[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,453 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,576 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    245

    Overall
    52,453

ตอนที่ 22 : HUNTER 19 : การเป็นสายลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


19


ผั๊วะ!!

"ไอ้เด็กเวร!"

แม้จะมีบาดแผลเต็มร่างกาย อีกทั้งกายยังอ่อนล้าจนต้องนอนแผ่อยู่บนพื้นดิน แต่ยังมีคนหนึ่งที่เคียดแค้นจนไม่สามารถกักเก็บความร้อนระอุในอกเอาไว้ได้ ยุนกิฝืนกายตัวเองเพื่อลุกขึ้นมาต่อยชางกยุนเต็มแรงจนล้มฟุบลงพื้น

"เห้ยๆ ยุนกิใจเย็นๆก่อนสิวะ"ซอกจินรีบลากยุนกิออกมาก่อนที่คนตัวขาวจะยกเท้ากระทืบชางกยุนซ้ำ

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรชางกยุน แกกำลังทำอะไร"

"ก็ผมบอกพวกพี่แล้วไงว่าอย่าเคลื่อนไหวอะไร!"ชางกยุนถ่มเลือดปนน้ำลายลงพื้นแล้วตะโกนกลับด้วยความโมโหที่มีมากไม่แพ้กัน

"แกไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงใส่ฉัน!"

"เดี๋ยวก่อน พวกคุณ ค่อยๆคุยกันสิครับ ไอเอ็มเขาเป็นสายให้เรานะ"

"อะไรนะ?"

"เฮ้อ พวกพี่อะทำเสียแผนหมดเลย"แล้วชางกยุนก็ถอนหายใจหนักๆออกมาอย่างสิ้นเรี่ยวแรงนอนแผ่เต็มกายคลุกกับดิน ทุกอย่างที่เขาทำมาสูญเปล่าทั้งหมด

"แผนอะไรของมึง"

"ผมคิดว่าพวกพี่จะไปที่ฐานใหญ่ของพวกมันเสียอีก"

"ฐานใหญ่มันอยู่ที่รัสเซีย จะไปยังไงในเมื่อพวกฉันกลายเป็นบุคคลหายสาบสูญแบบนี้ ห้ะ เอาอะไรคิด?"โฮซอกที่นอนอยู่ใกล้ๆตะเบ็งเสียงเท่าที่แรงจะเอื้ออำนวย

"ก็เอาหัวสมองผมนี่แหละ ผมทำเอกสารให้ พาสปอร์ตพวกพี่ก็มี แถมเงินในบัญชีอีกตั้งคนละหลายล้าน อย่าบอกนะว่าพวกพี่ไม่ได้อ่านเอกสารพวกนั้นเลยอะ!"ชางกยุนเลิกคิ้ว นัมจุนสะอึกเมื่อนึกถึงเอกสารกับพาสปอร์ตที่เขาหยิบขึ้นมาอ่านผ่านๆโดยไม่ไตร่ตรองอะไร เข้าใจว่าชางกยุนคงอยากจะแค่ผลักไสพวกเขาไปไกลๆจะได้ไม่ต้องกลับมาระรานกันอีกก็เพียงเท่านั้น

"พัง พังหมด เปิดระบบก็ไม่ได้ แถมแทฮยองยังตกไปอยู่ในมือผู้สร้างลำดับที่ 4 อีก บ้าจริงๆ"ชางกยุนบ่นกระปอดกระแปด ลูบหน้าลูบตาอย่างอ่อนเพลียหัวใจ

"นี่มึงโทษว่าพวกกูทำเสียแผนเหรอ"

"ครับ"

"..."

พอชางกยุนยอมรับออกมาตรงๆว่าวูล์ฟทำทุกอย่างพังจนเสียแผน เหล่าสมาชิกก็มองหน้าสลับกันไปมาอย่างไม่มีคำพูด พวกเขาผิดเต็มๆที่ไม่คิดคำนึงหรือตรึกตรองอะไร ทั้งที่ชางกยุนปูทางให้ขนาดนี้แล้ว พวกเขาดันโง่เขลาปล่อยให้ความเคียดแค้นบังตาและทำอะไรหุนหันพลันแล่น

"มึงไม่ต้องมาโทษพวกกูเลย ทำไมมึงทำอะไรไม่บอกพวกกู กูจะรู้ไหมว่าต้องไปทางไหน  ต้องทำอะไรต่อ"จีมินชี้หน้าชางกยุน ยังไม่ยอมรับความผิดของตัวเองอยู่ดี

"เออ ฉันผิดเองแหละที่ไม่ได้บอก แค่ไม่อยากให้มันยุ่งยากวุ่นวายไปกว่านี้"

"งั้นตอนนี้มึงควรจะเล่าทั้งหมดให้พวกกูฟังนะ"

"อือ"ชางกยุนตอบรับแล้วแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า ตอนนี้เขาต้องการน้ำซักแก้ว หรือไม่ก็ข้าวพูนๆซักจาน จะว่าไปแล้วอยู่ตรงนี้ ที่แบบนี้ กับคนพวกนี้มันก็เป็นอะไรที่ปลอดภัยและอุ่นใจที่สุดสำหรับชางกยุนแล้ว เขาคิดถึงอาหารฝีมือซอกจิน คิดถึงฝ่ามืออุ่นๆของนัมจุนที่คอยลูบปลอบประโลมเขา ตลอดเวลาที่อยู่กับฮิมชานเขามีแต่ความกังวลและหวาดระแวงเต็มหัวไปหมด

ไม่มีที่ไหนสบายใจเท่ากับอยู่กับครอบครัวอีกแล้วละ

"พวกพี่รู้เรื่องดิสทรอยแล้วใช่ไหมครับ?"หลังจากเงียบไปซักพักชางกยุนก็เริ่มเอ่ยอะไรออกมา

