุมสีดำแถบทองผู้เป็นเจ้าของเสียงปืนยืนจังก้าอยู่ตรงนั้น ข้างหลังคือฮันเตอร์เซ็ตอันเดอร์กราวน์ที่นัมจุนเคยพบเจอและเห็นฝีมือมาแล้วหลายครั้ง

"ผู้สร้างลำดับที่ 4!!"

ฮิมชานเบิกตากว้างอย่างตกใจ ซึ่งอาการไม่ต่างจากแทฮยองและแบคฮยอน ผู้ชายคนนั้นผู้มากด้วยอำนาจและบารมีในวอเรดซ์กำลังยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา แม้จะไม่เห็นสีหน้าแต่ท่าทางนิ่งสงบภายใต้ฮู้ดสีดำแถบทองผืนนั้นก็สร้างความหวาดกลัวให้กับบรรดาลูกน้องปลายแถวที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ในตอนนี้ 

"พวกแกมันเลี้ยงเสียข้าวสุก ไร้ประโยชน์"เสียงเข้มใหญ่พูดเนิบๆ เขาเงยหน้าขึ้นมา ฮู้ดสีดำร่วงหล่นเผยให้เห็นใบหน้าคมสัน ดวงตาสีดำขลับกลมโตแต่คมลึกและดูโหดเหี้ยม ผู้สร้างลำดับที่ 4 ยกปืนขึ้น ก่อนจะเล็งและลั่นไกใส่บรรดาลูกน้องไร้ประโยชน์ของตัวเองทีละคน เครื่องแบบสีขาวของวอเรดซ์เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด กลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วห้องยามเมื่อเลือดจากร่างไร้วิญญาณเจิ่งนองฉาบสีแดงฉานอยู่บนพื้น

ความโหดเหี้ยมของผู้สร้างลำดับที่ 4 ทำเอาหน่วยวูล์ฟขวัญหนีดีฝ่อ พวกเขาค่อยๆก้าวขยับเข้าไปรวมตัวเกาะกลุ่มกันอัตโนมัติโดยไม่ต้องร้องเรียกหากัน

"นัมจุน นั่นมัน!!"ซอกจินอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเขาเห็นใบหน้าของผู้สร้างลำดับที่ 4 ชัดๆ เส้นผมสีเดียวกับแทฮยองและโครงหน้าที่เหมือนใครบางคนในอดีตทำเอานัมจุนถึงกับผงะ อุณหภูมิของมือและเท้าลดต่ำด้วยความตื่นตระหนก

"จอง แดฮยอน..."เจ้าของชื่อหันกลับมาหานัมจุนช้าๆ ชื่อนี้ไม่มีใครเรียกเขามานานแล้ว นับตั้งแต่เมียของเขาจากไปชื่อนี้มันก็ได้ตายไปพร้อมกับหล่อน มีเพียงผู้สร้างลำดับที่ 4 นักวิทยาศาสตร์ตกอับ และขอทานประสาทหลอนที่ยังมีชีวิตอยู่

"โอ้ว ใครกัน?"

"..."

"โอ้ะโอ"แดฮยอนเอียงคอมองใบหน้านัมจุน เหมือนว่าเขาจะเริ่มจำผู้บัญชาการของหน่วยวูล์ฟได้หน่อยนึงแล้ว

"คุณผู้หมวด..."

"..."

"อนิจจา ทำไมโลกมันถึงได้กลมแล้วก็แคบอย่างนี้นะ อ่าาาาา รู้สึกดีจริงๆที่ฆาตรกรฆ่าลูกคนอื่นมันจำพ่อของเด็กได้ด้วย"น้ำเสียงเนิบนาบและเชื่องช้าของ    แดฮยอนกับวาจากระแทกกระทั้นมันเสียดแทงเข้าไปข้างในหัวใจของนัมจุนจนสะอึก ภาพเด็กชายผมบลอนด์ผอมกะหร่องเปื้อนเลือดหวนกลับเข้ามาในหัวชายหนุ่มอีกครั้งจนเขารู้สึกจุกเสียดและแน่นอยู่ในอก อาการสั่นเทาของนัมจุนทำให้ซอกจินรีบขยับเท้าเข้ามายืนข้างๆและวางมือบนบ่าเพื่อเตือนสติให้นัมจุนเข้มแข็ง 

"เป็นอะไรไปผู้หมวด..."

"..."

"ตัวสั่นเชียวฉันพูดอะไรผิดไปงั้นรึ.....หรือว่าสั่นเพราะกลัว อ่า ไม่สิ นายทหารกล้าย่อมไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดอยู่แล้วนี่เนอะ งั้นตอนนี้คุณคงกำลังสั่นเพราะรู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเองอยู่ใช่หรือเปล่า"

"..."

