KOOKMIN | 2 0 6 M I L E S (END) | Spin-off 2318 miles VMIN |

ตอนที่ 19 : 2 0 6 M I L E S | Chapter16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 579 ครั้ง
    20 ต.ค. 61


[PRE - ORDER] 
เปิดพรีฟิค KOOKMIN | 206 MILES

ระยะเวลาการเปิดพรีตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2561

ลิ้งค์รายละเอียดแบบเล่ม >>  https://goo.gl/forms/XwzpLB7yEUGLLoTS2 

ลิ้งค์รายละเอียดแบบไฟล์ >>  https://goo.gl/forms/LxS4vpPuuvOZK0lA3 





2 0 6 M I L E S

Chapter_16

 

จองกุกใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงหลังจากที่วางสายจากจีมินเพื่อเดินทางจากโซลมายังปูซาน ขายาวๆก้าวเข้าไปในโรงแรม ไม่ได้สนใจพนักงานต้อนรับที่กำลังทำความเคารพ ร่างสูงของหุ่นส่วนของโรงแรมเดินตรงไปที่ลิฟต์โดยสารที่มีพนักงานบริการยืนอยู่ เขาเดินเข้าไปในลิฟต์ก่อนจะกดไปยั้งชั้นที่มีห้องพักของจีมิน


ใช้เวลาไม่นานจองกุกก็มายืนอยู่ตรงหน้าห้องพัก เขาแตะคีย์การ์ดเข้ากับประตูก่อนจะเปิดเข้าไป หวังว่าจะเจอคนที่บอกให้เขารีบๆมาหา แต่ความว่าเปล่าภายในห้องนั้นบ่งบอกได้อย่างดีว่าตอนนี้อีกฝ่ายไม่ได้อยู่ที่นี่ จองกุกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกหาอีกคน ทว่าเสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่บนเตียงทำให้ต้องถอนหายใจออกมา


จองกุกเดินเข้าไปคว้าโทรศัพท์ของทางโรงแรมเพื่อต่อสายหาพนักงานต้อนรับด้านล่าง สอบถามแล้วได้ความว่าหลังจากที่ซอกจินพาจีมินมาส่งเมื่อตอนหัวค่ำอีกฝ่ายยังไม่ได้ออกไปไหนอีก


เวลาคิดมากจีมินจะชอบอยู่เงียบๆคนเดียว


ประโยคบอกเล่าของโฮซอกดังขึ้นมาในหัว จองกุกหมุนตัวก่อนจะเดินออกมาจากห้องแล้วเดินตรงไปที่ประตูบันไดหนีไฟ ผลักเข้าไปก่อนจะเดินขึ้นไปที่ดาดฟ้าของโรงแรม และอาจจะเป็นเพราะช่วงนี้เป็นฤดูหนาวก็เลยไม่มีแขกคนไหนขึ้นมาข้างบนนี้


เว้นก็แต่คนที่ต้องการมุมเงียบๆไว้คิดอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียว จองกุกมองเห็นแผ่นหลังเล็กๆนั่นได้ชัดเจน ขายาวก้าวเข้าไปใกล้อีกคนเรื่อยๆก่อนจะส่งเสียงเรียก


“หนู...” เพียงแค่เสียงเบาๆแต่คนที่นั่งอยู่กลับได้ยินมันชัดเจน จีมินละสายตาจากดวงจันทร์ก่อนจะหันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง


เขาหยัดตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกคนช้าๆ สวมกอดคนที่อ้าแขนรออยู่ก่อนแล้ว ซุกหน้าลงกับไหล่หนา แล้วปลดปล่อยความรู้สึกที่พยายามปกปิดไว้ตลอดทั้งวันออกมา


จองกุกกอดคนตัวเล็กกว่าเอาไว้แน่นในขณะที่เสียงสะอื้นดังออกมา ปล่อยให้จีมินได้ร้องไห้เพื่อปลดปล่อยสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจออกมา จองกุกกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นในตอนที่เห็นว่าอีกคนตัวสั่น มือใหญ่ถูกยกขึ้นมาลูบหัวทุยเบาๆ เพื่อบอกให้รู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้


