Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 11 : 十一 ข้ามเส้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    26 ก.พ. 60


十一



 

Iไอรีนรอเก่งเสมอ ถ้าหากคนที่รอคือเวนดี้I

 

เดี๋ยวกินนี่เสร็จแล้วไปเดินเล่นกันซักพักนะ,เวนดี้

            ผู้อาวุโสที่สุดในโต๊ะอย่างซังกิลเอ่ยขึ้นในขณะที่เงยหน้าขึ้นมามองหลานคนโตที่นั่งอยู่ตรงข้ามกัน เวนดี้ยิ้มรับพร้อมพยักหน้าเบาๆแล้วก้มหน้าสนใจของหวานตรงหน้าต่อ หลังจากที่อาการของเธอทุเลาลงจนเกือบเรียกได้ว่าหายดี ซังกิลก็พาหลานๆออกมาทานของหวานนอกบ้านเพราะรู้ว่าการไม่ได้กินของชอบหลายวันคงทำให้หลานคนโตรู้สึกอึดอัดไปบ้าง อีกเหตุผลหนึ่งก็คืออยากให้ทุกคนในบ้านได้มาเจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาถึงแม้เยริมจะดูไม่เห็นด้วย แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วเด็กคนนั้นก็ยังเห็นความเป็นพี่เป็นน้องอยู่บ้าง

            แต่ไอรีนที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จาตั้งแต่มานั่งในร้านนี่สิ

            อุตส่าห์ย้ายให้ไปนั่งข้างๆเวนดี้แล้วเชียว ทั้งๆที่โตป่านนี้แล้วยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่ได้

           

            “เวนดี้..ชอบกินเค้กเรดเวลเวตไม่ใช่หรอ ไอรีนตักให้หลานสิหลานอยู่ไกลเอื้อมไม่ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนพูดอยู่คนเดียวแต่ซังกิลก็เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ไอรีนช้อนสายตามองเขาอย่างไม่เข้าใจแต่พอเจอพี่ชายพยักเพยิดให้ทำตามคำสั่งก็จำใจต้องเอื้อมไปตักเค้กชิ้นนุ่มนั้นวางลงบนจานใบเล็กของเด็กน้อยข้างๆ ในใจอยากเงยหน้ามองใจจะขาดแต่ก็ทำได้เพียงหลบสายตาจากดวงตากลมๆนั้นในวินาทีที่ต้องขยับเข้าใกล้อีกคน

 

          อารีน…”

 

          เสียงเล็กเอ่ยแผ่วเบาปะปนกับธาตุอากาศแต่ก็พอทำให้ไอรีนได้ยิน เรียวตาสวยเสสายตาออกจากปลายช้อนตรงหน้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียง ปลายจมูกของใบหน้าสวยสัมผัสริมฝีปากเล็กแค่เสี้ยววินาทีกลับทำให้ความร้อนผ่าวก่อตัวขึ้นทั้งใบหน้าและใบหูจนไอรีนผละตัวหนีแทบไม่ทัน ส่วนเด็กตัวเล็กข้างๆก็เผลอเม้มริมฝีปากเมื่อรู้ตัวว่าเรียกชื่ออาผิดเวลาเสียแล้ว

            บรรยากาศการนั่งทานขนมหวานเป็นไปอย่างเงียบๆแต่ก็ไม่ถึงขั้นที่ไม่มีบทสนทนาเลย เยริมลดความเอาแต่ใจลงบ้าง ไม่ได้พูดอะไรตามใจอย่างที่เคยทำแค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว พอทานเสร็จก็เดินดูของบริเวณนั้น ซักพักซังกิลก็ขอตัวไปทำธุระกับเยริมทำให้คนเป็นน้องอย่างไอรีนก็ต้องเคยดูแลหลานคนโตไปโดยปริยาย มีหลายครั้งที่หันมามองหน้ากันแต่ก็ดันไม่พูดอะไรทั้งๆที่เดินอยู่ใกล้กัน

           

