KOOKMIN | 2 0 6 M I L E S (END) | Spin-off 2318 miles VMIN |

ตอนที่ 14 : 2 0 6 M I L E S | Chapter12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 573 ครั้ง
    28 ก.ย. 61



2 0 6 M I L E S

Chapter_12

 


“วันนี้ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะครับ” จีมินเอ่ยทักเพื่อนร่วมงานที่อายุมากกว่าเขาสองปี เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายยิ้มไม่หุบมาตั้งแต่เช้า


“เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษ” จีมินอมยิ้มน้อยๆเพราะคิดว่าวันพิเศษที่เพื่อนร่วมงานพูดถึงน่าจะเป็นวันสำคัญอะไรสักอย่างกับเจ้าตัว  อาจจะเป็นวันครบรอบหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้ยิ้มออกมาไม่หยุด


“คืนนี้มีงานเลี้ยงน่ะจีมิน ไม่ใช่วันพิเศษอะไรเทือกๆนั้นหรอก” หัวหน้าที่เดินผ่านมาเจอพอดีเอ่ยขึ้น เพราะคิดว่าเพื่อนร่วมงานตัวน้อยคงจะคิดไปไกลแล้วว่าวันพิเศษที่ว่าหมายถึงวันสำคัญอย่างอื่น


“ช่ายยย งานเลี้ยงครั้งสุดท้ายในรอบปีเลยนะ”


“โถ่ ก็นึกว่าวันครบรอบกับแฟนอะไรแบบนั้น”


“มันมีแฟนซะที่ไหนกันล่ะ” จีมินยิ้มออกมาบางๆตอนที่ได้ยินเสียงหัวเราะจากเพื่อนร่วมงานดังขึ้น หัวหน้าที่แวะมาทักทายเสร็จเดินหนีเข้าห้องทำงานของตัวเองไปเมื่อรู้ว่าไม่สามารถทำให้ลูกน้องที่ทำงานด้วยกันมานานหัวเสียได้


จีมินมองภาพความสัมพันธ์ของทั้งสองคนด้วยความเอ็นดู ถึงจะมีสถานะเป็นเจ้านายกับลูกน้อง แต่เพราะทำงานด้วยกันมานานก็เลยสามารถพูดคุยหยอกล้อกันได้ เพื่อนร่วมงานเขาที่ถ้าวันไหนไม่โดนด่าจะเหมือนทำภารกิจไม่สำเร็จ กับเจ้านายที่วันไหนไม่ได้ด่าลูกน้องคงจะหัวเสียเหมือนคนที่พิชิตดันเจี้ยนในเกมไม่ได้


เป็นความสัมพันธ์ที่ดูน่ารักดี เพราะตั้งแต่มาทำงานที่นี่จีมินยังไม่เห็นสองคนนี้ทะเลาะกันเลยสักครั้ง ทั้งๆที่พูดจากวนประสาทกันไปมาทั้งวัน


“แต่จีมินโชคดีนะ มาทำงานตรงช่วงนี้พอดี”


“งั้นเหรอครับ”


“ใช่สิ ปกติบริษัทเราจัดงานเลี้ยงแค่ปีละสามครั้งเองนะ เหล้าฟรี เบียร์ฟรี แค่อย่าเมาหัวราน้ำให้ตามเก็บศพหรือเสียงานก็พอ...”


จีมินนั่งทำงานไปด้วยฟังเรื่องงานเลี้ยงที่เพื่อนร่วมงานช่างพูดเล่าให้ฟังไปด้วย ถึงเขาจะเพิ่งมาทำงานได้ไม่นาน แต่เพื่อนร่วมงานหลายคนก็เข้ากันได้ดี หัวหน้าเองก็ไม่ได้ดุหรือวางท่าไร้เหตุผลเหมือนอย่างที่เคยกลัว เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ทำให้เขาได้เรียนรู้อะไรอีกหลายอย่าง


“แล้วเราอ่ะ จะไปด้วยกันไหม”


“ไม่ไปได้ด้วยเหรอครับ”


