Identity V "เอกลักษณ์ทั้ง 5"

ตอนที่ 9 : ด้านมืด จริงหรือ? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    9 พ.ย. 61

หยาดเลือดสีดำราวกับน้ำหมึกไหลย้อยเป็นทางยาวไปยังคฤหาสน์  ร่างบางที่อยู่ในสภาพใกล้สิ้นใจไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงขัดขืนอีกฝ่ายที่ลากเขาไปเรื่อยๆ อย่างไร้ความปราณี  ในตอนนี้เขาทำได้เพียงลืมตามองหยาดเลือดของตัวเองที่ลากเป็นทางตามมาก็เท่านั้น

อา...เขาทำพลาด......

การสังหารเหยื่อนั้นล้มเหลว  และดูเหมือนเขาจะโดนจับตัวในสภาพปางตายเสียด้วยสิ....

แต่เมื่อมองแขนตัวเอง  เชากลับนึกขึ้นได้ว่าตัวเองซ่อนอะไรไว้ภายใต้ปลอกแขนสีขาวด้านขวา  เข็มฉีดยาที่เคยใช้จัดการเหยื่อไปสองราย  และโชคดีที่สไมล์ลี่เฟซลากคอเสื้อเขา ไม่ได้จับแขนข้างใดข้างหนึ่งแล้วลาก

ดวงตาสีทับทิมหรี่ลงพร้อมกับรอยยิ้มแสยะ มือข้างขวาค่อยๆบิดเล็กน้อย ก่อนที่เข็มฉีดยาจะไหลเข้ามาอยู่ในมือของชายหนุ่ม และ...

ฉึกกกกกกกกกกกกกกก!!!

เลือดสีแดงสดที่ตัดกับเลือดสีน้ำหมึกของลัคกี้พุ่งกระฉูดออกมาจากบาดแผลถูกแทงที่ต้นข้าข้างที่ไม่ใช่ขาเทียม  ตัวตลกชะงักไปเสี้ยววิก่อนจะเผลอปล่อยมือและกุมแผลตัวเองด้วยความเจ็บปวด

" นี่แก!!!.. "

" หึหึ!! "

เสียงหัวเราะน่าสยดสยองดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่พุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว  ดวงตาสีแดงสดเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และแรงอาฆาตแค้น  หากแต่สไมล์ลี่เฟซได้ใช้จรวดที่เขาพกมาด้วยป้องกันการโจมตีของร่างบางได้อย่างหวุดหวิด

" พวกแกนี่มันน่ารำคาญซะจริง!! "

" !!!!!!! "

นี่เป็นครั้งแรกที่นักล่าตัวตลกได้เห็นใบหน้าของลัคกี้แบบชัดๆ หลังจากที่ไม่ได้เห็นหน้ามานานเกือบเดือน  ในตอนนี้มันไม่ใช่ใบหน้าเดิม หากแต่มันคือใบหน้าของปีศาจที่เขาไม่รู้จัก



" หึหึหึหึหึหึหึ...ฮ่าาาาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!! "

ลัคกี้หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะเพิ่มแรงกดลงไปที่เข็มฉีดยาในมือมากขึ้น  สไมล์ลี่เฟซกัดฟันกรอด เขาไม่เคยเจอเซอร์ไวเวิลแรงเยอะเท่านี้มาก่อน

ไม่สิ...คนๆนี้ไม่ใช่เซอร์ไวเวิล

นี่คือสิ่งที่สไมล์ลี่เฟซคิด  เขารวบรวมแรงทั้งหมดก่อนจะผลักลัคกี้ให้ออกไป  ฝ่ายถูกผลักนั้นถอยออกมาแค่ 4-5 ก้าวเท่านั้น  และไม่ยอมเปิดจังหวะให้อีกฝ่ายโจมตีกลับเลยแม้แต่น้อย

วูบบบบบบบบบบบบ!!