"แต่ผมคงเดาผิดเพราะคนอย่างคุณมันไม่เคยเห็นชีวิตยากแค้นของคนอื่นมีค่า"

"หุบปากซักทีจะได้ไหม!!"ซอกจินตะโกนอย่างเหลืออด ตอนนี้นัมจุนแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว ทำไม ทำไมขอทานสกปรกคนนั้นถึงได้มายืนเฉิดฉายแล้วก็มีรัศมีอำนาจเปล่งประกายในองค์กรวอเรดซ์ได้ถึงขนาดนี้ ผู้สร้างลำดับที่4 หมายความว่ายังไงโชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับพวกเขาถึงได้พัดพาคนที่แทบจะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรต่อกันนอกจากความเลวร้ายมาเจอกันอีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้

"อู้วววว ทนฟังแทนเขาไม่ไหวอย่างนั้นหรือคุณหมอ อุตส่ามีโอกาสได้เจอกันทั้งทีผมก็แค่อยากจะทักทายนิดหน่อยๆก็เท่านั้นเอง รู้อะไรไหม พวกคุณนี่อยู่ในคอลเลคชั่นสะสมของผมเลยนะ ห้ะๆๆ หน่วยลับวูล์ฟผู้กล้าแกร่ง อื้มมมมม ผมเฝ้ามองพวกคุณอยู่ตลอดเลย แบบว่ายังไงดีละ ไอดอลหน่ะ"

"..."

"ผมคิดไว้ว่าซักวันหนึ่งจะได้เจอพวกคุณอีกครั้ง หลังจากที่พวกคุณยิงลูกผมทิ้ง ระเบิดบ้านผมจนไม่เหลือซาก มันประทับใจผมจริงๆนะ ผมรอคอยที่จะได้เจอพวกคุณมาตลอด เพียงแต่ผมยังทำงานของผมไม่เสร็จเลยไม่ได้มีโอกาสมาหา"

"..."

"รู้ไหมว่าผมทำงานอะไร หืม?"หน่วยวูล์ฟยืนนิ่งฟังแดฮยอนพล่ามไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ ในหัวพวกเขาคิดแค่ว่าจะหาทางออกไปจากตรงนี้อย่างไรดี คนจากฐานทัพใหญ่ของวอเรดซ์กำลังตีวงล้อมพวกเขาไว้ ในห้องนี้ไม่มีใครใส่ยูนิฟอร์มสีขาวแม้แต่คนเดียว ทั่วทั้งห้องมีแต่ชายใส่ผ้าคลุมสีดำยืนคุมพื้นที่เต็มไปหมด จีมินสะกิดให้ยุนกิมองไปทางหนึ่งในชายสวมชุดคลุมที่คุ้นหน้าคุ้นตาพวกเขาเป็นอย่างดี

อิม ชางกยุน

หึ คงจะประจบประแจงฝั่งนั้นจนได้เลื่อนยศเลื่อนขั้นอยู่ตำแหน่งใหญ่สินะถึงได้มีลูกน้องเดินตามถึงสามสี่คนขนาดนั้น

"ไม่มีใครอยากรู้เลยเหรอว่าผมทำงานอะไร"แดฮยอนเดินกลับไปกลับมา ยังเอื้อนเอ่ยอะไรต่อมิอะไรด้วยน้ำเสียงเนิบนาบกวนประสาท

"ก่อนจะบอกว่าผมทำงานอะไร ทุกท่านที่เคารพโปรดมองไปทางนั้นเด็กผม บลอนด์ที่อยู่ข้างๆท่าน"แดฮยอนชี้ไปทางแทฮยอง ทุกคนมองตามอย่างช่วยไม่ได้

"นั่นละ ผลงานชิ้นเอกของผม อ่า เขาเป็นดั่งของขวัญจากพระเจ้าที่ส่งมาให้ผมที่ทำงานหนักมาเป็นสิบๆปีเชียว เจ้าหนูฮันเตอร์สีทองนักฆ่าร่างต้นแบบที่สมบูรณ์ที่สุดของโครงการชีวะอิเล็กตรอน อ่าาาาา แต่พวกคุณคงจะรู้กันแล้วละสิ"

"เลิกพล่ามอะไรไร้สาระซักทีเหอะ"

"จุ๊ๆๆๆ พูดขัดคนอื่นแบบนี้มันเสียมารยาทนะครับ ผมแค่จะบอกว่าวีหน่ะสำคัญกับผม และตอนนี้ผมก็จะมาทวงของของผมคืนก็เท่านั้นเอง"

"ไม่ให้!"จองกุกตะโกนออกมาทันทีจนโฮซอกยังแอบตกใจกับปฏิกิริยาต่อต้านของเด็กหนุ่ม

"ฮ่าๆๆๆ คุณมีสิทธิ์อะไรมาหวงก้างลูกคนอื่นกัน"

"ลูก?"

"อ้าว ผมลืมบอกไปเหรอว่าวีคือลูกของผมหน่ะ เด็กคนนั้นไงผู้หมวด คนที่คุณยิงเขาทิ้งต่อหน้าต่อตาผมหน่ะ"

!!

นัมจุนช็อคอีกระลอก ทั้งร่างเย็นวาบเหมือนโดนน้ำสาดตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เขาจดจ้องใบหน้าแทฮยอง รู้สึกสับสนและยุ่งเหยิงอย่างถึงที่สุด

"รู้สึกผิดงั้นสิ ถ้าอย่างผมจะช่วยแบ่งเบาครึ่งหนึ่ง"

ปัง!