จีมินขีดปากกาลงบนกระดาษพร้อมกับเอ่ยถามไปด้วย วันนี้งานเขาค่อนข้างเยอะ เพราะตอนบ่ายก็ต้องออกไปดูตัวอย่างห้องกับหัวหน้าแล้วกลับมาแก้งานที่ยังไม่ลงตัวอีกรอบ


“ได้นะ แต่ต้องบอกหัวหน้าก่อน”


“แล้วเขาเลี้ยงกันทั้งบริษัทเลยเหรอครับ”


“ช่ายย แต่พวกพนักงานโรงแรมจะไม่ได้เข้างานพวกนี้ พวกนั้นจะหนักโบนัสปลายปี กับพวกพนักงานก่อสร้างเขาจะเลี้ยงกันต่างหากตอนงานเสร็จ”


“ดีจังเลยครับ”


“ใช่มั้ยล่ะ เป็นงี้มาตั้งแต่รุ่นคุณท่านแล้ว แต่ไม่รู้ท่านประธานคนใหม่จะใจดีเหมือนคุณท่านไหมนะ”


“คุณซอกจินน่ะเหรอครับ”


“ช่ายยย”


พนักงานตัวจ้อยสองคนคุยกันไปเรื่อยทั้งๆที่มือยังจับปากกาขีดเขียนงานบนกระดาษอยู่ จีมินรู้สึกผ่อนคลายเพราะการทำงานที่นี่ไม่ค่อยกดดัน มีข้อผิดพลาดบ้างแต่ทุกคนก็ช่วยกันแก้ ไม่เหมือนหลายๆงานที่ผ่านมา เพราะเมื่อไหร่ที่ทำพลาดนั่นหมายความว่าคนที่อยู่รอบๆข้างพร้อมจะเหยียบย่ำซ้ำเติมกันได้เสมอ


ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะได้เจอเพื่อนร่วมงานแบบนี้ และมันเป็นเรื่องที่ดีมากจริงๆ


“เออ จริงสิ เมื่อวานพี่เห็นจีมินเดินอยู่กับคุณจองกุกใช่ไหม”


“อ่า...”


“หรือว่าพี่ตาฝาดวะ”


“เปล่าหรอกครับ เดินด้วยกันจริงๆ”


“โหวว รู้ไหมว่าคุณจองกุกนี่ไอดอลพี่เลยนะ คุณเขาทำงานเก่งมากอ่ะ โคตรนับถือเลย” จีมินนั่งอมยิ้มฟังเพื่อนร่วมงานที่พูดชมจองกุกไม่หยุด ใจดีบ้างล่ะ ทำงานเก่งบ้างล่ะ “อีกอย่างคือคุณเขาหล่ออ่ะ เป็นผู้ชายอายุสามสิบกว่าๆที่หล่อมาก อิจฉาเลย อยากหล่อแบบนั้นบ้าง”


“ดูเหมือนจะชอบมากเลยนะครับ” จีมินขำออกมาเบาๆเพราะความเอ็นดู เพื่อนร่วมงานเขาดูเหมือนจะเคารพจองกุกมากแม้อีกฝ่ายจะเป็นแค่หุ้นส่วนคนหนึ่งของบริษัท


“ก็บอกแล้วว่าไอดอล~


“ถ้าเรื่องหน้าตา คุณซอกจินน่าจะหล่อกว่าหรือเปล่าครับ”


มหกรรมนินทาเจ้านายเริ่มขึ้นโดยพนักงานตัวเล็กทั้งสองคน ทั้งเสียงพูดคุยกับเสียงหัวเราะที่ดังแว่วมาเป็นบางช่วงทำให้คนที่นั่งทำงานอยู่ในห้องต้องเดินออกมาดูว่าลูกน้องตัวเองอารมณ์ดีอะไรนักหนา แต่พอเห็นภาพเด็กสองคนยิ้มตาหยีก็ทำได้แค่ยิ้มตามแล้วเดินกลับเข้าไปทำงานในห้อง


โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะของจีมินสั่นขึ้นมาในช่วงเวลาเกือบเที่ยงวัน ข้อความจากคนที่ตอนนี้น่าจะทำงานอยู่ที่ไซต์งานก่อสร้างที่อยู่ห่างออกไปอีกราวๆห้าร้อยเมตร มือเล็กวางปากกาที่ถืออยู่ลงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่วางทิ้งไว้ตั้งแต่เช้าขึ้นมาดู


