KOOKMIN | 2 0 6 M I L E S (END) | Spin-off 2318 miles VMIN |

ตอนที่ 20 : 2 0 6 M I L E S | Chapter17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 383 ครั้ง
    20 ต.ค. 61

[PRE - ORDER] 
เปิดพรีฟิค KOOKMIN | 206 MILES

ระยะเวลาการเปิดพรีตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2561

ลิ้งค์รายละเอียดแบบเล่ม >>  https://goo.gl/forms/XwzpLB7yEUGLLoTS2 

ลิ้งค์รายละเอียดแบบไฟล์ >>  https://goo.gl/forms/LxS4vpPuuvOZK0lA3 


2 0 6 M I L E S

Chapter_17

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ” จองกุกเอ่ยคำทักทายก่อนจะกดจบลงบนหน้าผากของคนที่นอนตาแป๋วอยู่ข้างๆ ตั้งแต่วันนั้นที่เขาขอจีมินเป็นแฟนก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว และตอนนี้เขาก็นอนอยู่บนเตียงในห้องของโรงแรมสาขาหลักที่โซล


เพราะวันนี้เขามีนัดทานข้าวกับที่บ้านของจีมิน ไม่รู้หรอกว่าคุณน้าอะไรนั่นจะอยากเจอเขาทำไมนักหนา ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้จักหรือเจอเจอกันเป็นการส่วนตัว แต่ก็เอาเถอะ ถ้าอยากจะเจอนักเขาก็จะไปเจอ ห่วงก็แต่คนที่ชอบคิดมากนี่แหละ เมื่อวานก็นั่งเครียดมาทั้งวัน


และอย่างที่บอกไปว่าหลังจากวันนั้นก็ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว ตอนนี้จีมินเลยย้ายกลับมาทำงานที่โซลตามปกติ ถึงแม้บางครั้งจะต้องบินไปดูงานที่ปูซานบ้างก็ตาม แต่นั่นก็ถือเป็นเรื่องดีๆเพราะเขาจะได้มีเวลาอยู่กับจีมินมากขึ้น


“คิ้วขมวดแล้ว”


“ก็มันกังวลนี่ครับ”


จองกุกมองคนที่เอ่ยออกมาเบาๆ ยกมือขึ้นไปจิ้มที่หว่างคิ้วของคนที่นอนขมวดคิ้วยุ่ง อาจจะเพราะเขาเองก็ไม่เคยไปเปิดตัวกับที่บ้านของจีมินแม้ว่าสถานะของพวกเราจะชัดเจนขึ้นมาแล้วก็ตาม คนที่เขาเคยเจอก็มีแค่คุณพัคที่เป็นพ่อบุญธรรมของจีมิน ส่วนคุณแม่กับคุณน้าที่เรียกร้องว่าอยากจะเจอเขาน่ะยังไม่เคยจะได้เจอกันสักครั้ง


แต่อย่างน้อยเขาก็เบาใจเพราะวันนี้มีเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกหนึ่ง ผู้บริหารที่ทำงานฉากหน้าเป็นคุณหมอแสนใจดีที่โรงพยาบาลก็ดูเหมือนว่าจะโดนหางเลขไปด้วย ส่วนปัญหาที่คุณน้าของจีมินไปสร้างไว้นั้น จะว่าจัดการเสร็จแล้วก็ไม่เชิง เพราะเขาเองก็ยังไม่ได้คุยกับทางนั้นด้วยตัวเอง ไม่รู้ว่าตอนนี้ยุนกิจัดการให้ถึงไหนแล้ว


“ลุกไปอาบน้ำแปรงฟันได้แล้วครับ เดี๋ยวออกไปทานข้าวที่บ้านพี่กัน” จองกุกดึงเด็กที่นอนกอดผ้าห่มอยู่บนเตียงให้ลุกขึ้น ส่งอีกฝ่ายเข้าไปอาบน้ำแปรงฟัน ส่วนตัวเองก็ออกมาจัดกระเป๋าเดินทาง เพราะวันพรุ่งนี้เขามีงานที่ต้องไปทำที่ปูซาน ก็เลยไปขอโฮซอกว่าจะพาจีมินไปด้วย เพราะช่วงนี้อีกฝ่ายโหมงานหนักจนแทบจะไม่มีเวลาพัก


และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้วันนี้เขาตื่นก่อนจีมิน ไม่บ่อยนักหรอกที่น้องจะนอนตื่นทีหลังเขาแบบนี้ คงจะเป็นเพราะเมื่อคืนเร่งปิดงานที่ค้างไว้ เลยทำให้เพลียจนนอนตื่นสายแบบนี้


อีกเรื่องคือสิ่งที่เขาพูดไปเมื่อครู่ วันนี้ตอนเช้าเขามีนัดกับคุณนายจอน เพราะจะพาลูกรักคนใหม่เข้าไปหา และใช่...ตอนนี้เขาเกือบจะกลายเป็นหมาหัวเน่าโดยสมบูรณ์แล้ว หลังจากที่ตกลงคบกันเขาก็พาจีมินไปให้ที่บ้านรู้จัก ไม่รู้ไปๆมาๆยังไงคนตัวเล็กของเขาถึงได้กลายเป็นลูกรักของคุณนายจอนไปซะได้


จองกุกกับจีมินใช้เวลาช่วงสายๆถึงบ่ายที่บ้านตระกูลจอน ขนมหวานมากมายที่คุณแม่ของจองกุกทำถูกยัดลงในท้องของจีมิน อาจจะเพราะเป็นคนชอบกินของหวานอยู่แล้วและคุณแม่ของจองกุกเองก็ชอบทำขนมด้วย แต่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวกลับไปชอบทานของหวาน ทุกอย่างที่คุณนายจอนทำก็เลยมาตกอยู่ที่จีมินทั้งหมด


แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นคนตัวเล็กก็กินมันอย่างมีความสุข คงเพราะเป็นครั้งแรกที่มีคนทำขนมแบบนี้ให้ทาน บวกกับความเอาใจใส่ที่แทบจะไม่เคยได้รับ ทุกๆสิ่งที่อยู่รอบๆตัวก็เลยดีไปหมด


จีมินกับจองกุกบอกลาคุณนายจอนเมื่อถึงเวลาที่ต้องไปตามนัดของคุณน้า สถานที่นัดไม่ใช่ที่บ้านแต่เป็นห้องอาหารบนโรงแรมหรูที่จีมินเห็นแล้วแทบจะอยากยกเลิกนัด


จองกุกขับรถพาจีมินมาถึงโรงแรมที่ว่า พอดีกับคุณหมอที่วันนี้แต่งตัวสบายๆด้วยชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน ผิดกับคุณสถาปนิกที่ใส่สีดำทั้งตัว ตั้งแต่เสื้อเชิ้ตสีดำที่พับแขนเสื้อขึ้นไปจนถึงข้อศอก กางเกงสแล็คสีดำและรองเท้าหนังที่จีมินไม่อยากจะหาว่ามันราคาเท่าไหร่ ส่วนคนตัวเล็กก็ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์เข้ารูปสีดำสนิท


“สวัสดีครับคุณหมอ”


“สวัสดีครับ”


“หวัดดีคุณ” บรรยากาศแตกต่างขึ้นมาทันทีเมื่ออีกคนก้าวลงจากรถ จองกุกจ้องมองคนที่มีสภาพเดียวกันกับในวันแรกที่เจอ เสื้อฮู้ดสีแดงอมชมพูกับกางเกงยีนส์ขาสั้นขาดๆพร้อมกับรองเท้าผ้าใบและกระเป๋าสะพาย


จองโฮซอกนี่มันจองโฮซอกจริงๆ


“กระเป๋าเงินพวกคุณฉีกแน่วันนี้” โฮซอกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงขำขัน แค่เห็นสถานที่ก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการจะทำอะไร กระเป๋าคุณชายจอนน่ะไม่น่าห่วงหรอก แต่กระเป๋าคุณหมอนี่สิ...


“ถ้าทำได้นะครับ” คุณหมอว่ายิ้มๆ


“มั่นใจจังเลยวะหมอ รวยนักเหรอหืม?”