แดฮยอนยิงกระสุนเจาะข้อมือนัมจุนไปหนึ่งนัด มือข้างขวาที่ชายหนุ่มใช้จับปืน มือข้างนั้นที่เขาเคยใช้มันหันปากกระบอกปืนใส่แทฮยอง

"อย่าทำร้ายพี่นัมจุนนะ"แทฮยองตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว และพุ่งตัวออกไปหมายจะทำร้ายผู้สร้างลำดับที่ 4 ทุกคนดูตกใจที่แทฮยองทำอะไรกะทันหันเช่นนั้น 

"วีอย่าไป!!"และมีแค่แบคฮยอนที่ร้องห้ามและพยายามคว้าตัวเด็กหนุ่ม แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว แทฮยองฝ่าวงคนของวอเรดซ์ออกไป วิ่งเข้าใส่แดฮยอนที่ยืนสงบนิ่งเหมือนกำลังรอคอยให้เด็กหนุ่มเข้าไปหาอยู่แล้วตั้งแต่ต้น

"เด็กน้อย!!"

"อย่า"ทันทีที่ได้ยินคำพูดจากปากแดฮยอน แทฮยองก็หยุดชะงัก แข้งขาอ่อนแรงขึ้นมาในทันที

"หอคอย"ผู้สร้างลำดับที่ 4 ยกยิ้ม ชายผ้าคลุมเขาพลิ้วไสวอยู่ข้างหลังเมื่อขายาวค่อยๆก้าวเข้ามาหาแทฮยองอย่างไม่เกรงกลัว

"แสงจันทร์"

"..."

"ผมสีบลอนด์"แทฮยองมีท่าทีเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อคำพูดสุดท้ายของแดฮยอนจบลง เด็กหนุ่มสงบนิ่ง นั่งคุกเข่าและก้มหน้าต่อแดฮยอน

"ราพันเซล?"

"ครับ ท่านพ่อ"

!!

ทุกคนตกตะลึง สับสนอย่างถึงที่สุดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมแทฮยองถึงได้มีท่าทีอ่อนข้อและยอมศิโรราบให้กับแดฮยอนกะทันหันเหมือนกดสวิส จองกุกลอบกลืนน้ำลาย มองแทฮยองที่เอื้อมมือไปจับหลังมือของแดฮยอนมาจุมพิตเหมือนการทำความเคารพสูงสุดของวัฒนธรรมโปแลนด์ในยุคศตวรรษที่ 17 แม้ยากจะเชื่อ แต่ภาพตรงหน้าบังคับให้พวกเขาต้องยอมรับว่าตอนนี้

แทฮยองโดนควบคุมโดยสมบูรณ์แบบ

"ดีมาก ยืนขึ้นซิลูกรัก"แดฮยอนออกคำสั่ง เด็กหนุ่มผมบลอนด์จึงยืนขึ้นเคียงข้างกับผู้สร้างลำดับที่ 4 ซึ่งกำลังยิ้มกระย่องอย่างพอใจกับสีหน้าที่ดูงงงวยและหมดสิ้นความหวังของสมาชิกหน่วยวูล์ฟทั้งหมด

"หึหึ พวกคุณคิดว่าผมจะปล่อยผลงานชิ้นเอกของตัวเองไปง่ายๆอย่างนั้นรึ จะบอกอะไรให้นะ วอเรดซ์ของผมหน่ะมีห้องทดลองวิทยาศาสตร์ตั้งมากมาย และถ้าเผื่อพวกคุณได้มีโอกาสไปเยี่ยมที่นั่น ผมอยากจะแนะนำให้พวกคุณได้รู้จักกับอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ชิ้นนึงที่มันเรียกว่า 'เครื่องล้างสมอง' ต้องขอบคุณผู้หมวดนะที่ยิงลูกชายของผมในวันนั้น ผมเลยได้ร่างทดลองมาฟรีๆร่างหนึ่ง กระสุนของคุณมันเจาะหัวใจเขา ตรงนี้"แดฮยอนจิ้มนิ้วลงบนอกแทฮยอง

"..."

"อ่า แล้วผมก็เอาหัวใจดวงใหม่มาใส่ให้เขา ผ่าตัด ให้ยา สารพัดวิธีที่จะได้เขาคืนมา จะว่าไปแล้วเด็กนี่มันก็ศพเดินได้ดีๆนี่เองละ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ผมให้ชีวิต ให้ที่อยู่อาศัย แลกกับการทำผลงานดีๆมาตอบแทน"

"..."

"ฟังดูดีใช่ไหม ช่ายย ผมก็คิดว่างั้น ร่างทดลองรุ่น v-640095 ร่างนี้ถึงได้สมบูรณ์แบบยังไงละ ต่อให้วีเข้าสู่ภาวะคุ้มคลั่งสูงสุดผมก็ยังควบคุมได้ นี่จะเป็นวิทยาการสำคัญสำหรับสร้างทหารแนวหน้าเชียวนา พวกคุณไม่ยินดีกับผมหน่อยเหรอ?"

"..."

