Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 26 คำถาม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ต.ค. 60










"นี่ไมโกะ ปากเลอะหมดแล้วนะ"


"หืม? จริงหรอตรงไหนล่ะ ตรงนี่หรอ"


"ฮ่าๆ ไม่ใช่ๆ มานี่เดี๋ยวฉันเช็ดให้" 


"เออ..ก็ไม่อยากขัดหรอกนะ แต่ช่วยสนใจทางนี้บ้างก็ดีนะ" เสียงยูกิที่ทักฮายะคุงกับไมโกะจังพูดขึ้น ทำให้สองคนนั้นหันมาส่งยิ้มให้แห้งๆ จะว่าฉันอิจฉาก็ได้ล่ะนะ ที่สองคนทำตัวหวานออกสื่อชะขนาดนั้น หวานจนไม่มีใครรู้เลยว่าเป็นกันน่ะ ฉันกับโชแล้วก็พวกฮายะคุงพวกเราเป็นเหมือนกับครอบครัวที่ชอบเล่นเกมและทุกอย่างที่เกียวกับอนิเมะ พวกเราก็เลยตั้งกฏขึ้นมาว่าให้เรียกคนที่อายุมากกว่าพี่ แต่ยกเว้นฮายะคุงกับยูกิเพราะสองคนนนั้นเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน ถือจะพี่งมาสนิทกันตอนที่ฉันกัยโชใกล้จบก็เถอะ แต่พวกเค้าก็เป็นรุ่นน้องที่ดี


"โทษที ก็ไมโกะทำตัวเหมือนเด็กนี่น้า ก็ต้องดูแลล่ะนะ" 


"จะบ้าหรอ ฉันไม่ใช่เด็กๆนะ " ไมโกะพูดแล้วหันไปทุบฮายะคุง ฉันหัวเราะก่อนจะสนใจเค้กของตัวเอง ตอนนี้ฉันกับโชก็อยู่กันที่ร้านเค้กที่พวกฮายะคุงชวนมา บรรยากาศในร้านดีเลยที่เดียว บรรยากาศผ่อนคลาย ในร้านตกแต่งเป็นสไตล์โมเดิร์น ทำให้รู้สึกผ่อนคลายประกอบกับมีเพลงสบายๆเปิดให้ฟัง มีทั้งนักเรียนม.ต้นและนักเรียนม.ปลาย วัยทำงาน มาที่ร้านนี่จำนวนมาก คราวหน้าลองชวนพวกไคมาดีไหมนะ


"เฮ้อ หนูละอยากจะบ้าตาย พี่โคโนเอะกับพี่โชรู้ไหมตอนพักกลางวันที่หนูไปกินข้าวด้วยน่ะ ไม่เห็นจะสนใจหนูเลยล่ะ"


"ฮ่าๆ ทำใจหน่อยนะนัทสิมิ" โชพูดปลอมนัทสึมิจังก่อนจะต้อนเค้กเข้าไป น้ทสึมิทำหน้าบึ้งแล้วหันหน้าไปมองทางอื่น


"จะว่าแบบนั้นก็ถูกล่ะนะ แ่ตว่า..ในใจนายเองก็อิจฉาฮายะใช่ไหมล่ะ" ยูกิพูดแล้วเอาช้อนชึ้มาทางโช 


"เห๊ะ นายมาว่าฉันความจริงนายเองก็อิจฉาเหมือนกันล่ะสิท่า ไอ้แว่นโรดจิต"


"พูดแบบนนี้มาเล่นกันสักยกไหมล่ะ ไอ้คนขึ้แพ้" รู้สึกว่ารอบตัวโชกับยูกิมีประกายไฟลุกขึ้นมาชะอย่างนั้น 


"นี่ๆพวกนายไม่กัดกันชะวันมันก็ไม่ตายหรอกนะ พวกนายเนี้ยเจอหน้ากันทีไรกัดกันทุกที ขอล่ะ..นานๆทีเจอกันนะ" สุดท้ายคนที่พูดห้ามสองคนคงเป็นฉันเพราะถึงฮายะคุง ไมโกะจัง นิทสึมิจังพูดไปก็เปล่าประโยชน์ สองคนนั้นจ้องกันสักพักก่อนจะสะบัดหน้าหนีกันไปคนล่ะทาง เฮ้อ..โชกับยูกิเป็นคู่กัดกันตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เพราะเล่นเกมด้วยกันบ่อยจนเป็นแบบนี้ ฉันส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยแล้วจิบโกโก้ไป พอหันไปมองฮายะตุง ฮ่ะยะคุงก็กำลังจ้องฉันอยู่


"เออ..ฮายะคุง มีอะไรหรือเปล่า"