อย่าลืมกินข้าวเที่ยงด้วยนะครับ พี่เป็นห่วง


คุณก็ด้วยครับ


ครับ ไว้เจอกันตอนเย็นนะ


ครับ


คุณไปงานเลี้ยงคืนนี้ไหมครับ


ไปครับ พี่ว่าจะคุยเรื่องนี้กับหนูตอนเย็นพอดี


โอเคครับ งั้นเจอกันตอนเย็นนะครับ


บทสนทนาสั้นๆจบลงแค่นั้น แต่มันก็มากพอที่จะทำให้จีมินยิ้มออกมาได้ คนตัวเล็กหันไปมองนาฬิกาก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าสะพาย เพราะตอนบ่ายเขาต้องไปดูงานกับหัวหน้า และตอนนี้ก็เป็นเวลาพักแล้ว เพราะงั้นก็ต้องไปกินข้าวอย่างที่อีกคนบอกผ่านข้อความมานั่นแหละ


“แหน่ะ อารมณ์ดีจังเลยน้า ยิ้มไม่หุบเลยน้า ไปๆยิ้มๆตอนเที่ยงวันแล้วไปหาข้าวกินกันดีกว่า”


คนที่นั่งทำงานอยู่ข้างๆเอ่ยแซว จีมินหันไปทำหน้าตาตลกๆใส่อีกฝ่ายก่อนจะได้กำปั้นลูกใหญ่กลับมา ลูบหัวตัวเองป้อยๆแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะในตอนที่หัวหน้าเดินเข้ามาพอดี


จีมินใช้เวลาช่วงบ่ายไปกับการทำงาน กว่าจะได้กลับห้องก็เกือบห้าโมงครึ่ง คนทำงานเพลินทั้งสามคนแยกย้ายกันกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วบอกว่าจะไปเจอกันที่งานเลี้ยงเลยทีเดียว จีมินเปิดประตูห้องพักเข้าไป วางกระเป่าไว้บนโต๊ะก่อนจะเตรียมเสื้อผ้าแล้วเข้าไปอาบน้ำ


ส่วนคนที่บอกว่าเจอกันตอนเย็นเหมือนจะยังไม่กลับเพราะงานน่าจะยุ่งพอสมควร จีมินใช้เวลาอาบน้ำเกือบยี่สิบนาที เขาไม่ต้องรีบเพราะงานเลี้ยงที่ว่าเริ่มตอนสามทุ่มและร้านอาหารที่เป็นสถานที่จัดงานก็ตั้งอยู่ใกล้ๆที่ทำงานของเขา


มือเล็กเอื้อมไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวที่วางอยู่ สวมเสื้อก่อนจะค่อยๆติดกระดุมทีละเม็ด เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงปลดล็อกของประตูดังขึ้น จีมินวางแขวนชุดคลุมอาบน้ำไว้กับราวแขวนข้างๆตู้เสื้อผ้าแล้วเดินออกไปหาคนที่เพิ่งจะกลับมาถึง


“เหนื่อยไหมครับ”


เอ่ยถามคนที่เพิ่งจะวางกระเป๋าสตางค์กับกุญแจรถลงบนโต๊ะ จองกุกหันไปมองคนที่กำลังยิ้มให้ อยากกอดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะกลัวว่ากลิ่นเหงื่อจะติดตัวจีมิน วันนี้เขาทำงานกลางแจ้งทั้งวัน ตากแดดจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด หน้าที่สถาปนิกควบตำแหน่งผู้บริหารนี่ไม่ใช่งานง่ายเลยจริงๆ


“นิดหน่อยครับ”


เอ่ยตอบคำถามของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า จองกุกมองภาพคนที่ใส่กางเกงยีนส์สีดำกับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูใหญ่กว่าตัวแล้วก็ได้แต่สงสัย


“ที่หนูใส่อยู่นั่นเสื้อพี่หรือเปล่าคะ” ถามออกไปด้วยความเอ็นดู เพราะหน้าตาเหลอหลานั่นทำเอาอยากเข้าไปฟัดให้หายเหนื่อย กำลังใจดีๆของวันก็คือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี่แหละ