“ก็พอตัวครับ”


โฮซอกขำออกมาเสียงดังหลังจากที่ได้ฟังคำตอบของคุณหมอ จริงๆแล้วเขาก็ไม่ควรจะห่วงเงินในกระเป๋าของคนที่ขับรถราคาไม่รู้กี่ร้อยล้านวอนอย่างคุณหมอหรือเปล่า


“ดี งั้นรอดูฤทธิ์ยัยแม่มดได้เลย”


เป็นโฮซอกที่เดินนำอีกสามคนเข้าไปในโรงแรม จองกุกปล่อยให้สองพี่น้องเดินคุยกันไปเรื่อยส่วนตัวเองก็ถอยลงมาเพื่อคุยกับคุณหมอที่กำลังเดินล้วงกระเป๋าตามหลังอยู่


“ไม่ได้บอกเขาหรือไงว่าเป็นเจ้าของโรงบาล”


“อือ ไม่ได้บอก”


“เดี๋ยวมึงจะโดนกินหัว”


“ว่าแต่กู มึงนั่นแหละ ไม่ได้บอกเขาเหรอว่าเป็นเจ้าของโรงแรมอ่ะ”


“ก็...ยังไม่ได้บอก” จองกุกยักไหล่เบาๆ เดินคุยกับเพื่อนไปเรื่อยพลางส่งสัญญาณบอกพนักงานที่ค้อมหัวทำความเคารพว่าไม่ต้องพิธีรีตองอะไรมากมาย วันนี้เขาไม่ได้เข้ามาทำงานอยู่แล้ว ที่มานี่ก็เพราะมาตามนัดคุณน้าของจีมินก็เท่านั้น


ห้องอาหารหรูที่เพิ่งเปิดยังไม่ถึงชั่วโมงแต่กลับมีลูกค้าอยู่เกือบเต็มพื้นที่ อาจจะเพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่มองเห็นพระอาทิตย์ตกดินได้สวยที่สุด คนก็เลยนิยมมาทานอาหารในช่วงนี้มากกว่าช่วงหัวค่ำที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว


โฮซอกเอ่ยกับพนักงานต้อนรับก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินนำไปที่โต๊ะที่จองไว้ จองกุกมั่นใจว่าเขาไม่ได้มาช้ากว่าเวลานัด มิหนำซ้ำยังมาเร็วกว่ากำหนดตั้งเกือบสิบห้านาที แต่อาหารมากมายที่วางอยู่บนโต๊ะนั่นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าคนที่มาถึงก่อนไม่รักษามารยาทโดยการสั่งอาหารโดยไม่รอถามความเห็นของผู้ร่วมโต๊ะ


บอกตรงๆเขาคิดว่าตอนแรกจะมีแค่คุณแม่กับคุณน้าของจีมินเท่านั้น แต่หนุ่มสาวอีกสองคนนี่ใครกันล่ะ มีส่วนอะไรกับการนัดทานอาหารเย็นของวันนี้


“สั่งอาหารเหมือนกับว่าตัวเองมีปัญญาจ่าย” โฮซอกเอ่ยออกมาอย่างไม่ไว้หน้า “ผมไม่จ่ายให้นะ บอกไว้ตรงนี้เลยว่าหมอก็ไม่จ่าย สั่งเองก็จ่ายเอง”


“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” ชายหนุ่มอีกคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะเอ่ยขึ้น โฮซอกหันไปมองก่อนจะยิ้มออกมาน้อยๆ


“อ่อ วันนี้พกลูกเขยใจป๋ามาด้วย”


นัมจุนดึงเอื้อมมือไปแตะที่แขนโฮซอกเบาๆ เพราะไม่อยากให้อีกคนอารมณ์เสียตั้งแต่หัววันแบบนี้ เพราะกว่าที่เขาจะปรับอารมณ์ของโฮซอกให้ลับมาคงที่ได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย


“แน่สิ บอกแฟนแกดูแฟนน้องเป็นตัวอย่างซะบ้าง จะหาแฟนก็หาให้ได้ดีๆไม่ใช่ไปคว้าตาสีตาสามาเป็นแฟน”


“ครับๆ เอาที่คุณผู้หญิงสบายใจเลยครับ แฟนผมมันตาสีตาสา จะไปสู้แฟนผู้บริหารของลูกสาวคุณได้ยังไงกันล่ะ”