“ร้องออกมาเถอะ พี่อยู่กับหนูตรงนี้ ถ้าไม่ไหวก็ร้องออกมา” เขาพร่ำบอกกับน้องไปแบบนั้น ไม่อยากจะพูดว่าไม่เป็นไร เพราะเขารู้ว่าบางอย่างมันก็หนักเกินกว่าที่จะพูดคำปลอบโยนแบบนั้น


จองกุกปล่อยให้จีมินร้องไห้ออกมาจนกว่าจะพอใจ ส่วนเขาก็ทำแค่กอดอีกฝ่าเอาไว้แน่นๆ ปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปโดยที่ไม่ได้สนใจ กระทั่งเสียงร้องไห้ของคนในอ้อมกอดเริ่มเงียบลง จองกุกคลายอ้อมกอดออกก่อนจะผละออกมา ยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้คนตรงหน้าเบาๆ


“ตาบวมหมดแล้วครับ”


“อยากกอดคุณ”


จองกุกยิ้มออกมาน้อยๆหลังจากที่ได้ยินคำพูดน่ารักๆของอีกคน เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยแก้มของจีมินเบาๆ แม้แสดงสว่างจะไม่มากแต่เขาก้มองเห็นว่าตอนนี้มันขึ้นสีแดงระเรื่อมากขนาดไหน


“กลับห้องกันไหมครับ หรืออยากนั่งเล่นต่อ”


“ตามใจคุณ”


“งั้นกลับห้องกันครับ บนนี้อากาศเย็น พี่กลัวหนูจะไม่สบาย” จองกุกลูบผมจีมินเบาๆก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเล็กๆของอีกฝ่ายมากุมไว้ จริงๆบนนี้ก็บรรยากาศดี แต่เพราะอากาศมันเย็นและเขาเองก็ไม่ได้หยิบเสื้อคลุมติดมือมา ถ้าอยู่นานกว่านี้เขากลัวว่าคนข้างๆจะไม่สบายเอา


“จินบอกพี่ว่าหนูปวดหัว หายหรือยัง” จองกุกเอ่ยถามในขณะที่จูงมืออีกคนให้เดินไปด้วยกัน


“ไม่ค่อยปวดแล้วครับ”


“ร้องไห้หนักแบบนี้ต้องกินยากันไว้ไหม เวลาร้องไห้หนูชอบปวดหัว”


“เดี๋ยวกลับไปกินครับ”


“เมื่อคืนที่ปวดหัวก็เพราะร้องไห้หรือเปล่า”


“ครับ”


“เพราะพี่หรือเปล่า” จองกุกแตะคีย์การ์ดเข้ากับตัวล็อกก่อนที่จะเปิดประตูห้องเข้าไป จูงมืออีกคนให้เดินตามก่อนจะหยุดแล้วนั่งลงเพื่อถอดรองเท้าให้อีกฝ่าย เมื่อตอนเย็นเขาได้รับข้อความจากซอกจินว่าจีมินเดินไม่ระวังจนสะดุดล้ม ไม่รู้ว่าเจ็บมากไหม แต่เขาก็อยากเช็คให้แน่ใจว่าน้องเจ็บตรงไหนบ้าง


“เพราะคุณ”


“พี่ขอโทษครับ”


“ไม่ได้โกรธครับ”


“โกรธบ้างก็ได้นะ เอาแต่ใจกับพี่บ้างก็ได้” จองกุกลูบข้อเท้าที่มีรอยช้ำเล็กๆเบาๆ เขาน่าจะถามน้องตั้งแต่ที่อยู่ข้างบนว่าเป็นยังไงบ้าง


“กลัวคุณเบื่อ...”


