Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 15 พิธีรับชะตา 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 พ.ค. 60





"เฮ้อ...พวกเราอยากให้เธอมาเป็นหัวหน้าของ King Vampire"


"วะ..ว่าไงนะ ตะ...แต่ว่า คนที่จะเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี่ต้องเป็นสายเลือดพิเศษไม่ใช่หรอ" ฉันพูดเสียงตะกุกตะกัก ไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ฉันไม่มีสายเลือดพิเศษ จะไปเป็นหัวหน้าได้ไง


"แล้วเธอคิดหรอว่าตัวเองเป็นมนุษย์"


"..." ฉันเงียบ เพราะสิ่งที่ไคพูดมันมีให้เหตุผล มนุษย์อะไรที่รักษาแผลให้หายได้ ภายในวันเดียว แล้วเราเป็นตัวอะไรกันแน่


"ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอสับสนว่าตัวเองเป็นอะไร" ไคพูดพร้อมเอามือมาจับมือฉันไว้


"เพราะฉะนั้น พวกเราจะหายคำตอบให้เธอ" ไคพูดเสียงจริงจัง 


"แต่ว่าฉันไม่รู้ว่าการเป็นหัวหน้า ต้องทำอะไรบ้าง"


"ไม่ต่อห่วงเรื่องนั้นพวกจะช่วยเอง แล้วอีกเหตุผลที่พวกเราเลือกคือ เธอจำความทรงตอนเด็กไม่ได้" ไคพูดแล้วเอามือมาลูบหัว จะว่าไงดี รู้ดีเหมือนกันที่มีคนลูบหัวแบบนิ้ ไม่โดนลูบหัวแบบนิ้นานแค่ไหนแล้วนะ ฉันเผลอไปสักพักก็พึ่งรู้สิตัว ที่ไคดึงเข้าไปหาก่อนจะรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ จากบริเวณต้นคอ ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆเหมือนจะออกมาข้างนอกให้ได้

"อึก" ถึงจะโดนกัดมาหลายครั้ง แต่ก็ยังเจ็บอยู่ดีถึงจะไม่เจ็บเท่าตอนแรกก็เุถอะ ความรู้สึกตอนนิ้ฉันรู้สึกมากว่ามันนานมากในหัวที่คิดเรื่องต่างๆ ตอนนิ้เดริ่มกลายเป็นสีขาวที่ละนิด สุดท้ายก็เข้าสู่ห้วงนิทราที่มืดมิดอีกครั้ง







past ไค

ผมอุ้มโคโนเอะที่ตอนนิ้สลบไปแล้ว ถึงจะลังเลในการเป็นหัวหน้าแต่ผมเชื่อว่าเธอต้องตกลงแน่นอน เพราะมีคำนายของเฟีย ถึงมันอาจจะดูไม่น่าเชื่อ แต่ว่าคำทำนายของเฟียไม่เคยพลาด แถมยังมีท่านพยากรณ์ยืนยันอีก มันก็มากพอแล้วที่สองคนนั้นะ฿ดมาหมายถึงโคโนเอะ ผมเดินมาถึงหน้าคฤหาสน์ พวก King Vampire ก็หันมาหาผมพอดี


"เรียบร้อยแล้วหรอ" เรนถาม


"อืม ไปกันเถอะ" หลังจากพวกผมก็ขึ้นรถม้าตรงไปบ้านของท่านพยากรณ์ ส่วนโชผมให้อยู่ที่คฤหาสน์ ให้ค่อยเฝ้าระวังพวกกลุ่มอื่นๆที่ช่วงนิ้พยายามจะมาหาพวกผม เพราะยังไม่มีกลุ่มไหนรู้เรื่องหัวหน้าคนใหม่