จองกุกหลุดขำออกมาเบาๆตอนที่หันไปมองหน้าตาสีตาสาแฟนโฮซอกที่ยืนยิ้มอยู่ข้างหลัง สีหน้าของเจ้าของโรงพยาบาลชื่นมื่นราวกับว่าตัวเองไม่ได้กำลังโดนค่อนขอดจากญาติของแฟน


“เชิญนั่งดีกว่าจ้ะ”


“ขอบคุณครับ” จองกุกเอ่ยขอบคุณคนที่น่าจะเป็นคุณแม่บุญธรรมของจีมิน อีกฝ่ายมีท่าทางเรียบร้อยต่างจากคนเป็นน้องสาวราวฟ้ากับเหวเหมือนอย่างที่โฮซอกพูดไว้ไม่ผิด


การทานอาหารมือนี้เต็มไปด้วยคำพูดค่อนแคะเชิงดูถูกเหยียดหยามจากคนเป็นน้า จองกุกหันไปมองคนข้างๆที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของอีกฝ่าย แต่คนข้างๆที่ชอบเก็บเอาคำพูดคนอื่นไปคิดน่ะต้องกำลังคิดมากอยู่แน่ๆ


จองกุกพยักหน้าให้กับบริกรชายที่เดินผ่านไป เขาไม่ใช่คนที่จะทำอะไรโดยไม่แผนในหัว ยิ่งกับเรื่องที่ส่งผลกระทบกับคนข้างๆแล้วด้วยก็ยิ่งไม่มีทาง จองกุกนั่งฟังผู้หญิงคนนั้นโอ้อวดแฟนลูกสาวเพื่อทับถมเขากับนัมจุน เขาไม่ได้สนใจและโต้ตอบอะไรเพราะกำลังรอเวลา


ไม่นานนักบริกรชายคนเดิมก็กลับมาพร้อมกับไวน์ CHATEAU MOUTON ROTHSCHILD 1945 คนที่เคยเอ่ยปากบอกว่าจะเป็นคนจ่ายค่าอาหารทั้งหมดชะงักไปเมื่อเห็นสิ่งที่บริกรนำมา กำลังจะเอ่ยท้วงทว่าไวน์ในขวดถูกรินลงสู่แก้วที่ตั้งเรียงกันได้อย่างสวยงาม


“เอ่อ ผมไม่ได้สั่ง” น้ำเสียงตะกุกตะกักทำให้นัมจุนที่นั่งอยู่ข้างๆโฮซอกหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เอาจริงๆก็ไม่คิดว่าจองกุกจะเล่นไม้นี้ แปลกใจเหมือนกันที่อีกฝ่ายยอมเสียไวน์ชั้นเลิศกับการนัดทานอาการค่ำมื้อนี้


ก็นะ...ราคามันใช่น้อยๆซะที่ไหน ขนาดเขาเองเห็นราคาแล้วยังไม่อยากจะจ่ายเลย


“ผมสั่งเอง ไม่ให้คุณจ่ายหรอครับ ไม่ต้องห่วง” คนที่รู้ราคาหน้าซีด คงเพราะพูดเกทับไว้เยอะจนแก้ต่างตอนนี้ก็คงจะไม่ทันแล้ว


“กะอีแค่ไวน์ขวดเดียว ลูกเขยฉันจ่ายได้” โฮซอกมองคนที่เชิดหน้าพร้อมกับเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจแล้วก็อดขำไม่ได้ สุดท้ายก็เผลอหลุดเสียงหัวเราะออกมาจนต้องซุกหน้าเข้ากับไหล่ของคุณหมอที่นั่งอยู่ข้างๆ


“ถามเขาดูหรือยังครับ ว่าเขาจ่ายไหวไหม”


จองกุกเอ่ยออกไปแค่นั้นแล้วปล่อยให้ลูกสาวที่น่ารักของคุณน้ากระซิบกระซาบราคาของไวน์ขวดนี้กันซะให้พอ เขายกแขนขึ้นโอบรอบเก้าอี้ของจีมินโดยไม่สนว่าใครจะมองยังไง กดจูบลงบนเรือนผมนุ่มพร้อมกับกระซิบบอกไม่ให้อีกฝ่ายคิดมาก


“จองกุก...อยากกลับแล้ว”