"โอ้ว ดูจากสีหน้าแล้วคงจะไม่สินะ ฮ่าๆๆๆ ผมละอยากให้พวกคุณได้เห็นจริงๆเลย วันที่เกิดสงครามโลกครั้งที่สาม มีทหารแนวหน้าที่เกิดจากวิทยาการก้าวล้ำแบบเดียวกับทุกส่วนในร่างกายของวี คิดดูสิ จะมีใครหน้าไหนต่อกรกับฮันเตอร์สีทองร้อยคนได้กัน ฮ่าๆๆๆๆๆ"

เสียงหัวเราะชั่วร้ายของแดฮยอนดังก้องไปทั่วโถงกว้างที่เงียบสงัด หน่วย     วูล์ฟทุกคนกำลังเหงื่อตกและคิดหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์ตรงนี้ เรื่องที่จะช่วยเหลือแทฮยองนั้นตัดมันออกไปได้เลย ท่าทีเหมือนไม่ใช่แทฮยองที่พวกเขารู้จักนั้นพอจะทำให้เดาได้ว่าต่อให้จับอีกคนมัดแขนมัดขาและลากไปด้วยกันก็คงจะไม่ยอม เผลอๆพวกเขาอาจโดนแทฮยองฆ่าทิ้งเสียด้วยซ้ำ

"เอาละ ลูกรัก กลับบ้านกันเถอะ"เมื่อพล่ามจนพอใจแล้วแดฮยอนก็พูดตัดบท สะบัดชายผ้าคลุมสีดำแถบแดงจนพริ้วปลิวก่อนจะหันหลังมุ่งเดินออกไปข้างนอกโดยมีแทฮยองเดินตามหลังติดๆ ยุนกิสาวเท้าออกมาหนึ่งก้าวเมื่อเห็นแทฮยองเดินตามหลังมันต้อยๆอย่างรู้สึกเจ็บใจที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรคนตัวเล็กได้ การกระทำนั้นจุดประกายให้คนของวอเรดซ์กระชับปืนและจ่อมาทางพวกเขาด้วยแววตามุ่งร้าย แต่ยังไม่มีใครลงมือเพราะต้องรอคำสั่งจากหัวหน้าอย่างฮิมชานที่ยังยืนก้มหัวรอส่งผู้สร้างลำดับที่ 4 ให้ออกไปพ้นจากพื้นที่เสียก่อนจะมีการนองเลือด 

"เอาละ เรามาคุยกันหน่อยดีกว่านะ"เมื่อมั่นใจว่านายใหญ่ไปพ้นแล้ว ฮิมชานจึงย่างสามขุมมายืนข้างหน้าลูกน้องทั้งหลายที่หันปากกระบอกปืนมาทางวูล์ฟ ผู้สร้างลำดับที่ 18 กอดอกและแบนปากออกหน่อยๆเมื่อเห็นสภาพที่ดูไม่ได้ของผู้บุกรุก

"เก่งมากนะที่หาที่นี่เจอได้ และยังกล้ามากด้วยที่บุกเข้ามาในรังฉันด้วยกำลังคนเพียงเท่านี้ ยอมรับว่าพวกแกเป็นหน่วยลับที่แข็งแกร่ง แต่ขอโทษนะ น้ำน้อยมันย่อมแพ้ไฟอยู่ดีนั่นแหละ"

"..."

"จุดประสงค์ของพวกแกคือจะเข้ามาทำลายที่นี่อย่างนั้นสินะ ก็...โชคดีหน่อยที่ฉันใช้งานที่นี่เสร็จแล้ว และก็กำลังจะทำลายมันอยู่พอดี"ฮิมชานว่าจบก็คว้าระเบิดน้อยหน่าที่เหน็บอยู่ตรงเอวลูกน้องมาถือ

"จัดให้ตามคำขอเลย ฉันจะทำลายที่นี่ไปพร้อมกับพวกแก"ฮิมชายดึงสลักออก โฮซอกกลืนน้ำลายหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาหนทางรอด จากที่เขามอง ระเบิดในมือฮิมชานมีรัศมีการทำลายล้างราว 10-15 เมตร หากพวกเขาวิ่งไปหลบหลังตู้คอนเทนเนอร์ข้างๆอาจจะมีทางรอดอยู่ แต่จะให้วิ่งไปตอนนี้กระสุนจากปืนนับสิบกระบอกก็จะพุ่งเจาะทะลุทะลวงร่างเขาจนพรุนแน่ๆ

ทำยังไงดี 

ทำยังไงดี

ฮิมชานแสยะยิ้ม ใบหน้าตึงเครียดกับหยดเหงื่อที่เกาะพราวเต็มใบหน้าของนัมจุนทำให้เขารู้สึกสนุก ผู้สร้างลำดับที่ 18 เงื้อมือไปข้างหลังกำลังจะปาระเบิดออกมาทางวูล์ฟ 

"ไอเอ็ม!!"

ทันใดนั่นแบคฮยอนก็ตะโกนเรียกชางกยุนและขว้างปืนในมือออกไป เจ้าของชื่อคว้าอะไรบางอย่างจากกระเป๋ากางเกงข้างหลังของฮิมชานและสไลด์ตัวออกมารับปืนไว้ในมือก่อนจะหันกลับไปยิงที่กลางตัวของคนที่กำลังถือระเบิด

ปัง!

