[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 ณ คาโนวาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่ 5 ณ คาโนวาล


เจ้าหญิงสาวแสนสวยผมสีทองยาวสลวยไปถึงกลางหลังกำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มหนาที่มือชื่อว่า การวาร์ปขั้นสูงสุด อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่




"เดี๋ยววันพรุ่งนี้ก็วันครบรอบ 17 ปีของเจ้าชายคาโลแล้ว" ซามิตี้พูดเบาๆกับตัวเองอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่คีตาร์อาศัยร่มเงาของมันบังอยู่ ผมสีชมพูของเธอที่เคยยาวถึงกลางหลัง บัดนี้ตัดสั้นเป็นแบบซอยไปเสียแล้ว




"ใช่ พรุ่งนี้แขกคงจะเต็มวังเลย" เธอเงยหน้าขึ้นไปมองทางหอคอยงาช้าง ที่ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ




เจ้าหญิงที่เคยน่ารัก วิ่งเล่นซุกซนไปทั่วไม่ว่าจะอยู่ในคาโนวาลหรือสโนว์แลนด์ บัดนี้เหลือเพียงเจ้าหญิงแสนสวยที่แสนจะเย็ยชาตามแบบฉบับพ่อและแม่ของเธอ เธอเคยสงสัยว่าทำไมเมื่อก่อนเธอถึงได้สดใสร่าเริงและซุกซนถึงขนาดนั้น และเธอก็ค้นพบคำตอบแล้วว่า เมื่อก่อน เธอคงจะได้เชื้อยายของเธอมาเต็มๆ




"พ่อมดปีศาจแห่งคาโนวาล กับ ธิดาแห่งความมืด คู่ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ บัดนี้ก็กลายเป็นคู่หมั้นกันไปเสียแล้ว" ซามิตี้พูด คีตาร์ละสายตาจากหอคอยงาช้าง ไปมองทางทะเลสาบแทน เป็นภาพที่เธอเห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ ภาพน้องชายของเธอกำลังฝึกง้อเจ้าหญิงสองดินแดนอยู่ แต่แล้วในขณะที่เธอกำลังเหม่อมองภาพน้องชายของเธอกับว่าที่น้องสะใภ้อยู่นั้น ก็มีคนๆหนึ่งเดินเข้ามาทางด้านหลังของเธอ แล้วปิดตาของเธอไว้




"ใครน่ะ"  เจ้าหญิงแห่งคาโนวาลพูดอย่างตกใจ ซามิตี้มองลงไปด้านล่างที่ซึ่งคีตาร์นั่งอยู่ แล้วก็เผลอหัวเราะออกมาเบาๆ




"ทายซิ ใครเอ่ย" คนที่ปิดตาของเธออยู่พูดอย่างหยอกล้อ  แค่เพียงเจ้าหญิงแห่งคาโนวาลได้ยินเสียงเท่านั้น เธอก็ยิ้มออกมาทันที




"ลอเรนซ์" เธอตอบ แล้วเจ้าของมือนั้นก็ปล่อยมือของเขาออก เธอยิ้มอย่างดีใจ




"ถูกต้องแล้วครับ เจ้าหญิง" ชายหนุ่มตอบ ใบหน้าของเขานั้นงดงามราวกับภาพวาด ดวงตาสีม่วงอะมีธีสต์คู่นั้นช่างเหมือนกับพ่อของเขาเหลือเกิน




"สวัสดี เจ้าชายสุดหล่อ ไม่ได้พบกันนานเลยนะ" คีตาร์แซว ลอเรนซ์ยิ้มให้ เหตุผลที่คีตาร์เรียกลอเรนซ์ว่าเจ้าชายนั้นก็ง่ายเหลือเกิน ก็เพราะว่า




เมื่อ 1 ปีที่แล้วเป็นวันฉลองพระชนมพรรษาของกษัตริย์ริชาร์ด ตอนนั้น ลอเรนซ์เรียนจบจากเอดินเบิร์กแล้ว ก็ได้รับเชิญไปงานนี้เหมือนกัน จู่ๆกษัตริย์ริชาร์ดก็พูดขึ้นมาว่า