ดวงตาภายใต้หน้ากากตัวตลกเบิกโพลง  เขาเห็นบางสิ่งบางอย่างซ้อนทับกับใบหน้าของลัคกี้  มันทำให้สไมล์ลี่เฟซ เผลอเปิดช่องโหว่ของตัวเอง  ลัคกี้จึงใช้จังหวะนี้ในการสวนทันที!

" หึหึ..ตายซะเถอะ!!!! "

" !!!!!! "





" ไนบ์!!! "

ทุกๆคนกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ  หากแต่ก็ต้องถอยกรูดออกมาด้วยความหวาดกลัว เมื่อคนคุ้นหน้าคุ้นตากับคนแปลกหน้าสองคนเดินตามหลังไนบ์มา  ทหารรับจ้างหนุ่มเห็นว่าเพื่อนๆของตนต่างตกใจกลัวก็พยายามอธิบาย

" เอ่อ...พวกเขาไม่ทำอะไรเราหรอก..ไม่ต้องกลัว "

แค่ตอนนี้อ่ะนะ  ในเกมส์ไม่นับ.....

ครีเชอร์ที่ยังจำเหตุการณ์ฆ่าสยองของเดอะริปเปอร์ได้ก็เกิดอาการหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง  แต่เขาก็ยังควบคุมสติของตนไว้ได้ และแอบอยู่หลังเก้าอี้รับแขกแทน

" วะ..ว่าแต่...ลัคกี้ล่ะ? "

คนที่เอ่ยถามถึงเพื่อนผู้มากับโชคที่ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าได้กลายเป็นฆาตกรใจโหดเหี้ยมไปแล้วเอ่ยถามขึ้น  ไนบ์มีท่าทีอึกอักเล็กน้อย เพราะไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี

" เขา....ไม่ใช่เพื่อนคนเดิมของพวกเธอ... "

เดอะริปเปอร์เกริ่นขึ้นมาท่ามกลางความอึดอัด...

.
.
.

30%

.
.
.

เหล่าบรรดาผู้ที่ยังไม่รู้เรื่องต่างทำหน้าสงสัย  ในหัวของพวกเขาเต็มไปด้วยคำถาม  สายตานับสิบคู่มองไนบ์กับเดอะริปเปอร์สลับไปมาด้วยความงงงวย

" มัน....หมายความว่าไง? "

เป็นเอมิลี่ที่เป็นฝ่ายพูดขึ้นมา  เธอแอบสำรวจร่างกายของไนบ์ก็พบกับรอยดำๆ และร่องรอยการต่อสู้ขัดขืนเล็กน้อย  ก่อนจะสลับไปมองเดอะริปเปอร์ที่ดูเหมือนว่าเขาได้ผ่านการต่อสู้อย่างหนัก  และเสื้อผ้าของเขามีกลิ่นดินปืนจากปืนพลุของมาร์ธาติดอยู่อ่อนๆ...

" หมายความว่าเพื่อนคนนั้นที่พวกนายรู้จัก..ในตอนนี้เขาได้กลายเป็นฆาตกรไปแล้ว...นักสำรวจกับคุณคาวบอย สองคนนั้นถูกเขาฆ่าน่ะ..... "

เป็นสเตฟานที่เอ่ยขึ้นมาแทนไนบ์กับเดอะริปเปอร์  ฆาตกรแห่งสายหมอกพยักหน้าเสริม แต่ดูเหมือนว่าพวกเซอร์ไวเวิลในตอนนี้เริ่มเกิดความลังเล  พวกเขาพร้อมใจกันมองไนบ์ที่กำลังยืนเงียบ

" ...... "

ดวงตาสีน้ำทะเลกวาดมองเพื่อนๆ ของตนที่กำลังมองเขาด้วยความกดดันและคาดคั้นเกี่ยวกับคำตอบ  เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแห้งผาก...

