{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 12 : เก็บเดือนครั้งที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    22 ก.ย. 61



ตอนที่ 11








      สรุปเรื่องมึงกับพี่เดลต้านี่เป็นไงวะ” ผมเหล่ตามองไอ้เต้เล็กน้อยด้วยอารมณ์เซ็งๆ คือรำคาญมันมากที่เซ้าซี้ถามเรื่องนี้อยู่ได้ทั้งๆที่ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว 

 

     ก็บอกว่าไม่มีอะไร” 

 

     ไม่มีอะไรทำไมมันมีออร่าสีชมพูฟรุ้งฟริ้งเวลาพวกมึงอยู่ด้วยกันวะ” ขยี้ไม่เลิก

 

     ก็ไม่เห็นมีอะไรเลย ปกติเปล่าวะ” ก็มันไม่มีอะไรในกอไผ่อ่ะ จะให้ตอบว่าไง มึงไม่ต้องมาทำหน้าเซ็งใส่

 

     เออ เชื่อละกัน” 

 

     ตอแหล!” ไม่เนียนเลยไอ้เพื่อนเลว

 

     ตอแหลกว่ากูก็มึงนั่นแหละไอ้เดล” 

 

     ใครบอก กูนี่โครตใส” 

 

     ถ้ามึงใส โลกนี้คงไม่มีคนบาปแล้วว่ะ” 

 

     ห่า เลวมากด่ากู”

 

     เลิกทะเลาะกันซะที รำคาญ” เป็นทอสที่หยุดเสียงด่าทอของผมกับไอ้เต้เพื่อนปากหมาไม่มีใครเกิน

 

     ก็ไอ้เต้มันเริ่มก่อน” ฟ้องเลย 

 

     ฟ้องพ่อเหรอ ไอ้เด็กน้อย” ยัง มันยังกวนตีนไม่เลิก

 

     กูบอกให้เลิกทะเลาะกันไง!!” หุบปากแทบไม่ทัน เมื่อทอสตวาดออกมาเสียงเหี้ยม 

 

     ชิ/ชิ” หันหน้าหนีแม่งซะเลย

 

     สรุปคืนนี้เอาไง” ซีนถามขึ้นมาหลังจากเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ที่ไม่รู้ว่ามันคุยกับใครตั้งแต่เช้า

 

     กูไปได้ ไม่มีปัญหาอะไร” ผมตอบมันอย่างชิลๆ คืนนี้พวกเพื่อนผมชวนกันไปสังสรรค์ตามปกติครับ ช่วงนี้ห่างหายไปนานเพราะเพิ่งเปิดเทอมแบบเต็มรูปแบบ หลังจากที่ปิดเทอมใหญ่ไป

 

     แล้วเย็นนี้มึงไม่ไปหาผัวมึงรึไง”

 

     ผัวพ่อง ไอ้ห่าซีน!” 

 

     ฮ่ะๆๆๆ เอ้า ก็นึกว่าเสร็จพี่มันแล้ว” ผมถลึงตามองเพื่อนเลวอย่างโมโห 

 

     กูแมน เผื่อพวกมึงจะลืม” แค่เล่นตามเกมก็ใช่ว่ามันจะเปลี่ยนผมได้ซักหน่อย ผมชอบผู้หญิงอยู่นะ

 

     เออเชื่อ เสือผู้หญิงอย่างมึงนี่ระวังไว้เถอะ” เต้พูด

 

     ระวังอะไรวะ”

 

     ระวังโดนตีประตู ฮ่ะๆๆๆๆ”

 

     ไอ้เหี้ยเต้!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 

 

 

 

     หลังจากที่เรียนคาบเช้าเสร็จพวกผมก็ชวนกันมากินข้าวที่โรงอาหารคณะ วันนี้คนเยอะแล้วครับเนื่องจากเปิดเทอม แต่ยังดีที่ยังพอมีโต๊ะว่างให้นั่งอยู่

 