“แต่พี่ชอบนะ เวลาหนูเอาแต่ใจน่ะ เหมือนตอนที่บอกให้พี่รีบมาหาไง” จองกุกเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่พอดี ส่งยิ้มน้อยๆให้อีกฝ่ายรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดออกไปนั้นเป็นความจริง


“อุ้มหน่อยได้ไหมครับ ผมเจ็บขา” คนโดนขอยิ้มออกมาอีกครั้ง หยัดตัวลุกขึ้นก่อนจะช้อนแขนไปที่ตัวของอีกคนแล้วจัดการอุ้มขึ้นมาแนบอก


“หนักไหมครับ”


“อุ้มได้ครับ”


“คุณอุ้มผู้หญิงบ่อยไหมครับ”


“หืม... ทำไมถึงอยากรู้ล่ะ”


“รู้ไม่ได้เหรอครับ”


“ไม่บ่อยหรอครับ แต่หลังจากนี้คงไม่ได้ทำอีก” จองกุกวางคนในอ้อมแขนลงบนเตียง เขาชอบสายตาของจีมินที่กำลังมองมา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาน้องไม่เคยแสดงอาการแบบนี้ออกมาเลยสักครั้ง


“ไม่...”


“ว่าอะไรนะครับ”


“ไม่ให้ไปทำกับใครแล้วนะครับ...”


“ตามบัญชาครับ” จองกุกขยับขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วดึงคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอด จูบลงบนขมับเหมือนที่เขาชอบทำ ถึงจะเห็นว่าอีกคนหน้าแดงขนาดไหนก็ตาม


ก็นะ...เวลาเขินน่ะน่ารักน้อยซะที่ไหนกันล่ะ


“แล้วเรื่องผู้หญิงคนนั้น...” จองกุกเอื้อมมือไปกุมมือน้อยๆที่กำลังสั่นไว้ สอดประสานฝ่ามือกับนิ้วของอีกฝ่ายเข้าด้วยกัน


“แฟนเก่าครับ”


“ถามได้ไหมครับว่าออกไปทำอะไรกัน”


“ได้เท่าที่หนูต้องการ ...ก็แค่ออกไปคุยกันครับ จริงๆก็คือตกลงอะไรกันนิดหน่อย”


“เรื่องอะไรครับ”


“เขามาขอโอกาสครับ” จองกุกมองมือน้อยๆที่ประสานอยู่กับมือของเขา รู้สึกว่ามันแน่นขึ้นจนรู้สึกเจ็บแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ไม่ได้เอ่ยท้วงอะไรออกไป


“ไม่กลับไปได้ไหมครับ...”


“พี่ไม่เคยคิดจะกลับไป”


“ไม่ให้คุณไป”


“แล้วถ้าพี่จะไป...หนูจะห้ามพี่ยังไง” จองกุกจ้องมองคนที่นั่งนิ่งอยู่ในอ้อมแขน มือที่กุมอยู่ค่อยๆคลายออกช้าๆ แต่เป็นเขาเองที่ไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดออกจากกัน


“คงห้ามไม่ได้”


“ห้ามได้ หนูทำได้”


“มีแค่ผมได้ไหม...”


“พี่มีแค่หนู” จองกุกกระชับอ้อมกอดให้แน่น เขาไม่น่าพูดให้น้องคิดมาก แม้ว่าจะอยากให้อีกคนแสดงอาการหึงหวงออกมาบ้าง แต่เพราะเป็นทั้งคนขี้อายแถมยังขี้กลัวแล้วคิดนั่นนี่ในหัวไม่หยุด เพราะแบบนั้นเขาถึงไม่ควรจะคาดหวังอะไรแบบนั้น


“พี่มีแค่หนู”


“อย่าทิ้งกันนะ”


“ไม่ทิ้งครับ”


“กอดหน่อยได้ไหม อยากให้คุณกอด” จองกุกมองคนที่กำลังแกะมือตัวเองออกจากมือของเขาก่อนจะปีนขึ้นมานั่งบนตักด้วยความประหลาดใจ ทุกๆครั้งที่ผ่านจะเป็นเขาเองทุกครั้งที่เป็นฝ่ายร้องขอ ไม่เคยเลยสักครั้งที่จีมินจะเป็นฝ่ายเริ่ม


“หนูคิดอะไรอยู่ บอกพี่ได้ไหม”


“อยากให้คุณกอด”


“พี่ก็อยากกอดหนู” จองกุกจัดการยกตัวอีกฝ่ายลงจากตักแล้วขยับเข้าไปหา คนตัวเล็กตรงหน้ากัดปาดตัวเองแน่นเหมือนอย่างที่ชอบทำตอนที่กำลังคิดมาก แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ไม่เคยเบื่อเลยสักครั้งที่จะต้องยื่นมือเข้าไปลูบบนริมฝีปากอิ่มเพื่อให้อีกฝ่ายหยุดการกระทำที่จะทำให้ตัวเองเจ็บตัว