“ฮือ ขอโทษครับที่หยิบมาแบบไม่ทันดู”


จองกุกเอื้อมมือไปจับมือเล็กๆที่กำลังจะปลดกระดุมเสื้อให้หยุด เขาไม่ได้ว่าอะไรอยู่แล้วถ้าจีมินจะใส่เสื้อของเขา ก็แค่ถามดูเพราะไม่แน่ใจก็เท่านั้น


“ไม่เป็นไรค่ะ หนูใส่ตัวนั้นไปเลยไม่ต้องถอด”


“ครับ”


“หนูใส่เสื้อตัวใหญ่ๆแบบนี้แล้วน่ารักดี” พูดไว้แค่นั้นก่อนจะเดินไปอาบน้ำ ทิ้งให้อีกคนต้องยืนทำหน้าเหวอก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้าเพราะทนเขินไม่ไหว


แต่อย่างจีมินน่ะ ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่จองกุกต้องการจริงๆน่ะไม่ใช่เพราะว่าเห็นจีมินใส่แล้วน่ารัก


แต่มันเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของในแบบของจอนจองกุก


แม้จะมีคนมองออกแค่ไม่กี่คนก็ตาม





“สวัสดีครับพี่ยุนกิ” จีมินเอ่ยทักคนที่เดินทำหน้าง่วงมาแต่ไกล ไม่ว่าจะเจอกันกี่รอบก็ดูเหมือนว่ามินยุนกิเป็นคนที่นอนไม่พอทุกรอบ ทำท่าทางเนือยๆตลอดเวลาจนเขาเริ่มจะชิน


“อืม สบายดีนะ”


“สบายดีครับ”


จีมินกับจองกุกมาถึงร้านอาหารเวลาสองทุ่มห้าสิบนาที พอเดินเข้ามาในร้านก็เจอกับยุนกิที่กำลังเดินมาจากอีกด้านหนึ่งของร้านพอดี เอ่ยทักกันสองสามประโยคก่อนจะเดินตามยุนกิไปที่โต๊ะ โต๊ะที่ว่ามีซอกจินกำลังนั่งอยู่กับผู้ชายอีกสามสี่คนที่จีมินไม่รู้จัก


คนตัวเล็กค้อมหัวทักทายซอกจินและอีกฝ่ายก็ส่งยิ้มมาให้ ส่วนจองกุกที่เดินตามมาก็ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง เอ่ยทักคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะ


“จีมินมานั่งนี่มา” ซอกจินขยับเข้าไปด้านในเพื่อเว้นที่ให้จีมินนั่น ทว่าคนจีมินกลับเอ่ยปฏิเสธออกไปเพราะไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัวของอีกฝ่าย ถึงจะไม่รู้ว่าคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่เป็นใคร แต่ถ้าให้เดาก็คงจะเป็นเพื่อนของซอกจินกับจองกุกเพราะดูท่าทางแล้วน่าจะสนิทกันพอสมควร


“ผมไปนั่งกับพี่ๆดีกว่าครับ”


“นั่งตรงนี้แหละครับ” คนที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้นมาเบาๆ จีมินหันไปมองก่อนจะส่ายหน้า ถึงเขาจะรู้จักกับซอกจินเป็นการส่วนตัว แต่การนั่งโต๊ะเดียวกับผู้บริหารที่ตอนนี้กำลังเป็นนายจ้างของเขาไม่ใช่เรื่องที่ควรทำนัก


“ไปนั่งกับพี่ๆดีกว่าครับ”


“ดื้อจังเลยครับ”


“เปล่านะครับ...”