     เดี๋ยวกูจองโต๊ะให้ พวกมึงไปซื้อข้าวเถอะ” อาสานั่งเฝ้าโต๊ะแทนเพราะขี้เกียจไปต่อแถวซื้อข้าวครับ ยิ่งเปิดเทอมแบบนี้ผมยิ่งไม่อยากจะเดินไปที่ไหน 

 

     เออ เดี๋ยวพวกกูซื้อข้าวมาให้แดก” ซีนพูดอย่างไม่คิดอะไร เป็นปกติที่พวกมันจะเป็นฝ่ายไปฝ่าดงคนนับแสนเพื่อซื้อข้าวให้เพราะด้วยตำแหน่งเดือนมหาลัยด้วยแหละที่ทำให้กระแสผมนั่นฮอตซะเหลือเกิน เพราะไม่ว่าจะเดินไปไหน หรือทำอะไรก็มักจะมีคนสนใจอยากจะมารุมล้อม มันก็ไม่ได้อึดอัดอะไรมากมายหรอกครับ แต่มันเสียเวลามากเพราะบางทีแค่เดินไปซื้อข้าว แต่ต้องเซลฟี่กับคนที่มาขอถ่ายรูปเป็นสิบๆคน กว่าจะได้กินข้าวก็แทบจะหมดเวลาพัก 

 

     พี่โมเดลคะ” ผมมองสาวสวยที่จู่ๆก็เรียกผมให้เงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์เครื่องบาง

 

     ว่าไงครับ .. น้องพราว 096” เว้นจังหวะไปชั่วครู่เมื่อมองป้ายชื่อของน้องที่ห้อยอยู่ ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางขวยเขินของสาวสวยตรงหน้า

 

     ขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยคะ?” เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร พยักหน้าให้น้องเค้ามานั่งข้างๆ แล้วยกโทรศัพท์น้องขึ้นมาเซลฟี่เอง จัดไปซักสามสี่รูปพอหอมปากหอมคอ

 

     ขอบคุณมากค่ะพี่โมเดล” สาวเจ้ายิ้มหวานส่งมา

 

     ไม่เป็นไรครับ”

 

     เอ่อ คือ..” แทนที่ขอบคุณแล้วหญิงสาวจะจากไปแต่เธอก็ยังอิดออดเหมือนมีอะไรจะพูดจนผมต้องเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างสงสัย

 

     ขอไลน์พี่โมเดลได้มั้ยคะ พราวจะได้ส่งรูปไปให้” นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงสินะ 

 

     ได้สิครับ” แต่เจอคนสวยขนาดนี้ ไม่เล่นด้วยก็ไม่ใช่ผมแล้วแหละครับ หึหึ

 

 

 
















     “แหมๆ พวกกูไปซื้อข้าวแปบเดียว เพื่อนเดือนเราก็แจกไลน์แล้วเว้ย” มาถึงโต๊ะเต้ก็แซวขึ้นมาทันที ผมก็แค่ยักไหล่แล้วรับจานข้าวมาจากซีน

 

     “ธรรมดา คนมันหน้าตาดี” 

 

     “เออ พ่อเทพบุตร พ่อเดือนมหาลัย”

 

     “แล้วใครวะไอ้เดล” ซีนหันมาถาม หลังจากที่มองสาวสวยเดินไปที่กลุ่มเพื่อน

 

     “น้องพราว” ตอบสั้นๆแล้วหันไปยิ้มอย่างรู้กันกับมัน

 

     “สวยนะคนนี้ ระดับดาวคณะ” ซีนพูดขึ้นทำเอาผมงงทันที

 

     “หืม ดาวคณะเลยเหรอ ทำไมกูไม่เคยเจอวะ” ไปกองเก็บตัวดาวเดือนก็บ่อยแต่ไม่ยักกะเคยเจอ

 

     “เห็นว่าเปลี่ยนกะทันหันน่ะ แทนน้องดาวคนก่อนที่ประสบอุบัติเหตุ”

 

     “อ่อ มึงนี่แสนรู้จริงๆ” เอ่ยชมมันจากใจจริง

 