มือหนาของคนตัวโตกว่ากำลังลูบวนอยู่ตรงริมฝีปาก จองกุกชะงักไปในตอนที่อีกฝ่ายส่งลิ้นเล็กออกมาเลียที่ฝ่ามือเขาเบาๆ ยอมรับว่าภาพตรงหน้าเกือบจะทำให้ความอดทนของเขาหมดลง ทว่าก่อนอื่นเขาควรจะคุยกับจีมินให้รู้เรื่องเสียก่อน


“หนูจะยั่วพี่เหรอคะคนดี”


“กอด”


“พี่กอดหนูแน่ๆ แล้วถ้าจะยั่วกันแบบนี้ ...พรุ่งนี้เตรียมลางานเพิ่มอีกวันได้เลยนะคะ”


“.....” จีมินไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป ทำเพียงแค่ยกมือหนาขึ้นมาแล้วกดจูบลงไป จะว่างี่เง่าก็ได้ แต่ตอนนี้เขาอยากให้จองกุกกอด ไม่อยากให้จองกุกหายไปไหนทั้งนั้น ยอมรับว่ากลัวที่จะเสียอีกฝ่ายไป และสิ่งนี้อาจจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ฉุดรั้งให้จองกุกอยู่ด้วยกันได้


ถ้าโฮซอกรู้ว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่ ก็อาจจะโดนตีเบาๆพร้อมกับโดนบ่นจนหูชา แต่เพราะเขาไม่มีความมั่นใจในตัวเองมากพอ เพราะทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้นด้วยความสัมพันธ์แบบนี้


เพราะแบบนั้นถึงได้กลัว


“คิดอะไรอยู่” เสียงที่ดังขึ้นทำให้คนที่ใจลอยรู้สึกตัว จีมินขยับตัวเล็กน้อยเพราะอีกคนขยับเข้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิม มือซ้ายถูกจับให้ประสานกับมือของจองกุกเหมือนอย่างที่เคยเป็นเมื่อห้านาทีก่อน


“แค่อยากให้คุณกอด”


“ยังจำที่พี่บอกไปก่อนที่จะวางสายได้ไหม” จำได้...เขาจำได้ดีเลยล่ะ ประโยคที่ดังก้องอยู่ในหัวเขาซ้ำๆ แม้กระทั่งตอนนี้เองเขาก็ยังได้ยินมันอยู่


“พี่รักหนู” จองกุกกดจูบลงบนหลังมือของจีมินเบาๆ มองอีกฝ่ายที่นั่งน้ำตาคลออยู่ตรงหน้า จองกุกยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะกดจูบลงบนเรือนผมของของจีมินแล้วค่อยๆไล่ลงมาเรื่อยๆ ตั้งแต่หน้าผาก เปลือกตาที่มีน้ำตาคลออยู่ แก้มนิ่มที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู จนกระทั่งถึงริมฝีปากอิ่มที่เคยสัมผัสอยู่บ่อยครั้ง


“ขอโทษที่ต้องพูดออกมาในบรรยากาศที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่” จองกุกกดจูบตรงมุมปากของจีมินเบาๆก่อนจะผละออก สบตากับอีกคนเพื่อที่จะบอกให้รู้ว่าสิ่งที่เขากำลังจะพูดออกไปนั้นเป็นสิ่งที่เขาต้องการและเต็มใจที่จะให้มันเกิดขึ้นจริงๆ


“เป็นแฟนกับพี่นะคะ”


“ขอบคุณ...” คำที่เอ่ยออกมาไม่ใช่ประโยคตอบตกลง แต่จองกุกเข้าใจดีว่ามันหมายถึงอะไร เขากดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มของอีกคนเบาๆ ค่อยๆละเมียดละไมไปจนทั่ว เม้มริมฝีปากอิ่มเบาๆเพื่อเป็นสัญญาณให้อีกคนรอรับลิ้นร้อนที่กำลังจะส่งเข้าไป จองกุกดันตัวอีกคนขึ้นไปชิดกับหัวเตียง สอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากก่อนจะกระหวัดเกี่ยวกับลิ้นของจีมินไปทั่วโพรงปาก