"รู้"

"ครับ ผมพยายามแฝงตัวเข้าไปอยู่กับคุณฮิมชานเพื่อหาห้องนั้นแล้วก็เปิดระบบ"

"แลกกับการฆ่าพวกกูทิ้งอะเหรอ?"จีมินพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

"ไม่ได้ฆ่า ผมเซฟพวกพี่จากทุกทางแล้วนะครับ ถ้าผมจะฆ่าจริงๆพวกพี่ไม่มีชีวิตรอดมาขนาดนี้หรอก ผมอุตส่าห์ขโมยไดร์ฟไปคืนแทฮยองเพราะรู้ว่าเขาจะต้องรู้ล่วงหน้าเรื่องวอเรดซ์ปล่อยระเบิด ผมลบไฟล์ฐานใต้ดินทิ้งก่อนที่จะส่งไฟล์ข้อมูลพวกพี่ไปให้ฮิมชาน ทำขนาดนี้แล้วพวกพี่ยังไม่รู้ว่าผมกำลังพยายามจะทำอะไร โถ่ ให้ตายเหอะ"เล่าจบก็บ่นงึมงำอีกรอบ

"ทำแบบนี้แล้วคนในหน่วยรู้หรือเปล่ายุน"

"ไม่ครับ ไม่มีใครรู้ ผมทำของผมคนเดียว ผมไม่อยากให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับพวกพี่"

นัมจุนเงียบ หลังจากคิดตามชางกยุนแล้วเขาก็รู้ว่าเด็กคนนั้นก็ยังเป็นคนเดิม ยังซื่อสัตย์และห่วงใยครอบครัวของตนเองอยู่เสมอ เขาหาสาเหตุที่จะไม่เชื่อทุกคำพูดของชางกยุนไม่เจอเลยซักนิดเพราะเด็กนี้พูดอะไรก็ถูกต้องไปหมด

พลาดอีกแล้ว นัมจุนทำพลาดอีกแล้ว

"เดี๋ยวนะยุน เธอรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง"

"เรื่องไหนครับ?"

"ทุกเรื่องของวอเรดซ์ มันเป็นข่าววงในไม่ใช่เหรอ ไปสืบเรื่องพวกนี้มาได้ยังไง"ซอกจินถามบ้าง ก็พอเข้าใจว่าชางกยุนหน้ะเป็นสายลับ แต่สืบเรื่องทั้งหมดได้ด้วยตัวเองนี่มันจะเกินความสามารถของชางกยุนหรือเปล่า เด็กอายุแค่สิบแปดคงจะไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น

"อ๋อ เรื่องนั้น..."

"..."

"ผมพูดได้ใช่ไหมพี่แบค?"ชางกยุนเว้นช่วง ก่อนจะหันไปหาแบคฮยอนอีกคนก็พยักหน้าตอบ ทำเอาทุกคนแปลกใจไปตามๆกันว่าไปสนิทชิดเชื้อกันตั้งแต่เมื่อไหร่

"ยังจำวันที่ฟอกส์ไปทำภารกิจแต่พี่นัมจุนไม่ได้รับรายงานได้ไหมครับ?"        จีมินพยักหน้า

"ครับ ผมสงสัยว่ามันต้องมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างก็เลยลองสืบดู วันนั้นผมแอบเข้าไปในห้องเอกสารของกรมเพื่อหาบันทึกคำสั่งออกปฏิบัติภารกิจของฟอกส์แต่หายังไงก็หาไม่เจอผมเลยรู้ว่าเราโดนหลอกให้ไปที่นั่น แต่ว่าโชคร้ายที่ผมโดนจับได้..."โฮซอกเบิกตาเมื่อได้ยินว่าชางกยุนถูกจับได้

"เซตอันเดอร์กราวน์จับตัวผมไปที่ซักแห่ง ผมก็ไม่รู้หรอกว่าที่ไหนเพราะพวกเขาปิดตาผมเอาไว้ตอนนั้นผมคิดว่าผมคงจะตายแน่ๆผมกลัวมากแล้วก็คิดถึงพี่ทุกคน"

"..."

"ก็เลยหยิบสร้อยออกมากำไว้แน่นเลยแหละ"ชางกยุนว่าแล้วล้วงสร้อยออกมาจากคอเพื่อมองมัน สร้อยที่ทุกคนในหน่วยวูล์ฟสวมใส่ติดตัวอยู่ตลอดเวลา

"พวกเขาเห็นสร้อย แล้วก็รู้ว่าผมเป็นคนของหน่วยวูล์ฟ หลังจากนั้นผมก็โดนแก้มัดแล้วก็ถามหาแทฮยง เขาถามว่าแทฮยองสบายดีไหม?"

"..."

"ผมงงมากว่าเขารู้จักแทฮยองได้ยังไง แล้วพี่วาสโค่ก็เริ่มเล่าทุกอย่างให้ฟัง...หมายถึงเล่าเท่าที่พวกเขาจะสามารถพูดได้"

"..."

"เซตอันเดอร์กราวน์ทั้งหมดได้รับคำสั่งจากนายท่านให้มาสังเกตการณ์แล้วก็คุ้มครองแทฮยอง นายของพวกเขามีแผนจะทำลายวอเรดซ์..."

"เดี๋ยวนะ นายท่านไม่ใช่คนของวอเรดซ์เหรอ?"ยุนกิขัด

"เขาเป็นคนของวอเรดซ์ที่คิดจะทำลายวอเรดซ์ทิ้งนะครับ"

"หมายความว่าเป็นคนทรยศวอเรดซ์?"