     “สัด กูไม่ใช่หมา”

 

     “อ้าว ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแหละวะ ฮ่ะๆๆ”

 

     “มึงคายข้าวที่กูไปซื้อมาให้เดี๋ยวนี้เลย” ไอ้ซีนเริ่มโวยวายจนโต๊ะข้างๆหันมามอง

 

     “เรื่องอะไร แบร่” รีบตักข้าวเข้าปากยั่วมันซะเลย

 

     “อย่าคุยเยอะ น้ำลายกระเด็นใส่จานพวกกูหมดแล้วเนี่ย” ทอสมองแล้วส่ายหัวอย่างปลงๆ

 

     เป็นอันยุติสงครามน้ำลายของเราชั่วครู่ เพราะถ้ายังมีภาคต่อพวกเราอาจได้กินตีนพ่อมันแทนข้าว

 

     “เย็นนี้ชมรมเรามีแข่งกับวิดยา อย่าลืมไป” พอแดกกันเสร็จไอ้ซีนก็พูดขึ้น เกือบลืมไปแล้วว่าชมรมเรามีแข่งเพราะหลังจากวันนั้นผมก็ไม่ค่อยได้ไปดูน้องซ้อมตอนเช้าอีกเลย จะมีบ้างที่ไปตอนเย็นๆแต่ก็แค่ไปดูแล้วกลับเพราะต้องโดนไอ้พี่ต้าลากไปห้องเชียร์วิศวะมัน พูดถึงเรื่องนี้ก็เซ็ง คือไม่รู้พี่มันจะจริงจังอะไรนักหนากับแค่เรื่องกิจกรรม ผมก็รู้แหละว่าห้องเชียร์จะทำให้น้องมันรักและสามัคคีกันมากขึ้น แต่เมล์น่ะผมว่าคงโครตจะเกลียดพี่มันเลย และที่สำคัญผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับคณะพี่มันเลยแต่คนในคณะแม่งก็ไม่ได้ว่าอะไรเมื่อเจอคนนอกอย่างผมไปนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อที่ลานเกียร์

 

ตึ๊งๆ

 

     จู่ๆแจ้งเตือนเฟสบุ๊คก็ดังขึ้นมาทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พวกเพื่อนคนอื่นๆก็ทำตามครับเพราะพวกเราติดดาวคนในกลุ่มไว้ด้วยความห่วงใยและพร้อมเสือกเรื่องเพื่อนอย่างเต็มที่

 

 

     My FirSt time >> โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน

     พี่โมเดลครับเย็นนี้อย่าลืมมาเชียร์ผมแข่งนะครับ

 

     ถูกใจ 56 ความคิดเห็น 2 รายการ แชร์ 3 ครั้ง

 

 

 

     ไอ้เด็กเฟิร์สมันเล่นกูแล้วไง ทักแชทมามันก็ไม่ทำนะ ดันมาบอกหน้าไทม์ไลน์ เลือกวิธีการได้เซเลปสุดทีนแล้วนั่นโพสไม่ถึงนาทีคนกดไลค์ปาไปห้าสิบกว่าละ อะไรจะไวปานนั้นแม่งแฟนคลับต้องติดดาวไว้แน่ๆ

 

     “เหยด น้องมันคงชอบมึงจริงๆว่ะ” เต้พูดขึ้นคนแรก

 

     “โครตกล้า คนแบบนี้กูนับถือว่ะ กดรักเลย” ไอ้ซีนกดหัวใจตามที่มันพูดครับ

 

 

 

     ซีซอซีนเองครับ: FC ไอ้น้องเฟิร์ส

     ลาเต้หอมหวานอร่อย: FC ด้วยคน มึงโครตคนจริงว่ะ

     โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน: ทำไมต้องมาโพสหน้าไทม์ไลน์ ทักแชทมาก็ได้เปล่า

     My FirSt time: ทักไปแล้วพี่ไม่ตอบ

 

 

     ผมกดเข้าไปดูแมสเซนเจอร์ก็ตามที่มันบอกครับ ทักมาหลายข้อความเลยแต่ผมไม่ได้ตอบมัน แถมอ่านแล้วนะครับ สงสัยมือเผลอไปกดโดน

 

     ตอนนี้ไม่มีใครคุยกันแล้วครับ แต่ละคนจ้องหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองอย่างเดียวเลยแม้แต่ไอ้ทอส

 

     Thanatosz:...