เขาถอนจูบออกมาแล้วกดจูบลงไปอีกครั้ง มือหนาเอื้อมไปดันท้ายทอยอีกคนให้เงยหน้าขึ้นมารับจูบที่เขากำลังป้อนให้ มือเล็กที่เคยวางนิ่งอยู่ข้างตัวถูกยกขึ้นมาคล้องคอคนที่กำลังตะโบมจูบจนริมฝีปากบวมเจ่อไปหมด จีมินเอียงหน้าให้ได้องศาก่อนจะดึงให้อีกคนลงมาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม พอๆกับมือของจองกุกที่ดันอยู่ตรงท้ายทอย ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ไม่รู้ว่ากี่ครั้งที่พวกเขาถอนริมผีปากออกจากกันแล้วประกบเข้าหากันอีกรอบ


ทุกอย่างเกิดขึ้นซ้ำๆราวกับว่าจะย้ำเตือนในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น จองกุกกดจูบลงตรงมุมปากของจีมินอีกครั้งเพื่อเช็ดน้ำสีใสที่เอ่อล้นออกมาจากการจูบเมื่อครู่ ใช่นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยบนริมฝีกำลังบวมเจ่อกับแก้มใสของอีกคนเบาๆ


“พี่รักหนู”


“รักคุณเหมือนกันครับ”


“เป็นแฟนกันแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกเรียกคุณสักทีคะ” เอ่ยถามออกไปเบาๆในขณะที่มือยังลูบวนอยู่บนลำคอขาวๆของน้อง อยากจะสร้างรอยบนนั้นเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าคนๆนี้มีเจ้าของแล้ว


“ก็มัน...ไม่รู้จะเรียกอะไร”


“จะเรียกเหมือนเดิมก็ได้ แต่แทนตัวเองว่าหนูได้ไหมคะ...” จองกุกกดจูบลงบนลำคอขาวเบาๆ พรมจูบไปทั่วในระหว่างที่รอคำตอบจากคนตัวเล็ก


“จองกุก”


“ครับ”


“หนูเรียกคุณแบบนี้ได้ไหม”


“ได้ ...ยังไงก็ได้ ตามที่หนูอยากเรียกเลยค่ะ”


“จองกุก”


“ว่าไงคะ”


“กอดหน่อย”


“ขี้ยั่วจังเลยนะ พรุ่งนี้ลุกไม่ไหวจะมาโทษพี่ไม่ได้นะคะ”


“กอดหนูหน่อย” จองกุกกดจูบลงไปอีกครั้งก่อนที่จีมินจะได้เอ่ยอะไรออกมาอีก เพราะถ้ามันมากกว่านี้อีกฝ่ายคงได้ลุกไม่ไหวอย่างที่เขาเอ่ยออกไปเมื่อครู่แน่ๆ ผละออกมาในตอนที่อีกฝ่ายกำลังจะหมดลม จองกุกขยับตัวลงไปด้านล่าง ลูบเบาๆบนรอยช้ำที่ข้อเท้าของจีมินก่อนจะแนบริมฝีปากลงไปอย่างแผ่วเบา


ทิ้งให้อีกคนชะงักกับการกระทำที่ว่า จองกุกไม่เข้าใจนักหรอกว่าทำไมจีมินถึงชอบใส่กางเกงขาสั้น มันอาจจะใส่สบายหรืออะไรก็ตาม แต่ต่อจากนี้เขาจะทำให้น้องใส่กางเกงขาสั้นได้เฉพาะเวลาที่อยู่กับเขาเท่านั้น ริมฝีปากบางของคนอายุมากกว่าพรมจูบไปทั่วข้อเท้าเล็ก ก่อนจะขยับขึ้นมาเรื่อยๆตั้งแต่ปลีน่องจนถึงต้นขาสวย