"ครับ เขากำลังทำ เขาเริ่มด้วยการแอบผ่าชิพและปิดระบบให้พี่แบค แล้วก็ปล่อยตัวพี่เขาออกมาเพื่อกระตุ้นให้แทฮยองหนีออกจากวอเรดซ์ แล้วแทฮยองก็หนีออกมาตามแผน"

"ทำไมต้องเป็นแทฮยอง?"จีมินถามบ้าง

"เพื่อสร้างความปั่นป่วนให้กับภายในองค์กร นายท่านบอกว่าหลังจากแทฮยองหนีออกมาฐานทัพใหญ่ก็ดูเหมือนจะชะงักงานทุกอย่างเอาไว้แล้วออกตามหาแทฮยองแทน ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมครับว่าแทฮยองสำคัญสำหรับวอเรดซ์แค่ไหน ผู้สร้างลำดับที่ 4 ถึงขั้นต้องดั้นด้นมาถึงที่นี่เพื่อรับตัวแทฮยองกลับ"

"..."

"ผมเล่าถึงไหนแล้วนะ?"

"แทฮยองหนีออกมาจากวอเรดซ์"ซอกจินตอบให้

"ครับ แทฮยองหนีออกมาจากวอเรดซ์ช่วงที่ถูกส่งตัวมาอยู่ที่นี่พอดี นายท่านส่งคนของเขาสามคนมาที่นี่แล้วก็ไล่ต้อนแทฮยองให้มาเจอเรา..."

"..."

"วันนั้นที่เราสามคนเจอแทฮยองอะ รู้ไหมว่ามันเป็นสถานการณ์ที่นายท่านสร้างขึ้น?"ชางกยุนหันไปคุยกับจีมินและจองกุกด้วยแววตายิ้มๆ 

"..."

"นายท่านเขาไม่ได้คาดหวังเรื่องที่จะให้แทฮยองมาอยู่กับเรา มันไม่ได้อยู่ในแผนการเขา เพราะงั้นเขาเลยคิดว่ามันเป็นอะไรที่โชคดีมากๆที่แทฮยองได้มาอยู่กับหน่วยลับที่เก่งกาจที่สุดของกรม...อันนี้พี่วาสเล่ามาอีกทีหน่ะครับ"

"..."

"หลังจากแทฮยองมาอยู่กับเรา วอเรดซ์ก็ไม่ได้เบาะแสของเขาอีก พวกนั้นเลยพักเรื่องตามหาเขา แล้วดำเนินแผนที่ทำค้างไว้ นั่นคือเข้าแทรกแซงสำนักงานกฎหมาย วอเรดซ์พยายามแทรกแซงแทบทุกประเทศ อย่างที่ผู้สร้างลำดับที่ 4 พูดนั่นแหละครับ วัตถุประสงค์ขององค์กรที่แท้จริงคือสงคราม พวกมันจะแทรกแซงองค์กรกฎหมาย จุดชนวนให้เกิดสงครามระหว่างประเทศแล้วพวกมันก็จะเป็นคนกลาง ขายอาวุธ รับจ้างทำสงครามให้ประเทศที่ต้องการชนะ..."

"โอโห มึงคิดการใหญ่มาก"ยุนกิว่า

"นายท่านใช้โอกาสนั้นส่งเซตอันเดอร์กราวน์มาอยู่กับผู้สร้างลำดับที่ 18 นายท่านอ้างกับผู้สร้างลำดับที่ 4 ว่าเซตนี้เป็นนักฆ่าเซตเดียวที่ต่อกรกับแทฮยองได้ แล้วผู้สร้างก็เชื่อและส่งพวกเขามาจริงๆ"

"..."

"โชคดีตรงที่ผู้สร้างลำดับที่ 18 เจอแทฮยองก่อนหน้าที่ผมจะได้คุยกับเซตอันเดอร์กราวน์ พวกเขาเลยอยากให้ผมปลอมตัวเป็นสาย ทำทีว่าผมหักหลังวูล์ฟ"

"มึงเลวมาก"จีมินปาเศษหินใส่ชางกยุน

"ก็...ตอนนั้นมันไม่รู้จะทำยังไงหนิ ถลำลงไปลึกมากแล้ว ถอยก็ไม่ได้เลยต้องเดินหน้าต่อ ผมขายข่าว ขายข้อมูลพวกพี่แลกกับการเข้าถึงข้อมูลของวอเรดซ์ทั้งเรื่องดิสทรอย เรื่องลำดับผู้สร้าง ฐานทัพทั้งหมดขององค์กร ผมเป็นสายให้ทั้งวอเรดซ์ นายท่าน และหน่วยวูล์ฟ ตอนนั้นผมแทบอาเจียนออกมาทุกครั้งเวลาทานข้าวเลยละครับ กดดันสุดๆ ผมรู้สึกผิดทุกครั้งเวลาที่เห็นพี่โฮซอกยิ้มให้ เวลาที่พี่ซอกจินตักข้าวพูนๆใส่จานผม เวลาที่พี่นัมจุนชวนผมออกไปซื้อกาแฟด้วยกัน"พอเล่ามาถึงตรงนี้   ชางกยุนก็เริ่มมีน้ำใสๆเอ่อคลอที่ดวงตา เด็กหนุ่มก้มหน้าลงเพื่อซ่อนน้ำตาไว้ใต้เงามืด แต่มีหรือที่คนอย่างนัมจุนจะไม่รู้ ในเมื่อเขารับอุปการะชางกยุนแม้จะส่งต่อให้ชยอนูที่เป็นหัวหน้าหน่วยฟอกส์เป็นพ่อบุญธรรมและเลี้ยงดูแต่เขาก็ยังมีความผูกพันระดับหนึ่ง ผู้บัญชาการลุกขึ้นมานั่งข้างชางกยุนก่อนจะวางมืออุ่นๆลงบนหัวเด็กหนุ่มแล้วดึงเข้ามาในอ้อมกอดของตน ชางกยุนไม่รอช้าที่จะกวาดแขนทั้งสองข้างไปโอบรอบเอวของนัมจุนเอาไว้ ก่อนจะซุกหน้าลงกับแผ่นอกแข็งๆเพื่อพักพิงและปลดวางความอ่อนล้าที่มี

"ตอนนี้เราต้องไปช่วยแทฮยองนะครับ เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี มันจะใช้แทฮยองสร้างพิมพ์เขียวสำหรับร่างทดลองรุ่นต่อไป"

"พิมพ์เขียว?"