ใช่เวลาไม่นานก็มาถึงบ้านของท่านพยากรณ์ นัทสึอุ้มโคโนเอะลงก่อน พวกก็ทะยอย ลงตามมา แล้วเดินเข้าไปด้านใน มองไปรอบๆมีแต่แสงเทียนที่จะจุดในพิธีรับชะตา พิธีรับชะตาเป็นพิธีในการรับหัวหน้าคนใหม่ของแต่ละกลุ่ม แต่มีข้อบังคับอยู่สองอย่างคือ มีสายเลือดพิเศษ และเป็นคนที่ในกลุ่มยอมรับ มีสองอย่างก็สามารถรับเป็นหัวหน้าได้ พิธีจะมีขึ้นเมื่อท้องฟ้าเปิด พระจันทร์เต็มดวงอยู่ตรงกับเหนือหัวพอดี ชึ่งในโลกมนุษย์จะมีพระจันทร์เต็มดวงอยู่ ประมาณ 2 ครั้งต่อเดือน แต่ถ้าเป็นโลกแวมไพร์แล้ว มีแค่ครั้งเดียวต่อเดือนเท่านั้น แล้วมันก็ตรงกับวันนิ้ พวกผมเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงสถานที่ทำพิธี เป็นชึ้นยนสุดของบ้านท่านพยากรณ์ หลังคาเปิดโล่งเพื่อรับแสงจันทร์ มีวงเวทย์อยู่ตรงกลาง และถาดใส่เลือดล้อมวงเวทย์หกที่ นัทสึเดินไปตรงกลางแล้ววางโคโนเอะลงแล้วเดินออกมา


"มาแล้วสินะ พวกนายไปประจำที่ซะ เดี๋ยวที่เหลือฉันจะจัดการเอง" พวกผมพยักก็จะไปประจำที่ของตัวเอง ถาดที่อยู่ด้านหน้าเป็นถาดใส่เลือดของคนในกลุ่ม ที่จะต้องใส่เลือดของพวกเรา ที่ต้องใส่เพราะเป็นยืนยันว่าเธอเป็นหัวหน้าที่พวกเรายอมรับแล้ว ผมยกมือขึ้นมาก็จะกัดลงไป แล้วปล่อยให้เลือดไหลลงไปในถาด คนอื่นก็ทำเช่นกัน ผมถอยออกมาก่อนนึงก้าวให้ท่าพยากรณ์ทำหน้าที่ 







up




นี่มันที่ไหนกัน



ฉันมองไปรอบๆตัวเอง ทุกอย่างเป็นาสีขาวทั้งหมด จำได้ว่าเราอยู่ที่ห้องนิน่า แล้วทำถึงมาอยู่ที่นี่ได้นะ ฉันเดินไปอย่างไร้จุดหมาย มองไปทางไหนก็เหมือนกันหมด 


'เธอพร้อมแล้วหรือยัง'


'ใครน่ะ' จู่ๆก็มีเสียงคนพูดขึ้น ฉันไม่แน่ใจว่าเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายเพราะฟังเหมือนกับใช่เครื่องดัดเสียง ภาพสีขาวก็ค่อยๆจางหายไป กลายเป็นภาพเหตูการณ์บางอย่าง เป็นกลุ่มคน...ไม่สิ...คงเป็นกลุ่มแวมไพร์ที่กำลังต่อสู้กับปีศาจ ภาพเหล่านั้นยังคงแสดงอีกเรื่อยๆ แต่สิ่งนึงที่ไม่เข้าใจ ทำไม...แวมไพร์ถึง หักหลังกันเองล่ะ


'ทำไมถึงหักหลังกันเองล่ะ'


'ไม่ใช่ว่าจะมีแค่มนุษย์อย่างเดียวที่หักหลัง ปึศาจหรือแม้แต่พระเจ้ายังหักหลังกันเอง ' ฉันหันไปตามเสียงก็เจอใครสักคนใส่่ผ้าคลุมสีเทา ดูถ้าจะมีอายุพอสมควร


'ทุกคนต่างก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่ในตัวเอง มันเป็นกฏของโลก' คนในผ้าคลุมพูด ก็มีแวมไพร์ตนนึงถึงดาบฟันแวมไพร์ที่หักหลัง  ขาดออกจากกัยเป็นสองท่อน


'แล้วทำไม...ถึงต้องฆ่าด้วยล่ะ...ให้โอกาสเค้าได้ไม่ใช่หรอ'


'ในโลกแวมไพร์ไม่เคยมีคำว่า เมตตาหรอกนะ ถึงมีก็ให้กับคนที่เหมาะสมกับคนที่จะได้รับโอกาส แต่บางคนก็ได้โอกาสแล้ว ก็ยังคงทำสิ่งที่น่ารังเกียจอีก ถ้าเธอเจอแบบนั้น เธอยังจะกล้าให้โอกาสเค้าอยู่หรือเปล่า' 