แรงขบเม้มทำให้คนที่นอนตัวอ่อนกับการกระทำนั้นสะดุ้งน้อยๆ รอยช้ำจางๆปรากฏขึ้นทั่วต้นขาของจีมิน แต่ดูเหมือนว่าคนทำจะยังไม่พอใจ ถึงได้ใช้ลิ้นร้อนไล้เลียจนมันชุ่มไปด้วยน้ำลาย ปล่อยให้คนที่โดนกระทำนอนตัวสั่นพร้อมกับมองภาพนั้นไปด้วย


จองกุกเงยหน้าขึ้นมองคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงอยู่ ในขณะที่มือกำลังปลดเข็มเข็ดออกจากกางเกงของคนตัวเล็ก ใช้มือลากผ่านราวกับว่าตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น จองกุกไม่ได้ถอดกางเกงของจีมินออก เขาทำเพียงแค่ปลดเข็มขัดและหยอกล้อกับส่วนนั้นของจีมินก่อนจะขยับขึ้นมาหาคนที่นั่งหอบหายใจแรงๆอยู่


ริมฝีปากที่บวมเจ่อกับดวงตาที่มีน้ำใสๆคลอไหนจะสายตาที่แสดงถึงแรงอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ในตัวนั่นก็ด้วย ทุกๆอย่างกระตุ้นอารมณ์ของเขาได้เป็นอย่างดี แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นจองกุกก็ไม่คิดจะเป็นฝ่ายเริ่มอะไรที่มันเกินเลยไปมากกว่านี้


เพราะเขาอยากให้จีมินได้รู้...


“ทั้งหมดของพี่ มันเป็นของหนูคนเดียว”


มือใหญ่เอื้อมไปจับมือเล็กที่กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นก่อนจะวางมันลงตรงกลางลำตัวของตัวเอง ปล่อยให้อีกคนได้มีเวลาคิด เขาไม่ได้รีบร้อนอะไร เพียงแค่อยากให้มันเกิดขึ้นจากความร่วมมือของทั้งสองฝ่ายมากกว่าการที่เขาจะเป็นคนเริ่มและจบมันเพียงแค่คนเดียว


“ร่างกายนี้ก็เป็นของหนู เล่นกับมันได้ตามที่ใจหนูต้องการ”









Fiction by hohopes.
Twitter : @Hohope_JH94 
Hashtag : #206mileskm



แบบไฟล์เปิดให้จองแล้วนะคะ เข้าไปดูรายละเอียดกันได้ค่ะ ลิ้งค์รายละเอียดแบบไฟล์ >>  https://goo.gl/forms/LxS4vpPuuvOZK0lA3 

เรามาแล้วววววว เลิฟซีนจริงๆนะทุกคน เป็นซีนหวานๆน่ารักๆ ฮ่าๆๆๆ อีกสองตอนก็จะจบแล้วเนอะ ไม่มีอะไรมากค่ะ ตอนหน้าคุณพี่พระเอกเขามีฉะกับคุณน้านิดหน่อย กรุบกริบค่ะ เราไม่รู้จะทอล์กอะไรดีค่ะ ฮือออออ แต่คือจะจบแล้ววว ขอคอมเม้นคนละเม้นได้ไหมคะ อยากอ่านความคิดเห็นของทุกคนที่มีต่อฟิคเรื่องนี้ค่ะ 
ส่วนที่อยากได้เล่มแต่ทรัพย์จางไปเล่นเกมตอบคำถามชิงฟิคได้นะคะ 

สุดท้ายแล้วไม่มีอะไรจะบอกนอกจากรักและขอบคุณเสมอที่ติดตามฟิคเรื่องนี้มาถึงตอนนี้ค่ะ 
ขอบคุณมากค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 579 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,553 ความคิดเห็น

  1. #2542 hourlyhobi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 09:04
    ไม่ไหวแล้วน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,542
    0
  2. #2532 charmryc (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:17
    อยากมีคุณพี่เป็นของตัวเองงง
    #2,532
    0
  3. #2518 GraceG7 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 20:08
    ทำไมคุณพี่ถึงละมุนขนาดนี้ พี่รักหนู พี่รักหนู พี่รักหนู ได้ยินแล้วจ้าาา
    #2,518
    0
  4. #2494 Taeqzx (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 11:05
    โหหเล่นตามใจได้เลย