"อะไรนะครับ!"ซอกจินทวนคำอย่างสงสัย ขณะที่แบคฮยอนทำตาโตเหลือกลนมาหาชางกยุน

"พิมพ์เขียวเหรอ ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม มันจะใช้แทฮยองสร้างพิมพ์เขียวจริงๆอย่างนั้นเหรอ?"

"ครับ ผมได้ยินผู้สร้างคุยกันตอนที่ผู้สร้างลำดับที่ 4 มาถึงที่นี่"

"พิมพ์เขียวคืออะไร?"

"คือโมเดลที่สร้างขึ้นโดยการผ่าสมองของคนคนั้นออกมาและทำการคัดลอกทุกอย่างมาเก็บไว้สำหรับศึกษาและนำไปเป็นต้นแบบสำหรับสร้างร่างทดลองใหม่"

"บ้าน่า!"

"โหดร้ายเกินไปแล้ว"

"หมายความว่าแทฮยองจะตายใช่ไหม? ไม่จริงใช่ไหม"จากที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ จองกุกก็รีบคลานเข้ามาหาแบคฮยอนและเขย่าตัวอีกคนอย่างสติแตก แก้มสากๆของเขายังมีคราบน้ำตาแววๆต้องแสงจันทร์อยู่เลย 

"ถ้าผู้สร้างจะเอาพิมพ์เขียวจากแทฮยองจริงๆมันคงเป็นอย่างนั้นครับ"

"แต่แทฮยองเป็นลูกของผู้สร้าง..."ซอกจินว่าต่ออย่างไม่มีคำจะพูด

"แทฮยองก็เหมือนราพันเซลที่โดนแม่มดเลี้ยงดูเอาไว้ในหอคอยเพื่อรอเวลาที่จะใช้ประโยชน์นั่นแหละครับ คำว่าพ่อกับลูกมันไม่มีความหมายสำหรับเขาหรอก"แบคฮยอนว่าแค่นั้นก่อนจะเสมองไปทางอื่น ก่อนที่วูล์ฟจะเห็นน้ำใสๆในตาเขา

"มันไม่ใช่เวลามาคร่ำครวญนะ ตอนนี้เราควรไปช่วยแทฮยองไม่ใช่เหรอ?"   ยุนกิพูดแทรกกลางวงขึ้นมาและทุกคนก็เงียบอีกครั้ง เสียงลมหวีดหวิวของผืนป่าในยามราตรีมันช่างฟังดูอ้างว้างและโดดเดี่ยวเสียเหลือเกิน

"ใช่ เราต้องไปช่วยแทฮยอง จะเป็นหรือตายเราก็จะต้องช่วยเด็กคนนั้นให้ได้"จู่ๆนัมจุนก็พูดขึ้นมา ทุกคนมองหน้าคนเป็นบอส แววตามุ่งมั่นและดุดันฉายชัดออกมาและมันก็ปลุกให้วูล์ฟลุกขึ้นสู้อีกครั้ง พวกเขาเดินเกมกันมาขนาดนี้แล้ว จะยอมแพ้ได้อย่างไร ไม่ว่าจุดจบของเรื่องนี้จะเป็นแบบไหนพวกเขาก็ควรจะสู้ให้ถึงที่สุดไม่ใช่หรือ...?

ฐานทัพใหญ่วอเรดซ์

เครื่องบินลำเขื่องแลนดิ้งลงสู่สนามบินของวอเรดซ์หลังจากที่มันลอยลำอยู่บนฟ้านานนับยี่สิบกว่าชั่วโมง ผู้สร้างลำดับที่ 4 เดินลงบันไดมาด้วยสีหน้าระเริงรื่น ข้างกายเขามีเด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่ถูกขนานนามว่าราพันเซลคอยเดินตามอยู่ไม่ห่าง คล้ายแมวน้อยเชื่องๆตัวหนึ่งที่ทำตามคำสั่งของเจ้าของมันอย่างเชื่อฟัง

"ผู้สร้างลำดับที่ 1 กำลังรอท่านอยู่ครับ"ชายในชุดคลุมสีดำแถบแดงโค้งต่ำให้ก่อนจะรายงานข่าว

"พี่ยงกุกรึ ถ่อมาถึงเขตสี่เชียว"เขาพึมพำขณะเดินไปขึ้นรถเพื่อเข้าฐานทัพใหญ่ซึ่งตั้งอยู่บนภูเขาหิมะสูงขึ้นไปเหนือพื้นดินราวหนึ่งพันกว่าฟุต วอเรดซ์อาศัยภูเขาน้อยใหญ่นับร้อยๆลูกในเขตนี้เป็นที่ตั้งของฐานทัพ ด้วยความหนาวจนอุณหภูมิถึงขั้นติดลบจึงไม่มีใครย่างกรายเข้าใกล้พื้นที่เขตนี้ นั่นเป็นข้อดีที่ทำให้วอเรดซ์ยังสามารถปกปิดตัวตนและไม่มีใครหาเจอ 