เสียงกระซิบเบาๆของคนตัวเล็กทำให้คนที่เพิ่งจะเริ่มสนุกต้องตัดสินใจล้มเลิกแผนการทั้งหมด หันไปมองคุณน้าที่นั่งหน้าซีดอยู่ฝั่งตรงข้าม


“ขอโทษนะครับ แต่ผมคงต้องขอตัวกลับก่อน”


“เดี๋ยวก่อนสิ รับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองสั่งมาด้วย”


“คุณนี่แปลกคนดีนะครับ เวลาตัวเองทำอะไรผิดกลับโยนให้คนอื่นหน้าตาเฉย ผิดซ้ำๆซากแล้วยังไม่จำอีก ไม่เคยรับผิดชอบกับเรื่องที่ตัวเองก่อ แล้วยังมีหน้ามาพูดกับคนอื่นแบบนี้ ...ขอโทษด้วยที่ต้องพูดตรงๆ แต่ต่อจากนี้อย่าให้ผมเห็นว่าคุณมายุ่งกับชีวิตของจีมินอีก”


จองกุกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาคุยกับคุณพ่อของจีมินแล้วว่าต่อจากนี้จะไม่ให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของจีมินอีก


“ค่าใช้จ่ายทั้งหมดผมจะรับผิดชอบเอง เชิญพวกคุณตามสบายนะครับ ถ้าดื่มจนกลับกันไม่ไหวก็ให้คนรถของทางโรงแรมไปส่ง ส่วนคุณแม่ จะกลับเลยไหมครับ ผมจะไปส่ง”


“ไม่เป็นไรจ้ะ คนขับรถรออยู่ข้างล่าง แต่แม่ขอตัวเลยก็แล้วกันนะคะ รู้สึกไม่ค่อยสบาย”


“เดี๋ยวผมให้พนักงานลงไปส่งครับ”


“ขอบใจจ้ะ”


คุณนายพัคกลับไปแล้ว บนโต๊ะเหลือแค่คุณน้าคนเก่งกับลูกสาวและลูกเขยที่นั่งหน้าซีดอยู่ข้างๆ อีกฝ่ายดูไม่พอใจเขาสักเท่าไหร่ แต่ถ้าจะถามว่าจองกุกสนใจไหม เขาบอกได้เลยว่าไม่ สิ่งเดียวที่เขาสนใจในตอนนี้คือคนที่นั่งอยู่ข้างๆต่างหาก


“หนูจะกลับเลยไหม”


“ครับ”


“วู้ เป็นการทานอาหารค่ำที่บันเทิงจริงๆ” โฮซอกพูดออกมาเบาๆแต่ก็ดังพอที่จะทำให้คนทั้งโต๊ะได้ยิน “ไปๆหมดเรื่องแล้วก็แยกย้าย”


“ก่อนแยกย้ายนี่ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหมครับแฟน” คนที่นั่งเงียบมาตลอดอย่างคุณหมอเอ่ยขึ้นมาบ้าง เรียกความสนใจจากแฟนตัวดีที่กำลังนั่งจิบไวน์แม้ปากจะบอกว่าให้แยกย้ายแล้วก็ตาม


“จบเรื่องแล้วไหมอ่ะหมอ”


“หมอไม่อยากให้เข้าใจผิดครับ เลยอยากพูดอะไรหน่อย”


“อ่ะ เชิญๆ”


“เพราะคุณนั่นแหละครับ บอกว่าแฟนตัวเองเป็นตาสีตาสาได้ยังไง เห็นแบบนี้ก็ผู้บริหารโรงพยาบาลนะครับ”


ไม่ใช่คนยัยแม่มดของโฮซอกที่ตกใจ คนที่เป็นแฟนหมอเองก็ตกใจไม่แพ้กัน โฮซอกต้องห้ามตัวเองไม่ให้สำลักไวน์แล้วรีบกลืนมันลงคอแทนที่จะได้ละเลียดรสชาติของไวน์ราคาแพง


หมอนะหมอ!