บึ้ม!

ทันทีที่กระสุนเจาะร่างฮิมชาน ระเบิดในมือก็ร่วงลงพื้นและระเบิดออกมา หน่วยวูล์ฟออกตัววิ่งทันทีในตอนที่เห็นชางกยุนสไลด์ตัวออกมารับปืน พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับชางกยุนแต่ท่าทางที่เหมือนจะอยู่ฝั่งเดียวกับพวกเขานั้นมันทำให้รู้โดยอัตโนมัติว่าต้องทำอะไรต่อ 

"ตึกกำลังจะถล่ม! วิ่ง!"ชางกยุนกลิ้งเข้าไปหลบอยู่หลังซากปรักหักพังก่อนจะรีบตั้งตัวยืนในทันทีและตะโกนบอกก่อนจะวิ่งนำหน้าออกไป แรงระเบิดทำให้กำแพงด้านหลังพวกเขาพังไปทั้งแถบซึ่งเป็นทางออกช่วยให้พวกเขาหนีตายได้ ทุกคนวิ่งอย่างสุดชีวิตไม่แม้แต่จะหันไปมองเปลวเพลิงที่ลุกโชนช่วงหรือแม้แต่ร่างหลายร่างที่กรีดร้องอย่างโหยหวนจากการโดนแรงระเบิดและไฟลุกท่วม ทุกคนวิ่งตามเขาโดยไม่ถามไถ่ใดๆทั้งสิ้น แม้จะงงมากถึงมากที่สุดก็ตาม 

ครืนนน

ตู้มมมม

โครม

เสียงโครงสร้างตึกและชิ้นส่วนต่างๆสั่นสะเทือนและร่วงกราวลงมากจากการโดนระเบิด พวกเขาทั้งหมดวิ่งซิกแซกหลบซากปรักหักพังตามหลังชางกยุนที่ดูเหมือนจะคุ้นชินกับวงกตแห่งนี้เป็นอย่างดี พวกเขาเลี้ยวครั้งแล้วครั้งเล่า กำแพงและพื้นอาคารค่อยๆทรุดพังไล่ตามหลังพวกเขามาเรื่อยๆ ตอนนี้พวกเขาวิ่งมาถึงหน้าประตู ชางยุนใช้คีย์การ์ดที่ขโมยมาจากกระเป๋าหลังฮิมชานเพื่อผ่านประตูกลทั้งสามบานไปได้อย่างเฉียดฉิวก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะโดนซากอิฐซากปูนทับตาย เพราะคีย์การ์ดของผู้สร้างนั้นเป็นการ์ดชนิดพิเศษ แค่ใบเดียวก็ผ่านประตูได้ทุกบานในตึกแห่งนี้

"แฮ่ก แฮ่ก"เสียงหอบหายใจของคนหลายคนผสมปนเปกันไปเมื่อพวกเขาวิ่งออกมาจากตัวตึกได้แล้วอย่างทุลักทุเลและร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล โฮซอกหยิบรีโมทคอนโทรระเบิดเวลาออกมาและสั่งให้มันทำงานเพื่อทำลายวอเรดซ์ให้ย่อยยับ ไม่มีคนของวอเรดซ์มาตามล่าพวกเขาเพราะคนข้างในต่างก็พากันวิ่งหนีเอาตัวรอดกันจ้าละหวั่น วูล์ฟลุยเข้าไปในป่าตามทางเดิมที่เขาเคยเดินตอนขามา จองกุกวิ่งไปปาดน้ำตาไปเพราะเขารู้สึกเสียใจและเจ็บใจตัวเองที่ไม่สามารถปกป้องหรือช่วยเหลือแทฮยองได้ แบคฮยอนเห็นแล้วและกำลังวิ่งเคียงข้างจองกุกแล้วยกมือขึ้นบีบไหล่เด็กหนุ่มเบาๆ 

สวบ สวบ

หลังจากวิ่งหนีออกมาได้ราวๆสองชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงริมลำธารที่เคยหยุดพักก่อนหน้านี้ ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้วเหลือแต่ความมืดมิดแผ่ปกคลุมทั่วพื้นที่ หน่วยวูล์ฟหยุดวิ่งโดยที่ไม่ต้องบอกกล่าวกัน พวกเขาต่างรู้ดีว่าถึงเวลาที่ต้องพักเพราะแข้งขาเริ่มที่จะอ่อนแรงกันแล้ว อีกอย่างตอนนี้ไม่มีใครมีกำลังใจจะฮึดสู้ต่อไปอีกแล้ว 

ทุกอย่างดูเหมือนพังทลายลงไปหมดในตอนนี้ พวกเขาสูญเสียแทฮยอง ในหัวพวกเขามีแต่ความสับสน งุนงง และว่างเปล่า เรื่องราวทั้งหมดที่ถูกบอกเล่าคือสิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมาย มันกลับตาลปัตรและสาดเทเข้ามาทีเดียวจนไม่รู้จะทำความเข้าใจกับเรื่องไหนก่อนดี เพราะฉะนั้นตอนนี้พวกเขาถึงทำได้แค่นั่งลงกับพื้น

หอบหายใจ....