หลังจากขึ้นรถและต่อด้วยเฮลิคอปเตอร์ผู้สร้างลำดับที่ 4 ก็มาถึงฐานทัพที่ฝังตัวอยู่ในภูเขาหิมะแถบชายแดนรัสเซีย เขาออกคำสั่งให้แทฮยองแสกนม่านตาเพื่อเปิดประตูแต่ก็พบว่ารหัสของแทฮยองไม่สามารถเปิดได้ ซึ่งหมายความว่าเด็กคนนี้ถูกถอดออกจากระบบไปแล้ว ผู้สร้างลำดับที่ 4 รู้สึกฉุนเฉียวขึ้นมานิดหน่อยที่ระบบฐานข้อมูลของเขาถูกเจาะโดยที่ไม่มีใครรู้ ชายหนุ่มเริ่มนึกเอะใจว่าบางทีในวอเรดซ์อาจจะมีไส้สึกซุกซ่อนอยู่ก็เป็นได้ แต่เขาไม่มีเวลามาหาหนอนบ่อนไส้ตอนนี้หรอก การสร้างพิมพ์เขียวสำคัญกว่า เขาต้องเร่งมือก่อนที่แทฮยองจะหลุดจากการควบคุม

ก่อนที่แมวเชื่องจะกลายเป็นเสือตัวใหญ่และไล่ตะปบพวกเขา

อ่า ในวอเรดซ์หน่ะ ไม่มีใครที่ไม่กลัวร่างทดลองV640095หรอก แม้แต่ผู้สร้างยังขยาด เวลาที่แทฮยองกลายร่างนั้นมันยิ่งกว่าปีศาจหรือซอมบี้กระหายเลือดเสียอีก เพราะเป็นเด็กที่ไม่มีความอ่อนแอในหัวใจ ไม่มีแม้แต่ความรักเลยทำทุกอย่างตามที่ใจอยาก และมันยากต่อการควบคุม

"สายันสวัสดิ์ท่านผู้สร้างลำดับที่ 1"แดฮยอนไขว้ขาและกวาดมือมาข้างหน้าเหมือนนักขับโอเปร่ากล่าวทักทายผู้ชม แต่เปล่าเลยเขาแค่ใช้มันล้อเลียนผู้สร้างลำดับที่ 1 แค่นั้นเอง

"ได้ตัวมาแล้วสิ"ผู้สร้างลำดับที่ 1 หรือบัง ยงกุกละสายตาจากปืนที่เขากำลังเช็ดอยู่ในมือ เงยหน้าขึ้นมามองแทฮยองที่ยืนเคียงข้างแดฮยอนไม่ห่าง

"ก็อย่างที่เห็น"

"แลกด้วยการเสียฐานทัพย่อยไปหนึ่ง กำลังเสริมสับเปลี่ยนยี่สิบ คนในองค์กรอีกร้อยกว่าๆ"ยงกุกร่ายความเสียหายที่วอเรดซ์ได้รับพร้อมกับเปรยตามองไปทาง แทฮยองอีกรอบเพื่อบอกว่าเรื่องทั้งหมดมันมีสาเหตุมาจากใคร

"ไม่คิดว่ามันคุ้มเหรอครับ?"

"คุ้มเหรอ? แกคิดว่าเอาเด็กคนเดียวมาแลกกับเงินนับหมื่นนับแสนที่ฉันใช้สร้างฐานทัพย่อย ซื้อเครื่องมือ เลี้ยงคนในองค์กร แล้วมันก็มาพังย่อยยับแกคิดว่ามันคุ้มจริงๆเหรอแดฮยอน"

"เพื่อผลประโยชน์ของเราในอนาคตผมก็ว่าคุ้ม"

"งั้นรึ ถ้าแกยังยืนยันอย่างนั้นก็จงรู้เอาไว้ซะว่าคำว่า 'เรา' ตอนนี้มันเหลือแค่หกคน ไม่ใช่เจ็ด"

"?"

"คิม ฮิมชานตายแล้ว ผู้สร้างลำดับที่ 18 ตายไปพร้อมกับฐานทัพย่อยที่พังไม่เหลือซาก แกอยู่บนเครื่องคงไม่ได้ข่าว"

"..."

"แกจะเอายังไงต่อ"

"ก็เตรียมการไว้หมดแล้วครับ ที่เหลือก็ให้หมอปาร์คจัดการ"

"จะทำอะไรก็รีบๆทำ แล้วกำจัดเด็กนั่นทิ้งซะ ก่อนที่ฉันจะฆ่ามันด้วยมือของฉันเอง"ยงกุกลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาเดินมาประชิดแดฮยอนจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ดวงตาคมฉายแววกราดเกรี้ยวขณะกัดฟันพูดประโยคสุดท้ายก่อนจะเดินจากไปอย่างฉุนเฉียว แดฮยอนไหวไหล่อย่างเหนื่อยหน่ายกับความใจร้อนของคนอายุมากกว่า

ห้องแลป 758

นายแพทย์ตัวสูงใหญ่ในชุดกาวน์สีขาวซ่อมซ่อกำลังง่วนอยู่กับเครื่องมืออะไรบางอย่างที่มีลักษณะทรงกลมรอบๆฐานมีประจุไฟฟ้าสถิตและเข็มเล็กๆล้อมทั้งสี่ด้าน

"ขออนุญาตครับ"เสียงใครบางคนดังขัดการทำงานของเขา ชายหนุ่มยืนตัวเต็มความสูง ใช้หลังมือดันแว่นตาที่ขาหักไปหนึ่งข้างและใช้สก็อตเทปใสพันเอาไว้เพื่อให้มันยังใช้งานได้กลับขึ้นไปสันจมูกโด่ง