" ใช่..คุณเคลวินและคุณเคิร์ทถูกลัคกี้ฆ่าจริงๆ....คุณเคลวินถูกตัดหัว ส่วนคุณเคิร์ทถูกปาดคอจนคอเกือบขาด..... "

ไนบ์พูดเรื่องฆาตกรรมออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง  เขาพอจะชินบ้างนิดหน่อยเลยไม่ได้ออกอาการอะไร  ต่างจากคนอื่นๆที่เริ่มมีสีหน้ายี้ตั้งแต่ไนบ์บอกว่าเคลวินถูกตัดหัว  บางคนถึงขั้นตัวสั่นเป็นลูกนกก็มี...

" ทะ..ทำไม....ถึงกลายเป็นแบบนั้นไปได้ล่ะ?? "

เสียงของมากาเร็ตต้าดังขึ้น  เธอหลบอยู่ด้านหลังหุ่นยนต์ของเทรซี่  เดอะริปเปอร์ยังคงจดจ้องมาที่เธอเป็นระยะๆ มากาเร็ตต้ารู้ตัวดี ว่าเธอคืออันดับต้นๆ  ที่เดอะริปเปอร์จ้องจะเล่นงาน

" ฉัน..ไม่รู้.... "

ไนบ์พูดเสียงเบา  เขายังรู้สึกสับสนอยู่นิดหน่อย  ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกๆอย่างมันลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนไปเสียหมดทุกอย่าง   ยังไม่ทันทีใครบางคนจะเอ่ยทำลายความเงียบ  โจเซฟก็พุ่งถลาเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

" ริปเปอร์! เด็กใหม่!! และพวกผู้รอดชีวิตทั้งหลาย..ให้รีบหาที่ซ่อนตัวซะ!!!! "

เหตุการณ์เก่ายังไม่ทันจะเคลียร์  เหตุการณ์ใหม่ก็เทเข้ามาแบบไม่หยุดยั้งจนเดอะริปเปอร์ต้องเอานิ้วกดขมับ  ฝ่ามือไร้ซึ่งกรงเล็บดันแผ่นหลังของไนบ์ไปทางผู้รอดชีวิตที่กำลังยืนกอดตัวกลมอยู่ตรงมุมห้อง  เมื่อโจเซฟไม่ได้ถลาเข้ามาคนเดียว  แต่มาพร้อมกับฮันเตอร์ทั้งหมด

" เกิดอะไรขึ้นหรอครับ?? "

สเตฟานถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หากแต่ยังคงรอยยิ้มบางๆไว้เพื่อไม่ให้ดูลึกลับและน่ากลัวจนเกินไป  แมงมุมจักรกลไวโอเล็ตต้าหันมาตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามสไตล์ของเธอ

" มีคำสั่ง...ให้คุ้มกันผู้รอดชีวิตน่ะ..ฮิฮิฮิ!! "










กลิ่นสาปเลือดลอยคลุ้งไปทั่วจนน่าสะอิดสะเอียน  เสียงหัวเราะเขย่าขวัญดังขึ้นอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความมืดที่ก่อตัวขึ้นรอบคฤหาสน์โดยไม่ทราบสาเหตุ  ท่ามกลางความมืดมีร่างของคนๆหนึ่งกำลังเดินมายังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เป็นใจกลางของนรกแห่งนี้  มือของเขาถือจรวดเปื้อนเลือด ส่วนอีกข้างลากร่างกายอันใหญ่โตของนักล่ามาแบบไร้เยื่อใย

ครืดดดดดดดด!! ครืดดดดดดด!!!!

" หึหึหึหึหึ!!!  ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!!!!!!! "

ดวงตาสีแดงก่ำดั่งโลหิตนั้นเต็มไปด้วยความกระหายเลือด ริมฝีปากซีดยิ้มกว้างจนเกือบถึงใบหู  เสียงหัวเราะวิกลจริตที่ใครได้ยินเป็นต้องผวาไปตามๆกัน  ร่างที่ถูกลากนั้นถึงแม้สติยังไม่ดับสูญ แต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับความชั่วร้ายที่เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นมาได้   หน้ากากตัวตลกที่เคยใส่ตลอดกลับแตกยับเยินไม่เหลือชิ้นดี  เผยให้เห็นดวงตาสีส้มน้ำตาลที่เริ่มอ่อนล้าเต็มที....