....และหลับตาลงเพื่อรอให้วันใหม่ย่างกรายเข้ามา 



ยังจำได้ไหม?........

...ความจริงที่ซ่อนอยู่ในเรื่องโกหก

เรื่องโกหกที่ซ่อนอยู่ในความจริง

การค้นหาความจริงที่เป็นดั่งเขาวงกต

ทางออกที่สุดท้ายเป็นทางตัน...



100%


T A L K

ขอแสดงความยินดีกับท่านที่คาดเดาถูกต้องด้วยค่ะ เย้ ทั้งเรื่องชางกยุน เรื่องเด็กขอทานที่เป้นแทฮยอง เก่งจังเลยเดาออกด้วย รอบนี้มาหนึ่งร้อยเต็มเลย มันไม่มีช่วงให้ตัดอะ ตัดไปก็ขาดตอนแถมยังจะงงด้วย เลยเอามาเต็มร้อยไปเลย อ่า มันคือความพัง วูล์ฟพังอย่างแท้จริงเลยแหละตอนนี้ เจอผู้สร้างลำดับที่สี่เข้าไป จอดเลย พี่ท่านยังไม่ได้โชว์สกิลโหดอะไรเลยอะ แค่มาพล่ามๆโชว์ความใจร้าย ป่าเถื่อน โรคจิตแล้วก็เอาน้องแตยองของเราจากไป 


คราวนี้หมดปัญหาเรื่องพระเอกแย่งนายเอกแล้วละ เพราะจะไม่มีนายเอกให้แย่งอีกต่อไป.....ล้อเล่ง เอาไว้เจอกันตอนหน้านะ


ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน


ขอบคุณทุกๆคอมเม้นต์เลย


ขอบคุณที่ติดตามกันด้วย เดินไปด้วยกันไกลมากเลยนะเนี่ย


ขอบคุณที่เล่นแท็ก #ficHtBtS 


อ้า ฝากฟิคอีกเรื่องนึงด้วยได้ไหม #แด้ดดี้นัมจุน http://writer.dek-d.com/KimbMmind/writer/view.php?id=1484516