"กลับมาแล้วเหรอ"

"ครับ นายท่าน"ฮันเตอร์สีทองหัวหน้าชุดอันเดอร์กราวน์โค้งรับคำของนายท่านของเขา

"ฐานทัพย่อยถูกทำลายไปแล้วครับ แต่ตอนนี้วีกำลังโดนผู้สร้างลำดับที่ 4 ควบคุมอยู่"

"งั้นเหรอ? แล้ววูล์ฟละ"

"พวกเขาปลอดภัยดีครับ ไอเอ็มกับแบคฮยอนไปรวมกลุ่มกับพวกเขาแล้ว"

"โอเค ไม่ถือว่าล้มเหลวทั้งหมด ฉันรู้ว่าผู้สร้างต้องการพิมพ์เขียวจากวีและฉันจะถ่วงเวลาไว้ เธอหาทางติดต่อไอเอ็มกับแบคฮยอน หน่วยวูล์ฟกับหน่วยฟอกส์คือกลุ่มเดียวที่ฉันไว้ใจและต้องการให้พวกเขาทำลายวอเรดซ์"

"ทราบแล้วครับ"จีอาร์หันหลังกลับทันทีเมื่อรับได้รับคำสั่งใหม่ แต่นายท่านของเขาก็รั้งไว้เสียก่อน

"เดี๋ยวก่อนจีอาร์"

"ครับ?"

"คนอื่นๆของอันเดอร์กราวน์ละ"

"อยู่ที่เขตห้องพักครับ"

"ไปตามพวกเขามา ฉันอยากตรวจร่างกายให้"

"พวกเขาแข็งแรงดี ไม่มีใครเจ็บป่วยตรงไหนครับ"

"ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะ ฉันก็อยากตรวจอยู่ดี อย่าลืมสิว่าพวกนายเป็นร่างไม่สมบูรณ์นะ"คนเป็นหมอพูด จีอาร์จึงได้แต่อมยิ้มเล็กๆที่มุมปาก ตั้งแต่รู้จักกันมานายท่านของเขามักจะเป็นห่วงเป็นใยและใส่ใจคนในความดูแลของตนอยู่เสมอ และมันก็เป็นอีกสาเหตุที่อันเดอร์กราวน์และอีกหลายๆคนในวอเรดซ์พร้อมใจกันจงรักภักดีและเชื่อฟังคำสั่งของนายท่านโดยไม่มีข้อกังขา

"ก็ได้ครับ"หัวหน้าเซตอันเดอร์กราวน์ตบปากรับ และเดินออกไปจากห้อง เขาชะงักนิดหน่อยเมื่อเจอใครบางคนยืนรออยู่แล้วที่หน้าประตู

"ผู้สร้าง!!"

"หืม? ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย"แดฮยอนเลิกคิ้วพร้อมเอียงคอ ท่าทางของเขามันกวนประสาทสุดๆจนจีอาร์คิดว่าอยากจะตั้นหน้าคมๆนั่นไปซักทีสองที

"เปล่าครับ ขอตัวนะครับ"ว่าจบก็รีบเบี่ยงตัวหลบออกไปทันที แดฮยอนได้แต่มองตามไปจนสุดสายตา ก่อนจะยกมือขึ้นพาดบนไหล่แทฮยองและดันตัวเด็กหนุ่มให้เข้าไปข้างในห้องแลปที่มีหมอปาร์คหรือนายท่านรออยู่

"สวัสดีครับ หมอปาร์ค ชานยอล เตรียมการไปถึงไหนแล้ว?"

"อ่า เอ่อ ผู้สร้าง"

ใช่แล้ว นายท่าน หมอปาร์ค ปาร์ค ชานยอล ทั้งหมดนั้นคือคนเดียวกัน เขาเป็นส่วนหนึ่งของวอเรดซ์และตอนนี้เขากำลังคิดการกบฏ เขาคิดและทำอะไรมากมายเพื่อที่จะทำลายองค์กรนี้ทิ้ง องค์กรที่มีแต่ความโหดร้าย ป่าเถื่อนและไร้จรรยาบรรณ

"ผมอยากให้หมอปาร์คเร่งมือซักหน่อยนะ พอดีแมวน้อยตัวนี้อยู่ในการควบคุมได้ไม่นาน"

"ผมอยากขอเวลาอีกซักหน่อยหน่ะครับ พอดีมีปัญหากับช่างเทคนิคและเอ่อ... มันยังไม่เข้ารูปเข้ารอย"ชานยอลว่า เหงื่อที่ข้างขมับไหลซึมลงมาหนึ่งหยดเพราะความกังวล ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าแผนการกบฏของเขาจะถูกจับได้แล้วหรือยัง เพราะสายตาของผู้สร้างลำดับที่ 4 นั้นฉายแววจับผิดและไม่ไว้ใจเขาออกมาอย่างชัดเจน

"ผมให้เวลาคุณได้แค่ 48 ชั่วโมงครับ ก่อนที่วีจะหลุดจากการควบคุม กระบวนการสร้างพิมพ์เขียวต้องผ่าตัดและสร้างตอนร่างต้นแบบยังมีชีวิตอยู่เพื่อดูปฏิกิริยาสุดท้ายของภาวะคุ้มคลั่งสูงสุด เรื่องนี้คุณก็น่าจะทราบดีอยู่แล้วใช่ไหมครับ?"

"ครับ ทราบครับ"

"ผมหวังว่าจะได้คำตอบที่ดีภายในสองวัน"

"ผมจะพยายามครับ แต่..."

"แต่ ?"

