[fic knb] She Is My Girlfriend.|คนนั้นแฟนผม

ตอนที่ 10 : She Is My Girlfriend08:I know you're not perfect, but you're ma perfect girl.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    16 ม.ค. 63





Cynthia K McCaughey.  You shattered my heart so badly and you lied. You have gone back on your word in everyday possible. You ended the relationship, you told me to move after stringing me along for 10 months giving me false hope that we could work it out.  I was devastated, I still am broken from you.  Reluctantly I attempted to move on like you told me to. I told you and you took my son and are using my son as a weapon. You are so disgusting you’re a child abuser keeping him from his father.

She Is My Girlfriend08:I know you're not perfect, but you're ma perfect girl.

____________________________________________________________________________________________________

        ลิซซ่านั่งมองกัปตันหนุ่มวิ่งรอบสนามหญ้ามาหลายนาทีแล้ว และคงจะเป็นอย่างนี้อีกสักพัก


           "ลิซจังไม่ร้อนหรอจ๊ะ มานั่งนี่มา"

           "ขอบคุณนะคะ"

           "ไม่เป็นไรจ้ะ วันนี้เซย์จังซ้อมหนักจังเลยนะ"


         นำ้เสียงทุ้มนุ่มกล่าวขึ้นหลังจากที่เห็นคนตัวเล็กเดินมานั่งข้างตน ดวงตาจดจ้องคนผมแดงที่กำลังตั้งใจซ้อมโดยไม่ละสายตา ในความคิดของเขาเด็กคนนี้เป็นคนที่เจ๋งมากเลยนะ


             "ก็เป็นวันสุดท้ายแล้วนี่คะ"     

             "นั่นสินะ ลิซจังไม่ตื่นเต้นกับเขาบ้างหรอ"

             "นิดหน่อยค่ะ"


         ตอบกลับขณะโบกมือให้แฟนหนุ่ม หลุดหัวเราะเล็กน้อยยามเขาหันมาส่งหัวใจให้เธอก่อนจะรีบวิ่งต่อ เพราะได้ยินเสียงผู้จัดการตะโกนดุ เจ้าหล่อนอยากหัวเราะดังกว่านี้นะแต่กลัวว่าจะโดนงอนเสียก่อน เลยตัดสินใจไม่ทำดีกว่า เพราะพ่อคนผมแดงน่ะง้อยากยิ่งกว่าอะไรดี หล่อนง้อจนเหนื่อยเลยล่ะ


             "ลิซ มานี่หน่อยสิ"

             "จะไปเดี๋ยวนี้และ"

             "ยืนอยู่เฉยๆนะ"


         ยกมือขึ้นเพื่อบอกให้คนตัวเล็กยืนอยู่ตรงนั้น ขายาวก้าวไปหาแฟนสาวจนปลายรองเท้าผ้าใบชนกัน นิ้วเรียวเกลี่ยผมหน้าม้าไม่ให้ทิ่มตาสาวเจ้า โน้มตัวลงซบไหล่อีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างทันทีเมื่อลิซซ่ากอดตนเอาไว้ ให้ตายสิ คนบ้าอะไรน่ารักขึ้นทุกวันแบบนี้กันนะ


             "เหนื่อยหน่อยนะ พ่อคนขยันแห่งปี"

             "พอโดนลิซกอดแบบนี้ ชักจะไม่อยากขยันแล้วล่ะ"
  
             "เดี๋ยวเถอะเซย์"


         แหวใส่คนตัวสูงแทบจะทันที ถอนหายใจยามได้ยินอีกฝ่ายหัวเราะ ให้ตายเถอะ ทำไมชอบแหย่หล่อนจังนะ 


             "จะหวานกันอีกนานมั้ยน่ะ"

             "มดขึ้นหมดแล้ว"

             "โค้ชเรียกรวมตัวแล้วนะจ๊ะ"


         พูดพร้อมกับวางมือลงบนไหล่ฮายามะและออกแรงบีบ เหลือบมองเมื่อเจ้าตัวร้องโอดโอยอยู่ข้างหู ชอบแซวอะไรไม่เข้าเรื่อง ถ้าเกิดอาคาชิไม่สบอารมณ์ขึ้นมาพวกเขาก็โดนหางเลขไปด้วยน่ะสิ


             "จะไปเดี๋ยวนี้แหละ"