" ฉัน...จะมาทวงทุกๆอย่างคืน  รวมถึงแม่นางฟิโอน่า...ผู้หญิงของฉัน..... "

น้ำเสียงที่ออกมาจากริมฝีปากของลัคกี้นั้นไม่ใช่น้ำเสียงของเขาเลยซักนิด  มันเป็นน้ำเสียงต่ำมากๆ ราวกับเสียงของซาตานก็ไม่ปาน  เรื่องนี้สไมล์ลี่ย์เฟซพอสันนิฐานได้ว่า....

ลัคกี้อาจถูกอะไรบางอย่างสิงอยู่..ไม่ก็โดนยึดร่าง!!!

ตุบ!!

มือบางโยนร่างของสไมล์ลี่ย์เฟซทิ้งอย่างไม่ใยดี  ฝ่ายถูกโยนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดพร้อมกระอักเลือดคำโตออกมา  ตอนนี้ร่างกายของเขา แม้แต่กระพริบตาก็แทบจะไม่มีแรงเหลือแล้ว

" ฟิโอน่าาาาาาา..... "

น้ำเสียงต่ำดุจซาตานตะโกนขึ้นมาเมื่อตัวเองไปยืนอยู่ตรงหน้าทางเข้าคฤหาสน์ที่มีฮันเตอร์อยู่ 9 คนที่กำลังยืนเรียงราย  ลัคกี้ทิ้งระยะห่างไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย  เหล่าเซอร์ไวเวิลทั้งหลายต่างพยายามชะโงกหน้าออกมาทางหน้าต่างด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ยามเมื่อสังเกตุถึงร่างบางๆเล็กๆ ของนักบวชสาวที่ค่อยๆ ยื่นหน้าออกมาจากคฤหาสน์  ดวงตาสีโลหิตที่เคยเปล่งประกายชั่วร้ายค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีอำพันสวยงาม  หากแต่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม  ฟิโอน่าถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ

ดวงตาสีอำพันนั่น...เธอเคยเห็นมันมาก่อน....

.
.
.

50%

.
.
.

เมื่อสบโอกาสในการเข้าประชิดตัว  มิชิโกะจึงใช้ความสามารถของตัวเองในการพุ่งเข้าใส่ศัตรูตรงหน้าทันที  เสียงลมพัดหวีดหวิวดังขึ้นเป็นข้อเสียให้อีกฝ่ายรู้ตัว  ลัคกี้หันควับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้จรวดของโจ๊กเกอร์การ์ดรับการโจมตี้ไว้ได้ทัน  ดวงตาแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นสีโลหิตฉานที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอีกครั้ง

" พวกแกนี่มัน...น่ารำคาญชะมัด!! "

แรงเหวี่ยงกลับอันหนักหน่วงทำให้มิชิโกะกระเด็นออกมาไกลพอสมควร  ดวงตาสีรัติกาลเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง  ตัวเธอเกือบพลาดท่าลงไปกลิ้งกับพื้น หากไม่ได้แฮสเทอร์ช่วยรับไว้ได้ทันท่วงที...

" ขอบคุณเจ้าค่ะ.... "

เธอเอ่ยขอบคุณเบาๆ  ก่อนจะสะบัดพัดไปมาและเอามาปิดปากตัวเอง  นัยน์ตาสีดำวาวยังคงจดจ้องลัคกี้กายอยู่ภายใต้หน้ากากอย่างไม่ลดละ...