"คือ...ผมอยากจะถามอะไรพี่โคโนเอะชะหน่อยนะครับ"


"หืม? ถามมาสิ ฉันไม่ได้ว่าอะไรอยู่แล้ว" ฉันพูดพร้อมจิบโกโก้ไป ขนาดรอฟังคำถามจากฮายะคุง


"คือผมจะถามว่า..หนึ่งในเพื่อนพี่ชายพี่โชน่ะครับ คือ..คนไหนคือแฟนพี่โคโนเอะหรอครับ" 


"แค่กๆ" ฉันสะลักน้ำทันทีที่ฮายะคุงพูดจบ ส่วนโชก็นั่งหัวเราะลั่นจนคนอื่นมอง หมอนั้นถึงปิดปากแต่ก็ยังไม่หยุดหัวเราะอยู่ดี ยูกิก็ส่งกระดาษทิชชู่มาให้ฉัน ฉันรับมาก่อนจะเช็ดปากกัยโต๊ะ


"นั้นสิๆ หนูเองก็อยากรู้ เห็นพวกเค้ามองพี่โคโนเอะคลอดเลย"


"ใช่ พี่โคโนเอะคนไหนคือแฟนพี่หรอ" เสียงไมโกะกับนัทสึมิจังทำตาวาวและมองกน้ารอคำตอบจากฉัน


"ฮ่าๆ ไม่ใช่ๆ พวกเค้าไม่ใช่แฟนโคโนเอะหรอก ก็แค่รุ่นพี่ที่โรงเรียนเท่านั้นเองล่ะ แต่ว่านะ ฮ่าๆ ยังขำไม่หายเลยเนี่ย ฮ่าๆ" ฉันหันไปมองค้อนใส่โชก็จะถอนหายใจออกมา ให้ตายสิ แล้วทำไมหัวใจเต้นเร็วแบบนี้ล่ะ นี่ฉันบ้าไปแล้วหรือไงนะ


"งั้นหรอครับ ผมก็นุกว่าเป็นแฟนชะอีกนะ"


"ใช่ๆ ฮายะคิดเหมือนฉันเลย แต่ว่านะใครกันจะมาสนใจยัยแว่นเตี้ยๆแบบนี้ล่ะ" 


"นี่ ยูกิถ้านายยังไม่หยุด ฉันจะไม่ชิ้อโมเดลจิบิให้" ยูกิหน้าถอดสีไปแล้วเงียบไปทันที


"อะ..จริงสิพี่โคโนเอะ พี่โช วันอาทิตย์ว่างหรือเปล่าคะ" น้ทสึมิจังหันมาถามฉันกับโช ฉันจึงหันไปหาโชเพื่อปรึกษาโชก็หันหน้ามาหาฉันเหมือนกัน โชหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนแล้วส่ายหน้าแล้วหันมาหาฉันต่อ ฉันเองก็ส่ายหน้าตอบ


"อืม พวกฉันว่างมีอะไรงั้นหรอ" โชเป็นคนตอบแทนฉัน


"วันอาทิตย์มีงานอนิเมะนะคะ ก็เลยจะชวนพวกพี่ไปด้วย ไปได้ไหมคะ"


"งานอนิเมะหรอ ไม่ได้ไปนานเหมือนกันนะ ไปก็ได้" หลังจากนั้ยพวกเราก็นั่งคุยกันจนถึงห้าโมงเย็นถึงแยกย้ายกันกลัย


"ก่อนอื่นก็คงแต่ขอพวกพี่ก่อนละนะ"


"นั้นสินะ นายว่าพวกเค้าจะให้พวกเราไปไหม"


"ไม่รู้สิ คงต้องลองขอดูล่ะนะ"














"กลับมาแล้วคะ/กลับมาแล้วครับ"


"ยินดีต้อนรับคะ คุณหนู นายน้อย" พอฉันกับโชเดินเข้ามาในคฤหาสน์ไอริก็มาหยุดรอต้อนรับอยู่แล้ว


"กระเป๋าเดี๋ยวดิฉันเอาไปไว้ให้นะคะ"


"อือ ขอบคุณนะ" ไอริโค้งตัวรับก่อนจะเดินขึ้นบันไดไป ฉันกับโชจึงเดินตรงไปห้องรับแขกเหมือนทุกวัน ภายในห้องมีไทจิกับไอโตะนั่งอยู่ที่โซฟายาว อีกฝั่งเป็นไคกับเรน นัทสึยืนอ่านหนังสืออยู่ที่ริมหน้าต่าง "อ่าวกลับมาแล้วหรอ" เสียงไทจิทักทำให้ทุกคนหันมามอง ฉันนั่งลงข้างๆไอโตะที่ขยับเว้นที่ให้ ส่วนโชก็นั่งที่โชฟาเดี่ยว


