Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 14 บางสิ่งที่เริ่มเปลื่ยน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 พ.ค. 60





ตันใหญ่ที่เป็นที่พักพิงให้พักในยามเหนื่อยล้า ตอนนิ้มีเด็กผู้หญิงผมสีขาวคนเดิม นั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้ ดูจากสีหน้า คงกำลังสนุกอยู่ เธออ่านแล้วยิ้มไป นั้นเป็นรอยยิ้มที่ดูมีความสุขที่สุดที่ฉันเคยเห็น เพราะก่อนหน้านิ้ฉันไม่เคยเห็นเธอยิ้มเลยสักครั้ง 

ผ่านไปสักพักเด็กผู้หญิงคนนั้นปิดหนังสือลงแล้วกลับมาทำหน้าเศร้าเหมือนเดิม เหม่น มองออกไปบนท้องฟ้า บางทีฉันก็สงสัยว่าทำไมเธอถึงต้องทำหน้าเศร้าแบนั้นด้วย เหมือนกับกำลังมีปัญหา

"ไม่อ่านตอนแล้วหรอ" จู่ๆก็มีเสียงเด็กผู้ชายดังขึ้น เป็นเด็กผู้ชายผมสีดำ ดวงตาสีแดง กำลังนั่งจ้องเด็กผู้หญิงอยู่ 


"..." เธอเงียบไม่ตอบ


"ไม่สนุกหรอก" เด็กผู้หญิงส่ายหน้าไม่ตอบเหมือนเดิม


"อืม...เธอนี่แปลกเหมือนกับนะ งั้นเอางี้ไหมล่ะ ฉันจะมานั่งอ่านหนังสือกับเธอที่นี่ทุกวันเลยเอาไหมล่ะ แล้วเรามาเป็นเพื่อนกันนะ" เด็กผู้ชายพูดพร้อมยิ้มออกมา เด็กผู้หญิงยิ้มตาม





"อืม..." ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น ขยิบตัวลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง มองไปรอบๆเพื่อปรับโฟกัสให้คงที่  นี่มันห้องเราไม่ใช่หรอ แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ก็เราตามเรนไปที่ห้องไม่ใช่หรอแล้วหลังจากนั้น  เฮ้อ....เอาอีกแล้วสินะ แต่รู้สึกว่าเป็นแบบนิ้มันดีแล้วล่ะ หรือว่า..เราจะเริ่มจะเชื่อใจพวกเค้าแล้วนะ


"อึก...ปวดหัวซะมัค ทั้งทีเมื่อวานยังโอเคอยู่เลย " ฉันลัมตัวนอนอีกครั้ง เพราะอาการปวดหัวเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ พอนอนไปสักพอก็รู้สึกดีขี้นมานิดกน่อย ถ้ายังเป็นนิ้คงปวดหัวทั้งวันแน่ เอาไงดี


ก๊อกๆๆ


"ขออนุญาตนะค่ะ อ่าว..คุณโคโนเอะ ยังไม่ตื่นอีกหรอคะ" คนที่เข้ามาคือยูไอ ก่อนจะเเดินตรงมาหาฉันที่นอนอยู่ที่เตียง


"ตื่นแล้ว แต่รู้สึกปวดหัวน่ะ"


"ตา่ยจริง เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ รู้ว่าจะมีไข้" เธอตกใจก่อนจะเอามือมาแตะที่หน้าผากฉัน


"ฉันไม่แน่ใจน่ะ ตื่นมาก็ปวดเลย ยูไอขอฉันทานข้าวบนห้องได้ไหม ฉันไม่อยากจะลุกไปไหนน่ะ"


"ได้คะ แต่ต้องลุกไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะค่ะ จะได้สดชื่นขึ้นมาบาง เดี้ยวจะให้ไอริเอาอาหารเช้ามาให้พร้อมยานะคะ " ฉันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะลุกขึ้นมานั่งอีกครั้ง แต่เหมือนจะลุกเร็วไปหน่อยเลยหน้ามืด ยูไอเห็นแบบนั้นเลย ช่วยพยุงฉัน 











ทางห้องอาหาร


ตอนนิ้มีเหล่า King Vampire กำลังเตรียมตัวทานอาหารเช้าของวัน มีก่ารสนทนาตามภาษาเพื่อนสนิท เพื่อฆ่าเวลารอโคโนเอะที่ยังไม่ลงมา


"ทำไมวันนิ้โคโนะจังลงมาช้าจัง ปกติต้องมาก่อนโชคุงสิ แต่นิ้โชคุงมาก่อนได้อย่างไง" ไทจิพูดขึ้นเมื่อไม่เห็น เจ้าหญิงตัวเล็ก(?) ของตัวเอง