 เป็นคู่พี่นัมจุนกับพี่ซอกจิน มีน้องแตยองสี่ขวบกับน้องกุกกี้สามขวบแก้มตุ่ย เป็นฟิคน่ารักๆสไตล์ครอบครัว ไม่ดราม่าแน่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #1270 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 23:30
    อิเจ๊มาทวงลูกคืนได้งามหน้ามาก ทำกุกร้องไห้เลย ฮือออ
    #1270
    0
  2. #1245 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 13:01
    กรี๊สสสสสสสสสส!!! เดาถูกด้วยเป็นครั้งแรกเลย ฮือออออ จริงๆก็คิดว่ายุนน่าจะแกล้งไปอยู่ฝั่งนู้นเฉยๆบับเป็นหนอนงี้ เพราะสงสัยตอนที่เขาวอคุยกันเรื่องยุนอะ
    #1245
    0
  3. #1214 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 22:48
    จริงๆแล้วชางกยุนอาจจะไม่ได้หักหลังโดยสมบรูณ์แต่ว่า
    มันเป็แผนซ้อนแผนรึเปล่าแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกันนะ 
    ให้ตายเถอะ เหมือนคีย์เวิร์ดเลยที่ผู้สร้างลำดับที่สี่พูดน่ะ
    แทฮยองเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย จะทำยังไงดี ฮื่อ
    #1214
    0
  4. #1135 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 13:09
    โอ้ยยยเจ็บใจโว้ยยย
    #1135
    0
  5. #1120 Noeyoey (@Noeyoey) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 17:11
    ฮือออ แทแทลูกแม่TT
    #1120
    0
  6. #1101 sungmin-pink boy (@sunghyunmin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:30
    ที่ใช้คำสั่งเป็นรหัสนี่ ไรต์เอามาจากกัปตันอเมริกาวินเทอร์โซลเจอร์สินะ
    สงสารยัยแทมากกกกก #ทีมมินยุนกิ
    #1101
    0
  7. #751 ppinggu (@ppinggu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 22:35
    แทแทจะกลับมาใช่มั้ยยย บอกแม่สิว่าหนูจะกลับมาหาครอบครัวของหนู ; ;
    #751
    0
  8. #736 BunNy'girl ❤ (@12345623) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 18:08
    ชอบบบบบบบ แทฮยองกลับมาหาวูฟ์ก่อน รอนะไรท์ ><
    #736
    0
  9. #733 Chëetαн´ (@honey-candy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 22:48
    ไม่นะ แทแทลูกแบค(ผิด?) แด้ไม่มีรักลูกบ้างหรอ อย่างน้อยนั่นก็ศพลูก
    งานนี้คงเจ็บปวดหลายคน ทั้งนัมจุนที่ยิงแทแทตาย กุกกี้และยุนกิที่รักนางอีก 
    ไหนจะแบคที่ทั้งรักทั้งผูกพันธ์ดูแลกันมาตั้งนาน 
    จะมีโอกาสไหนที่จะได้ตัวคืนมั่งไหมนะ แด้พูดไม่กี่ประโยคก็ได้ตัวแทไปเลยอ่ะ ฮือ
    #733
    0
  10. #732 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 21:57
    ฮืออออถึงเเม้จะพังเเต่ก็ดีใจที่ได้ชางกยุนกลับมา วูลฟ์ต้องการคำอธิบายอย่างหนักเลยค่ะตอนนี้ ไม่ใช่เเค่วูลฟนะคนอ่านด้วย ตอนนี้มันงง สับสนไปหมดเเล้ว ประหนึ่งว่าต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ทีมวูลฟมาตั้งนาน เเล้วก็โดนฉุดเอาเเก้วตาดวงใจไป ฮืออออ เเดฮยอนทำไมถึงเป็นงี้ล่ะ เก่งมากจนเข้าขั้งอาการหนักมากเเล้ว นี่มันโรคจิตดีๆเลยล่ะ ทีมวูลฟใช้เวลาตั้งนานกว่าจะเข้ามาได้ เเล้วอะไรอ่ะ มายืนยิงปืนไม่กี่นัด พูดปาวๆกลับวินเฉยเลยอ่ะ ไม่ยุติธรรม!! เเทฮยองต้องกลับมานะ จองกุกถึงกับร้องให้เลยอ่ะฮือออ
    ปล.ในคีย์เวิร์ดของเเด้ ดิฉันสัมผัสได้ว่ามันต้องเป็นปมอะไรอีกเเน่ๆเลยค่ะ ราพันเซล?เกี่ยวอะไรอ่ะ??
    #732
    0
  11. #731 Ukiro . (@ninenine11) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 16:27
    ฮัลโหลวววววว ฉันเดาถูก T - T
    ตอนแรกก็แบบ คิดเล่นๆเฉยๆอ่ะค่ะ กลัวหน้าแตกมาก55555555
    แต่สรุปคือใช่ กรี๊ดแลง ปกติเดาอะไรไม่ค่อยถูก5555555555
    ชางกยุนสรุปคนดี เย้55555555
    แต่น้องแตยองโดนพาตัวไปแล้ว TwT
    ฮรรูววว นี่คิดไม่ออกอะว่าวูล์ฟจะสู้กับวอเรดซ์ยังไง แทก็ไม่อยู่แล้ว
    อ้อ ถ้าชางกยุนดี แปลว่าฟอกซ์ก็ดีใช่มั้ยคะ???
    #731
    0
  12. #730 성은 (@monsawan2540) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 13:16
    ไม่มีแตยองแล้วเหล่าวูล์ฟทั้งหลายจะอยู่กันยังไง??? ฮือออ เค้าสงสัยอ่ะ ทำไมรหัสควบคุมต้องเป็นราพันเซลเหรอตัวเอง? ชางกยุนนี่มาเหนือคาดมากเลย เราจะไม่เดาอะไรอีกแล้ว เดาไปไม่เคยถูกซักทีอะ =3=
    #730
    0
  13. #729 DevilKoy (@lastzk95) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 11:56
    แทแทจะต้องกลับมาเป็นคนเดิมได้ใช่มั้ยไรท์ TT แทแทต้องกลับมาหาคนในครอบครัวนี้ใช่มั้ย กลับมาเป็นแตยองของทุกคนใช่มั้ย ??
    #729
    0
  14. #728 tsubakihime (@tsubakihime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 11:14
    ก็คิดอยุนะ ว่าเด็กขอทานน่าจะเป็น แทแท แต่คิดว่า ไม่น่าตาย ไหงตายแล้วเอาร่างมาทดลอง ไรต์โกหกใช่ม้ายยยยย งื่อออออ 

    นัมจุนน ไม่ได้ฆ่านี่ แต่รุสึกผิด มากแน่ๆ เพราะทุกคนเกี่ยวข้องกันหมดเลย มาตั้งต้น คือ พีคคคค มากกกกกก 

    แล้ว แทแท หล่ะ จะเป็นยังไงต่อ โอ๊ยลุ้น คือจองกุก เป็น พระเอกแน่แน่ บทนางโครตออกเลย 

