[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,477 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,578 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    269

    Overall
    52,477

ตอนที่ 20 : HUNTER 17 : การเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


17

รถตู้สีดำคันใหญ่วิ่งเลียบชายป่าหลังจากเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่องมานานนับห้าชั่วโมง หน่วยวูล์ฟกำลังมุ่งหน้าไปฐานทัพย่อยของวอเรดซ์ซึ่งตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนทางตอนใต้ของประเทศ แค่สถานที่ตั้งของฐานทัพก็ผิดกฎหมายแล้ว แต่ก็ไม่มีเจ้าหน้าที่ป่าไม้คนใดรับรู้ในเรื่องนี้เพราะองค์กรกางเสาอากาศสร้างคลื่นรบกวนทำให้เรดาห์ตรวจหาไม่เจอหนำซ้ำยังฝังตัวลึกลงไปชั้นใต้ดินกลางป่าทึบ

ล้อยางบดเบียนผืนดินก่อนจะนิ่งสนิท หลังจากนี้พวกเขาต้องเดินเท้าเข้าไปเพื่อความปลอดภัยและลดความเสี่ยงที่ศัตรูจะเจอตัวกลางทาง แทฮยองกระชับเป้สะพายหลังย่ำเท้าลงบนผืนดินร่วนชื้นอย่างคุ้นเคย เด็กหนุ่มอาสาเป็นคนนำทางเพราะรู้จักผืนป่าแห่งนี้เป็นอย่างดี อีกสามถึงสี่ชั่วโมงจึงจะถึงฐานทัพของวอเรดซ์เพราะแทฮยองเลือกที่จะพาทุกคนเดินอ้อมมากกว่าจะพาครอบครัวของเขาไปเสี่ยงแม้อีกทางจะสบายและใกล้มากก็ตาม

สวบ สวบ

เศษใบไม้หักแตกตามแรงน้ำหนักที่มันถูกกดทับ จองกุกพยายามเดินเว้นระยะห่างจากแทฮยองไม่ให้ไกลหรือใกล้กันมากเพื่อเฝ้าระวังให้คนนำทาง ไม่มีใครเอื้อนเอ่ยอะไรออกมาต่างคนต่างเดินเงียบๆเพื่ออดออมพลังงาน ห่างออกไปอีกแค่ห้าร้อยเมตรพวกเขาก็จะเจอลำธารและจะหยุดพักเติมพลังกันที่นั่น จีมินกับยุนกิต่อล้อต่อเถียงกันเบาๆเมื่อคนเป็นพี่เผลอหรือตั้งใจปล่อยกิ่งไม้ที่เกะกะไปดีดหน้าดีดตัวจีมินสองถึงสามครั้ง แต่กระนั้นก็ทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดผ่อนคลายลง นัมจุนผุดยิ้มเบาๆเมื่อได้ยินเสียงแหลมๆของจีมินบ่นงึมงำอยู่ข้างหู เขายกมือขึ้นลูบหัวเด็กหนุ่มไปหนึ่งทีเพื่อปลอบใจคนโดนแกล้ง

อากาศเย็นชื้นแต่ทำให้รู้สึกสบายช่วยให้สมาชิกหน่วยวูล์ฟเครียดน้อยลง พวกเขายังเดินอยู่ด้วยกันในตอนนี้ ยังอยู่เคียงข้างกันและจะยังเคียงกันตลอดไป

"พักตรงนี้ก่อนฮะ"แทฮยองว่าหลังจากเดินเลียบลำธารขึ้นมาได้นิดหน่อย เด็กหนุ่มปลดเป้และวางลงพื้นอย่างเบามือก่อนจะเดินดุ่มๆไปหาน้ำใสที่ไหลเอื่อยๆท่ามกลางต้นไม้ใหญ่เขียวขจี ทุกคนพยักหน้ารับวางสัมภาระที่แบกมาแต่ไม่มีใครปลดอาวุธแม้แต่คนเดียว โฮซอกจัดการรื้อกระเป๋าเสบียงและนำมาแจกจ่าย นัมจุนเดินมานั่งข้างๆจองกุกและซอกจิน ก่อนจะฉกไข่ม้วนมาจากกล่องข้าวของจองกุก คนเป็นลูกตีหน้ามุ่ยใส่พ่อตัวเองทันทีเมื่อโดนแกล้ง เขาเป็นเด็กกำลังโตแท้ๆมาแย่งอาหารแบบนี้ก็ไม่ได้โตกันพอดีแต่นัมจุนก็ไม่ได้ใส่ใจหน้ายุ่งๆของลูกชายกลับเลิกคิ้วใส่อย่างกวนโอ้ย ซอกจินที่อยู่ในสถานการณ์ก็รีบตีแขนนัมจุนไปทีแล้วแบ่งไข่ม้วนบางส่วนให้จองกุก ผู้บัญชาการเห็นแบบนั้นจึงยื่นกล่องข้าวของตัวเองไปทาง      ซอกจินบ้างอีกคนจึงขึงตาใส่แล้วคีบแตงกวาที่กัดไปแล้วครึ่งหนึ่งให้นัมจุนแทน

"อิ่มแล้วฮะ"จองกุกว่า วางข้าวกล่องวางเปล่าไว้แทนที่นั่งตัวเองก่อนจะรีบลุกวิ่งตามยุนกิที่หายเข้าไปหลังต้นไม้ใหญ่ เด็กหนุ่มแหวกพงหญ้าตามรอยยุนกิมาเรื่อยๆจนเจอพี่ตัวขาวกำลังนั่งพ่นควันสีขุ่นอยู่ตรงขอนไม้ใหญ่ผุๆ

"มีไร"ยุนกิเอ่ยถามทันทีที่จองกุกเดินมาใกล้ จองกุกไม่ตอบแต่มานั่งข้างๆพี่ตัวขาวแล้วแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า ทั้งสองคนนั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆ เนิ่นนานจนกระทั่งจีมินแหวกพงหญ้าออกมาและบอกว่าถึงเวลาเดินทางต่อแล้วนั้นแหละยุนกิจึงกระโดดลงมายืนบนพื้นเพื่อกลับไปรวมกลุ่มแต่จองกุกก็คว้าแขนเอาไว้เสียก่อนจะยัดเม็ดอะไรบางอย่างใส่ฝ่ามือเขา

"นี่อะไร?"