ริมฝีปากบางซีดยกยิ้มแสยะ ก่อนจะกางมือทั้งสองข้างออกไปด้านข้าง  ออร่าสีดำลอยออกมาจากด้านหลังพร้อมกับตราสัญลักษณ์อันแสนคุ้นตาที่โผล่ออกมาเป็นสิบๆช่อง

" นะ..นั่นมัน!!? "

" ตาย!!! "

ปีศาจร้ายในรูปแบบควันสีดำพุ่งออกมาจากประตูมิติที่มีลักษณะเหมือนกับประตูมิติของฟิโอน่าทุกประการ  เหล่าบรรดาเซอร์ไวเวิลต่างอึ้งไปตามๆกัน  เสียงคำรามอันน่าสยดสยองดังระงมไปทั่วทั้งคฤหาสน์  ปีศาจได้พุ่งมาทางพวกเขาหมายจะฉีกกระชากทุกๆอย่างให้ยับ!

วูซซซซซซซซซ!!

กรงเล็บหมอกสีขาวฟาดฟันฉีกกระชากควันสีดำเป็นเส้นตรงยาวและไม่มีทางสลาย  ก่อนจะตามมาด้วยกรงเล็บหมอกที่ถูกปล่อยออกมาจากฆาตกรแห่งสายหมอก  แจ๊คตวัดกรงเล็บฟาดฟันอย่างชำนาญด้วยทวงท่าที่แสนงดงาม  ยามเมื่อแสงจันทร์ตกกระทบกับใบมีด มันทำให้ความอันตรายเพิ่มขึ้นหลายเท่า!

ฉัวะๆๆๆๆ!!!

ไม่มีใครเคยเห็นแจ๊คปล่อยกรงเล็บสายหมอกเยอะเท่านี้มาก่อน  แถมยังใช้มันได้อย่างชำนาญด้วยท่วงท่าที่งามสง่า  ฝ่ายลัคกี้วาดแขนประสานกันเป็นรูปตัวเอ็กซ์ไว้กลางอก  ควบคุมออร่าสีดำขึ้นเป็นเกราะกำบังจากกรงเล็บหมอกของแจ๊คอย่างรวดเร็ว   ดวงตาสีโลหิตวาวโรจน์ด้วยความกระหายเลือด  ยิ่งพวกเขาพยายามที่จะต่อสู้มากเท่าไหร่  สัญชาติญาณดิบของเขาก็จะยิ่งตื่นและทวีความรุนแรงมากขึ้นตามไปด้วย

อา...มันช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง....

พรึ่บบบบบบบบบบบบบ!!!!

หนวดปลาหมึกสีม่วงอมแดงมากมายโผล่ขึ้นมาจากด้านหลัง  ด้วยประสาทการรับฟังที่ว่องไวกว่าปกติ ทำให้ลัคกี้ดีดตัวไปด้านข้าง เพื่อหลบการโจมตีจากหนวดของแฮสธอร์ได้อย่างหวุดหวิด  แต่กระนั้นแล้ว หนวดทั้งหลายก็ยังตามไล่บี้เขาไม่หยุดหย่อน  ลัคกี้จึงต้องหลบทั้งคมหมอกและทำลายหนวดไปด้วย

" นี่มันเหนื่อยไม่เป็นเลยรึไงวะ!!? "

แบล็คสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด  หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาคงต้องออกโรงกันหมดแก๊งค์แน่  แต่มันเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดที่ เขาคนนั้น  ยังไม่เดินออกมาจัดการปัญหานี่ซักที เอาแต่หลบอยู่เบื้องหลังโถงภาพมายา  และคิดจะดูอยู่เงียบๆงั้นหรือ?

" พวกเราคงต้องออกโรงเองแล้วล่ะ.... "

ไวท์พูดขึ้นพลางชูมือไปด้านหน้า  ออร่าสีเขียวค่อยๆ ปรากฎขึ้นมา มันดูดออร่าสีดำบางส่วนที่เล็ดรอดมาทางพวกเขาไว้อย่างรวดเร็ว  ไวท์รู้ทันทีว่าควันสีดำพวกนี้คือวิญญาณร้ายที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากมิติ

ไวท์รู้สึกว่าวิญญาณพวกนี้ไม่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเท่ากับการดูดวิญญาณของเซอร์ไวเวิล. อาจจะเพราะว่าพวกนี้เป็นวิญญาณร้าย  อต่วิญญาณของเซอร์ไวเวิลนั้นเป็นวิญญาณที่บริสุทธิ์ก็ได้....