"ที่พูดนั่นหมายความว่าไงน่ะ พี่ไทจิ" โชพูดเพราะเริ่มจะโมโหนิดๆ


"ก็หมายความตามนั่นแหละ โชคุงเนื่ยเข้าใจอะไรยากจริงนะ"


"อึก..พี่ไทจิ" โชเริ่มโมโหจนลุกจะไปหาไทจิแต่ก็โดนขว้างไว้


"น่าๆ โชคุงใจเย็นๆก่อนสิ ไทจิเองก็ยั่วโมโหโชคุงเกินไปแล้วนะ" ประโยดแรกหันมาพูดกับโช ก่อนจะหันไปหาไทจิ ไอโตะต้องเป็นคนห้าม กับคำพูดชวนกวนประสาทของเพื่อนตัวเอง


"คร้าบบบบ อ่าว..ไอจัง จะยกถาดอาหารไปไหนหรอ" ไทจิหันไปพูดไอริที่กำลังถือถาดอาหารอยู่


"อ้อ..ของคุณโคโนเอะน่ะคะ เห็นท่านพี่บอกว่า เธอปวดหัวเลยไม่ลงทานข้าวด้านล่างเลยให้ยกไปที่ห้องน่ะคะ ขอตัวก่อนนะค่ะ" ไอริพูดเสร็จเดินออกไป ทำให้เหล่า King Vampire สงสัยว่าทำจู่ๆโคโนเอะไม่สบาย ก่อนจะหันมาหาตัวตนที่อยู่กับโคโนเอะเมื่อวาน


"ทำไมกลายเป็นแบบนิ้ได้ นายร่านเวทย์ถูกหรือเปล่าเรน" ไคพูดกับเรนที่สงสัยไม่ต่างกัน


"ถูกสิ แต่ฉันไม่รู้นะว่า การร่านเวทย์ลีฟมีผมข้างเคียงด้วย" เวทย์ที่เรนใช้กับโคโนเอะเมื่อวาน คือเวทย์ลีฟ เป็นเวทย์ที่ทำให้ประสาทสัมผัสเกิดอาการชา 


"ก็ไม่แปลกอะไรนิครับ" โชพูดเหมือนไม่ได้สนใจที่โคโนเอะไม่สบายเหมือนเป็นเรื่องปกติ


"แปลกที่นายว่าหมายความว่าไงโช" นัทสึถาม


"เธอเป็นแบบนิ้ประจำอยู่แล้วล่ะ เวลาที่อากาศเปลื่ยนหรือว่าเปลื่ยนฤดูเธอจะไม่สบายน่ะ"


"แบบนิ้นี่เอง แต่ว่านี่มันก็เข้ากลางฤดูใบไม้ผลิแล้วนะ" คาเนกิเป็นฝ่ายถามบาง


"ตอนช่วงปลายฤดูหนาวก่อนเข้าฤดูใบไม้ผลิ เธอพยายามไม่ให้ป่วยน่ะ ก็เลยว่าเป็นช่วงกลางฤดู แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เธอพักไปวันนึงก็น่าจะดีขึ้นมาบาง"


เหล่า King Vampire หันมามองหน้ากัน เมื่อฟังจากปากโชที่สนิทกับเธอมากที่สุด พวกเค้าคงต้องคอยดูแลหัวหน้าคนใหม่กันสักหน่อยแล้ว





ไอริได้ยกถาดอาหารของโคโนเอะขึ้นมาบนห้อง โคโนเอะทานอาหารเสร็จกินยาล่มตัวนอน เพราะยาเริ่มออกฤกธิ์แล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา ไอริเอาเพลงชุบน้ำมาวางไว้บนหน้าผากโคโนเอะ ก็จะยกถาดอาหารเพื่อเอาไปเก็บ พอประตูก็เจอไอโตะกับไทจิยืนอยู่

"ท่านไอโตะกับท่านไทจิมีอะไรกรือเปล่าคะ"


"โคโนะจังเป็นไงบ้าง" ไอโตะถาม


"แค่ปวดหัวธรรมดาน่ะคะ ตอนนิ้หลับไปแล้ว"


"งั้นหรอ พวกฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม" ไทจิพูด


"คงไม่ได้หรอกค่ะ"


"โอเคไม่เข้าไปก็ได้ แต่ถ้าเธอตื่นแล้วมาเรียกที่ห้องรับแขกนะ" ไทจิพูดแล้วยิ้มให้ไอริ


"ค่ะ" ไอริเดินจากไป ไอโตะมองห้องโคโนเอะสักพักก่อนจะเดินไปที่ห้องรับแขกพร้อมไทจิ พอมาถึงคนที่เหลือก็กำลังคุยกับเรื่องโคโนเอะ


"นายจะพาไปคืนนิ้หรอไค" นัทสึถามไค


"ใช่เพราะเหลือแค่ฉันคนเดียว แล้วก็ฉันอยากจะคุยกับเธออยู่ด้วย"


