[fic knb] She Is My Girlfriend.|คนนั้นแฟนผม

ตอนที่ 9 : She Is My Girlfriend07:Just me and you.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    5 ม.ค. 63





  

She Is My Girlfriend07:Just me and you.

____________________________________________________________________________________________________

           널 어쩌면 좋을까
             ฉันควรทำยังไงกับคุณดี
            이런 맘은 또 첨이라
             ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย
            Up and down이 좀 심해 조절이 자꾸 잘 안돼
            เดี๋ยวขึ้นๆลงๆฉันควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว
            하나 확실한 건 I don’t play the game 
            แต่ที่แน่ๆฉันไม่อยากเล่นเกมแล้วล่ะ


         เสียงเพลงถูกเปิดดังทั่วบริเวณห้องนอน วันนี้เป็นวันพักผ่อนของทุกคนหลังจากที่ฝึกหนักมาสองวันเต็ม สำหรับลิซซ่าคงไม่มีอะไรที่ดีกว่าการนั่งอ่านหนังสือที่พี่สาวเธอเป็นคนเขียน พร้อมกับฟังเพลงจากวงที่ชอบร้องหรอก พลันสะดุ้งเล็กน้อยเพราะแฟนหนุ่มเอนตัวลงนอนบนตักตนโดยไม่ได้บอกกล่าว


          "มะรืนนี้ไปสทรีตบาสกันมั้ย"

          "ไปสิ"

          "ตอบไวเชียวนะ"


         เงยหน้ามองคนตัวเล็กครู่หนึ่ง หลุดหัวเราะยามเห็นอีกฝ่ายมุ่ยหน้าใส่ตน น่ารักเสียจริง


           You got me felling like a psycho psycho
           우릴 보고 말해 자꾸 자꾸
             ใครๆก็คอยบอกเราว่า
            다시 안 볼 듯 싸우다가도 붙어 다니니 말야
             ทะเลาะกันเหมือนจะไม่เจอกันอีก สุดท้ายก็กลับมาดีกัน
            이해가 안 간대 웃기지도 않대
             คนพวกนั้นไม่เข้าใจหรอก และมันไม่ใช่เรื่องตลก

           
         ผู้ช่วยผู้จัดการสาวขยับปากร้องเพลงไปด้วยในขณะกำลังอ่านหนังสือจนกระทั่งจบเพลง ชำเลืองดูคนตัวสูงที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายหล่อน ก่อนจะส่งยิ้มให้กับกล้อง คงเพราะว่าเขาไม่ค่อยเห็นเธอร้องเพลงละมั้ง


             "วันนี้ลิซอยากออกไปไหนมั้ย"

             "ไม่รู้สิ อืม ตอนเย็นออกไปเดินเล่นกันมั้ย"

             "ได้สิ"


         ขานรับพร้อมหันหน้าไปทางหน้าต่าง นัยน์ตาสีแดงเข้มจดจ้องสภาพอาการช่วงสายสักพักหนึ่ง เหลือบมองโทรศัพท์ตรงมืออีกข้างของตน มือหนาหยิบขึ้นมาดูก่อนจะวางลงเนื่องจากเป็นเพียงแค่การสนทนาไร้สาระในกลุ่มห้องเท่านั้นเอง ให้ตายสิ การต้องมาอ่านมุขห้าบาทสิบบาทนี่มันช่างเสียเวลาชีวิตเขาเสียจริง


           "พอไม่มีซ้อมแล้วรู้สึกขี้เกียจยังไงไม่รู้แฮะ"

           "นั่นมันต้องเป็นคำพูดของเซย์รึเปล่า"

           "ลิซว่าเป็นกันทุกคนนั่นแหละฮ่าๆ"


          วางหนังสือเอาไว้ข้างกาย มือเล็กลูบเส้นผมสีแดงอย่างเบามือ ถ้าคนที่ไม่ได้รู้จักหรือสนิทมาเห็นอาคาชิในสภาพนี้คงตกใจเป็นแน่ เพราะตอนนี้เขาไม่ได้ต่างอะไรจากแมวเลยจริงๆ


             "ออกไปหาอะไรกินกันมั้ย"

             "กำลังจะชวนอยู่พอดีเลย"

             "งั้นไปกันเถอะ"


         หยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะคว้าสมาร์ทโฟนมาเก็บใส่ในกระเป๋ากางเกงยีนสีดำ เสยผมให้เป็นทรงพร้อมกับมองตัวเองในกระจกครู่หนึ่งเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย พลันเหลือบมองคนตัวเล็กที่กำลังแต่งตัวอยู่สักพัก เชื่อเถอะ ไม่มีใครสวยกว่าแฟนของเขาอีกแล้ว


           "อ้าว ทั้งสองคนจะไปไหนกันหรอจ๊ะ"

           "ไปหาอะไรกินน่ะค่ะ"

           "งั้นหรอ กินให้อร่อยนะจ๊ะ"


         เรโอะพูดพลางโบกมือให้สาวเจ้า คนอะไรน่ารักเสียจริง


           "ดูทุกคนจะชอบเวลาที่ไม่ได้ซ้อมกันจังเลยนะ"

           "ลิซไม่อยากให้พวกเซย์พักบ้างหรอ เหนื่อยมาตั้งหลายวันแล้วนะ"

           "เปล่าหรอก แต่ลิซว่าพรุ่งนี้คงได้ซ้อมหนักกว่าเดิมแน่นอน"


         ส่ายหน้าไปมาพลางก้มลงอ่านเมนูต่อไป นิ้วเรียวไล่ตามชื่ออาหารพร้อมกับหันไปทางเคาน์เตอร์บาร์ครู่หนึ่ง เนื่องจากหล่อนรู้สึกเหมือนมีใครกำลังจ้องอยู่ ร้องอ๋อในใจยามพบว่าเจ้าของร้านสุดหล่อส่งยิ้มให้เธอพอพอดิบพอดี ถ้าแฟนเธอเห็นเข้าอีกฝ่ายอาจจะไม่รอดนะเนี่ย


           "มีอะไรรึเปล่าลิซ"

           "ไม่มีอะไรหรอก"

           "แน่ใจนะ"


         ถามยำ้อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยยามเจ้าหล่อนพยักหน้า เมื่อกี้เขาเห็นเธอทำหน้าเหยเกด้วย แต่ไม่อยากถามต่อหรอกเดี๋ยวหญิงสาวจะรำคาญเอา ยิ่งเป็นรำคาญอะไรได้ง่ายอยู่แล้วด้วย ถ้าเผลอไปทำตัวเซ้าซี้มันจะมีเรื่องตามมาทีหลัง ความจริงพวกเขาไม่เคยทะเลาะกันหรอก คงเพราะต่างคนต่างรู้จักนิสัยกันดี


             "ร้านนี้บรรยากาศดีนะ ว่ามั้ยเซย์"

             "นั่นสินะ"
           
             "อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ"

          
      กอดอกมองคนตรงหน้าพร้อมกับขยับตัวเข้าใกล้อีกฝ่าย นัยน์ตาสีชมพูอ่อนจดจ้องแฟนหนุ่มครู่หนึ่ง มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นทาบกับแก้มสากเบาๆ หัวเราะร่ายามอาคาชิแสดงอาการเหลอหลาออกมา


             "หัวเราะอะไรน่ะลิซ"

             "หัวเราะหน้าเซย์นั่นแหละ"

             "หน้าเซย์มันตลกขนาดนั้นเลยหรอ" 


         เอ่ยถามด้วยความสงสัยเนื่องจากเห็นเจ้าหล่อนนั่งขำมาได้สักพักแล้ว ถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อแฟนสาวตอบกลับมาว่า'ตลกมากเลย' บางทีเธออาจจะเส้นตื้นเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้นั่นแหละ มือหนาวางทาบลงบนมืออีกฝ่ายและบีบเบาๆ เมื่อกี้เขาแอบเห็นว่าเจ้าของร้านกำลังนั่งมองอยู่ด้วย เลยรู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่


           "คิวเยอะดีเนาะ"

           "หิวแล้วล่ะสิท่า"

           "แน่นอนสิ แต่ก็ต้องคอยนั่นแหละ"


         ละมือออกจากแก้มอีกฝ่ายก่อนจะหันไปมองบานหน้าต่างแทน ชำเลืองหางตามองคนตัวสูงที่กำลังทำอะไรบางอย่างกับโทรศัพท์ครู่หนึ่ง หวังว่าคงจะไม่หยิบมาถ่ายเธอลงไอจีสตอรี่หรอกนะ


           "ลิซ"

           "อะไรหรอ"

           "เดี๋ยวเซย์ไปเอาอาหารก่อนนะ"