“เฮ้ ไม่คิดจะแนะนำให้เพื่อนรู้จักเลยหรือไง” ใครสักคนที่นั่งอยู่รอบๆเอ่ยขึ้น จีมินหันกลับไปมองก่อนจะยิ้มให้ ทว่ากลับไม่ได้เอ่ยคำทักทายออกไป


“จีมินนี่เพื่อนพี่เอง ชื่อไม่ต้องรู้หรอกเพราะคงไม่ได้เจอล่ะ ส่วนพวกมึง...นี่น้องชื่อจีมิน รู้ไว้แค่นั้นก็พอ” เสียงโวยวายดังขึ้นทันทีที่ซอกจินพูดจบ จีมินยิ้มออกมาบางๆตอนที่หลายๆคนแย่งกันแนะนำชื่อตัวเองพร้อมกับด่าซอกจินไปด้วย


“สวัสดีครับ” จีมินเอ่ยทักทายพร้อมกับยิ้มให้น้อยๆเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท ทว่าแรงแตะที่ไหล่ก็เรียกความสนใจจากภาพเบื้องหน้าให้หันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง


“หนูจะไม่นั่งด้วยกันจริงๆเหรอคะ”


“ไม่ดีกว่าครับ”


“เชี่ย กูว่าแม่งไม่ปกติ”


“เห็นด้วยกับมึงเลยบีหนึ่ง”


เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเพื่อนจองกุกที่นั่งอยู่ทำให้จีมินต้องรีบหลบฉากก่อนที่จะโดนแซว แม้ว่าจะเป็นปาร์ตี้งานเลี้ยงของบริษัทแต่ดูเหมือนว่าคนที่มาจะมีมากกว่าพนักงาน จีมินมองไปรอบๆก่อนจะเจอเพื่อนร่วมงานที่กำลังโบกไม้โบกมือมาให้


“ถ้างั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง”


“แค่นี้เองครับ คุณนั่งกับเพื่อนเถอะ”


“โอเคครับ ถ้ามีอะไรให้เดินมาหาไม่ก็โทรมานะครับ”


“เข้าใจแล้วครับ”


จีมินหันไปลาซอกจินกับคนที่นั่งอยู่ก่อนจะขอตัวเดินออกมา ได้ยินเสียงโวยวายของคนที่นั่งอยู่ในกลุ่มนั้น รีบก้าวเท้าให้เร็วขึ้นเพราะอายเกินกว่าที่ฟังคำพูดพวกนั้น


แต่ก็ยังไม่วายได้ยินประโยคที่ซอกจินเป็นคนเอ่ยขึ้นมาอยู่ดี


“เสื้อที่น้องใส่อยู่นั่นอะไรยังไง แสดงความเป็นเจ้าของผ่านเสื้อหรือไงครับ”


“แสนรู้”


“ก็เสื้อตัวโปรดมึงไม่ใช่หรือไง...”


จีมินรีบก้าวเท้าเร็วๆไปหาเพื่อนร่วมงานที่นั่งรออยู่ ไม่อยากได้ยินคำพูดที่อาจจะทำให้เขาเขินตายอยู่ตรงนี้ จีมินปลดสายกระเป๋าสะพายแล้วนั่งลงบนโซฟาสีแดงตัวใหญ่ บนโต๊ะมีทั้งอาหารและเครื่องดื่มวางอยู่เต็มไปหมด ที่นี่เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์ที่เปิดให้บริการทั้งอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์


“หัวหน้าล่ะครับ” เอ่ยถามคนที่นั่งแกร่วอยู่คนเดียว เพราะเพื่อนร่วมงานที่เหลือยังไม่มา ส่วนคนที่มาแล้วก็ดูเหมือนว่าจะเดินไปทักทายคนที่อยู่รอบๆ


“เข้าห้องน้ำๆ”


ได้คำตอบมาพร้อมกับหัวหน้าที่เดินกลับมาที่โต๊ะพอดี จีมินยิ้มทักทายอีกฝ่ายที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ พอเวลาผ่านไปจากโต๊ะที่มีแค่สามคนก็มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะเต็มพื้นที่ จีมินไม่ได้สนิทกับคนอื่นมากนักนอกจากหัวหน้ากับเพื่อนร่วมงานที่นั่งทำงานข้างกัน


