The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 13 : ใครกันเนี่ย 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า และง่วงซึม






มุนบยอลให้ฉันตื่นเช้ากว่าทุกๆวัน




วันนี้ เขาคิดจะทำอะไรอีกนะ

เมื่อวานการฝึกซ้อมก็ล้มไม่เป็นท่า



แล้ววันนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้









ฉันเปิดประตูออกไป ตรงไปที่ห้องครัว เพื่อหาอะไรใส่ท้องแก้หิวสักหน่อย








แต่เอ๊ะ !!







ฉันยืนเบิกตากว้างเมื่อเปิดประตูห้องครัวเข้าไป
เจอกับบางสิ่ง


เจอกับมุนบยอลที่กำลังกอดผู้หญิงคนหนึ่งอยู่หน้าเคาร์เตอร์ในห้องครัว




ภาพที่เห็นคือบอดี้การ์ดตัวดีกอดผู้หญิงคนหนึ่งจากทางด้านหลัง หยอกล้อ หัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกสนาน







' อะไรกัน เมื่อวานนนายกับฉันยัง ...... '

ยงซอนรู้สึกน้อยใจโดยไม่รู้ตัว






ฮะ แอ้ม !


ฉันแกล้งไอ ทักให้สองคนนั้นรู้ว่ามีคนยืนมองดูพวกเธออยู่



" อ้าว คุณหนู ตื่นแล้วหรอคะ "
มุนบยอลรีบปล่อยมือของตัวเองออก และทำหน้าเจื่อนๆ


ทำไมนายต้องทำหน้ามีพิรุธแบบนั้นด้วยล่ะ



" ก็ตื่นทันได้เห็นหน้าแฟนนายพอดีอ่ะนะ "
ฉันพูดเหน็บแนมออกไปอย่างเปิดเผย




" มะ ไม่ค่ะ คุณคิมเข้าใจผิดแล้วค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันแบบนั้น "


ผู้หญิงคนนั้นรีบพูดปฏิเสธ





......



....


..


ถึงจะแอบรู้สึกโล่งใจกับสิ่งที่ได้ยิน


แต่ฉันก็หยุดหงุดหงิดกับภาพที่เห็นเมื่อกี้ไม่ได้










" แล้ว........ ? " 


ฉันส่งสายตาจิกกัดหาคำตอบไปหามุนบยอล   ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ฉันทำแบบนั้น  ...





" นี่คือคุณครูคนใหม่ที่จะมาสอนคุณหนูแทนฉันค่ะ " 




" หะ หาาาา ว่าไงนะ "








" นี่คือ ฮานิ ค่ะ เป็นเพื่อนของฉันเอง เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วง  ฝีมือเธอก็ระดับเซียน เผลอๆเก่งกว่าฉันซะอีก"





......... 




" บยอลอา ฉันขอคุยกับนายสักครู่ได้ไหม"


ถึงจะงงๆกับสิ่งที่ยงซอนร้องขอ แต่มุนบยอลก็ยอมเดินตามยงซอนเข้าไปในห้องๆหนึ่งทันที 



 เมื่อเข้ามาในห้องที่ปิดมิดชิด
มุนบยอลก็เปิดปากอธิบายเหตุผลของเธอทันที





" ฉันคิดทบทวนดูแล้ว 
นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้วค่ะคุณหนู 
ขนาดเมื่อวานเป็นวันแรกที่เริ่มสอนคุณหนู ฉันก็ก่อเรื่องไว้ซะแล้ว 
แถมแผลบนหลังที่ได้จากสะเก็ดระเบิิดตอนนั้นก็ำให้ขยับตัวไม่ถนัดเลยค่ะ ยิ่งทำให้คุณหนูเสียเวลาเปล่าๆ 
อีกอย่างอาทิตย์หน้า ฉันจะไม่อยู่ด้วยค่ะ ต้องมีคนมาคุ้มกันคุณหนูแทน "






"อีตาบ้า !!!!!  


..
.


ไหนนายว่าจะรับผิดชอบไง ไหนนายบอกว่าจะดูแลฉัน ฉันอุตส่าห์ให้โอกาสนายนะ แต่นายกลับกำลังจะทิ้งฉันไปเนี่ยนะ "









" คุณหนูคะ คุณหนู ...ใจเย็นๆก่อนค่ะ "   






" ฉันเป็นคนขอให้นายสอนฉัน แต่ตอนนี้นายกลับเอาคนอื่นมาจะให้สอนฉันแทน 

ฉันไม่เอา นายทำแบบนี้โดยไม่ปรึกษาฉันได้ไง

ยังไม่พอ  เมื่อกี้นายบอกว่าจะหนีฉันไปไหนอีกนะ ?  "








" เปล่าค่ะคุณหนู ฉันต้องไปปฏิบัติภารกิจด่วนที่เกาะเซจูค่ะ มันเป็นเหตุจำเป็นค่ะคุณหนู "






" ......... นายไม่เข้าใจฉันเลยสักนิด "


หลังพูดจบ ยงซอนก็เดินออกจากห้อง โดยไม่หันหลับไปมองแม้แต่นิดเดียว ทิ้งให้มุนบยอลตะโกนเรียกอยู่แบบนั้น 















" ไหน จะสอนอะไรฉัน มาเริ่มกันเลยดีกว่า "  ยงซอนเดินตรงไปหาฮานิ และเร่งรัดให้ฮานิสอนเธอ



" อ๊ะ ค่ะ คุณหนู "




ฮานิ และยงซอน เดินเข้าปในห้องฝึกซ้อมห้องเดิม 



ปัง ! แกร๊ก ! 