         กล่าวพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวไปยังเคาน์เตอร์ ยื่นมือไปหยิบถาดอาหารและวางบัตรคิวในตะกร้า พลันส่งยิ้มให้กล้องเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะของตัวเอง เหมือนเมื่อกี้เขาได้ยินเหล่าผู้หญิงแถวพูดถึงตนกับลิซซ่าด้วย เอาเถอะ คงไม่ได้พูดอะไรให้แฟนเขาเสียหายหรอกมั้ง


           "เซย์ อร่อยมั้ย"

           "อร่อยสิ"

           "ฮะๆ กินเลอะหมดแล้ว"


         วางสมาร์ทโฟนลูกรักลงพลางใช้กระดาษชำระเช็ดเศษอาหารที่เปื้อนตรงบริเวณขอบปากของอีกฝ่ายออก ริมฝีปากบางระบายยิ้มกว้างทันทีเมื่อคนผมแดงก้มหน้าก้มตาทานต่อโดยไม่พูดอะไร 


           "นั่นเนบุยะกับฮายามะรึเปล่า"

           "น่าจะใช่แหละ เข้าไปทักมั้ย"

           "ไม่ต้องหรอก กลับไปเดี๋ยวก็เจอกันอยู่ดี"


         เอนหลังพิงกับพนัก ดวงตาคู่สวยมองตามสองคู่หูตัวป่วนของทีมครู่หนึ่ง สงสัยคงออกมาเที่ยวกันนั่นแหละ คิ้วกระตุกยิกยามฮายามะหันหลับมาโบกมือให้ตนและทำรูปหัวใส่ผู้ช่วยผู้จัดการสาว ทำอะไรเกรงใจตีนเขานิดนึงก็ได้มั้งน่ะ ส่ายหน้าไปมาด้วยความละเหี่ยใจก่อนจะเตรียมตัวออกจากร้านอาหาร


             "จะไปไหนกันหรอคะรุ่นพี่มายุซุมิ"

             "เจ้าพวกนั้นบอกจะไปเล่นนำ้กันแล้วก็ลากฉันมาน่ะ"

             "น่าสงสารจังนะคะ"


         พูดพร้อมกับหย่อนกายนั่งลงข้างคนอายุเยอะกว่า ส่ายหน้าไปมายามสายตาปะทะกับฮายามะ ที่กำลังวิ่งอยู่ตรงชายหาดแล้วสะดุดขาตัวเองล้มหน้าจุ่มดิน แถมยังมีเนบุยะยืนขำลั่นอยู่ข้างหลังอีกต่างหาก 


             "อยู่ที่ไหนก็เสียงดังจริงๆ"

             "นั่นสิคะ แต่พอไม่ได้อยู่ด้วยกันก็รู้สึกโล่งแปลกๆ"

             "ปีหน้าก็กลับไปแล้วใช่มั้ย"


         มายุซุมิถามขึ้นหลังจากที่นั่งเงียบมาได้สักพัก มือหนาปิดหนังสือที่กำลังอ่านอยู่และวางไว้บนโต๊ะกระจกข้างกาย ดวงตาจดจ้องไปยังทะเลครู่หนึ่ง ไม่ว่าจะมองจากตรงไหนคนพวกนั้นก็ดูมีเอเนอร์จี้เยอะจนน่ารำคาญจริงๆ ถอนหายใจยามเห็นคนผมเหลืองโดนเรโอะกับเนบุยะรวมหัวกันแกล้งจนสภาพดูไม่ได้


             "ค่ะ อดอยู่เล่นกับทุกคนต่อเลย"

             "ปีหน้าฉันก็จบแล้วเหมือนกัน"

             "งั้นเราไปเล่นกันมั้ยคะ ความทรงจำก่อนจากไง"


          ไม่พูดเปล่าพลางดึงแขนให้คนตัวสูงเดินตามเธอมาด้วย เพราะว่าปีหน้าก็ไม่ได้มาเข้าค่ายฤดูร้อนด้วยกันแล้ว เธอก็เลยอยากให้เป็นความทรงจำที่ดีก่อนที่จะไม่ได้มาอีก


             "ไหนลิซบอกว่าไม่เล่นไง"

             "ตอนนี้อยากเล่นแล้วล่ะ มีคนมาเล่นเพิ่มด้วยนะ"

             "งั้นหรอ"