เพราะแบบนั้นเขาเลยทำแค่นั่งฟังคนอื่นคุยกันไปเรื่อย ตอบคำถามที่คนอื่นถามบ้างเป็นบางครั้งบางคราว จนเวลาล่วงเลยมาเกือบสามชั่วโมง บางคนเริ่มเมาแต่ก็ยังพอควบคุมสติกันได้ บางคนก็เริ่มนั่งนิ่งเพราะดื่มต่อไม่ไหวแล้ว จีมินส่งขวดน้ำเปล่าให้กับคนที่ร้องขอ มองสภาพเพื่อนร่วมงานกับหัวหน้าที่เริ่มจะเมากันนิดๆ ส่วนเขาที่ไม่ค่อยดื่มก็ยังนั่งได้เรื่อยๆ


“เหี้ย นั่นอดีตพนักงานฝ่ายการเงินป่ะ”


“เออ สวยๆแบบนี้มีคนเดียวอ่ะ”


“แล้วเขามาทำไรวะ”


“กูจะรู้ไหมล่ะ”


“โทษจ้า ถามแค่นี้ทำเป็นเกรี้ยวกราด”


จีมินนั่งผสมเครื่องดื่มฟังพนักงานคนอื่นคุยกันไปเรื่อย เรื่องงานบ้างเรื่องไร้สาระบ้าง ส่วนตอนนี้ก็เหมือนจะเป็นเรื่องของอดีตพนักงานที่เคยทำงานด้วยกัน จีมินไม่ได้สนใจที่จะมองแม้ว่าจะได้ยินว่าอีกฝ่ายสวยแค่ไหน เขาทำแค่ชงเหล้าแล้วนั่งเล่นไปเรื่อย


“เหี้ย อะไรวะ”


เสียงสบถของคนที่นั่งอยู่ข้างๆทำให้จีมินต้องเงยหน้าขึ้นมอง เพื่อนร่วมงานที่เขาสนิทด้วยกำลังมองไปที่ไหนสักที่ จีมินหันตามจุดโฟกัสสายตาของอีกฝ่ายจนไปเจอกับโต๊ะของจองกุกที่ตั้งอยู่กลางร้าน


ผู้หญิงที่ใส่ชุดเดรสสีดำกำลังยืนคุยกับใครสักคนที่นั่งอยู่ในกลุ่มนั้น จีมินไม่แน่ใจเพราะความที่สายตาสั้นทำให้เขามองเห็นภาพไม่ชัดนัก แต่ที่แน่ๆเขาคิดว่าผู้หญิงคนนั้นน่าจะเมา แถมยังร้องไห้อีกด้วย


ทว่าเพื่อนร่วมงานที่นั่งอยู่ด้วยกันมองเห็นชัดเจน คนที่ผู้หญิงคนนั้นกำลังคุยด้วยคือจอนจองกุกและเขาจะไม่สบถคำหยาบออกมาเลยถ้าไม่เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจับมือถือแขนจองกุกอยู่ หันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยความเป็นห่วง ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าจีมินกับจองกุกอยู่ด้วยกันเมื่อวานนี้ แถมตอนเข้าร้านมายังเดินมาด้วยกันอีก เขาจะไม่อะไรกับภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้เลย


“จีมินน้องพี่ หันมานี่ไม่ต้องไปมอง” ทว่าคนที่หวังดีไม่รู้เลยว่าตัวเองนั่นแหละที่เป็นคนทำให้จีมินสนใจเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น


ตอนแรกจีมินไม่ได้เอะใจ แต่หลังจากที่เพื่อนร่วมงานพยายามจับหน้าเขาให้หันไปคุยกับตัวเองทำให้เขาต้องหันกลับไปมองตรงนั้นอีกครั้ง มันต่างจากครั้งที่แล้วเพราะตอนนี้เขาเห็นชัดเจนว่าจองกุกที่ลุกขึ้นมาดึงแขนผู้หญิงคนนั้นให้เดินตามออกไป


“เธอเป็นใครเหรอครับ”


“หือ หมายถึงใคร”


“หัวหน้าครับ” จีมินเลิกสนใจคนที่พยายามบ่ายเบี่ยง เขาจะไม่อะไรเลยถ้าอีกฝ่ายไม่ลนลานขนาดนั้น และก็ไม่ได้คิดมากด้วยถ้าจองกุกจะคุยกับใครสักคน


เพราะแค่คุย.....ไม่ได้หมายความว่าจะมีอะไรมากกว่านั้น


“หือ ว่าไง”


“คนที่เดินออกไปกับคุณจองกุกเมื่อกี้...”