"รับชาหน่่อยไหม" เสียงดังมาจากด้านหลังฉันจนหันไปมองก็เห็นคาเนกิถือถ้วยชามาสองถ้วย 


"อืม ขอบคุณนะ"


"ยินดีครับ" คาเนกิยื่นถ้วยชามาให้ฉันกับโชก่อนจะไปเดินนั่งข้างเรนที่อยู่ตรงข้ามฉัน ส่วนนัทสึที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างก็ปิดหนังสือแล้วเดินมานั่งที่โซฟาเดี่ยวตรงข้ามกับโช


"เป็นไงบ้างสนุกหรือเปล่า" ไอโตะหันมาถาม


"อืม สนุกมากเลย คราวหน้าพวกเราไปด้วยกันไหมล่ะ"


"นั้นสินะ"


"เออ..คือว่านะ"


"หืม?"


"คือรุ่นน้องชวนไปงานอนิเมะวันอาทิตย์น่ะ คือ..ขอไปได้หรือเปล่า" พวกไคหันหน้ามามองกันทันทีหลังจบประโยดฉัน 


"แล้วทำงานเสร็จหมดแล้วหรอ" เรนหันมมาถาม


"ก็เกือบเสร็จหมดแล้วล่ะ แต่ของโชนี่ไม่รู้นะ" ฉันหันไปหาโชที่ตอนนี้กัมหน้าลงไปแล้ว ทำไม่เสร็จสินะ ไม่สิ คงต้องบอกว่าไม่ได้ทำเลยมากว่า


"เฮ้อ..ที่ตริงพวกฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่มีข้อแม้ว่าตอนทำงานเสร็จ ถ้าเกิดใครคนใดคนหนึ่งไม่เสร็จก็ไม่ได้ไปก็เท่านั้นเอง" ก็เท่านั้นเองหรอ รู้สึกคงไม่ได้ไปแล้วล่ะ โชเป็นประเภทที่ไม่ยอมทำงานเองชะด้วยสิ เฮ้อ..ให้ตายสิ 


"อ้อ จริงสิผมมีอะไรจะเล่าให้ฟังด้วยล่ะ" หลังจากที่เงียบไปนานโชก็รีบพูดขึ้นมาชะอย่างงั้น และไอ้สายตาที่กำลังสนุกอยู่นั้นมันหมายความว่าไงน่ะ 


"อะไรของนายเนี่ย เมื่อกี้ยังน๊อตอยู่ไม่ใช่หรอ"


"ก็นิดหน่อยนิครับ คือว่า..ตอนที่ไปร้านเค้กน่ะ มีรุ่นน้องคนนึงถามโคโนเอะว่า หนึ่งในพวกพี่น่ะ ใครเป็น- อุ๊บ" โชยังพูดไม่จบฉันก็ปาหมอนใส่หน้าหมอนั้นเต็มแรงจนพิงโซฟาไป


"ถ้านายยังไม่หยุด ก็อย่าหว้งว่าฉันจะช่วยงานนาย" โชดึงหมอนออกแล้วเงียบไปทันที แต่ก็ยังปิดปากกลั้นหัวเราะเอาไว้ ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนสนิทฉันคงปามีดใส่หมอนั้นให้ตายไปแล้ว


"เอ๊ะ..อะไรกันๆ รุ่นน้องคนนั้นถามอะไรโคโนจัง อยากรู้จังเลยน้า" ไทจิพูดพร้อมเอียงคอมองมาที่ฉัน ไทจิุถึงนายจะทำหน้าอ้อนยังไง ให้ตายฉันก็ไม่บอก


"อืม..หรือว่าจะถามเธอว่า หนึ่งในพวกเราใครเป็น..แฟนเธอสินะ" เรนพูดจบฉันก้มหน้าทันที โชที่กลั้นหัวเราะก็ระเบิดออกมาแถมบอกว่า ปิงโกเต็มๆ 


"ฮ่าๆ ดูโคโนะจังสิ หูแดงหมดแล้วน่ะ" คาเนกิพูดแล้วหัวเราะฉันหันไปมองค้อนใส่ พวกเค้าก็ยังหัวเราะอยู่ดี ไอ้พวกแวมไพร์บ้า แกล้งกันอยู่ได้ ไอ้พวกบ้า 















================================================

จบไปแล้วจ้า มาแบบน่ารักๆเนอะ ก่อนจะเข้าโหมดจริงจังนะ การอัพจะอัพวันเว้นวันนะคะ หรืออาจจะลงพร้อมfive nightก็ได้ ไม่รู้นะคะ 555 แล้วแต่อารมณ์เนอะ เรื่องนี้จะอัพวันจันทร์นะ คอมเม้นด้วยละ ไปละ





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น