“ไหนๆหมอก็แนะนำตัวอีกรอบไปแล้ว ทางนี้ขอพูดบ้างก็แล้วกันนะครับ” จองกุกยกยิ้ม แม้จะขำกับท่าทางของโฮซอกมากขนาดไหนก็ตามแต่ก็ต้องพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด


“จอนจองกุกครับ อาชีพรองเป็นสถาปนิก ส่วนอาชีพหลักเป็นผู้บริหาร ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ”


สุดท้ายแล้วอาหารค่ำมื้อนี้ก็จบลงทั้งๆอย่างนั้น จองกุกขอตัวพาจีมินออกมาก่อนแล้วปล่อยให้โฮซอกเคลียร์เรื่องที่เหลือให้


ไม่มั่นใจนักหรอว่าผู้หญิงคนนั้นจะเข้าใจที่เขาพูดมากน้อยขนาดไหน แต่ถ้ายังโผล่หน้ามายุ่งกับชีวิตของจีมินอีกเขาเองก็จะไม่เกรงใจคำว่าน้านั่นแล้วเหมือนกัน


จองกุกเลือกที่จะเปิดห้องพักที่โรงแรมแทนการพาจีมินขับรถกลับไปพักที่ห้องเดิม เพราะพรุ่งนี้เขาต้องเดินทางแต่เช้าก็เลยเลือกที่จะพักที่นี่เพราะใกล้กับสถานีรถไฟมากกว่า


“ขอโทษนะครับที่พูดออกไปแบบนั้น”


“ไม่เป็นไรครับ ...บางครั้งก็คิดเหมือนกันว่าเขาสมควรที่จะโดนซะบ้าง” จีมินยิ้มออกมาน้อยๆหลังจากที่ได้ฟังคำขอโทษของจองกุก เดินตามอีกฝ่ายเข้ามาในห้องก่อนจะวางกระเป๋าไว้บนเตียง


เพราะเรื่องที่ผ่านมาบวกกับคำพูดของโฮซอกทำให้เขาเลือกที่จะรักตัวเองมากกว่าคนอื่น ยิ่งเป็นคนที่ไม่เคยมอบสิ่งดีๆให้กับชีวิตของเราเลยด้วย ยิ่งไม่ต้องไปเกรงใจให้มาก แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ยังอดที่จะเป็นห่วงคุณนายพัคไม่ได้อยู่ดี ไม่รู้ว่าหลังจากที่กลับไปจะโดนน้องสาวพูดอะไรไม่ดีใส่หรือเปล่า


ติ้ง


เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ทำให้จีมินต้องความหาโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาดู คนที่ส่งข้อความมาคือคุณนายพัค เป็นข้อความที่พอเห็นแล้วก็ทำให้เขาโล่งใจอย่างถึงที่สุด


แม่อยู่กับคุณพ่อที่โรงพยาบาล ไม่ต้องห่วงเรื่องคุณน้านะ

แล้วก็ที่ผ่านมา ขอโทษด้วยที่ไม่เคยปกป้องลูกได้เลย ขอโทษจริงๆ

จากนี้ขอให้มีความสุขนะลูก ถึงจะไม่เคยบอก แต่แม่กับพ่อรักจีมินนะ


ข้อความที่ไม่ได้ยาวอะไรมากมายทว่ากลับทำให้คนอ่านน้ำตาไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ จีมินเงยหน้าขึ้นมองเพดานแล้วยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ทำเอาคนที่เพิ่งเดินออกจากห้องน้ำตกอกตกใจ


“หนูเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม”


จีมินปาดน้ำตาออกจากหน้าก่อนจะส่งยิ้มให้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับท่าทางเป็นห่วงเป็นใย เขาส่ายหัวเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายแล้วเอ่ยตอบออกไป


“มีความสุขจัง ...จีมินมีความสุขมากเลยจองกุก”




*รบกวนอ่านทอล์ก

 



Fiction by hohopes.
Twitter : @Hohope_JH94 
Hashtag : #206mileskm



แบบไฟล์เปิดให้จองแล้วนะคะ เข้าไปดูรายละเอียดกันได้ค่ะ ลิ้งค์รายละเอียดแบบไฟล์ >>  https://goo.gl/forms/LxS4vpPuuvOZK0lA3 

อีกตอนเดียวจะจบแล้วววววว ตอนนี้ไม่มีสปอยอะไรทั้งนั้นค่ะ ลงให้เต็มๆตอนไปเลย ฮ่าาา ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ 
ยังเหลืออีก 1 ตอน และต่อไปเราจะเจอกับคุณแทฮยองและน้องมินค่ะ ฮืออ เป็นกำลังใจให้เราโด้ยยย เพราะเรื่องนั้นเผ็ดร้อนจริงๆค่ะ ฮ่าๆๆ