          กึก

            จนกระทั่งเดินมาถึงริมแม่น้ำ จู่ๆเด็กตัวเล็กข้างกายก็เอื้อมมือมาจับแขนของคนเป็นอาไว้ ทำให้ไอรีนหยุดชะงักการเดินแล้วเงยหน้าขึ้นมองอีกคน มือเล็กคลายออกจากแขนเสื้อสเวตเตอร์ของคนตรงหน้าก่อนจะค่อยๆเคลื่อนมือลงไปกอบกุมมือเย็นๆนั้นไว้ ปลายนิ้วนุ่มแทรกไปตามร่องนิ้วก่อนจะกระชับมือของไอรีนไว้แน่นแม้มันจะเย็นมากก็ตาม เมื่อเห็นอาทำหน้าไม่เข้าใจเด็กน้อยก็คลี่ยิ้มบางออกมา

 

            อยากไปดูพระอาทิตย์ตกจังค่ะ เดินไปด้วยกันนะ

เวนดี้พูดขึ้นแล้วกระตุกมืออีกคนให้ก้าวเท้าเดินตามมา ไอรีนที่ทำตัวไม่ถูกก็เดินตามแบบเก้ๆกังๆแต่ก็เดินมาจนถึงจุดชมวิวริมแม่น้ำฮัน แสงสีส้มปะปนกับสีฟ้าช่างกลมกลืนกันเสียยิ่งกว่ารูปวาดรูปไหนๆ นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้พร้อมกับใครซักคนหนึ่ง

 

            ครั้งสุดท้ายเท่าที่จำได้ก็เมื่อตอนสิบขวบที่ได้ดูพระอาทิตย์ตกกับอารีนที่ริมแม่น้ำฮัน

 

          นั่นสินะมันนานมากเลยล่ะ

 

          “วันนั้นเป็นวันที่เธอต้องเดินทางไปแคนาดาไอรีนเปิดปากพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มแห้งๆ ไม่อยากบอกเลยว่าเธอทั้งเสียใจปนกับดีใจที่รู้ว่าหลานตัวน้อยจะได้ไปเรียนที่แคนาดา โรงเรียนที่เวนดี้จะไปอยู่ถือได้ว่าดีมากๆ แต่ว่ากว่าจะกลับมาก็ตอนจะขึ้นมหาวิทยาลัย ถ้าไม่ติดที่ว่าเธอเป็นศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแถมรายได้ดีก็คงจะย้ายตามไปแล้ว

            เป็นวันที่อาทั้งดีใจและเสียใจ…”

 

            เวนดี้หันมามองคนเป็นอาเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มแล้วมองภาพวิวของแม่น้ำตรงหน้า

            อารีนรู้มั้ย หนูไม่เคยมีความสุขได้จริงๆเลยซักวันเดียวตลอดเวลาเกือบสิบปี

            คนตัวเล็กเว้นวรรคอยู่ครู่หนึ่งพลางถอนหายใจ มือข้างที่กุมมือของอาไว้ก็ดึงให้อีกคนขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นอีก

            ต้องตื่นมากินข้าวเช้าที่ไม่ได้มาจากฝีมือของอาต้องปลอบตัวเองในตอนที่ร้องไห้ ต้องกังวลว่าคนทางนี้จะเป็นยังไงบ้าง หนูไม่เคยรู้สึกว่าที่นั่นจะทดแทนที่นี่ได้เลยซักวันเดียว

 

            ไอรีนเผลอยิ้มตามในขณะที่ฟังคนข้างๆบ่นเสียงใส ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดแก้มทำให้ใบหน้าสวยหันมาหาเจ้าของเสียงนั้นก่อนจะพบกับใบหน้าหวานๆของอีกคนที่อยู่ใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจ เรียวตาคมไล่มองโครงหน้าอ่อนเยาว์ของคนที่เด็กกว่า เปลือกตาสีมุกปิดลงช้าๆเมื่อริมฝีปากเล็กจรดลงบนตำแหน่งเดียวกันกับตนเอง ไอรีนเอียงคอเล็กน้อยเพื่อรับจูบจากเด็กตัวเล็กที่ช่างไร้เดียงสาแต่ทว่าช่างอ่อนโยน มือเย็นคลายออกจากมือเล็กนุ่มนิ่มนั้นแล้วเคลื่อนมาโอบเอวบางของร่างเล็กไว้ ร่างบอบบางในอ้อมแขนเคลื่อนมือมากุมใบหน้าสวยพลางเกลี่ยพวงแก้มเนียนในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงทำงานต่อไป ไอรีนค่อยๆถอนใบหน้าออกมาเมื่อรู้สึกได้ว่าร่างในอ้อมแขนเริ่มหายใจไม่ออก ริมฝีปากเลื่อมของคนอายุมากกว่าค่อยๆคลี่ยิ้มบางเมื่อเห็นเด็กน้อยหน้าแดงกร่ำเสียยิ่งกว่าลูกตำลึง ทั้งๆที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนแท้ๆแต่กลับเขินเองซะได้