"แคปซูลยาระงับประสาท"

"แล้ว?"

"คุณแบคฮยอนให้ผมไว้เผื่อแทฮยองคุ้มคลั่ง"

"แล้วยังไง มึงเอามาให้กูทำไม"

"ผมคิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าเก็บไว้ที่พี่"

"กูไม่เอา ถ้าคุณแบคฮยอนตั้งใจให้มึงตั้งแต่ทีแรกมันก็ควรจะอยู่ที่มึง"ยุนกิว่าแล้วยัดมันกลับใส่มือจองกุก แต่เด็กหนุ่มกลับปฏิเสธด้วยการยกมือออก

"พี่นั่นแหละเก็บไว้"

"ไม่เอาไง"

"พี่ยุนกิ ผมจริงจังนะ ไอ้นี่มันสำคัญต่อชีวิตแทฮยองนะครับ"ยุนกินิ่ง มองแคปซูลในมือตนก่อนจะถอนหายใจออกมา

"เออ เข้าใจละ ตามใจมึงแล้วกัน"ชายหนุ่มว่าแล้วเดินกลับไปรวมกลุ่ม ปล่อยให้จองกุกยืนคนเดียวเงียบๆตาคมโตกวาดมองไปทั่วผืนป่าเหมือนกำลังพยายามจัดการความคิดและความรู้สึกของตัวเอง เขาไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงยกแคปซูลให้ยุนกิเขาแค่ทำตามความรู้สึกของตัวเองก็เท่านั้น เขาเชื่อว่ายุนกิต้องทำหน้าที่ได้ดีกว่าแน่ๆก็เท่านั้นเอง

หน่วยวูล์ฟตั้งขบวนและเดินทางกันอีกครั้ง ลัดเลาะป่าไม้กันไปพักใหญ่ๆก็ถึงจุดที่ตั้งของฐานทัพวอเรดซ์ พวกเขาทั้งหมดเริ่มแผนการในทันทีด้วยการให้จีมินปีนขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อสังเกตการณ์ ที่หน้าประตูทางเข้ามีคนเฝ้าแค่สองคนและเพิ่งจะถูกจองกุกจัดการเก็บไปเป็นที่เรียบร้อยเพราะเป็นฐานทัพย่อยการรักษาความปลอดภัยจึงค่อนข้างหละหลวม ซอกจินและนัมจุนเก็บคีย์การ์ดสำหรับผ่านประตูไว้คนละใบเพราะทั้งสองคนต้องเป็นหัวหน้าทีมย่อยและแยกกันทำภารกิจ วอเรดซ์สร้างประตูตรงทางเข้าถึงสามชั้น โดยชั้นแรกผ่านด้วยคีย์การ์ด ชั้นที่สองผ่านด้วยลายนิ้วมือเจ้าของการ์ด และชั้นที่สามผ่านด้วยการแสกนม่านตาซึ่งมันก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับหน่วยวูล์ฟ พวกเขารู้อยู่แล้วและรอบคอบพอที่จะลากร่างของยามทั้งสองคนที่โดนเก็บเข้าไปด้วยเพื่อผ่านประตู

ภายในอาคารสีขาวโพลนที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่กำแพงอยู่รอบด้าน นัมจุนทำสัญลักษณ์มือให้ปีกขวาแยกตัวออกไปทำภารกิจขณะที่กลุ่มที่เหลือคอยแอบซุ่มอยู่เงียบๆเพื่อรอเวลา หากปีกขวาทำงานด้วยความไม่ราบรื่นพวกเขาถึงจะออกไปปฏิบัติหน้าที่ นั่นคือการก่อกวนเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ โฮซอก ซอกจิน จีมินและแบคฮยอนแยกตัวออกไปแล้ว ตอนนี้เหลือนัมจุน จองกุก ยุนกิและแทฮยองที่กำลังนั่งซุ่มอยู่ในซอกซอยที่ไหนซักแห่งในฐานทัพวอเรดซ์

ยุนกิสั่นขาด้วยความกังวลและตึงเครียดเขารู้สึกระแวงนิดหน่อยกับการที่สามารถลอบเข้ามาในฐานทัพวอเรดซ์ด้วยความง่ายดายเกินไป ที่สำคัญที่สุดคงจะเป็นความรู้สึกเป็นห่วงจีมิน เพราะปกติแล้วเด็กคนนั้นอยู่ปีกซ้ายซึ่งหมายความว่ายุนกิจะคอยระวังหลังให้ตลอด พอต้องแยกตัวออกไปแบบนี้แล้วก็อดจะกังวลไม่ได้จริงๆ

"ครืดดด ซี้ดดด ปีกขวาประจำตำแหน่งแล้วครับ"

ผ่านไปราวๆสิบนาทีเสียงจีมินก็ดังลอดเข้ามาในอินเอียร์ที่แบคฮยอนและยุนกิช่วยกันปรับแต่งให้สื่อสารกันได้เฉพาะในหมู่พวกเขาโดยการไร้คลื่นรบกวน

"รายงานพื้นที่"

"ครับ ตรงนี้เป็นพื้นที่โล่งกว้างไม่มีเขาวงกตตามแผนที่ ตรวจพบศัตรูประมาณสิบถึงสิบห้าคนและกล้องวงจรปิดที่สามารถมองเห็นจากตรงนี้ประมาณสามตัวครับ"

"อืม ทำลายกล้องวงจรปิดแล้วติดตั้งระเบิดเท่าที่จะทำได้ จำไว้ว่าให้เวลาแค่สามสิบนาที หากเกิดอะไรผิดปกติให้รีบรายงานและถอนตัวออกมาทันที ทราบ!"