“.....”


“เขาเป็นใครเหรอครับ”


“อ่า...” คนที่กำลังมึนงงเพราะฤทธิ์เหล้าประมวลผลคำถามของจีมินในหัวก่อนจะเอ่ยตอบออกมา “แฟนเก่าของคุณจองกุกน่ะ”


เพื่อนร่วมงานของจีมินตบหน้าผากตัวเองแรงๆก่อนจะหันไปถลึงตาใส่คนที่เป็นหัวหน้า ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าไม่รู้เรื่องของจีมินกับจองกุก แต่คำตอบที่เลือกมามันก็น่าจะมีหลากหลายกว่านี้หรือเปล่า


บอกว่าเป็นอดีตพนักงานก็ว่าไปสิ


เป็นอดีตเพื่อนร่วมงานก็ได้


ทำไมต้องตอบว่าเป็นแฟนเก่าคุณจองกุก!


และตอนนี้คนที่เคยบอกตัวเองว่าไม่คิดมากหากจองกุกจะคุยกับใครสักคนกำลังนั่งนิ่ง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาคุยกับเพื่อนร่วมงานที่กำลังพยายามหาเรื่องอื่นมาชวนคุยเพื่อเบี่ยงประเด็น


เขาไม่คิดมากหรอกหากจองกุกจะคุยกับใครสักคน เพราะมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว


แต่ไม่ใช่กับคนที่เป็นแฟนเก่าและเดินจูงแขนกันออกไปแบบนั้น






*รบกวนอ่านทอล์ก


Fiction by hohopes.
Twitter : @Hohope_JH94 
Hashtag : #206mileskm


เราอาจจะปิดพรีเล่มเร็วกว่ากำหนดนะคะ กำหนดเดิมคือวันที่ 11 พฤศจิกา แต่เราอาจจะปิดช่วงวันที่ 30 ตุลาค่ะ จะสั่งทำเล่มก่อน ถ้าใครคิดว่าอยากได้แต่เก็บเงินไม่ทันแน่ๆทัก DM หรือ ไลน์ มาจองไว้ก่อนได้ค่ะ เราเปิดให้โอนตามกำหนดเดิมได้ แต่อยากให้สั่งไว้ก่อนจะได้กะจำนวนคร่าวๆที่จะสั่งพิมพ์ได้ค่ะ ส่วนใครอยากได้แบบไฟล์เราจะเปิดให้เดือนหน้านะคะ ประมาณวันที่ 10 ค่ะ

จริงๆแล้วมาม่าชามไม่ใหญ่หรอกค่ะ ไม่ต้องกลัวไป แค่น้องเป็นเด็กชอบคิดมาก กับพี่เขาที่เป็นคนอบอุ่น(กับน้อง)โคตรๆ มันเลยจะออกมาแบบหน่วงๆนิดหน่อย ไม่ได้ดราม่าน้ำตาแตกอะไรแบบนั้นค่ะ ฮือออ เจอกันอีกทีพรุ่งนี้ดึกๆนะคะ

ขอคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ หรือจะเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ก็ได้ค่ะ(แท็กในทวิตคือเงียบเหงามากเด้อ) กำลังใจดี อะไรๆมันก็จะดีตามเนอะ ไว้เจอกันครึ่งหลังนะคะ ขอบคุณมากค่ะ 


[PRE - ORDER] 
เปิดพรีฟิค KOOKMIN | 206 MILES

ระยะเวลาการเปิดพรีตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2561

ลิ้งค์รายละเอียด >>  https://goo.gl/forms/XwzpLB7yEUGLLoTS2 








ตัวอย่างปก ยังไม่เสร็จ 100% ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 573 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,553 ความคิดเห็น

  1. #2528 charmryc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 21:13
    น้องงง อย่าคิดมากกก
    #2,528
    0
  2. #2487 vronniek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:12
    แงงงน้องงงงง
    #2,487
    0
  3. #2411 chimmes (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:37
    รอลุ้นความอบอุ่นของพี่จอนค่ะ งื้อออออ
    #2,411
    0
  4. #2376 mmsays (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:54
    เตรียมเขินฉากง้อเรยค่ะ กรี๊ดดดดดด
    #2,376
    0
  5. #2367 thawaratnaony (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:22