'...'  สิ่งเขาพูดมันถูก ถึงโอกาสก็ไม่ได้รับประกันว่า จะไม่ทำอีก 


'ฉันขอถามอะไรเธอหน่อยสิ' ฉันหันไปมองหน้าเค้า


'ระหว่างคนที่หักหลังเธอ กับเธอที่จะหักหลังเค้า เธออยากเป็นแบบนั้นมากกว่ากัน' ฉันมองคนในผ้าคลุมด้วยความไม่เข้าใจ ระหว่างคนที่จะหักหลังเรากับเราจะหักหลังเค้าเอง ไม่ว่าจะเลือกอันไหน ก็ไม่ต่างกันเลยไม่ใช่หรอ


'ถ้าถามฉัน ฉันคงตอบว่าไม่เป็นทั้งสองอย่าง'


'ทำไมล่ะ'


'ถ้าคุณลองคิดว่านั้นคือคนสำคัญของคุณล่ะ คุณกล้าใช้หักหลังเค้าหรือเปล่า'


'แล้วถ้าเกิดเค้าหักหลังเธอล่ะ'


'การเชื่อใจ' คนหันมองฉัน


'ถ้าเค้ากับคุณเป็นคนสำคัญกันทั้งคู่เค้าจะกล้าหักหลังคุณหรือเปล่า '


'นั้นสินะ...เธอพูดถูกแล้ว '  ฉันหันไปมองหน้าเค้า คนไม่ใช้คนในผ้าคลุมอีกแล้ว แต่กลายเป็นหญิงชราในผ้าคลุมสีขาวสลับกับสีเทาอ่อน


'การเชื่อใจ คือสิ่งที่เป็นพันธสัญญาที่ไม่ให้ทั้งสองฝ่ายหักหลังกันเอง'  เค้าเดินมาหาฉันก็จะยื่นมือมาจับมือฉันแล้วกุมมันเอาไว้


'เธอคือ หัวหน้าของ King Vampire คนใหม่'  ก่อนฉันพูดอะไร หญิงชราคนนั้น ก็หายไปแลัว รวมถึงภาพเหตุการณ์ที่ต่อสู้เมื่อก่อนด้วย ทุกอย่างกลับมาเป็นสีขาวเหมือนเดิม 


''หัวหน้าของ King Vampire งั้นหรอ'  ฉันคิดในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน คิดได้ไม่เท่าไร สายตาฉันก็ไปสะดุด กับเด็กผู้หญิงคนนึง เด็กคนนั้นที่เราฝันเห็นก่อนหน้านิ้นี่น่า ฉันมองเธอสักพักก็มีเงาสีดำบางอย่างอยู่ด้านหลังเธอ เงานั้นกำลัจะทำร้ายเธอ ฉันไม่รอช้ารีบวิ่งไปเด็กหญิงคนนั้น อีกไม่กี่ก้าวก้อนจะถึง ฉันยื่นมือไปหา เด็กคนนั้นก็ยื่นมือมาหาฉัน ห่างกันคงปลายนิ้ว ทุกอย่างก็ดับวูบลง










================================================

100 มาแล้วจ้าาา รอนานมั้ยเอ่ย ความจริงอยากจะอัพตั้งแต่เมื่อวานแล้วว เพราะอะไรน่ะหรอ ไม่ไปเรียนจ้า ตากฝนจนได้เรื่องนั้นเอง 555 ตอนหน้า่เปลื่ยนโฉมแน่นอน ไปละ ฝันดีจ้าาา

50 ลงแค่นิ้ก่อนนะ หลังจากนิ้จะอัพลงเสาร์อาทิตย์เหมือนเดิมนะ จะลงวันไหนก็แล้วแต่อารมณ์ 5555 มีไรก็คอมเม้น ได้นะไปละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #11 Kuizumi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:00
    ค้างงงง
    #11
    1
    • #11-1 KNE_FT(จากตอนที่ 17)
      21 พฤษภาคม 2560 / 20:14
      โอ่ๆ รอวันเสานะ ขอปั่นงานแปป
      #11-1