"ทราบครับ"

"ขอให้โชคดี"

สิ้นคำสั่งนัมจุน จีมินก็พยักหน้าให้สัญญาณกับซอกจินทันที อีกคนยกปืนขึ้นเล็งกล้องวงจรปิดตัวที่ใกล้ที่สุดและลั่นไกร โฮซอกกับแบคฮยอนหมอบตัวต่ำและออกวิ่งไปยังเสาต้นแรกที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา จีมิน และซอกจินแยกตัวออกไปทั้งสองฝั่งเพื่อมองหากล้องและยิงมันทิ้งพร้อมกับเฝ้าระวัง  ระเบิดเวลาห้าตัวถูกฝังติดไว้รอบด้านของเสา

โฮซอกชูนิ้วโป้งขึ้นกลางอากาศเพื่อบอกว่าเสาต้นแรกเสร็จสิ้นแล้ว พวกเขาวิ่งกลับไปรวมตัวกันที่ข้างกำแพงก่อนจะค่อยๆหมอบตัวต่ำอย่างระแวดระวังเพื่อไปหาเสาต้นที่สองซึ่งอยู่ห่างออกไปราวๆสองร้อยเมตร(แก้ไขจากยี่สิบเมตรเพราะมันสั้นเกินไป) ปีกขวาทำงานกันด้วยความว่องไวผ่านไปแค่สิบนาทีก็สามารถจัดการเสาได้แล้วถึงสี่ต้นและกล้องวงจรปิดถูกยิงทิ้งถึงสิบสองตัวซึ่งมันก็มากพอที่จะเป็นที่ผิดสังเกต

ชั้นล่างของฐานทัพเกิดความกลหลขึ้นอย่างชัดเจนคนของวอเรดซ์ต่างตั้งขบวนและรีบรุดลงมาตรวจสอบพื้นที่

"มีคนบุกเข้ามา! รายงานศูนย์ใหญ่แล้วหาตัวพวกมันให้เจอ!"เสียงใหญ่ๆตวาดกร้าวตามด้วยเสียงเท้ากระแทกพื้นขณะที่ปีกขวาของวูล์ฟกำลังแอบซุ่มอยู่หลังตู้คอนเทนเนอร์ใบหนึ่ง

"จิมรายงาน เราถูกพบตัวแล้วครับ"จีมินรายงานทันที

"ถอนกำลัง"นัมจุนออกคำสั่ง เขาหันกลับมาพยักหน้ากับยุนกิ ชายตัวขาวตอบรับ แอบโผล่หน้าออกไปข้างนอกนิดหน่อยก่อนจะเล็งปืนไปที่หลอดไฟดวงที่อยู่ใกล้

ปัง!

เพล้ง!

เพื่อดึงความสนใจและสร้างความสับสน ปีกซ้ายจึงเริ่มเคลื่อนไหว พวกเขาไล่ยิงหลอดไฟและกล้องวงจรปิดไปทั่วทั้งโถงทางเดินระหว่างทางที่จะไปรวมตัวกับปีกขวาตรงชั้นสองตามที่ตกลงกันไว้ ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ชั้นหนึ่งซึ่งเป็นชั้นบนสุด แค่วิ่งลงไปอีกชั้นเดียวก็จะถึงที่นัดหมาย นัมจุนวิ่งคู่ขนานไปกับแทฮยองที่เป็นคนนำทาง ไม่น่าเชื่อว่าเด็กหนุ่มผมบลอนด์จะวิ่งเร็วปรื๋อและว่องไวได้ทั้งที่สถานที่แห่งนี้เป็นเขาวงกตราวกับว่ามองเห็นโครงสร้างตึกอย่างกระจ่างแจ้ง พวกเขาวิ่งตามหลังกันเลี้ยวซ้ายผ่านโถงทางเดินโล่ง เลี้ยวซ้ายอีกครั้งก็ยังไม่เจอใคร เลี้ยวขวาเมื่อเจอทางแยกจองกุกหันกลับไปมองข้างหลังเพื่อดูว่ามีใครตามมาหรือไม่ เลี้ยวซ้ายอีกรอบและรับปืนสั้นที่กระสุนหมดแล้วมาจากยุนกิเพื่อเปลี่ยนแมกซ์ คราวนี้พวกเขาทั้งหมดเปลี่ยนทิศเป็นวิ่งไปทางขวาแทน เส้นทางเริ่มตีโค้งเป็นวงกลมเพื่อมุ่งสู่บันไดวนซึ่งเป็นทางเดียวที่เชื่อมต่อกับทุกชั้น ทางข้างหน้าเป็นกำแพงแล้วแทฮยองก็นำทางไปทางขวา

ปัง!

เพล้ง!

ยุนกิยังคงยิงกล้องวงจรปิดทิ้งอย่างต่อเนื่อง จองกุกแบ่งเบาภาระพี่ชายตัวขาวด้วยการช่วยยิงหลอดไฟ ทางข้างหน้าโล่งกว้างแทฮยองแนบตัวเข้ากับกำแพงเพราะมันค่อนข้างเสี่ยง นัมจุนจึงเป็นฝ่ายวิ่งนำแทน พวกเขาวิ่งเลียบไปกับกำแพงเรื่อยๆจนกระทั่งเจอทางแยก แทฮยองเปลี่ยนกลับไปเป็นคนวิ่งนำอีกครั้งเด็กหนุ่มหันปลายเท้าไปทางซ้ายและที่เหลือก็เบี่ยงทิศตามอย่างอัตโนมัติ บันไดวนอยู่ข้างหน้า

และตรงนั้น! ผู้ชายกลุ่มใหญ่ราวหกคนกำลังวิ่งออกมาจากทางออก นัมจุนกางแขนข้างขวาออกมากันยุนกิและจองกุกเอาไว้ข้างหลัง

"แทฮยอง หลบ! พวกฉันจัดการเอง"ชายหนุ่มตะโกน เด็กหนุ่มผมบลอนด์ได้ยินดังนั้นจึงถีบตัวขึ้นสูงเหนือหัวชายคนแรกที่วิ่งเข้ามาประชิด

ปัง!