" คุณหนูคะ !!!  ฟังฉันก่อน "



ยงซอนล็อคห้อง ไม่ให้ใครเข้าไปได้อีก โดยเฉพาะมุนบยอล 


.....



.
.
.
.
.
.
.


-----  ผ่านไป 3 ชั่วโมง ------





 ในที่สุดยงซอนและฮานิกก็เดินออกมาจากห้องฝึกซ้อม


ยงซอนมุ่งหน้าตรงไปที่สวนหลังเซฟเฮาส์ โดยไม่มองมุนบยอลที่กำลังจะเอ่ยปากคุยกับเธอแม้แต่น้อยนิด 
เธอเดินผ่านมุนบยอลไปราวกับว่ามุนบยอลเป็นอากาศธาตุ








มุนบยอลรีบเดินตามยงซอนไป  



เธอเห็นยงซอนตรงไปที่สวนหลังเซฟเฮ้าส์ และเริ่มฝึกซ้อมอะไรบางอย่างซึ่งน่าจะป็นสิ่งที่ฮานิได้สอนให้กับเธอเมื่อกี้นี้






" คุณหนูคะ พักก่อนเถอะค่ะ "  มุนบยอลพูดพลางเดินเข้าไปหายงซอน

แต่ยงซอนก็ทำหูทวนลม เหมือนว่าคำพูดของมุนบยอลเมื่อกี้ไม่มีความหมายอะไร










ยงซอนยังคงไม่หยุด และพยายามเดินหนีมุนบยอลไปเรื่อยๆ 


 


เธอตีเนียน ใช้มุกไม่สนใจ เดินหนีมุนบยอลไปเรื่อยๆ อย่างไม่ลดละ จนมุนบยอลต้องหยุดเดินตามยงซอนซะเอง 

เพราะกลัวคุณหนูของเธอเองนั่นแหละที่จะหมดแรงซะก่อน 







มุนบยอลจึงจำต้องเปลี่ยนมานั่งเฝ้ามองยงซอนอยู่บริเวณไม่ใกล้ไม่ไกลแทน








มุนบยอลตัดสินใจเดินหายเข้าไปในบ้าน ปล่อยให้ยงซอนได้อยู่กับตัวเองสักพัก






ทุกการกระทำของมุนบยอลนั้น ยงซอนเองก็เห็นทั้งหมด
และก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาหายเข้าไปทำอะไรในบ้าน  ถึงได้หายไปนานขนาดนี้







ไม่นาน มุนบยอลก็เดินออกมาพร้อมกับข้าวกล่องใบเล็ก ที่บรรจุของโปรดของยงซอนไว้เต็มกล่อง 



เธอทำได้เพียงวางมันลงในบริเวณใกล้ๆแถวนั้น และเดินหายกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง เพราะเธอรู้ว่ายงซอนคงไม่ยอมกินข้าวแน่ ถ้าเธอยังอยู่










ยงซอน เมื่อรอจนคิดว่ามุนบยอลไม่น่าจะกลับออกมาอีก ก็รีบตรงไปที่ข้าวกล่องใบนั้นอย่างไม่รอช้า




' โถ่เอ้ย   หิวไส้จะขาดตั้งนานแล้ว แต่จะวิ่งไปกินข้าวเลย ก็เสียฟอร์มแย่ ตอนนี้ฉันเอาจริงแล้ว ฉันจะต้องฝึกให้ตัวเองเก่งๆ  ให้เก่งกว่าอีตามุนบยอลไปเลย !!! '




.....
.
.
.
..


เมื่อยงซอนทานอาหารในกล่องข้าวจนหมด  สติและความใจเย็นของเธอก็กลับมา



' เมื่อกี้เราทำแรงไปรึเปล่านะ .....   ไปขอโทษดีไหมนะ .......    แอบไปดูเขาหน่อยดีกว่า ว่าเป็นยังไงบ้าง '






เมื่อคิดได้ดังนั้น ยงซอนก็มุ่งหน้าไปที่ห้องครัว หวังจะเจอบอดี้การ์ดของเธอในห้องนั้น 







" เปื้อนหมดเลย เห็นไหม "    






" ทำอะไรกันน่ะ !!! " O.o 







. เอ๋ ! ? .




เมื่อเข้าไปในครัว ยงซอนก็เห็นมุนบยอลกำลังยื่นหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้หน้าของฮานิ พร้อมกับเช็ดอาหารที่เปื้อนขอบปากให้กับฮานิ 




ยังไม่ทันได้พูดคุยกัน ยงซอนก็จำต้องเดินหนีออกไปจากห้องอีกครั้ง 









มุนบยอลรีบวิ่งตามยงซอนไป  และคราวนี้ก็วิ่งตามทันซะด้วยสิ




มุนบยอลจับแขนของยงซอนไว้ เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของเธอ

" คุณหนูเคยสัญญากับฉันไว้ว่าจะเชื่อฟัง และเชื่อใจฉันไม่ใช่หรอคะ "







ยงซอนค่อยๆหันหน้ากลับมาหามุนบยอล 

" ฉันก็อยากที่จะเชื่อนะ ......   "






มุนบยอลดึงยงซอนเข้ามาชิดกับร่างของตัวเอง 


"ก็เชื่อสิคะ " ^^ ~




------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ขอโทษนะคะที่ไรท์หายไปนาน ปั่นโปรเจ็คค่ะ ไม่สามารถปลีกตัววมาได้จริงๆ 

แล้วมือถือไรท์ก็หายด้วยค่ะ TT  ตอนที่แน่งๆไว้ หายหมดเลยค่ะ เศร้า
อย่างไรก็ตาม 
ขอบคุณที่ติดตามเสมอมานะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #16 waaasa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    รอไรท์มาต่อค่าาา
    #16
    0