             "ทีนี้ล่ะขยับตัวไวเชียวนะ"

             "ช้าไม่ได้เดี๋ยวโดนดุ"


         เอ่ยตอบสาวเจ้าพลางก้าวเท้าเดินพร้อมกัน มือหนากอบกุมมือของผู้ช่วยผู้จัดการสาวเอาไว้เบาๆ ชำเลืองมองคนตัวเล็กที่กำลังจ้องพุ่มดอกกุหลาบสีขาวอยู่ครู่หนึ่ง ส่ายหน้าไปมายามในหัวนึกถึงเพื่อนสนิทสาวเพียงคนเดียว เขาได้ข่าวว่าฮิมาวาริกลับมาเรียนต่อที่โรงเรียนโทโอวมาได้สักพักหนึ่ง แต่ไม่มีโอกาสได้พบสักที คราวหลังเขาต้องหาเวลาว่างหน่อยแล้วละมั้ง


             "โดนใครดุ"

             "โดนลิซดุครับ ตอนลิซดุลิซน่ากลัวที่สุดในโลกแล้ว"

             "ใช่หรอ ลิซว่าลิซก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนะ"


         นัยน์ตาสีชมพูอ่อนหรี่มองนักกีฬาหนุ่มสักพักหนึ่ง พลันริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างยามเขายกมือเธอไปวางทาบลงบนแก้ม นิ้วเรียวเกลี่ยผิวเนียนอย่างเบามือ หลุดหัวเราะด้วยความเอ็นดูเพราะพ่อคนเก่งหลับตาพริ้ม


             "ลิซ ขากลับอยากไปเที่ยวที่ไหนก่อนมั้ย"

             "ไม่ล่ะ เดี๋ยวลิซต้องกลับไปเตรียมชุด"

             "งั้นก็ได้"


          หยิบเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางต่อ สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อร่างบางกอดตนจากด้านหลัง ริมฝีปากหนาระบายยิ้ม สันจมูกโด่งกดลงบนขมับข้างซ้ายของแฟนสาวเบาๆ ก่อนจะกันกลับมาตั้งหน้าตั้งตาจัดกระเป๋า ความจริงถ้าเธอไม่พูดเรื่องเตรียมชุดขึ้นมาเขาเองก็เกือบลืมไปแล้วว่าตอนเย็นมีงานเหมือนกันนะ


             "เซย์ ไปกันเถอะ ทุกคนกลับกันหมดแล้วนะ"

             "คอยแป๊บนึงนะ"

             "เร็วๆเข้า"


         กล่าวขณะยืนมองแฟนหนุ่มกำลังลูบหัวลูกแมวตรงหน้าโรงยิมอยู่ หล่อนเข้าใจนะว่าเขาเป็นคนรักสัตว์ แต่ใกล้ได้เวลาออกงานแล้วช่วยรีบหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร


             "คนยังเยอะเหมือนเดิมเลยนะ"

             "คนน้อยน่ะสิแปลก"

             "ก็ถูกของลิซแหละ"


         นัยน์ตาสีแดงเข้มกวาดมองรอบงานก่อนจะหันกลับมาหาแฟนสาว ริมฝีปากหนาระบายยิ้มกว้างยามเจ้าหล่อนบ่นอุบอิบอยู่ข้างหู เขารู้แหละความจริงลิซซ่าไม่ชอบคนเยอะนอกจากคอนเสิร์ตศิลปิน แต่ก็ยังอุตส่าห์มาออกงานกับตนโดยไม่ต้องถามเลยสักคำ แฟนของเขาน่ะน่ารักที่สุดในโลกแล้ว


             "เข้าไปในงานกันมั้ย"

             "ไปสิ เดินระวังด้วยนะ"

             "รับทราบค่ะ"


         ขานรับพร้อมกับเอาวางลงบนแขนแกร่ง ขาเรียวก้าวเข้างานเปิดตัวนำ้หอมตัวใหม่ของแบรนด์ดังทันที ลิซซ่ากวาดมองรอบสถานที่เพื่อหาที่นั่งสักพักหนึ่งจนสะดุดกับโต๊ะตัวหนึ่งตรงริมกระจก จึงตัดสินใจสะกิดคนตัวสูงให้ไปนั่งตรงนั้น


             "ลิซลองใช้ดูรึยัง"