 

     จุดสามจุดตลอดอ่ะเพื่อนกู

 

     My FirSt time:โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน ตกลงเย็นนี้มาเชียร์ผมนะครับ

     โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน: เออๆรู้แล้วน่า

     My FirSt time:โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน *หัวใจ

 

 

 

 














 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง ตอนนี้ผมมานั่งอยู่แสตนด์ข้างสนามเพื่อดูน้องในชมรมแข่งครับ สกอร์สูสีมาก 4:0 เชร้ดดดด

 

     “ซีน กูว่าเราอาจจะไม่ได้แก้แค้นพวกนิติว่ะ” ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพูดขึ้นมาท่ามกลางความเครียดและความกดดันของเพื่อนนับสิบที่มาเชียร์

 

     “ทำไมพูดงี้วะไอ้เดล”

 

     “กูขอโทษ”

 

     “ไม่ใช่อาจ แต่ทีมเราแม่งคงเกิดมาเพื่อตกรอบแรกว่ะ ฮ่ะๆๆๆๆ” เป็นไอ้เต้ที่แทรกขึ้นมาทำเอาฮาไปทั้งกองเชียร์แม้แต่ไอ้ซีนก็ด้วย

 

     “กากสัด ฮ่ะๆๆๆ”

 

     เมื่อกรรมการเป่านกหวีดหมดเวลาก็ไม่ต้องเดาว่าทีมใครจะชนะครับ ถามว่าเราแพ้เท่าไรดีกว่า

 

     “ไม่เป็นไรพวกมึง กีฬาย่อมมีแพ้มีชนะ” ซีนพูดปลอบใจพวกน้องๆ

 

     “แต่ทำไมบริหารเราตกรอบแรกทุกปีล่ะครับ” เดดแอร์เลยสัด

 

     “คณะเรารักษาผิวไง แข่งเยอะผิวโดนแดดเดี๋ยวผิวเสีย”

 

     “แต่ตอนนี้มันหกโมงแล้วนะครับ”

 

     “...” อึ้งไปเลยล่ะสิไอ้ห่า

 

     “ไม่เป็นๆ เดี๋ยวคืนนี้พวกกูเลี้ยงเหล้าย้อมใจ” ยังไงพวกผมก็จองร้านไว้อยู่แล้วครับ คาดหวังเต็มที่ว่าจะชนะ แต่ดันมาแพ้ซะราบคาบ

 

     “เย้” สุราจะเยียวยาทุกสิ่ง อาเมน

 

     “มึงจะกลับห้องเลยป่ะเดล” ซีนหันมาถามผมเพราะมันบอกว่าร้อน เหนียวตัวจะกลับไปนอนพักซะหน่อย

 

     “ยังอ่ะ เดี๋ยวนิติแข่ง” พูดไปก็ขัดๆ ไอ้พวกเพื่อนแม่งก็ยิ้มล้อเลียนกันใหญ่

 

     “ใช่ชี้ มีผัวแล้วลืมเพื่อน”

 

     “ผัวห่าอะไร แค่น้องเว้ย” เปล่ากลบเกลื่อนนะ

 

     “กูจะรอดูอนาคตที่มึงเสียเอกราช”

 

     “ไม่มีวันซะหรอก กูโมเดลคนแมนโว้ย”

 

     “พี่เดลคร้าบบบ” ไม่ทันได้เถียงกันต่อ ก็ถูกแทรกด้วยเสียงตะโกนจากอีกฝั่งสนาม มองไปก็เห็นไอ้เด็กตัวสูงกระโดดโบกมือหยองๆแล้ววิ่งลัดสนามมาหา ถ้ามีหางมันก็คงกระดิกริกๆละ

