[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 กลับมาที่ปัจจุบัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่ 4 กลับมาที่ปัจจุบัน


ตอนนี้ โนอาร์กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องส่วนตัว ก็ได้รับการติดต่อเข้ามาที่นาฬิกาของเขา




ปิ๊บ ปิ๊บ




โนอาร์กดเปิดการติดต่อจากอับดุล




"มีเรื่องอะไรเหรอครับ" โนอาร์ถาม พลางเลิกอ่านหนังสือที่วางอยู่ข้างหน้าชั่วคราว




"โนอาร์ เธอยังจำเจ้าชายคาโลแห่งคาโนวาลได้ไหม" อับดุลถาม




"จำได้ครับ" โนอาร์ตอบแล้วเอาที่คั่นหนังสือคั่นหนังสือเอาไว้ แล้วปิดไว้เก็บที่เดิม




"อีก 2 วันข้างหน้าจะเป็นวันครบรอบ 17 ปีของเจ้าชาย เธอช่วยไปกับฉันได้ไหม" อับดุลถาม




"ได้ซิครับ" โนอาร์ตอบอย่างดีใจ เพราะเขาอาจจะได้พบกับเด็กผู้หญิงผมทองคนนั้นอีกครั้งก็ได้




"งั้นก็เตรียมตัวไว้ด้วยก็แล้วกัน เธอต้องไปในฐานะเดย์วอนะ" หลังจากที่อับดุลพูดจบ เขาก็ตัดสัญญาณไป




"ฉันจะมีโอกาสได้เจอเธออีกสักครั้งไหมนะ" โนอาร์พูดกับตัวเอง แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง









"ในงานเลี้ยงครั้งนี้ จะเชิญเพื่อนๆของเจ้าชาย เจ้าหญิงเจ้าชายจากเมืองต่างๆ คนที่เจ้าชายอยากให้มา และชาวอาร์กาเซียคนสนิทของพ่อเธอ ซึ่งก็คือ อับดุล จากการสันนิษฐานของฉัน โนอาร์ก็คงจะมาเหมือนกัน" เสียงพูดของซามิตี้ที่ติดต่อมายังนาฬิกาของคีตาร์




"งั้นเหรอ ฉันจะต้องลงทุนไปแปลงโฉมซะหน่อยแล้วล่ะ" คีตาร์พูด แล้วดื่มนมเข้าไปอึกใหญ่




"ทำไมล่ะ" ซามิตี้ถาม




"ก็ถ้าฉันกลับไปในสภาพนี้ เค้าก็คงจำฉันได้พอดีเลยนะซิ แล้วอีกอย่าง ท่านพ่อกับท่านแม่คงฆ่าฉันแน่"  คีตาร์ตอบพร้อมกับวางแก้วเปล่าไว้บนโต๊ะ แล้วหุ่นยนต์ที่อยู่ในห้องของเธอก็เก็บไป




"บอกความจริงให้เค้ารู้จะดีกว่าไหม ความลับไม่มีในโลกหรอกนะคีตาร์" ซามิตี้บอกกับเธออย่างเพื่อนคนนึงที่พอจะช่วยเพื่อนได้




"ไม่เป็นไรหรอก สำหรับเค้า ฉันคงไม่ได้มีค่าอะไรมากกว่าเพื่อนสนิทหรอก" คีตาร์ตอบอย่างเศร้าๆ




"ช่างมันเถอะ งั้นพรุ่งนี้ฉันมารับเธอที่ห้องพักนะ" ซามิตี้พูด




"โอเค ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว" คีตาร์พูดตอบ พร้อมกับกดปิดสัญญาณ




"อยากรู้จังว่าถ้าเขาเห็นฉัน เขาจะรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขาเอง" คีตาร์พูดกับตัวเอง แล้วเดินที่เตียงเพื่อนอนหลับ เธอก็ได้แต่คิดว่า วันพรุ่งนี้คืออนาคต ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ นี่คือคำสอนที่ท่านแม่ของเธอพร่ำบอกอยู่เสมอ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแม่ของเธอชอบพูดประโยคนี้กับเธอ แล้วเวลาพูดยังทำหน้าเศร้าทุกครั้งอีกต่างหาก แต่เธอก็ทำตามที่แม่ของเธอบอก เพราะเธอคิดว่า ผู้ใหญ่เค้าคงอาบน้ำร้อนมาก่อน





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น