"ไอโตะเป็นไงบ้าง" คาเนกิเห็นไทจิกับไอโตะเข้าพอดี


"หลับอยู่น่ะ ไค...รอให้อาการดีขึ้นอีกสักนิดค่อยไปนะ" ประโยคแรกพูดกับคาเนกิ ประโยดหลังหันมาพูดกับไค ไคพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเริ่มว่งแผนสำหรับคืนนิ้








ฉันตื่นคิดมาอีกทีตื่นเที่ยงพอดี ยูไอเอาถาดอาหารกลางวันขึ้นมาให้ ฉันทานเสร็จ ยูไอบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าฉันจะหลับถึงจะกินยาไปแล้วก็เถฮะ ยายังไม่ออกฤกธิ์นั้นก็นั่งคุยกับยูไอจนกว่าหลับก็แล้ว ฉันนั่งคุยกับยูไอสักพักใหญ่ จนฉันเผลอหลับไม่รู้ตัว












"อื้อ..." ทำไมเย็นจัง ฉันค่อยลืมตาขึ้น เพราะรู้สึกที่ความเย็นที่หน้าผาก พอตาปรับโฟกัสได้ ก็เห็นไคมากนั่งข้างเตียง


"อ่าว..ตื่นหรอแล้วหรอ" ไคถามฉัน


"นะ...นายเข้ามาได้ไง" 


"ฉันเป็นเจ้าของคฤหาสน์ ก็ต้องเข้าทุกห้องได้อยู่แล้วไม่ให้จะแปลก" นั้นสินะ นี่เราลืมไปได้ไงเนี่ย


"แล้วยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า"


"ไม่"


"งั้นก็ดีแล้ว กินข้าวก่อนเถอะ ไอริเค้าเตรียมมาให้" ฉันขยิบตัวลุกขึ้นพิงกับหัวเตียง กินข้าวเงียบ ไคก็ไม่ได้ถามอะไร นั่งอ่านหนังสือ อะไรชักอย่าง แต่ไม่รู้ทำไมมองมุมแล้ว มีความเป็นผู้ใหญ่สูงมาก ฉันไม่รู้ว่ามองหมอนั้นนานเท่าไรแล้วรู้ตัวอีกก็ตอนที่เจ้าตัวยื่นมือมาลูบหัวแล้วยิ้มให้ ฉันหลบสายตาก๋อนจะกินข้าวต่อ ทำให้เราต้องเขินด้วยเนี่ย

ฉันกินไปสักพักก็ทานเสร็จ ไคก็ยกถาดอาหารไว้โต๊ะข้างเตียง แล้วกลับมานั่งที่เดิมไม่มีการพูดอะไร ต่างคนต่างเงียบ ไม่ชอบบรรยากาศแบบนิ้เลย มันน่าอึดอัด

"ฉัยขอถามอะไรเธอหน่อยจะได้หรือเปล่า" หลังจากที่เงียบมานาน ไคก็เป็นคนถามฉัน


"อะไรหรอ"


"เธอ..เริ่มเชื่อใจพวกฉันบางหรือยัง" 


"นายถามเหมือนเรนเลยนะ ก็นิดหน่อย" ฉันพูดเสียงปกติในช่วงแรก แต่ประโยดสุดท้ายฉันพูดบอกเพราะ ตอนนิ้ยังไม่แน่ใจตัวเองว่า เชื่อใจพวกเค้าหรือเปล่า


"งั้นหรอ นั้นถ้าเกิดพวกฉันอยากจะขอร้องอะไเธอหน่อยจะได้หรือเปล่า"


"ขอร้องหรอ"


"้เธอรู้เรื่องกลุ่มแวมไพร์แล้วใช่มั้ย" ฉันพยักหน้า


"เฮ้อ...พวกเราอยากให้เธอมาเป็นหัวหน้าของ King Vampire"

























================================================

100% อัพมานิดนึงนะ เมื่อวานเล่นเกมเพลินไปหน่อยเลย ไม่ได้อัพนะ แล้ววันเสาร์น่าจะไม่ได้อัพ น่าจะนะ จะอีกที่เนอะ

50% กลับมาแล้ว ติดถึงกันมั้ยยยย (ไม่) 555 สมองตันมากคะ เลยพักไปน้า โทดนะๆ จะกลับมาอัพเหมือนแล้ว ยังจะมีคนอ่านอยู่มั้ยเอ่ย (มาม่าก็มา) สาเหตุอีกอย่างนึงที่ไม่อัพก็คือ การแก้เนิ้อเรื่องบอกไปเมื่อตอนที่แล้วนั้นเอง ตอนนิ้ได้แก้เรียบร้อยจ้าา จะอัพตอนใหม่ได้แล้ว เม้นกันด้วยลาะ ไปละ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #10 Kuizumi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 00:12
    รอค่าาา
    #10
    0