             "ลองใช้แล้วล่ะ วันนี้ลิซก็ฉีดมานะ"

             "ไหน ขอเซย์ดมกลิ่นหน่อย"


         ขยับตัวเข้าใกล้แฟนสาวเล็กน้อย สันจมูกโด่งกดลงตรงพวกแก้มเนียนและถูไปมาด้วยความมันเขี้ยว นายน้อยตระกูลอาคาชิหลุดหัวเราะยามสาวเจ้าร้องท้วงพลางดันหน้าตนออก พลันหยุดชะงักลงเพราะงานเปิดตัวนำ้หอมได้เริ่มขึ้น แอบชำเลืองมองคนข้างกายที่กำลังตั้งใจดูการสัมภาษณ์ครู่หนึ่ง สมแล้วที่เป็นเลขาของเขา


           "เหมือนมาเดทกันเลยเนาะ"

           "ก็ดีนะ เราไม่ได้เดทกันมานานแล้วด้วย"

           "จริงๆเลยนะ"


         ส่ายหน้าก่อนจะหันกลับไปยังเวทีตรงหน้า ก้มลงมองมือตัวเองที่กุมอยู่แล้วบีบเบาๆ ดวงตาคู่สวยจดจ้องการแสดงต่างๆนานพอสมควร โชว์แต่ละโชว์แสดงได้สุดยอดมาก 


           "ลิซ"

           "อะไรหรอ"

           "เพลงเพราะมั้ย"


         ถามขณะถ่ายวิดีโอ หัวเราะในลำคอเมื่อผู้ช่วยผู้จัดการสาวตอบกลับมาว่า'เพราะมากเลย' พร้อมกับชูนิ้วโป้งเป็นทาทางประกอบ นิ้วเรียวกดหยุดก่อนอัพลงไอจีสตอรี่ ไม่วายแท็กอินสตาแกรมเจ้าหล่อนด้วย มือหนาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอาหารไว้ ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับไปดูการแสดงบนเวทีต่อทันควัน


           "เพลงเพราะหลายเพลงเลยนะเนี่ย"

           "กลับไปร้องให้เซย์สักเพลงได้มั้ย"

           "ได้เสมอค่ะนายน้อย"


         เสียงหวานขานรับพลางเอนตัวพิงอีกฝ่าย 


           "เมื่อกี้ลิซเรียกเซย์ว่าอะไรนะ"

           "นายน้อยไงคะ"

           "ขี้โกงนะครับคุณหนู"


         กระซิบข้างใบหูเนียนพอให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน ริมฝีปากบางกดจูบลงบนแก้มนุ่มก่อนจะซุกหน้าลงตรงซอกคอเนียน แขนแกร่งโอบกอดคนตัวเล็กหลวมๆเพื่อไม่ให้เจ้าตัวอึดอัด


           "งั้นหรอ ไม่รู้เลยแฮะ"

           "เซย์ให้ลิซพูดใหม่อีกทีนะ"

           "โอเคค่ะ ขี้โกงก็ได้"


         พองแก้มเล็กน้อยยามคนตัวสูงหอมแก้มเธอซ้ายทีขวาทีจนจะชำ้อยู่แล้ว นัยน์ตาสีชมพูอ่อนจดจ้องนักร้องหนุ่มที่กำลังเริ่มร้องเพลงออลออฟมีของจอหน์ เลเจนด์ครู่หนึ่ง ริมฝีปากบางระบายยิ้มเนื่องจากพ่อคนผมแดงนึกอะไรไม่รู้ ถึงได้นักขยับปากร้องเพลงตามเบาๆอยู่ข้างหูหล่อน


           "ขำอะไร ไม่ชอบหรอ"

           "ชอบสิ"

           "ชอบเพลง?"


         เอ่ยถามต่อด้วยความสงสัย เบือนหน้าหนีฉับพลันเพื่อไม่ให้คนในอ้อมกอดเห็นว่าตอนนี้หน้าของเขาแดงมากขนาดไหน เสียงหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะยังคงดังก้องในหัว มันเต้นแรงเสียจนกัปตันหนุ่มกลัวว่าหญิงสาวจะได้ยิน เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องมาเสียศูนย์เพียงเพราะคำพูดแสนธรรมดานี่


           "ชอบเพลงแล้วก็ชอบเซย์ด้วย"

           "ขี้โกงชะมัด..."