          พยักหน้ารับพลางมองผู้มาใหม่ด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่เหนืออื่นใดฮายามะตกใจออกนอกหน้ามากที่สุด เลยโดนเรโอะใช้สันมือเขกหัวไปหนึ่งหน กัปตันหนุ่มส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจกับการกระทำของอีกฝ่ายเต็มทน ขายาวก้าวไปหาแฟนสาวและปักหลักยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับเพราะตอนนี้ตนรู้สึกเหนื่อยแล้ว พวกนั้นบ้าพลังเกินไป


             "วันนี้สนุกดีนะ"

             "ทำไมถึงชวนรุ่นพี่มาได้ล่ะ"

             "คุยอะไรนิดหน่อยแล้วก็ลากมาเลยน่ะ"


         ตอบขณะมองแฟนหนุ่มที่กำลังนั่งอ่านหนังสือ เอนตัวลงซุกกับแผงอกแกร่งเงียบๆ สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อคนตัวสูงโน้มหน้าลงมาจูบหน้าเธอก่อนจะกอดหล่อนแน่น


             "วันนี้สระผมหรอ"

             "สระทุกวันนั่นแหละ พูดแบบนี้จะหาเรื่องกันใช่มั้ย"

             "โอ๋ๆ เปล่าครับ"


          หยิบหนังสือไปวางไว้ตรงโต๊ะข้างเตียงนอน มือหนาลูบผมคนในอ้อมกอดด้วยความรักและเอ็นดู ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างเมื่อสาวเจ้าพองแก้มใส่แต่กลับกอดเขากลับเสียอย่างนั้น ชักจะน่ารักเกินไปแล้วนะ ส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะทิ้งตัวลงนอนโดยที่ยังไม่ปล่อยมือจากตัวคนตัวเล็ก


             "นอนได้แล้วนะ"

             "ฝันดีครับ"
      
             "ฝันดีค่ะ"


____________________________________________________________________________________________________
Talk With Writer.
ทำไมทะเลถึงได้หวานจังนะ



ไปช่วยลัฟวี่ปั่นวิวกันหน่อยนะคะทุกคน เพลงเพราะมากสาวๆสวยมากจริงๆค่ะฮือ
05/01/63
____________________________________________________________________________________________________

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

135 ความคิดเห็น

  1. #127 music22 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 21:23

    มดเต็มชายหาดแล้วจ้า
    #127
    1
    • #127-1 Praewxx.(จากตอนที่ 9)
      12 สิงหาคม 2563 / 23:40
      จริงค่ะ มดเต็มไปหมดเลยย
      #127-1
  2. #89 Palmme28 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 19:37
    เอ๊ะ นี่มันทะเลหรือน้ำเชื่อมกันนะ

    หวานเจี๊ยบเลย
    #89
    1
    • #89-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      7 มกราคม 2563 / 06:31
      หวานมากเลนค่ะซิส
      #89-1
  3. #88 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:58
    จะเห็นมดตอมทะเลก็ก็ตอนนี้นี่แหละ
    #88
    1
    • #88-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      6 มกราคม 2563 / 07:23
      มดเต็มเลยค่ะ
      #88-1
  4. #87 Agnes_pp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:21
    ยูเมคมีเฟลไลคไซโค ไซโค
    #87
    1
    • #87-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      6 มกราคม 2563 / 07:22
      ไปค่ะ ไปปั่นวิวกันต่อเถอะ
      #87-1
  5. #86 FA_かなめ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:17
    จ้าาไม่มีใครสวยกว่าแฟนหล่อนอยู่แล้วย่ะ เหอะ ขอย้ำอีกหลายๆครั้งนะคะว่าไม่ได้อิจฉา!!!
    #86
    1
    • #86-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      6 มกราคม 2563 / 07:22
      ไม่ได้อิจฉาเลยจริงๆค่ะ
      #86-1
  6. #85 Choux Cream - ชูครีม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 20:46

    ไม่ทราบว่าจริงๆแล้วทะเลที่ไปเนี่ยเป็นสีชมพูหรือยังคะ

    #85
    1
    • #85-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      6 มกราคม 2563 / 07:20
      น่าจะเป็นสีชมพูแล้วล่ะค่ะ
      #85-1
  7. #84 R'Soar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 20:23

    น้ำทะเลที่เค็มๆคงหวานหมดแล้วมั้งคะนายน้อย555
    #84
    1
    • #84-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 9)
      5 มกราคม 2563 / 20:26
      หวานจริงจังมากค่ะ
      #84-1