ยุนกิลั่นไกรใส่ร่างชายคนนั้น

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

กระสุนสี่นัดจากยุนกิและสองนัดจากจองกุกเจาะเข้าร่างคนทั้งหกที่วิ่งทะเล่อทะล่าออกมา พวกเขาไม่ลังเลที่จะวิ่งข้ามศพคนพวกนั้นเข้าไปยังบันไดวน

"บอส แฮ่ก"เสียงจีมินร้องเรียกมาจากชั้นล่างของบันได พวกเขากลับมารวมตัวกันที่ชั้นสองพอดีทุกคนเข้าประจำตำแหน่งของตนแล้ววิ่งคู่ขนานกันเข้าไปข้างในโถงทางเดินชั้นสอง แทฮยองเป็นคนนำทางพาทั้งหมดเข้าไปหลบในซอกของวงกตที่เป็นทางตัน เพราะเป็นทางที่ไม่มีใครสามารถวิ่งทะลุผ่านมาจากฝั่งตรงข้ามได้ พวกเขานั่งลง โชคดีที่ซอกนี้มีตู้เย็นขายเครื่องดื่มอัตโนมัติซึ่งพวกเขาสามารถใช้หลบสายตาคนได้

"ได้กี่เสา?"นัมจุนถาม

"สี่ครับ"

"ดี"

"เอาไงต่อดีครับ"

"ไปห้องเซ็นเตอร์ชั้นสองไง"นัมจุนตอบ เป้าหมายต่อไปของเขาคือคิม ฮิมชานตัวการใหญ่ของเรื่องนี้ 

การแก้แค้นกำลังจะเริ่มต้นขึ้น 

เหตุการณ์ผิดปกติที่เกิดจากการที่กล้องวงจรปิดของชั้นล่างสุดกับชั้นบนสุดของฐานทัพเสียหายในเวลาพร้อมกันดูเหมือนจะสร้างความโกลาหลให้กับคนของวอเรดซ์ไม่ใช่น้อย กำลังพลหลายชุดวิ่งผ่านซอกวงกตที่วูล์ฟซ่อนตัว ไม่มีใครนึกเอะใจหรือสังเกตเห็นเพราะที่ตรงนี้เป็นแค่ทางตัน ซึ่งคนในพื้นที่ย่อมรู้ดีและไม่คิดจะวิ่งมาให้เสียเวลา เว้นเสียแต่คนจากพื้นที่อื่น

"เห้ย นั่นใครหน่ะ!!"

เสียงใครบางคนตะโกนมาจากปากทางเข้าของซอกวงกตที่วูล์ฟซ่อนตัวอยู่ แทฮยองเห็นเงาของมันและทำตาโตในทันที

"ฐานทัพใหญ่"เด็กหนุ่มกระซิบกับแบคฮยอน อีกคนจึงชะโงกหน้าออกไปดูบ้าง จริงอย่างที่แทฮยองว่า ยูนิฟอร์มของคนจากฐานทัพใหญ่ทุกคนจะต้องใส่ชุดเครื่องแบบสีขาวมีผ้าคลุมสีดำติดที่บ่าข้างหลังซึ่งใช้แถบสีแสดงระดับยศอำนาจและตำแหน่ง ต่างจากยูนิฟอร์มของฐานทัพเล็กที่จะใส่แค่ชุดสีขาวที่เหมือนกันกับคนของฐานทัพใหญ่

"ใครอยู่ตรงนั้น ออกมานะ ไม่งั้นพ่อยิงใส่แตก"สำเนียงแปร่งๆที่ฟังยังไงก็ยังดูเหมือนจะปนรัสเซียนิดๆของอีกคนยิ่งชัดเจนว่ามาจากฐานทัพใหญ่แน่ๆ แทฮยองกับแบคฮยอนสบตากัน เด็กหนุ่มล้วงมีดสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงและรูดออกมานอกฝักนิดหน่อยเพื่อตรวจเช็คความเรียบร้อย โชคดีที่นัมจุนเก็บมีดของเขาไว้ในคลังอาวุธชั้นใต้ดินมันจึงไม่ได้ถูกทำลายไปพร้อมกับบ้านที่โดนระเบิด ขณะเดียวกันแบคฮยอนก็ชักปืนสองกระบอกที่เหน็บเอวเอาไว้ออกมาถือ ชายหนุ่มหันไปทำสัญญาณมือให้หน่วยวูล์ฟนั่งรออยู่เงียบๆก่อนจะพยักหน้ากับแทฮยอง

"เห้ย ไม่ได้ยินเหรอวะ ไม่ออกมากูยิงทิ้งจริงนะเว้ย!!"

"ฮิ ฮิ ฮิ"แทฮยองลุกขึ้นยืน มุมปากทั้งสองยกยิ้มพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางสบายๆไปปรากฏกายตรงหน้าคนจากฐานทัพใหญ่ของวอเรดซ์ พวกมันมีกันสี่คนถืออาวุธที่สร้างขึ้นโดยวอเรดซ์นั่นคือปืนกระสุนไฟฟ้า ดูจากแถบผ้าคลุมสีแดงแล้วคนพวกนี้คงจะเป็นกำลังเสริมสับเปลี่ยนที่ฐานทัพใหญ่ส่งมาให้เป็นหัวหน้าและคอยดูแลที่นี่

(กำลังเสริมสับเปลี่ยนคือ กลุ่มคนที่ไม่ใช่ฮันเตอร์แต่มีฝีมือการต่อสู้เหนือกว่ากองกำลังคนอื่นๆ ถูกส่งตัวมาจากฐานทัพใหญ่ไปยังฐานทัพย่อยและให้อยู่ฐานทัพนั้นๆชั่วคราวก่อนจะถูกโยกย้ายสลับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ )

"ว้า หมดเวลาเล่นซ่อนหาแล้วสิเนี่ย"แบคฮยอนว่าแล้วเดินมาขนาบข้างแทฮยอง ขาเรียวก้าวอย่างเชื่องช้าไร้ความเกรงกลัวต่อปืนสี่กระบอกที่หันมาทางพวกเขา มือเรียวแกะเปลือกลูกอมด้วยท่าทางสบายๆเป็นการถ่วงเวลา และกดดันอีกฝ่ายไปในตัว โฮซอกกับจองกุกแอบลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นท่าทีที่ดูเย็นยะเยือกของแบคฮยอน รังสีทะมึนทึบแผ่ออกมารอบๆคนทั้งสองที่ยืนประจันหน้ากับศัตรู

"ไปเล่นกันเถอะ วี"ผู้เป็นฮันเตอร์สีเงินส่งต่อลูกอมให้คนข้างๆ อีกฝ่ายอ้าปากงับแล้วชักมีดสั้นออกมา เป็นสถานการณ์ที่หน่วยวูล์ฟเห็นแล้วเสียวสันหลังวูบ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้แทฮยองและแบคฮยอนดูน่าสยดสยองแค่ไหน

"นี่ เพื่อนพวกแกหน่ะอยู่ที่ไหนกัน?"พอลูกอมเข้าปากก็ตะโกนไปถามฝ่ายตรงข้ามด้วยน้ำเสียงใคร่รู้สุดๆ

"ห้ะ!?"

"ไปเรียกมาอีกสิ คนน้อยแค่นี้มันไม่สนุกนะ"สิ้นคำ ร่างผอมสูงก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

อ้ากกกกกก!!!!!1

ปลายมีดแหลมคมตัดเชือดลำคอชายคนแรก ก่อนจะพุ่งไปปักเข้าหัวใจคนที่สอง แทฮยองดึงมีดออกมาแล้วหมุนตัวไปเตะปืนจากมือคนที่สามก่อนจะพุ่งเข้าไปแทงชายโครงจนปลายมีดทะลุหลัง ชายคนที่สี่เห็นท่าไม่ดีเขาจึงออกตัววิ่ง แต่สายไปแล้วแทฮยองสไลด์ตัวพร้อมกับเตะตัดขาจนหน้าคะมำก่อนจะปักมีดลงบนสันหลังให้เจ้าของร่างกระตุกเฮือกด้วยความเจ็บปวดทรมาน แต่ลมหายใจยังไม่ถูกลิดรอนไปเสียเดี๋ยวนั้นจึงเอื้อมมืออันอ่อนแรงไปกดสัญญาณนิรภัยที่ถูกติดตั้งไว้ตรงแถบเสื้อให้คนอื่นๆในฐานทัพได้รู้ว่ามีเหตุการณ์ร้ายแรงอยู่ตรงนี้ 

ตื้ด!

ตื้ด! 

ตื้ด! 

ตื้ด!

แสงไฟสีแดงสว่างวาบไปทั่วตัวอาคารพร้อมเสียงสัญญาณนิรภัยที่ดังกึกก้อง ชายกลุ่มใหญ่ที่บังเอิญอยู่ใกล้บริเวณนี้ที่สุดรีบรุดมายังที่เกิดเหตุทันทีโดยอาศัยเรดาห์ติดตามที่ติดตั้งไว้ตรงนาฬิกาดิจิตอลและก็ต้องผงะเมื่อเห็นสภาพศพเพื่อนของตัวเองทั้งสี่ ที่สำคัญเป็นกลุ่มกำลังเสริมสับเปลี่ยนซึ่งมีฝีมือเก่งกาจกว่าพวกตนหลายระดับ

"ฮิ ฮิ ฮิ"แทฮยองหัวเราะอย่างชอบใจ รอยยิ้มร้ายผุดบนใบหน้าเมื่อเห็นเหยื่อสวะกรูกันเข้ามาให้เขาเชือดถึงที่

"แบค!"

"ไปเลยวี ฉันระวังหลังให้"

ฮันเตอร์สีทองร้องเรียกหาคู่หู อีกฝ่ายตอบรับและตั้งท่าเข้าจู่โจม ทั้งสองคนออกตัววิ่งคู่ขนานกันไปในโถงทางเดินแคบๆ 

ปัง!

แบคฮยอนยิงกระสุนนัดแรกออกไป เม็ดตะกั่วร้อนผ่าววิ่งผ่านแขนซ้ายชายคนแรก เฉียดโหนกแก้มขวาคนที่สองก่อนจะไปจบที่กลางหน้าผากชายคนที่สาม นี่คือทักษะพิเศษของฮันเตอร์สีเงินผู้เป็นคู่หูฮันเตอร์สีทองที่มีฝีมือเยี่ยมยอดที่สุด กระสุนนัดเดียวสร้างความเสียหายให้ศัตรูได้ถึงสามคน ชั่วพริบตาแทฮยองอาศัยจังหวะที่แบคฮยอนเปิดทางให้ตวัดปลายมีดผ่านลำคอชายคนแรกที่มัวแต่มองแผลตรงแขนซ้ายจากการโดนกระสุนถากมันตาเหลือกและกุมคอตัวเองแล้วฟุบลงไปกับพื้น      ฮันเตอร์สีทองกระโดดถีบชายคนที่สองและมันกระเด็นไปชนอีกสองคนข้างหลัง แทฮยองปักมีดลงกลางท้องคนที่นอนอยู่บนพื้น กวาดมือไปข้างหลังกรีดลำคออีกคนที่พยายามลุกขึ้นยืนแล้วหันมาแทงชายคนที่อยู่ฝั่งซ้ายมือ เลือดอุ่นๆไหลทะลักท่วมใบมีดสีเงินซึ่งมันค่อยๆดูดกลืนของเหลวที่ไหลอาบเข้าไปอย่างช้าๆ ความกระหายและตื่นตัวของแทฮยองมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งได้เสียงกรีดร้องและกลิ่นเลือดเขาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

ปัง! ปัง! ปัง!