______________________________

คิดๆอยู่เมื่อคืนก็ได้ข้อสรุปแล้วค่ะ
เราจะเขียน nc และใส่มันเข้าไปในเล่มด้วยค่ะ
แต่เราจะลง nc ทีหลังค่ะ อาจจะลงจบแล้วค่อยมาแปะ nc 
แต่ถึงไม่อ่าน nc ก็็อ่านตอนต่อไปรู้เรื่องค่ะ มันตัดไปแค่ฉากนั้นเท่านั้นค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่แสดงความคิดเห็นกันเข้ามาค่ะ
ส่วนโปสโตอร์จะได้แค่คนที่สั่งเล่มก่อนวันที่ 30 ตุลาคมเท่านั้นค่ะ(ขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ)

สุดท้ายแล้วไม่มีอะไรจะบอกนอกจากรักและขอบคุณเสมอที่ติดตามฟิคเรื่องนี้มาถึงตอนนี้ค่ะ 
ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 383 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,553 ความคิดเห็น

  1. #2533 charmryc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:27
    ว้ายยย คุณน้าา
    #2,533
    0
  2. #2488 vronniek (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:26
    แซ่บมากฮือออ คุณจองกุกก คุณนัมจุนนน
    #2,488
    0
  3. #2482 Jim_Parker (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 19:32
    หน้าร้าวมั้ยคะคุณน้าา เจอของจริงซะบ้างจะได้ไม่กล้า 555555 สะใจจโว้ยยยย คุณหมอกับคุณจอน ทำดีมากค่ะเริ่ดด
    #2,482
    0
  4. #2476 Annie6245 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 14:40
    เป็นตอนที่สะใจที่สุด!!!ทั้งคุณหมอทั้งผู้บริหารนี่ร้ายไม่เบาเลยน้าาา เป้นไงล่ะหน้าแตกกันยับหรือยังอย่าลืมเก็บเศษหน้าตัวเองกลับกันด้วยนะ
    #2,476
    0
  5. #2395 meejus (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 17:23
    คู่คุณหมอนี่ไปเป็นแฟนกันตอนไหนกันคะ...
    #2,395
    0
  6. #2286 jaeminnoona (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 06:41
    คนอ่านก็มีความสุขที่สุดเลยค่ะ ฮือ
    #2,286
    0
  7. #2265 MornMolar (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:48
    คุณหมอกับคุณจองเอ่ไป10แต้มเลยค่ะ ขออนุญาติสะใจเบาๆนะคะ แบบโกรธแทนยัยน้อง ที่ต้องมาทนรับความบ้าบอของคนๆนี้มาตั้งนาน
    #2,265
    0
  8. #2242 MMJXS (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:15
    ทำไมจองกุกน่ารักขนาดนี้ ตอนโต๊ะอาหารคือคุณหมอกับคุณจอนของเราทำดีมากค่ะ สะใจ555555
    #2,242
    0
  9. #2226 noonuykookkik (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:33

    คุณจองกุกทำดีมากค่ะ ต่อไปน้องจะได้มีความสุขสักที????????????????

    #2,226
    0
  10. #2225 Da_BTS2001 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:59

    สะใจมากตอนที่จองกุกกับคุณหมอตอกหน้าคุณน้าจีมิน งื้อออ หนูมีความสุขแล้วนะจีมิน พ่อแม่รักจีมินมากๆเลย ขอบคุณจองกุกนะที่ดูแลจีมินมาตลอด

    #2,225
    0
  11. #2220 Ploysin_02 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:59

    สะใจที่สุดดดด

    #2,220
    0
  12. #2219 Uraiwan96 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 17:07
    คุณจองกุกรวยอะไรเบอร์นี้นะแถมอบอุ่นประหนึ่งไมโครเวฟ จีมินหนูโชคดีมากเลย ที่รักพี่เค้า
    #2,219
    0
  13. #2218 DMDMdmdm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 16:53
    ใกล้จบแล้ววว
    #2,218
    0
  14. #2213 CypherKPark (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 15:44
    จะจบแล้วอ่าาา เกลียดความอวดรวยของสองผู้บริหารนี้ได้มั้ยอ่ะ
    #2,213
    0
  15. #2207 WwaArRr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 13:34
    ชอบความอบอุ่นเน้ อรั้ยย
    #2,207
    0
  16. #2206 Jimme (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 13:09