"ถ้าเราสร้างพิมพ์เขียวจริงๆ เขาก็จะตายนะครับ"

"อ่า เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว ผมต้องการจะรู้เรื่องวิธีหยุดการทำงานของภาวะคุ้มคลั่งสูงสุด มันก็มีแค่วิธีนี้เท่านั้น"

"แต่เขาเป็นลูกคุณ"ชานยอลเอียงคอ ขมวดคิ้วและชี้นิ้วไปที่แทฮยองเพื่อยืนยันว่าเด็กคนนั้นเป็นสายเลือดของแดฮยอน เพื่อเตือนสติว่าการทำแบบนี้มันอาจทำให้ผู้สร้างลำดับที่ 4 ต้องเสียใจ

"ลูกผมตายไปตั้งนานแล้วครับหมอ ตายไป...ตั้งแต่วันนั้นแล้ว"แดฮยอนตอบ แววตานิ่งเฉย เลือนรางและเย็นชาเมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต

"งั้นเหรอครับ"

.

.

.

ทั้งห้องตกอยุ่ในความเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก และแดฮยอนก็เดินออกไปโดยไม่ร่ำลาใดๆทั้งสิ้น ชานยอลได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็กของแทฮยองที่คอยเดินตามแดฮยอนต้อยๆ สีหน้าและแววตาเมื่อสักครู่เขารู้ในทันทีว่าเด็ก          ผมบลอนด์คนนั้นไม่ใช่แทฮยอง แต่เป็นใครอีกคนที่เขาไม่รู้จัก เป็นด้านมืดที่เย็นชาของเด็กหนุ่มที่ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นนักฆ่าและอยู่แต่กับห้องทดลองมาทั้งชีวิต

ชานยอลรู้ เพราะว่าเขาหน่ะรู้จักแทฮยองดี 




ชื่อ : อิม ชางกยุน

อายุ : 17

หน้าที่ :สายลับจากหน่วยฟอกส์ หน่วยข่าวกรองย่อยของวูล์ฟถูกดึงตัวมาสังกัดหน่วยหลักชั่วคราว 

ทำหน้าที่รายงานข่าวสารข้อมูลที่ได้มาจากการสืบของหน่วยฟอกส์ 


T A L K

กรี้ดดดดด ไหนใครด่าตาหนูยุนลูกแม่ แสดงตัวออกมาให้หมดเลยนะ แม่จะตีให้หมดเลย ฮืออออ ดูสิลุกแม่ลำบากแค่ไหน เสียสละแค่ไหน เอาเป็นว่าน้องน้อยของเรากลับมาหาครอบครัวแล้วนะ น้องทำทั้งหมดเพื่อวูล์ฟเนาะ คาดไม่ถึงละสิ ฮิฮิ เราออกจะเอ็นดูน้องยุนขนาดนี้จะเขียนให้เป็นคนไม่ดีได้ยังไงกัน นี่ถ้าวูล์ฟไปฐานใหญ่ตั้งแต่แรกก็คงไม่พังกันขนาดนี้หรอกใช่มั๊ย มีแววว่าเราจะสูญเสียนายเอกละ โฮ๊ะ ไม่หรอก เราไม่ชอบเขียนดราม่าน่า เรื่องนี้จบแฮปปี้เอ็นดิ่งแน่นอนค่ะ ไม่จบแบบหน่วงๆ ไม่อยากให้อ่านแล้วรู้สึกหดหู่หน่ะ


ปล.เรื่องพิมพ์เขียวเราอ้างอิงจากนิยายเรื่อง  The maze runner series นะคะ ไม่ได้มีเจตนาจะลอกแต่อย่างใด เพียงแต่มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจเลยนำมาใส่ในนิยายของเรา ขออภัยแฟนๆซีรีย์ด้วยถ้าทำให้ไม่พอใจนะคะ


50%


ชานยอลยังไม่ตาย กรี้ดดดดดดดดดดดดดด สรุปว่านายท่านคือหมอปาร์คของเรานะคะ สรุปว่าที่อยู่ในสุสานนั้นมีแต่ชื่อนะ เพราะร่างนางอยู่ในวอเรดซ์ 555555555 หายไปนานมาก เพราะว่ามันจะจบแล้ว ฮึก ต้องการจะเขียนให้มันดีดี เพราะเนื้อเรื่องมันยาวและกลัวจะเบื่อกัน น่าจะอีกสองตอนก็คงจบแล้ว ไม่มีปมอะไรอีกแล้วแหละ วิ่งสู้ฟัดกันอย่างเดียวแล้วคราวนี้ คิดว่าคงสร้างปมเยอะเกินจนบางคนเบื่อที่จะอ่านอะ 555555 