แบคฮยอนยืนคุมสถานการณ์อยู่ข้างหลัง เพราะถูกฝึกมาให้ทำหน้าที่นี้ คอยคุ้มกันฮันเตอร์สีทองและตัดกำลังศัตรู พวกชายในเครื่องแบบสีขาวจึงได้รับบาดเจ็บก่อนที่จะโดนแทฮยองเชือด

อ้ากกกกกกกกกก

ร่างนับสิบนอนจมกองเลือดเกลื่อนกลาดอยู่เต็มโถงทางเดินเหยื่อรายสุดท้ายอยู่ที่ริมกำแพงอีกฝั่งของโถงนี้และกำลังโดนแทฮยองเก็บ

"เคลียร์แล้ว แปรรูปขบวน!!"แบคฮยอนตะโกน สมาชิกหน่วยวูล์ฟที่ซุ่มอยู่จึงวิ่งออกมา และเข้าประจำตำแหน่งของตัวเอง 

นัมจุนในฐานะเซ็นเตอร์เฮดวิ่งนำหน้าสุดเพราะเป็นคนที่มีความคิดยืดหยุ่นและหัวไวสามารถรับมือกับเหตุการณ์ฉุกเฉินได้รวดเร็วโดยมีจองกุกวิ่งตามหลังอยู่ฝั่งซ้ายและแทฮยองวิ่งคู่ขนานอยู่ทางขวา ขณะที่แบคฮยอนนั่นวิ่งอยู่ตรงกลางขบวนขนาบข้างซ้ายขวาด้วยจีมินและซอกจิน ส่วนมือสไนเปอร์ทั้งสองอย่างยุนกิและโฮซอกนั้นวิ่งปิดท้าย

ฟิ้ว!

เสียงอากาศถูกอัดแน่นและส่งออกจากกระบอกไรเฟิลโดยฝีมือยุนกิ เขาส่งกระสุนไร้เสียงออกไปเพื่อทำลายกล้องวงจรปิดทุกตัวที่วิ่งผ่านทั้งซ้ายและขวา ขณะที่โฮซอกทำหน้าที่ยิงหลอดไฟ วูล์ฟใช้ข้อเสียเปรียบในเรื่องที่ว่าตึกนี้ถูกออกแบบมาให้เป็นเหมือนเขาวงกตเป็นข้อได้เปรียบของตัวเองด้วยการปิดหูปิดตาไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามได้รู้ว่าพวกเขาจะวิ่งไปทางไหน ความมากมายและซับซ้อนของซอกซอยในตัวอาคารสามารถช่วยอำพรางและหลบหลีกได้เป็นอย่างดี นัมจุนวิ่งนำหน้าไปอย่างชำนิชำนาญราวกับคนในพื้นที่ทั้งๆที่เพิ่งเข้ามาในนี้ครั้งแรก แต่จากคำบอกเล่าของแทฮยองที่บอกว่าเขาวงกตทั้งเจ็ดชั้นมีลักษณะเหมือนกันทั้งหมดและจากการวิ่งตามแทฮยองที่ชั้นหนึ่งบวกกับศึกษาแผนที่มาเป็นอย่างดี หัวสมองอันชาญฉลาดของเขาก็สามารถจดจำมันและวิ่งนำทางได้อย่างไม่มีข้อบกพร่อง เป้าหมายคือเซ็นเตอร์ชั้นสองหรือกำแพงตรงไหนซักแห่งที่อยู่ใกล้ๆกับบันไดวนตามที่แทฮยองได้บอกมาก พวกเขาวิ่งเลี้ยวซ้าย เลี้ยวซ้าย และเลี้ยวขวาก็เจอกำลังพลของวอเรดซ์อีกกลุ่มวิ่งผ่านไป จองกุกยิงหนึ่งในคนพวกนั้นด้วยความว่องไวทำให้พวกมันทั้งหมดวกกลับมาทางพวกเขา นัมจุนขว้างมีดสั้นออกไปปักอกศัตรูและจัดการเก็บไปได้อีกหนึ่งคน แทฮยองถูกดึงตัวให้กลับมาอยู่เซ็นเตอร์คู่แบคฮยอน ปล่อยให้หน่วยวูล์ฟจัดการ ซอกจินยิงโดนไหล่ซ้ายของชายคนหนึ่งที่กำลังจะเข้าชาร์จนัมจุนจากข้างหลังและจีมินไม่ปล่อยให้มันตั้งตัวได้เด็กหนุ่มส่งกระสุนออกไปเจาะเข้ากลางหัวของมันจนเลือดสาดกระเซ็น กำลังพลของวอเรดซ์ถูกวูล์ฟเก็บไปได้อีกหกคน ผู้บุกรุกออกตัววิ่งต่อเมื่อเคลียร์ทางเสร็จสิ้น นัมจุนเลี้ยวซ้าย วิ่งทั่กๆไปเรื่อยๆก่อนจะเลี้ยวขวาและวิ่งตรงไปอีกครั้ง เหมือนชั้นแรกไม่มีผิดเพี้ยน กำแพงเริ่มตีโค้งนัมจุนวิ่งเลี้ยวเข้าทางขวาแล้วทางข้างหน้าก็เป็นทางโล่งกว้าง โฮซอกเลือกที่จะยิงกล้องวงจรปิดที่อยู่ข้างหน้าปล่อยให้ยุนกิยิงกล้องวงจรปิดที่อยู่ข้างๆ พวกเขาวิ่งเปลี่ยนทิศไปทางซ้ายอีกครั้งและก็เจอทางเข้าบันไดวนอยู่ด้านหน้า

"แทฮยอง!"