" แบล็ค!! กระดิ่งของนาย...ใช้มันสกัดการเคลื่อนไหวของลัคกี้ซะ!!! "

มิชิโกะตะโกนออกมาพลางพยายามใช้พัดของเธอในการตบวิญญาณร้ายให้หายไป  ถือซะว่าเธอพยายามช่วยอย่างเต็มที่แล้ว ถึงแม้แขนจะสั้นไป(ไม่)นิดหน่อยก็ตาม  และน่าแปลกใจที่เคลวินก็เข้ามาแจมโดยการใช้แส้ในการฟาดใส่วิญญาณร้ายพวกนั้นจนมันแตกกระจายหายไป

" นี่นายคาวบอย!! กลับไปรวมกับเพื่อนของนายเดี๋ยวนี้นะยะ!!!!! "

มิชิโกะหันมาว๊ากใส่ เมื่อแส้ของเคลวินเฉี่ยวหน้ากากเธอไปหนึ่งมิลลิเมตร  โชคดีที่ไม่โดนหน้ากากเธอจนหลุด หรือแตกกระจายเสียก่อน

" กระผมคิดว่าพวกคุณคงต้านเขาไว้ได้ไม่นานหรอก..เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ  ตอนนี้พวกเราสมควรจับมือเป็นพันธมิตรชั่วคราวก่อนดีกว่านะครับ~ "

ปังงงงง!!

กลุ่มควันสีส้มแดงฟุ้งกระจายไปทั่ว  ทำเอาฮันเตอร์บางคนต้องจามออกมากันระนาว  กลิ่นดินปืนอ่อนๆ ลอยคละคลุ้งจนรู้สึกมึนเล็กน้อย

" ปิ้ววววว!! "

มาร์ธาเป็นคนที่สองที่เข้ามาแจมการต่อสู้ครั้งนี้ด้วย  ตามมาด้วยไนบ์ที่กำลังทำท่ายืดเส้นยืดสาย ขยับคอแขน และหักนิ้วมือจนเกิดเสียงกร๊อบแกร๊บ  ก่อนจะชักมีดกูรข่าออกมาควงเล่นนิดหน่อย  พร้อมโชว์สเต็ปการต่อสู้เต็มที่

" บางที..ฉันน่าจะปัดฝุ่นเรื่องฝีมือด้านการต่อสู้หน่อยนะ.... "

และใครอีกคนก็เดินมาอยู่เคียงข้าง  ผ้าคลุมสีม่วงพลิ้วสะบัดไปตามแรงลม ดาบที่ถูกมัดติดกับข้อมือทอประกายวาววับพอๆกับนัยน์ตาสองสีที่ซ่อนอยู่ใต้ฮู้ด

" นึกถึงวันวานเลยเนอะ...นาอิบ.... "

" หึหึ...ฉันว่าแล้วว่าต้องเป็นนาย อีริค  น่าเสียดายนะ ที่นายเลือกบทเป็นฮันเตอร์น่ะ..... "

" ฉันไม่ทำร้ายนายหรอกนะ บัดดี้....เดี๋ยวถ้ามีโอกาสได้เจอกัน ฉันจะปล่อยนายลงทางลับตลอดเลย..... "

สเตฟาน หรือชื่อเก่าก็คือ  อีริค สเตฟาโน่  เอ่ยขึ้นพลางตบหลังไนบ์เป็นการทักทาย  พวกเขาเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้พบกันนาน

" มารำลึกถึงอดีตกันดีกว่า..คู่หู "





' วุ่นวายเสียจริง..... '