"ต่อไปนี้ ข้ามีเรื่องจะทำให้พวกท่านทั้งหลายประหลาดใจ โดยการแนะนำตัวรัชทายาทแห่งแอเรียส" กษัตริย์ริชาร์พูดขึ้น ตอนนั้นทุกคนต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้นตกใจขึ้นมาทันที




"และเขาคนนั้นคือ…ลอเรนซ์" ทุกคนต่างหันหน้าไปมองนักบวชแห้งแอเรียส ซึ่งที่แท้คือโอรสองค์โตของกษัตริย์พ่อมดแห่งแอเรียส




ตั้งแต่นั้นมา เขาจึงมีฉายาใหม่ว่า ลอเรนซ์ โมนาโรค เดอะ คราวน์ปรินซ์ ออฟ แอเรียส




กลับมาที่ปัจจุบัน




"มาตั้งแต่เมื่อไหร่นี่" คีตาร์ถามลอเรนซ์ ซามิตี้ไม่อยากอยู่เป็น ก.ข.ค. จึงกระโดดลงจากต้นไม้ไปอยู่ในวังแทน




"มาเมื่อกี้นี้เอง" เขาตอบและนั่งลงข้างๆเธอ "อ่านหนังสืออะไรเนี่ย" เขาถาม พร้อมกับหยิบหนังสือขึ้นมาดู "การวาร์ปขั้นสูงสุด มันคืออะไรละเนี่ย"




"อย่ารู้เลยดีกว่านะ" เธอตอบแล้วหยิบหนังสือเข้าไปเก็บในนาฬิกา




"เธอเปลี่ยนไปมากเลยนะ" เขาพูด แล้วหันไปมองหน้าเธอ




"เหรอ ยังไงล่ะ" เธอถามต่อ




"ก็…นับวันเธอก็ยิ่งเหมือนพ่อกับแม่เธอนะ นิสัยเย็นชาขึ้น พูดน้อยลง แต่ก็สวยเหมือนแม่" เขาตอบ




"ก็ดีนะสิ นายก็เหมือนกันนั่นแหละ นับวันยิ่งเหมือนพ่อ" คีตาร์พูด




"ยังไง" เขาถามอย่างสงสัย




"ทะลึ่ง ทะเล้น พูดมาก เจ้าเล่ห์ และอื่นๆอีกมามายที่เหมือนพ่อของเธอ" คีตาร์พูดไปก็หัวเราะไป




"จริงเหรอ พูดอย่างนี้เดี๋ยวจับไปเป็นพระชายาของเจ้าชายรัชทายาทของแอเรียสซะหรอก" ลอเรนซ์พูดทีเล่นทีจริง




"พูดบ้าๆ" คีตาร์พูด แต่ในใจก็แอบเขินเหมือนกัน




"ฉันพูดจริงๆนะคีตาร์" ลอเรนซ์พูดแล้วมองหน้าเธออย่างไม่วางตา




"ช่างมันเถอะ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา" คีตาร์พูดเปลี่ยนเรื่อง




"งั้นไปขี่ม้าเล่นกันไหม" ลอเรนซ์ถาม




"ฉันไม่ได้ขี่ม้ามาตั้งหลายปีแล้วนะ"




"เถอะน่า นั่งตัวเดียวกับฉันก็ได้" ลอเรนซ์พูด




"ฉันขี่เองดีกว่า" คีตาร์พูดแล้วหันไปยิ้มให้เขา




"งั้นไปกันเถอะ" ลอเรนซ์พูดแล้วส่งมือให้คีตาร์ เธอจับมือเขาตอบแล้วยันตัวเองลุกขึ้น แต่กลับเสียจังหวะล้มลงไปทับเขา




"อุ๊ย!! ลอเรนซ์ ขอโทษที" คีตาร์พูดแล้วรีบดันตัวเองให้ลุกขึ้น




"ไม่เป็นไรหรอก ทับนานๆก็ได้ แต่ฉันว่าเธอควรไปลดน้ำหนักก่อนนะเจ้าหญิง" เจ้าชายรัชทายาทแห้งแอเรียสแซว




"บ้า" คีตาร์สวนกลับแล้วเดนไปที่คอกม้าแทน




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น