    น้องงงงงงงงง
    #2,367
    0
  6. #2366 thawaratnaony (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:22

    น้องงงงงงงงง
    #2,366
    0
  7. #2310 IIuvia92 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 10:14
    กลับห้องไปมีเคลียร์เลยค่ะ คุนจองกุกเตรียมตัวดีเลยๆ
    #2,310
    0
  8. #2259 MornMolar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:33
    คุณจองนี่ร้ายนะคะ แอบแสดงความเป็นเจ้าของแบบไม่ให้ร้องรู้ด้วย
    #2,259
    0
  9. #2238 nxdtys (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:35
    คนพี่อย่าเลวนะะะะ
    #2,238
    0
  10. #1967 boa1013 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:31
    เดินออกไปเคลียร์ข้างนอกแต่ไม่นึกถึงใจคนข้างในเลยหรอคุณจองกุกหึ
    #1,967
    0
  11. #1796 lasea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 15:07
    เห้ยยยยยยยยยย
    #1,796
    0
  12. #1795 JYPRUN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 15:02

    จีมินอย่าคิดมากนะลูก คุยกันดีๆนะ เคลียร์กันให้เข้าใจ

    รอน้าาาาาา สู้ๆค่ะ

    #1,795
    0
  13. #1791 JM131095 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 07:37
    นังมาทำอาร๊ายยยย
    #1,791
    0
  14. #1790 Jimme (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 07:20

    เพื่อนร่วมงานจีมินดีจนน่าอิจฉาเลยค่ะ แล้วก็การแสดงความเป็นเจ้าของในแบบคุณจองกุกน่ะ เราโคตรเขินแทนจีมินเลยฮือออ

    #1,790
    0
  15. #1789 Uraiwan96 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 06:59
    จีมินอย่าคิดมากน้า คุณจองกุกรักหนูคนเดียว
    #1,789
    0
  16. #1788 rxbttc0de (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:28
    อ่ะ กึ่มๆ อืดเบาๆ 5555 เคลียร์กันดีๆล่ะ
    #1,788
    0
  17. #1787 MMJXS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:34
    อร้ายยยคุณจองมาคุยกับน้องให้รู้เรื่องเลยนะเดี๋ยวน้องก็ง้อหรอก;-;
    #1,787
    0
  18. #1786 Phamtom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:11

    จองกุกทำอะไรคิดดีๆนะยะ
    #1,786
    0
  19. #1785 whalien52z (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:35

    อ่าว งานเข้าซะงั้น โอ้ยยย น้องยิ่งเป็นคนคิดมากอยู่ พี่ต้องรีบกลับมานะ อย่าหายไปนานเดี๋ยวน้องใจเสียหมด แต่ๆๆๆ อยากเห็นน้องหึงพี่เขาจังเลยอ่ะ ไรท์คะะะ ได้โปรดดด
    #1,785
    0
  20. #1784 pp_p (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:08
    คุณพี่เค้าจะง้อน้องไงน้าาา คิดถึงอีกคู่นะคะ รอค่าา
    #1,784
    0
  21. #1783 Ploysin_02 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:41

    ชิหัยแล้วววว

    #1,783
    0
  22. #1782 noonuykookkik (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:34

    โหหน่วงอ่ะ คุณก็บอกอดีตแฟนไปเลยค่ะว่าตอนนี้คบกับเด็กดื้ออยู่ #เราเชื่อว่ายังไงคุณก็ชัดเจน

    #1,782
    0
  23. #1781 Taetae1230 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:25
    รอติดตาม​นะคะ​ เร่เชื่อมั่นในตัวพี่​ อย่าทำน้องร้องไห้พอออ
    #1,781
    0
  24. #1780 Nina4552 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:20
    เจ็บจี๊ดๆที่กระดองใจจจ
    #1,780
    0
  25. #1779 Meeno6 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:14
    แงงงงง อย่าทำน้องงงงง
    #1,779
    0