ณ เบื้องหลังที่ไม่มีใครสามารถย่างกรายเข้ามาได้  มีสตรีนางหนึ่งที่เป็นอมนุษย์กำลังยืนมองเหตุการณ์ผ่านกระจกที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศ  ขนนกสีดำและกากเพชรสีทองโปรยปรายออกมาจากตัวของเธอ  ท่อนล่างของเธอมีลักษณะเหมือนขานก และครอบด้วยเหล็กที่มีลักษณะคล้ายกรงนก เสื้อของเธอเป็นเสื้อเกาะอก ตรงไหล่ทั้งสองข้างติดขนนกสีทองขนาดใหญ่ที่สามารถพลิ้วไสวได้ราวกับปีกนก  ผมสีดำขลับถูกมัดรวบไว้อย่างดี และใบหน้าของเธอถูกปกปิดด้วยหน้ากากสีทองครึ่งหน้าที่มีจงอยเหมือนปากนกงอกออกมา  ขนนกที่ติดอยู่กับหน้ากากโบกสะบัดไปมาอย่างนุ่มนวล

' หึ.... '

น้ำเสียงเล็กๆ ของผู้หญิงดังขึ้น  เธอค่อยๆเดินไปยังมุมมืดแห่งหนึ่งในห้องที่มีชายผู้หนึ่งถูกตรึงไว้อยู่...

" วุ่นวายดีเนอะ... "

เพี๊ยะ!!!!!

ฝ่ามือเล็กขาวซีดฟาดไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรง  ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร และมาทำอะไรในโถงมายาที่เซอร์ไวเวิลไม่สามารถเข้าได้

' ใครสั่งใครสอนให้แกทำแบบนั้น!! '

น้ำเสียงของเธอดูเกรี้ยวกราด ริมฝีปากอิ่มที่แต่งแต้มด้วยลิปแดงเผยอขึ้น เผยให้เห็นฟันสีขาวที่กำลังขบแน่นจนเกิดเสียง  มือเล็กข้างหนึ่งขยุ้มเข้าที่สันกรามของอีกฝ่าย  ก่อนจะค่อยๆยืนหน้าเข้าไปใกล้ๆ  จนอีกฝ่ายมองเห็นดวงตาสีแดงที่กำลังวาวโรจน์

' อย่าคิดว่าเป็น 'ผัว' ฉันแล้วจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้นะ! '

ชายหนุ่มที่ถูกตรึงอยู่แสยะยิ้ม หญิงสาวส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอด้วยความไม่พอใจก่อนจะสะบัดมืออย่างแรงจนใบหน้าของชายคนนั้นหันไปด้านข้าง

' ให้ตายสิ..แกก็รู้ว่าฉันไม่อยากปรากฎตัวต่อหน้าพวกเซอร์ไวเวิลเท่าไหร่.....งานนี้ฉันต้องมานั่งลบความทรงจำเรียงตัวแน่!! '

เธอสะบัดมือหนึ่งครั้ง  กระจกบานใหญ่ที่เป็นดั่งประตูมิติได้ปรากฎขึ้นมา  ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมปลดพันธนาการให้ชายคนนั้น

ตุบ!!

ร่างโปร่งทรุดลงบนพื้น  ความหนาวเย็นบาดลึกเข้าผิวกายท่อนบนที่ไร้ซึ่งเสื้อผ้า เหลือเพียงกางเกงยีนส์สีดำเท่านั้น

" หึหึหึ..ฮ่าๆๆ..ชอบ!! ชอบที่สุดเลย!!! "

บางที..เขาอาจจะรอเธอกลับมา และขอร่วมรักซักหน่อยหลังจากที่ขาดหายไปนาน....