แต่ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้นะ


ขอบคุณทุกคอมเม้นเลย มันคือกำลังใจ


ขอบคุณที่ติดตาม


ขอบคุณที่เล่นแท็ก #ficHtBtS


ขอบคุณจริงๆ 


ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ><


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #1271 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 23:03
    หลุมศพพี่อยู่เกาหลี พี่มาทำอะไรที่นี่!! 555
    #1271
    0
  2. #1246 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:44
    กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสๆๆๆๆ เนี้ยยยยๆๆๆๆ ฮืออออออออ คิดแล้วว่าชานยอลต้องยังไม่ตายอะ หลายๆอย่างมันดูน่าคิดมากเลย โดยเฉพาะพวกชื่อตอนก่อนๆอะที่เหมือนจะใบ้ แรกๆที่บอกศพฟื้นนี้คิดว่าเป็นพี่ชานตลอดอะ แต่มาอ่านในพาร์ทเป็นยัยอ้วง เลยบับไม่ได้คิดแล้ว ทำไมเดาข้อสอบไม้เคยถูกงี้
    #1246
    0
  3. #1215 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 22:57
    จริงๆแล้วไม่ได้ตายใช่ไหมหละ เพราะเป็นหมอของหน่วยอ่ะ 
    แล้วไม่รู้ชื่อหรอแทฮยองอ่า ฮื่ออออออ นี่มันอะไรกัน
    ชางกยุนอ่าไม่เป็นไรนะ ทำดีที่สุดแล้วนะ ตอนนี้มาแก้ไข
    สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกันดีกว่านะ อื่อออ
    #1215
    0
  4. #1150 Bee-Phinixo (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:11
    หยอยยมันรู้ยังว่าตัวเองมีหลุมศพ555 ฮรื้ออออ ทำไมถทั้งหัวเราะละร้องไห้
    #1150
    0
  5. #1136 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 13:23
    ใจไม่ดีเลยที่เอารูปไอเอ็มมา อืมมมม แทแทน่าจะมีแผนรึเปล่า
    #1136
    0
  6. #1111 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:39
    พี่ชานน้องรอพี่อยู่ที่เด็กดีมานานไยพี่จึงมาช้าแท้~//มันใช่มั้ย?55555
    #1111
    0
  7. #1083 ก. กบน้อย (@woopepyeol) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:39
    โฮ่ฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮอฮฮ พี่หยอยยยยยยยย
    #1083
    0
  8. #1081 075521fourth (@075521fourth) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:25
    พี่หยอยยยังบ่ตายยย55
    #1081
    0
  9. #920 BuaZii12 (@BuaZii12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 10:10
    ซับซ้อนเข้าไปอีก ชานยอลยังบ่ตายยยย
    O_o
    #920
    0
  10. #820 0865387477 (@0865387477) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 21:08
    ไรท์ไปไหนแล้วปูเสื่อนั่งรอนอนรอตะแคงรอล้น้าาา
    #820
    0
  11. #800 miguel007 (@miguel007) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 13:22
    ไรท์ททท~ ไรท์อยู่หนายยยยย~
    #ร้องให้หาไรท์
    #ใครจะไปบุกบ้านไรท์กับเราบ้าง//ยกมือ
    #800
    0
  12. #797 MiMiNoy (@MiMiNoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 20:28
    อัพนะคะ...
    #797
    0
  13. #796 MiMiNoy (@MiMiNoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 20:28
    อัพต่อนะคะ...
    #796
    0
  14. #795 Fernny Za (@thanafern) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 22:03
    อัพเถอะค่ะ
    #795
    0
  15. #794 Pangpondwrt (@Pangpondwrt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 10:20
    ค้างมาก ติดหนักมากกกก โอ้ยยยย อัพนะคะไรท์ๆๆๆ
    #794
    0
  16. #793 uustaetae (@uustaetae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 19:35
    พอได้ยินว่าหมอปาร์คนี้นึกถึงพี่ชานเลย
    #793
    0
  17. #789 พิมพ่มาดา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 22:28
    คือแม่งแบบมันดีมากเว้ย โอ๊ยกรี๊ดดดดพิ่ชานยังไม่ตาฮือออ เกียจอีผู้สร้างแม่งลูกนะคะลูก
    #789
    0
  18. #765 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 22:40
    ฮึกกกกก ชอบบบ หมอปาร์คผู้รู้ทุกอย่าง ผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง
    แต่กลัวยงกุก กับแดมีแผนอีก แล้วสองวันจะพอมั้ย 
    สองวันกับสองตอนที่เหลือสินะ รอค่ะรอ 
    #765
    0
  19. #764 ดาวประกายฟ้า (@meamoddnoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:57
    กรี๊ดดด ชานนนยอลลลล ช่วยแทๆให้ได้นะ มาต่อเร็วๆนะ
    #764
    0
  20. #763 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:11
    กรี้ดดด!!!!!จริงๆด้วย เราเดาถูกด้วย เยส!!ว่าเเล่วล่ะเพราะมีเเบคก็ต้องมีชาน5555 โถ่นึกภาพตอนนัมจุนมาเจอไม่ออกเลยฮืออออ จะจบเเล้วหรอคะ??โอ้ยชั้นรักเรื่องนี้ ไม่อยากให้เเทเป็นพิมเขียวนะเเต่อยากเห็นเเทคลุ้มคลั่ง เอ๊ะ?!! 5555
    #763
    0
  21. #761 KooKV1B (@KooKV1B) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 11:57
    ไม่อยากจะพูดหรอกว่าจองกุกออกหน้าออกตาว่ารักวีมากกกกกกกกกกก
    หวั่นไหวหน่อยแดนั้นลูกนะเว้ย
    เปลี่ยนใจเร็ว พี่รออยู่555555555555
    #761
    0
  22. #760 คิม มินจี (@farissata) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 10:47
    ชานยอลยังไม่ตาย เหมือนโดนไรท์เอาไม้ฟาดท้ายทอยแล้วฟาดอีก จะมีปมอะไรอีกไหม5555555
    #760
    0
  23. #759 atym (@kchr-pm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 08:00
    โอโหหหห ทุกคนยังไม่ตายสินะ อะไรจะตลบหลังเว่อวังขนาดนั้น ;_; จะจบแล้วเหรอไรท์ ฮื่ออออ
    #759
    0
  24. #758 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 07:47
    ชานยอลลลลลลล นี่ยังไม่ตาย โอเคคคค ถ้านัมจุนรู้ต้องดีใจแน่ๆ ทุกคนมาช่วยแทไวไวนะ ก่อนที่ชานยอลจะถ่วงเวลาไว้ไม่ได้อีก
    #758
    0
  25. #757 faifany (@fai1998fai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 06:35
    ชานยังไม่ตายกรี๊ดดดด // ไรรีบกลับมาอัพนะอยากอ่านต่อแล้ว
    #757
    0