    ไอบ้าๆๆๆ เขินนน
    #2,494
    0
  5. #2481 Jim_Parker (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 19:16
    โฮ้ยยยยยยยยย ใจจจจจบ๊างงง เกร้ดดกร้าดดด
    #2,481
    0
  6. #2314 IIuvia92 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 02:25
    เขินจนตัวระเบิด... ชอบตอนขอเป็นแฟน ชอบตอนยัยหนูอ้อนสุด
    #2,314
    0
  7. #2285 jaeminnoona (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 06:36
    ใจฉันนนนนนน
    #2,285
    0
  8. #2272 km092 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:13
    โอ้วววว แม่จ้าวววววว ใจจจจจจ ใจจจจจจจจจจจ 😭😭😭😭
    #2,272
    0
  9. #2264 MornMolar (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:38
    โอ๊ยยยย ชอบอ่าาา ชอบตอนที่คนพี่ก้มไปจูบข้อเท้าน้องอะ เขินไปหมดแล้ว
    #2,264
    0
  10. #2202 Snoop (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 11:47
    เป็นแฟนกันแล้วววว
    #2,202
    0
  11. #2188 MaiiJM (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 00:19

    น้องจะเล่นตัวคนพี่ยังไงน้าาาาาาา
    #2,188
    0
  12. #2184 Jimme (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:53

    รักฟิคเรื่องนี้ มันอบอุ่นมากกก;_;

    #2,184
    0
  13. #2181 rxbttc0de (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:19

    บรึ้มมมม /ตัวระเบิดแล้วค่าไม่ไหววว แงง น่ารักเกินไปแล้วววววฟวกวกวดวหวหวหวดสดสฟนไยๆจๅตำต
    #2,181
    0
  14. #2179 yokty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 21:31
    พออ้อนได้ก็อ้อนใหญ่เลยนะจีมิน น่ารักๆๆๆ
    #2,179
    0
  15. #2178 secret (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:30
    ขอบคุณจริงๆนะจองกุก จากนี้ดูแลน้องดีๆนะTT
    #2,178
    0
  16. #2177 JYPRUN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 13:27

    ไรท์บรรยายได้ดีมากกกกกกกกกกกกกกก ฮือออออออจะร้องง เขินมากกกกกก ฟินด้วยยยยยยยยย ชอบบบบบบบบบ

    รอน้าาาาาาาา สู้ๆค่ะ

    #2,177
    0
  17. #2176 HoMu667 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 13:07
    เขินนนนนน กบีเล8เ4ดสุดรสะะกาค่ืกภนบพ-วทุยยะมคภเา
    #2,176
    0
  18. #2175 prawarin_png (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 08:41
    โอ้ยเขินไบกมกวไงไวกมกบไขไ คุณจองกุกอบอุ่นมาก พ่อเตาผิง ฮือ บ้าจริงงงงง น้องจีมินก็ขี้อ้อน มั่ยหวัยแล้ว เขินนนน
    #2,175
    0
  19. #2174 Ploysin_02 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 19:23

    ทำไมหนูเรียกคุณจองกุกว่าจองกุกเฉยๆแล้วพี่เขินแทบบ้าแบบนี้ล่ะคะ น้องงงงงงงงงง

    #2,174
    0
  20. #2172 JM131095 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:20
    กรี้ดดดดด น้องน่ารักมากๆๆๆแง
    #2,172
    0
  21. #2171 LLevel (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 16:24
    จีบกันเก่งจังแงงงงร้อนแทนน้องไปหมดแล้ว
    #2,171
    0
  22. #2170 jmjkk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 16:21
    ละมุนมากก เล่นตัวพี่เค้าเยอะๆเลย
    #2,170
    0
  23. #2169 lasea (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 14:10
    อบอุ่นอ่ะงือออออ
    #2,169
    0
  24. #2168 dk_bw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 12:59
    อะไรจะอบอุ่นได้ขนาดนี้😭 ยิ่งกว่าพระอาทิตย์อีกกก
    #2,168
    0
  25. #2167 Da_BTS2001 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 12:00

    ละมุน น่ารักมาก หวานกันน่ารักจริงๆเลย สู้ๆนะคะไรท์ จะจบแล้ววว แงงง

    #2,167
    0