[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8 คิดชื่อตอนไม่ออกอีกแล้วง่ะ -_-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่  8 คิดชื่อตอนไม่ออกอีกแล้วง่ะ -_-




เด็กคนนั้นนะเหรอ โนอาร์ โพรวิส จากโลกอาร์กาเซีย เด็กที่เป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกของเราตาย…




คาเลน วาเนบลี กำลังตักน้ำที่ไหลลงมาจากน้ำตกแห่งสโนว์แลนด์ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นน้ำที่บริสุทธิ์ที่สุด เธอกำลังครุ่นคิดอยู่ว่า ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงได้เกิดขึ้นกับเธออยู่ตลอดเวลาด้วย พ่อของเธอ อดีตจอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ ตายไปตั้งแต่เธอจำความไม่ได้ ลูกสาวเธอ…ลูกสาวผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งจอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ต่อจากเธอ กลับต้องไปอยู่ที่โลกอาร์กาเซีย โลกที่มีแต่ความวุ่นวาย โลกที่เธอเกลียดแสนเกลียด 




"จะคิดมากให้มันได้อะไรกัน" ชายคนหนึ่งเดินมาถามเธอ




"คิดว่าฉันจะทนมองหน้าเจ้าเด็กที่เป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกฉันตายได้เหรอ" เธอถามกลับ




"โนอาร์เค้าก็เป็นคนดี พี่คิดว่าเขาคงดูแลลูกสาวของเธอได้" ชายผมขาวคนเดิมพูด
"พี่ไม่รู้ความรู้สึกนี้หรอกอับดุล พี่ไม่มีลูกนี่" คาเลนย้อนกลับ อับดุลนั่งลงบนโขดหินข้างน้องสาวแท้ๆของเขาเอง




"ถึงพี่จะไม่มีลูก แต่พี่ก็คิดว่าโนอาร์เขาเป็นลูกของพี่เสมอ"  อับดุลพูดแล้วลูบสีเงินผมน้องสาว




"ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะทำยังไงดี" เธอพูด




"อนาคตก้อคืออนาคต ปัจจุบันก็คือปัจจุบัน เราทำปัจจุบันให้ดีที่สุดจะไม่ดีกว่าการที่ไปนั่งรออนาคตหรอกหรือ" เขาถาม




"ฉันไม่อยากให้คีตาร์กลับไปที่นั่นเลยจริงๆ" คาเลนพูด




"การกลับไปเผชิญหน้ากลับความจริง คงจะดีกว่าการหลบตัวอยู่ภายในเงามืด" เขาพูดต่อ




  "อับดุล นับวันพี่นี่จะทำตัวเป็นนักปราชญ์ไปแล้วนะ" เธอแซว แล้วทั้งสองก็หัวเราะไปด้วยกัน







เฟี้ยว ! ฉึก !




มีดสั้นเล่มงามของเจ้าชายแห่งแอเรียสบินผ่านทะลุกิ่งของต้นโอ๊กโบราณซึ่งตอนนี้เป็นฤดูที่มีผลเต็มต้น กิ่งไม้ตกลงบนพื้น รมทั้งลูกโอ๊ก




"รักจริงหวังแต่งขนาดนั้นเลยหรือลูก" กษัตริย์พ่อมดแห่งแอเรียสถาม




"คีตาร์เป็นเพื่อนของหม่อมฉัน หม่อมฉันต้องช่วยนางอยู่แล้ว" เขาตอบ แล้วเดินไปเก็บผลลูกโอ๊ก




"รักก็บอกมาตรงๆ เดี๋ยวพ่อจะไดจัดขบวนไปสู่ขอให้ยิ่งใหญ่ไปเลย" ผู้เป็นพ่อหยอกล้อ




"ถึงหม่อมฉันได้นางมาก็คงได้มาเพียงร่างกาย แต่หัวใจของนางนั้นคงอยู่ที่ผู้อื่น"




"ใครกันนะที่เป็นคนมัดใจ แม่มดปีศาจแห่งคาโนวาล" กษัตริย์ริชาร์ดพูแล้วหัวเราะในลำคอ




"เป็นใครนั้นไม่สำคัญหรอก" ลอเรนซ์ที่เก็บลูกโอ๊กเสร็จแล้วเดินจากไป




"นิสัยแบบนี้…คงเพราะไปอยู่กับพวกคาโนวาลนานเกินไป โถ! บาโรหนอบาโร คนของตัวเองนิสัยแบบนี้ไม่พอหรือไง ถึงต้องมาแพร่เชื้อใส่ลูกชายข้า" ริชาร์พูดกับตัวเองแล้วเดินตามลูกชายไป









"ฮือ ฮือ พอเถอะลูก พ่อไม่ไหวแล้วนะ ฮือ ฮือ"




"ท่านพ่อ ขออีกหน่อยเถอะน่า ใกล้จะเต็มขวดแล้ว" ลูกสาวตัวแสบพูด จ้าวปีศาจจึงจำใจร้องไห้ต่อไป




ฮือ ฮือ




พอน้ำตาปีศาจเต็มขวด เฟรินก็เอาหัวหอมออกจากหน้าของท่านจ้าวเอวิเดส ซึ่งตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำเนื่องจากต้องร้องไห้




"องค์หญิงไม่น่าทำแบบนี้กับท่านจ้าวเลย" เจ้าโกโดมพูด แล้วมองหน้าเจ้านายของตนอย่างสงสาร




"ฉันต้องช่วยพี่สาวของคาโลนี่ แล้วแค่นี้คงพอใช่ไหมคาโล" เฟรินหันไปพูด




"พอ" คำตอบสั้นๆแบบฉบับเจ้าชายน้ำแข็ง




"เรารีบกลับกันดีกว่า เดี๋ยวจะไม่ทัน" คิลพูด




"เอามังกรไปก็ได้นะลูก จะได้ถึงไวๆ" เอวิเดสพูด




"ขอบคุณมากเลยกระหม่อม งั้นลูกขอตัวกลับก่อนนะกระหม่อม" เฟรินพูดแล้วเดินไปสวมกอดผู้เป็นพ่อ




"แล้วมาเยี่ยมพ่อบ่อยๆนะลูก" ท่านจ้าวบอก




"กระหม่อม" เฟรินตอบแล้วเดินไปขึ้นมังกรสีดำพร้อมกับคิลและคาโล





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น