=============

หากใครอยากเล่นเกมส์  Identity V  กับไรท์แล้ว ให้แอดมาที่ชื่อนี้นะคะ

หuอuu้อย
(ชื่อโครตสิ้นคิด5555)

ส่วนใหญ่ไรท์จะเล่นฝั่งเซอร์ไวเวิลมากกว่าฝั่งฮันเตอร์นะคะ  ตอนนี้มีโจเซฟ แบล็คไวท์ แจ๊ค แม่ศรี  ล่าสุดรอน้องชาดำเข้าเซิร์ฟหลักอยู่ ใครอยู่ทีม ชาเขียว แจ๊ค แอดมาได้ เดะพาปั้มแต้มปั้มความฟินในคัสตอมโหมดเอง55555  ไรท์ไม่มีโจ๊กเกอร์นะ  ยอมรับได้เต็มปากเลยว่าเล่นไม่เป็น;-;  เคยลองแล้ว วิ่งตกหลุมในแมพโรงบาล ไม่เล่นอีกเลย;-;

และอีกอย่างโทรศัพท์ไรท์ค่อนข้างงอแงเก่งงง!! ค้างบ่อยเวอร์!!! ถ้ารู้สึกไรท์วิ่งแปลกๆ หรืออยู่ดีก็นิ่งไป โปรดรู้ไว้ว่าโทรศัพท์ไรท์ค้าง5555

เมื่อตอนกลางวันเล่นกับรีดท่านหนึ่ง..แล้วฝนตก ;-;



รีดคนที่เล่นด้วยใช้ชื่อ Miles_g เล่นเก่งอยู่นะ...

สำหรับใครที่อย่างส่งแฟนอาร์ตก็สามารถส่งมาทางข้อความลับได้  หรือวาดเป็นแก๊ก อะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ในเฟสบุคให้ทิ้งชื่อเฟสไว้ด้วยเด้อออ เดี๋ยวใช้เฟสส่วนตัวไปส่อง5555
(แต่จะไม่ให้รู้หรอก555 ส่องแบบเงา แคปมาใส่นิยายตัวเองและเดี๋ยวทิ้งเครดิตไว้ให้งงเล่นๆ555)



แปะครับแปะ!! หล่อเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!! อร๊างงงงงง!!!!!!

Credit : Miles_g (ธีรภาดา คำถนอม)
#ขอบคุณนะคะะะะะะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #72 chanomyen_ba (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 22:03
    เดี๋ยวนะคะ... ไม่ใช่ว่าเคลวินโดนฆ่าตายไปแล้วหรอคะ? หรือว่าเราอ่านผิดรึอ่านข้าม ถถถถ
    //แต่ฉากต่อสู้รู้สึกสนุกนะคะ ชอบมากก!
    #72
    2
    • #72-2 chanomyen_ba(จากตอนที่ 9)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 10:56
      อ๋อออ เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณไรท์ที่มาทำให้กระจ่างนะคะ เราจะรอตอนต่อไปน้าาา <3
      #72-2
  2. #71 KAT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 13:22

    ลักกี้ล้มฆาตกร​โหดอย่าง"โจ๊คเก​อร์"ได้

    แล้วคนอื่นจะเหลือเหรอเนี่ย!!!


    สรุป​ลักกี้จะเลือกใครกันแน่

    ระหว่าง​ ลักเกอร์​ vs ลักน่า


    ปล.ส่วนตัวแล้วว่าฆาตกร​ที่โหดที่สุดคือโจ๊คเกอร์นะ​ ยิ่งคนเล่นเป็นเจอนี่ไม่รอดเลย​ ตายทั้งคณะ

    #71
    0
  3. #70 Amp38100 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 07:44
    อยากอ่านต่ออ่ะ
    #70
    0
  4. #69 กระรอกน้อยวิ้ง ๆ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 06:46
    ไล่ฆ่าให้ยับบบบบ
    #69
    0
  5. #67 kapal (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 09:55

    เขาไม่ใช่เพื่อนคนเดิมของพวกเธอ...
    ของโจ๊กช้ะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 ตุลาคม 2561 / 09:56
    #67
    0
  6. #65 KAT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 14:12

    อยากอ่านต่อง่ะ!!! ค้างมากไรด์!!! 0...0!

    #65
    0