    น่ารักกก จากนี้ไปน้องจีมินก็จะได้มีความสุขจริงๆแล้ว

    #2,206
    0
  17. #2205 Mampbah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 13:05
    โง้ยยย มาต่อแล้ว ขอบคุณมากกกเลยนะคะ เป็นการเจอหน้ากันที่โคตรบันเทิง แหมมม คุณเจเคน่าจะจัดให้แบบแรงๆกว่านี้อีกซักหน่อย ผญ.คนนั้นจะได้เลิกทับถมจีมินเป็นการถาวร รวยนักหนาทำไมจ่ายค่าไวน์ขวดเดียวไม่ได้ล่ะวะ? โธ่วววว น่าซงซาร~ คุณเจเคนี่หล่อมากกกกกกเลยน้าาาา ชอบบบบบบบบบเอาอกเอาใจหนูจีมที่หนึ่งเลยอ่า จองกุกอยากกลับแล้ว โง้ยยยย น้องอ้อนเว้ยย เขินนนนอ่ะ เราชอบเวลาที่น้องอยู่กับคุณเจเคสองคน น่ารัก หวาน ละมุน เขินนนนไปหมดเลยค่ะ ชอบบบบ ชอบบบบจริงๆนะ
    ขอบคุณที่จะเขียนฉากคัทนะคะ ขอบคุณมากๆเลย คุณไรท์ใจดีมากกกกกเลย ขอเขินล่วงหน้า ขอเตรียมหมอนไว้ก่อนเลยค่ะ ไว้กรี๊ดอัดหมอน แอร๊ยยยยยยย ขอบคุณมากกกเลยนะคะที่จะเขียนให้แล้วก็จะใส่ไว้ในเล่มด้วย~ โฮวววววว ใจดีที่สุดดเลยค่า ขอบคุณสำหรับตอนนี้มากๆนะคะ ใกล้จบแล้ว จะรอเรื่องต่อไปค่ะ โอเมก้าเวิร์สนั้นเรารออยู่ค่ะ อิอิ
    ป.ล. วันนี้วันเกิดคุณไรท์ด้วยใช่ไหม ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรง และมีโมเมนต์กับเมนเสมอไปค่ะ :)
    #2,205
    0
  18. #2204 jmjk0614961433 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 12:10

    มีความสุขแล้วน่ะจีมิน

    #2,204
    0
  19. #2203 suwapak2546 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 12:04
    หมอมันร้ายว่ะ!!! หม๊อออออออ
    #2,203
    0
  20. #2201 Nina4552 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 11:39
    เงิบเลยหล่ะสิยัยน้าบ้า!
    #2,201
    0
  21. #2199 Phamtom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 10:50
    มีความสุขแล้วนะจีมิน
    #2,199
    0
  22. #2198 Baimint_213 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 10:31
    ยิ้มไปกับจีมินเลย มีความสุขแล้วนะหนูㅠㅠ
    #2,198
    0
  23. #2197 raiwawa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 09:49
    ฮื่อออ ดีใจ น้องจะได้มีความสุขกับเขาสักที
    #2,197
    0
  24. #2196 rpfmneejkjk0715 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 09:35
    คุณจองกุกนี่มันจองกุกจริงๆเลย ชอบๆ
    #2,196
    0
  25. #2195 whalien52z (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 09:20

    หมอนี่ท็อปฟอร์มขึ้นทุกตอนเลยนะคะ แหมมม แต่ตลกแฟนคุณหมอมาก โฮซอกก็คือโฮซอกจริงๆอ่ะ 555555 อีกคู่ก็หว๊านนนนหวานนน ละมุนละไมกันจริงจัง อิจฉาค่ะ / อยากเป็นแฟนเจ้าของโรงบาลจังเลยค่ะ // แย่งหมอมาจากพี่โฮซอก 5555 ส่วนคุณน้าาาา บ๊ายบายนะคะ
    #2,195
    0