           

            ไม่เคยมีวันไหนเลยที่หนูไม่คิดถึงอารีน

          หนูไม่เข้าใจหรอกว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหน ไม่เคยมีใครมาแทนที่ความรู้สึกนี้ได้นอกจากคุณอา…”

            “ขอโทษนะคะถ้าจะต้องพูดว่า หนูรักอารีนมากกว่าอาซะแล้ว

 

            รักเมื่อกี้เด็กคนนี้พูดว่ารักอย่างนั้นหรอ

 

          -ว่ายังไงนะใบหน้าสวยเผลอยิ้มออกมาทันทีเมื่อสมองประมวลผลได้ว่าเมื่อครู่ที่ได้ยินไปไม่ใช่ความฝันหรือหูฝาด รักใช่คำว่ารักจริงๆรึเปล่า

 

            “ทำเป็นตื่นเต้นไปได้นะคะ

            ประโยคถัดมาของคนอายุน้อยกว่าทำให้ไอรีนหุบยิ้มลงทันทีก่อนจะมองหน้าอีกคนแบบงงๆ แต่ไม่นานเจ้าของคำพูดก็เอ่ยออกมาเพื่อไขข้อสงสัย

 

            คิดว่าหนูไม่รู้หรอว่าอารีนน่ะแอบเข้ามาในห้องไม่เว้นแต่ละวัน

 

            เป็นครั้งแรกที่ไอรีนรู้ซึ้งถึงคำว่า ใบ้กินได้อย่างแจ่มแจ้ง ยิ่งเวนดี้กระตุกยิ้มมุมปากตอนที่เห็นเธอทำหน้าเหวอยิ่งทำอะไรไม่ถูกเข้าไปใหญ่ บ้าจริง!เวนดี้รู้ได้ยังไง งั้นก็แปลว่า

            “เห็นเงียบๆเป็นผู้ใหญ่แบบนี้ คุณอาก็หื่นกับเค้าเป็นเหมือนกันนะคะเนี่ยเด็กน้อยตรงหน้าพูดออกมาได้หน้าตาเฉยแถมยังทำสายตาใสซื่อบริสุทธิ์ช่างต่างจากคำพูดเสียเหลือเกิน

 

            ย่าห์!,เวนดี้อา หยุดเลยนะ

            ไอรีนพูดขึ้นพร้อมขมวดคิ้วเมื่ออีกคนยิ้มหัวเราะคิกคักไม่หยุดเมื่อเห็นว่าคุณอาที่แสนดีหน้าแดงจนเห็นได้ชัด เวนดี้เอื้อมมือไปกุมหูทั้งสองข้างของร่างสวยตรงหน้าก่อนจะนวดเบาๆพลางทำท่าชะโงกไปดู

 

            ตัวอะไรกัดหูงั้นหรอคะ แดงไปหมดแล้ว

 

            “ถ้ายังไม่เลิกอาจะโกรธจริงๆนะ

 

            “สงสัยอากาศจะร้อนนะคะ หน้าก็แดงด้วย อ๊ะ!!”

 

            ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นด้วยสองมือของคนเป็นอาทำให้เวนดี้อุทานออกมาเสียงหลง ดวงตากลมโตค่อยๆปรือตาขึ้นก็พบว่าถูกอุ้มไว้แนบอกของคนอายุมากกว่าเสียแล้ว และดูเหมือนคุณอาที่แสนดีจะเปลี่ยนโหมดเป็นคุณอาเจ้าเล่ห์ที่ยิ้มกรุ่มกริ่มเสียจนน่าระแวง

 

            เดี๋ยวนี้ชักซนใหญ่แล้วนะเรา ลงโทษซะดีมั้ยเสียงนุ่มๆแหบพร่าเล็กน้อยเอ่ยขึ้นเพียงแผ่วเบาทว่ากลับทำให้คนที่โดนดุดิ้นขลุกขลักเป็นกระต่ายติดกับในอ้อมแขน ยิ่งคุณอาแกล้งจี้เอวก็ยิ่งทำให้ดิ้นหนักขึ้นอีก เด็กตัวเล็กร้องห้ามทั้งเสียงหัวเราะพลางตีไหล่คนอายุมากกว่าเบาๆแต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุเมื่อคุณอาก้มใบหน้าลงมาใกล้จนแทบแนบชิดติดกัน เวนดี้เลยต้องยกมือขึ้นมาดันคางของอีกคนให้ออกห่าง