    ปล. ตอนแรกคือเส้นทางเดี๋ยวซ้ายเดี๋ยวขวา 5555 ตอนนี้ เข้าใจค่ะนึกภาพแบบ เหมือนห้องทดลองไรงี้ 5555 
    ปล2. แทแท จะกลับมาเป็น แทแท คนเดิม เพิ่มเติมคือความน่ารักใช่มั้ยคะ ตอบ!!! 5555
    #728
    0
  15. #727 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 07:00
    เง้ออออออออ แทแทไปแล้วผู้สร้างเอาตัวแทไปแล้ว ฮืออออออ นัมจุนจมดิ่งในความรู้สึกผิดอีกแล้ว จะทำไงกันต่อ ชางกยุนสรุปยังไงเนี่ย
    #727
    0
  16. #726 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 07:00
    มันมาเป็นพ่อแม่ลูกค่ะ ฮืออออออออ แทไปกับแดแล้วอ่ะ แล้วจะทำไงต่อง่ะะ
    #726
    0
  17. #725 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 06:46
    แปลกใจตรงผู้สร้างลำดับสี่ นอกนั้นไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ ฮึกกก แบค แด แท นี่มันพ่อแม่ลูกนี่ ปริ่ม 555555555
    ดีที่ไม่เสียใครไป หวังว่าตอนหน้าแทกับแดจะมีบท 😂
    #725
    0
  18. #724 Plang_gnalp (@Plang_gnalp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 06:36
    โอ้ยยยย เหมือนดูหนังอยู่อ่ะ อินมากกกกก แทฮยองเป็นลูกของแดฮยอนที่นัมจุนยิงทิ้งไป โอ้ยย นัมจุนรู้สึกผิดมากแน่ๆ แดฮยอน นายเหมือนไม่ได้รักลูกตัวเองเลยอ่ะ เหมือนจะดีใจที่ลูกตาย แล้วกลายเป็นแบบนี้ ใจร้ายที่สุดเลย///รออออ
    #724
    0
  19. #723 bam_KSH (@bam_KSH) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 06:21
    มันส์มาก ผู้สร้างลำดับที่4น่ากลัวมากค่ะ เอาแทแทไปแล้วTT พีคมากจริงๆที่แทฮยองเป็นเด็กขอทานคนนั้น นัมจุนก็ยิ่งรู้สึกแย่สิ;_; แต่ชางกยุนนี่ไม่ได้ทรยศใช่มะ รู้สึกดีขึ้นมา ได้งั้นวูฟล์คงไม่รอดแน่ๆ ยังไงจองกุกต้องเอาแทแทกลับมาให้ได้นะ
    //สู้ๆนะไรท์><
    #723
    0
  20. #722 atym (@kchr-pm) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 05:58
    โอ้ยยยย เดาถูกด้วย รู้สึกนิพพานเหมือนอ่านหนังสือสอบแล้วแตกฉาน แดฮยอนโรคจิตเวอร์ ชางกยุนน่ารักกกกกก ตอนที่แดฮยอนพูดรหัสออกมาทำให้นึกถึงตอนซีโม่พูดกับบัคกี้ตอนcivil war มันใช่มากกกก โอ้ยแทแทน้อยของเรา ;_;
    #722
    0
  21. #721 Alientaetae_ (@milky_cream) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:55
    พลิกกก งื้ิออ แทแท อ่าาา นัมจุมรู้สึกผิดแน่ๆ แทไปแล้วว ต้องกลับมาได้ หมาน้อยของแบคฉลาดพอ (?)เดียวๆ ใครเป๋นพระเอกกก
    #721
    0
  22. #720 TaeTaeV (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:18
    งุ้ยยย ลุ้นมากๆ ตื่นเต้นสุดๆเลย ชอบคำบรรยาย ติดตามอยู่น้า &#128525;
    #720
    0
  23. #719 Present'Mind (@07-mind-mee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:01
    เฮร้ยยยยย งานบู๊มาเต็มตั้งแต่ตอนที่แล้วมากกกก เราไม่ได้มาเม้นท์โล้ยยยย~~~ เราขอโทษษษษษ คือแดแด้และเฮียฮิมมาพร้อมความสพรึงนาจา พวกเขาไม่ได้มาเล่นๆ มาทีนี้ีรู้สึกบรรลุเลย บรรลุถึงโลกหน้าเลยทีเดียวเชียว ตอนที่แด้พูดรหัสปลุกแทนี้นึกถึงบัคกี้ซีวิลวอร์เลยแฮะ 555 นัมจุนต้องทำใจดีๆไว้นา สงสารอ่ะ นางคงรู้สึกผิดมากอ่ะนะ แด้นี้มีความกวนแฝงมาในทุกประโยคเลยจีจี วูฟล์เอาแทกลับม๊าา~~ กยุนหนูจะกลับมาแล้วใช่ไหมลูก~ ถึงจะแอบเคืองก่อนหน้านี้ แต่เพราะหนูน่ารัก เราจิยกโทษให้(? ไม่เกี่ยวแฮะ) ไรต์เตอร์เขียนบรรยายแจ่มจริง รอตอนต่อไปนะค้าาา ไรต์เตอร์ไฟต์ติ้ง!!!!!
    #719
    0
  24. #718 bomb-bomb (@bomb-bomb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 23:55
    อมก... นี่มันอะไรกันนนนน ช็อคสุดคือเรื่องเด็กขอทานที่พี่นัมจุนเคยยิงตายนี่แหละ โอยยยย เราไม่ได้คิดมาก่อนเลย สรุปว่าชางกยุนไม่ได้ทรยศจริงๆ ใช่มั้ย .__. ตอนนี้มีแต่ความพังพินาศ มีคนอยู่แค่นี้จะไปช่วยแทฮยองยังไงล่ะเนี่ย เฮ้ออออ
    #718
    0
  25. #717 Panzy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 23:47
    มัยส์มาก ชอบๆๆ อิๆ
    #717
    0