นัมจุนร้องเรียกหาแทฮยองเมื่อมาจุดที่คิดว่าน่าจะมีประตุกลซ่อนอยู่ เด็กหนุ่มวิ่งออกมาจากขบวนก่อนก้าวเท้าเร็วไปลูบไล้และไล่สายตาไปบนกำแพง และเขาก็เจออิฐก้อนหนึ่งที่มันสามารถขยับได้ เด็กหนุ่มดันมันเข้าไปข้างในกำแพง

ครืดดดดดดดดดดดดด

ผืนกำแพงเกิดการเคลื่อนตัวทันทีที่ก้อนอิฐขยับลงล็อคของมันเผยให้เห็นห้องกว้างใหญ่ข้างใน











T A L K

เหย นี่มันช่วงวูล์ฟผจญภัย 555555555555 รู้สึกตึงๆบอกไม่ถูกแฮะ ทั้งที่มันควรจะมันส์ระทึกอะไรทำนองนั้น งึ๊ 


20%


เขียนเองงงเองคืออะไร 555555555555 คือบั่บต้องมานั่งไล่ว่าเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา แล้วเลี้ยวซ้ายตรงไหน โอ้ยยยยย ฉากบู๊อาจจะน้อยและสั้นไปหน่อย ขออภัยจีจี เอาไว้มาบู๊ต่อตอนหน้านะ อ้อ แล้วใครที่คิดว่ากุกจะตายขอบอกว่าคุณโดนหลอกนะแจ้ะ วรั๊ยๆๆๆๆๆ ที่นางยกแคปซู,ให้ยุนกิเพราะมีเหตุผลน่า มันเป็นของหัวจุย ฮิฮิ


สำหรับวันนี้ก็ #3YearsWithBTS สุขสันต์วันครอบครัวนะ อาร์มมี่ & บังทัน อยากอยู่ด้วยกันตลอดไปเลย


ปล.ทีแรกจะให้กุกตายนั่นแหละ แต่มีครบรอบสามปีดักทางซะก่อน เราจะทำให้อาร์มมี่อ่านนิยายของเราด้วยน้ำตาและความหน่วงไม่ได้ เดี๋ยวพี่นัมจุนดุ อิอิ ต้องขอบคุณพี่เขานะ 


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะฮะ ตั้ง 556 คน มหัศจรรย์ปาทิงก้ามาก 


ขอบคุณคอมเม้นด้วย มีแต่คนกรีดร้องขอพระเอก


ไม่ให้หลอก ใครเป็นพระเอกเราก็จะฆ่าคนนั้นแหละ ให้แทแทเป็นม่าย 55555555555555


ขอบคุณที่เล่นแท็ก #ficHtBtS ด้วย 


ทุกเม้น ทุกความเห็นคือกำลังใจของเรา เห็นแล้วมีความสุข >< รักนะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1269 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 22:54
    ไปเก็บพี่นัมจุน แล้วเอาสมองพี่มา พี่ฉลาดไปแล้ววว
    #1269
    0
  2. #1244 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:52
    ไม่เอาน้อลลลลลลล กุกต้องอยู่ถึงจะไม่คู่กับแทแทก็มาคู่กับพี่ก็ได้ 555
    #1244
    0
  3. #1213 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 22:41
    เวลาต่อสู้แทฮยองนี่ไฮเปอร์มากกว่าที่บ้านแบบคาดไม่ถึงเลยสินะ
    ให้ตายเถอะ หลับให้สบายนะ มาขวางแบบนี้ไม่ได้มีชีวีตกลับไปหรอก
    นี่ถ้าจบเรื่องนี้จะได้กลับไปซื้อตุ๊กตาตัวใหม่นะแทฮยองอ่า
    #1213
    0
  4. #1134 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 12:54
    ขอให้ทุกคนรอดดด แต่อยากรู้ว่าอะไรคือคีย์ที่ทำให้แทแทคลั่ง
    #1134
    0
  5. #1089 Obscura (@Pattranit--) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:22
    มรั่ยยยย ต้องไม่มีใครตายยย5555 วือออ เสียใจนะถ้าไรท์ทำให้ใครตายอ่าา
    #1089
    0
  6. #787 Paperheart96 (@Paperheart96) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 00:34
    โหยย ไรท์จะให้กุกตายได้อย่างไรรร จัยรั้ยยยยยยยยย ฮื้ออ แต่ตื่นเต้นมาก นุ้งวีสุดยอด ไม่อยากให้ใครตายเลย ขอแฮปปี้เอ็นได้มั้ยไรท์
    #787
    0
  7. #716 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:54
    โอ้ยยย ยอมรับว่างงกับเส้นทางจริง นัมจุนนายเก่นเกินไปเเล้วนะ นี่ยังดีนะที่กำเเพงมันไม่เปลี่ยนเหมือนในthe mazeด้วย ไม่งั้นได้งงหนักกว่าเดิมเเน่ๆชอบจังเวลาฮันเตอร์ทองเงินทำงานด้วยกัน ดูโปรมาก น่าจะให้ยิงเเล้วตาย3เหมือนในเดดพูลไปเลย5555 วิ่งสู้ฟีดกันต่อไป ในห้องนั่นมีใคร??คงไม่ใช่เเบบผู้สร้างลำดับที่18ยืนรออยู่นะ
    #716
    0
  8. #715 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:43
    กรี้ดดดดด ทำไมมมมม มาสปอยว่ากุกตายงี้ ระทมมม
    #715
    0
  9. #714 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 19:54
    ค้างง่ะะะะะ วีแลดูโรคจิตกว่าตอนก่อนๆ5555555 รอค่าาาาาา
    #714
    0
  10. #712 Ukiro . (@ninenine11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 17:26
    ปวดหัวมากค่ะตอนเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา55555555555555555555 งง55555555555555555555555555

    โอย อ่านตอนแทบู๊ทีไรก็แบบ เฮ้ย นี่มันคนเดียวกับตอนที่แล้ว ที่น่ารักๆใสๆซื่อๆจริงดิ????????? เอออออออออ๊

    นางดูโรคจิตและน่ากลัวมาก555555555555555

    อ่านถึงตอนแรกกะให้กุกตายนี่คือ... T_______T ไรท์จะทำแบบนั้นได้ลงคอจริงเหรอ งอแง

    แต่ยังไงเราก็ไม่ให้ใครตายทั้งนั้นค่ะ เลา!!! ไม่!!!!!!! ยอม!!!!!!!!!!!!!!!