           "เปล่าสักหน่อย"


         ร้องท้วงเมื่อแฟนหนุ่มหาว่าหล่อนขี้โกงรอบที่สองของวัน ใครกันแน่ที่ขี้โกงน่ะ


           "วันนี้อากาศเย็นจังเลยนะ"

           "ใกล้หน้าหนาวแล้วนี่"

           "เผลอแป๊บเดียวก็จะแข่งวินเทอร์คัพแล้ว ไวจริงๆ"


         ลิซซ่ากล่าวขณะมองท้องฟ้าตอนกลางคืนไปด้วย วันพรุ่งนี้เธอก็ต้องไปงานแข่งสตรีทบาสเกตบอลตั้งแต่เช้าอีก บางทีหล่อนเองก็อยากมีวันหยุดกับชาวบ้านเขาบ้างเหมือนกันนะ


           "อีกไม่นานคงได้แข่งกับพวกเท็ตสึยะแล้วสินะ"

           "ลิซก็คิดแบบนั้นแหละ"

           "แล้วใส่ส้นสูงแบบนี้ไม่ปวดเท้าหรอ"


         มองรองเท้าเจ้าหล่อนก่อนจะเงยหน้าขึ้นยามได้ยินคนตัวเล็กบอกว่า'ปวดจะตายอยู่แล้ว' ส่ายหน้าไปมาและลดตัวลงนั่งกับพื้นฟุตบาทโดยไม่สนใจเสียงบ่นของลิซซ่าแม้แต่น้อย มือหนาถอดรองเท้าส้นสูงให้อีกฝ่ายอย่างเบามือ เมื่อกี้เหมือนเขาเห็นรอยแดงบริเวณฝ่าเท้าด้วย สงสัยคงโดนรองเท้ากัดอีกแล้วสินะ 


           "ทำไมยังไม่ลุกขึ้นอีกล่ะ"

           "ไม่ขี่หลังหรอ"

           "ก็ได้"


         ตอบกลับก่อนจะขี่หลังแฟนหนุ่มทันที หลุดหัวเราะเมื่ออาคาชิบอกว่าเกาะเอาไว้แน่นๆล่ะจะพาวิ่งแล้วนะ ให้ตาเถอะ แฟนเธอเป็นคนตลกเสียจริง


____________________________________________________________________________________________________
Talk With Writer.
ละมุนจริง
16/01/63
____________________________________________________________________________________________________
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

135 ความคิดเห็น

  1. #96 Casami Ranakung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 04:13
    เหมือนได้ยาฮีล เบิกบานใจดีจริงๆ
    #96
    1
    • #96-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      19 มกราคม 2563 / 09:44
      ใช่ค่ะ น่ารักกันมากเลย
      #96-1
  2. #95 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 23:53
    เซย์เป็นแฟนที่น่ารัก ลิซก็น่ารักเหมือนกัน จะหวานไปไหนกันนะคู่นี้
    #95
    1
    • #95-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      19 มกราคม 2563 / 09:44
      หวานกันจนกว่าเราจะเป็นเบาค่ะ//หยอก
      #95-1
  3. #94 Papaprincess (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 17:41
    โง้ยยยหวานมาก
    #94
    1
    • #94-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      17 มกราคม 2563 / 17:44
      หวานเจี๊ยบเลยค่ะ
      #94-1
  4. #93 Choux Cream - ชูครีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 12:02
    นายน้อยยยย นายน้อยพูดอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอคะ!!!!
    #93
    1
    • #93-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      17 มกราคม 2563 / 16:12
      โมเมนต์นี้มีให้แค่แฟนค่ะ
      #93-1
  5. #92 FA_かなめ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 19:13
    ความหวานนี้ความละมุนนี้... อิจฉาว้อยยย
    #92
    2
    • #92-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      16 มกราคม 2563 / 19:22
      อิจฉาด้วยคนค่ะ555
      #92-1
  6. #91 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:36
    งื้ออออออ น่ารักกันจริงๆเลยยย><
    #91
    1
    • #91-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      16 มกราคม 2563 / 19:07
      นั่นสิคะน่ารักกันจริงๆ
      #91-1
  7. #90 Den_Fairy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:21
    มดกัดแล้ววว อิจฉาา
    #90
    1
    • #90-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      16 มกราคม 2563 / 18:32
      หวานกันมากเลยค่ะแอแง
      #90-1