 

            จะช้ำตายอยู่แล้วค่ะ พอเถอะ

 

            ไอรีนปล่อยให้อีกคนลงจากอ้อมแขนแต่ยังคงรั้งเอวบางไว้ทำให้เวนดี้ต้องยื่นมือไปหยิกแขนด้วยความหมั่นไส้

            อุ๊ยตายจริง-มดมาทั้งรังแล้วล่ะมั้งนั่น

         

            คนมองหมดแล้ว

 

            มองก็มองไปสิคะ อาไม่ได้ใส่ใจไอรีนพูดหน้าตาเฉยพร้อมยักคิ้วทีหนึ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าอาของเธอจะกวนประสาทได้ขนาดนี้

 

            ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะ-อารีน

 

            เสียงพูดคุยหยอกล้อยังคงดังต่อเนื่องกันในขณะที่ทั้งสองคนตามไปตามทางเดินริมแม่น้ำ อาทิตย์ที่ใกล้ลับขอบฟ้าก็ยังคงสาดแสงสีส้มออกมาแม้ในวินาทีสุดท้าย จนกระทั่งหายไปลับทว่าสองมือที่กอบกุมกันไว้ยังไม่คลายออกจากกัน

 

          นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้จับมือกันนานขนาดนี้

 

          

T
B

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #100 ฟางข้าว (FK.) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:30
    ยัยเด๊กนี้มันร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    เห็นม่ะๆๆๆๆ นางรู้ว่านางโดนไร แต่นางตีเนียน ทำไม่รุ้ไม่ชี้ 55555

    #100
    0
  2. #65 Awanderfool. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 16:01
    กรี๊ดดดดขุ่นพระ!!!!!!ในที่สุด*0*น้องวานก็บอกรักอารีนแล้ว>______<งื้ออออเขินอ่ะไม่รู้ว่าเขินอะไรแต่ที่รู้ๆโคตรเขินเลย ดีใจกับอารีนด้วยนะคะที่ในที่สุดฝ่ายเด็กน้อยเป็นคนเริ่มจูบก่อนบ้างแล้วหุหุ เอาเลยค่ะน้องวานเอาให้สาแก่ใจไหนๆก็ไหนๆแล้วขอโมเม้นหนักๆค่ะน้องพร้อมหวีดดดดดดด//กรี๊ดดดดดดดดด ติดตามต่อไปนะคะสู้ๆเด้อจะคอยเป็นกำลังใจให้
    #65
    0
  3. #51 แม่นางยุนพระขโนง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 02:30
    อกอีแป้นจะแตก ฟฟฟฟ มาต่อให้ไวเลยค่ะไรท์ กำลังดี ความรักสุกงอม แต่คิดว่าก็คงดราม่าอีกแน่ๆ อาจจะเป็นเยริมก็ได้นะที่เป็นตัวก่อดราม่า โอ้ยอินมากกก อยากจะเป็นอารีน ฟฟฟ เวนดี้อ่า~ เธอน่ารักจริงๆเลย อ่อยอาอยู่รึเปล่าคะ 55555 เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ สนุกมากกก
    #51
    0
  4. #50 แอร่ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:33
    ฮือ อยากมีอารีนไว้ที่บ้านสักคน//โดนถีบ
    #50
    0
  5. #49 Lucky17 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:44
    เวนดี้อา ออกจะอ่อยคุณอาเค้านิดๆนะเนี่ย
    อาเค้าอ่อยง่ายนะ อย่าให้หื่น เดี๋ยวยาว5555555555555
    #49
    0
  6. #48 TK14 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:25
    น่ารัก น่ารักมากกกกกกกกกกกกก อั้ย เขินค่ะ
    น่ารักมากคุณอากับเวนดี้ รักกันแล้วอะไรๆก็น่ารักไปหมด
    เขินไปหมดแล้วค่ะ 555555555555
    ดูท่าทางแล้วคุณอาน่าจะออกอาการหื่นแบบเต็มที่เลยซินะคะ
    #48
    0