    แล้วก็ที่จองกุกยกแคปซูลให้ยุนกิเราเข้าใจนะ พี่กิโตกว่าแล้วก็ดูวุฒิภาวะมากกว่าด้วย

    จะว่าไงดี กุกก็ยังแบบดูเด็กๆอยู่ เอาจริงๆเราว่าถ้ากุกจะทำจริงๆก็ทำได้ไม่แพ้พี่กินะ T w T

    แหม แต่นางก็รักของนางอ่ะนะ ยังไงก็ได้ขอแค่แทปลอดภัยเป็นพอใช่มั้ยคะ คึ



    ปล. ลั่นไก เขียนแบบนี้นะคะ เราเห็นหลายรอบก็ตงิดๆแต่ไม่แน่ใจว่าเขียนยังไง พึ่งนึกออก5555555555

    คะมำ ไม่ใช่ ขมำ นะคะ แฮร่ ถ้าเจออีกเราจะช่วยบอกนะคะเตง แฮรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร่
    #712
    0
  11. #711 BunNy'girl ❤ (@12345623) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 16:57
    มันส์มากกก >< รออออออ ลุ้นๆๆ
    #711
    0
  12. #710 MyMaiiz (@makoechan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 16:43
    "ไปเล่นกันเถอะ วี" โคตรเท่อ่ะ ชอบม๊ากกกกกก
    #710
    0
  13. #709 Transquilizer (@Transquilizer) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 12:01
    ตอนแรกไปนั่งวิเคาระห์กับเพื่อน นึกว่ากุกจะให้แคปซูลพี่ก้าตอนแทฮยองคลั่งซะอีกบั่บ กุกถูกแททำร้ายใกล้ตายเลยโยนแคปซูลให้พี่ก้าไรเงี้ย55555 คือเดาๆว่ายังไงกุกก้ต้องตายพอมีสามปีกับมี่มานี้ อดตายเลย55555 อย่าให้ตายเล้ย เพราะนี่แม่ยกกุกวีไง กำ5555
    #709
    0
  14. #708 Chëetαн´ (@honey-candy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 08:57
    ห้ามมีใครตายนะฮือออ
    แทกับแบคตอนบู๊ดูเท่มากๆเลย
    #708
    0
  15. #707 faifany (@fai1998fai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 08:22
    สุดยอดมันมากอะ ลุ้นระทึกมากอะไรท์ แทแบคนี่เข้ากันมากสมกับการเป็นคู่หู // ไรรีบกลับมาอัพนะอยากอ่านต่อแล้ว
    #707
    0
  16. #706 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 07:29
    ลุ้นมากกกกกก นี่อ่านไปก็จำไม่ได้ค่ะเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา55555 แทกะแบคนี่พอมาทำงานด้วยกันละมันเท่มากเลย
    #706
    0
  17. #705 Cream_WRR (@Cream_WRR) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 05:52
    ไรท์ขอหยาบ...แม่งโคตรมันเลย5555 นั่งอ่านนี่ลุ้นจนนั่งไม่ติด
    #705
    0
  18. #704 atym (@kchr-pm) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 05:23
    ไรท์น่ากลัวไปนะ จะฆ่าทุกคนที่รีดเดอร์เชียร์เหรออออ ;___; กุกต้องไม่ตายค่ะะะะ ฉากบู๊ตื่นเต้นเว่อออออ
    #704
    0
  19. #703 MonaLis (@isarean_ice) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 01:56
    ;-; มันส์ค่ะ แต่แอบงงนิดนึงเลยอ่านข้ามเบาๆ 55555555555 แง ชอบน้องวีจังเหลยยยย ตอนหน้าตนุกแน่ ใจชื้นที่ไรเตอร์บอกว่ากุกไม่ตาย (ทั้งที่ตอนแรกจะให้ตาย) แต่มาอีหรอบนี้แสดงว่าพี่ยุนกิเป็นพระเอกตัวจริงใช่ไหมคะ โธ่ ทีมกุกกี้อกหักแล้ว
    #703
    0
  20. #702 realangie11 (@realangie11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 08:35
    ม่ายยยยยย ไม่เอาพระเอกตาย ไม่อยากให้ใครตายยย ทำไมรู้สึกเหมือนกุกจะตายเลย แบบจะยอมตายเองไรงี้ เลยเอาแคปซูลให้พี่กิไว้ ออมออ
    #702
    0
  21. #701 MonaLis (@isarean_ice) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 05:16
    รู้สึกกุกกี้ปักธงบทตายมาก หรือเราจะคิดไปเอง 555555555
    #701
    0
  22. #700 kookie&vvy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 23:24
    ไรท์คะ ทิ้งพระเอกไว้กลางทางเถอะคะ

    เราไม่สนพระเอกละ ตอนนี้ขอทุกคนจงรอด

    ได้ไปต่อภาค 2 แบบภาคต่อนี่ค่อยไปตามหา

    พระเอกที่เราทิ้งไว้กลางทางเถอะนะคะขอร้อง555
    #700
    0
  23. #697 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 22:41
    ไรท์จะให้ใครเป็นเอกก็ได้ แต่ไรท์จะให้พระเอกตายไม่ได้!!!!
    สู้ๆนะคะะ รออยู่ววว
    #697
    0
  24. #696 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 22:19
    ไท์ทำแบบนี้ไม่ได้นะะะ 
    ให้แทเป็นม้ายไม่ได้ นางน่าสงสาร รันทดมาพอแล้วววว ส่งผัวให้นางงง
    กุก ยุนนี่เกี่ยงกัน พวกแกควรโยนยาทิ้ง ถ้าแทคลั่งก็ฆ่าตัวตายไป #อ้าว 

    #696
    0
  25. #695 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 21:00
    หมายความว่าไง?!!ห๊า?!!จอนจองกุก!!มีจิตสัมผัสรึไงหืม?? เฮ้อเเต่ก็เอาเถอะเราเชื่อว่ากุกจะตัดสินใจดีเเล้วนะ ลุ้นต่อไป เดินป่าต่อเลยค่ะ!!
    #695
    0