 

     “ผัวเรียกละ ไปดิ” ไอ้เต้ผลักหลังผมอย่าไม่เบาแรง ทำเอาหัวแทบขมำถ้าไม่ติดว่ามีไอ้เด็กที่เพิ่งวิ่งเข้ามารับไว้ได้ทัน

 

     “เป็นอะไรมั้ยครับพี่เดล” สีหน้าตกใจจริงจังทำเอาผมอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ แต่ติดตรงที่หน้าผมซบอยู่ที่อกน้องมันอ่ะดิ

 

     “ปล่อยก่อน”

 

     “พี่นี่ซุ่มซ่ามจังเลยนะครับ” มันว่ายิ้มๆ

 

ปึก

 

     “เฮ้ยยย/พี่เดล” จู่ๆก็รู้สึกร่างลอย แล้วเซถอยหลังไปปะทะกับอกของใครบางคนที่แม่งกระชากมาได้

 

     “ทำไมมาอยู่ที่นี่” เสียงทุ้มของคนข้างหลังเอ่ยกระซิบข้างหูจนรู้สึกสยิว ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าใคร มันมีคนเดียวนั่นแหละที่กล้าทำแบบนี้

 

     “ผมมาเชียร์น้องแข่งฟุตบอลเหอะ”

 

     “น้องมึงแข่งแพ้ไปแล้ว” พี่มันจะตอกย้ำทำไมวะ

 

     “ปล่อยก่อน” ตอนนี้แขนสองข้างของผมโดนพี่มันล็อคไว้จนขยับตัวไม่ได้ หันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนที่เหลือก็แม่งไม่มีใครคิดจะช่วยอีก ยืนนิ่งมองดูกูถูกทำร้าย แถมหน้าตามันพร้อมเสือกเต็มที่

 

     “มึงต้องไปห้องเชียร์กับกู”

 

     “พี่จะพาพี่เดลไปไหน” ไม่ทันที่ผมจะโดนลากไปเสียงของเฟิร์สก็ถามขึ้น มือแกร่งเอื้อมมาจับไว้ที่แขนอีกข้างของผม

 

     “เอาละเหว่ย ศึกชิงนาย” ไอ้เต้กระซิบไอ้ซีนเบาๆแต่หูผมยังอุตส่าห์ได้ยิน

 

     “มึงเกี่ยวอะไรด้วย” น้ำเสียงตอนนี้บ่งบอกเลยว่าพี่มันกำลังโมโห อย่ามาว้ากกันตรงนี้นะเว้ย ปล่อยแขนกูก่อน

 

     “พี่ไม่มีสิทธิ์บังคับพี่เดล” เฟิร์สแม่งก็ไม่ยอมแพ้ ดูหน้าก็รู้ว่าคงโมโหเหมือนกัน

 

     “อย่าเสือกดีกว่า” สะดุ้งเลยครับน้ำเสียงแบบนี้ แถมแรงบีบที่แขนที่พี่มันส่งมาอีก สัด มึงจะฟัดกันก็ปล่อยกูก่อน

 

     “พี่เดล พี่สัญญาแล้วนะว่าจะมาดูผมแข่ง” เปลี่ยนโหมดแทบไม่ทัน ไอ้เด็กเฟิร์สมันต้องมีสวิตซ์สับอารมณ์แน่ๆ เมื่อกี้มันยังมองกันอย่างกับศัตรูเมื่อชาติปางก่อน ตอนนี้มาทำเสียงอ้อนผมซะงั้น

 

     “อ่ะ เอ่อ” แขนนี่ก็บีบกูจัง

 

     “วันนั้นผมอุตส่าห์เอาตัวไปรองแทนเบาะ แถมต้องเจ็บตัวไปอีกตั้งหลายวัน” อย่าพูดงี้ แค่นี้กูก็รู้สึกผิดสัดๆแล้ว

 

     “เออ พี่ต้า” หันกลับไปสบตากับพี่มันที่มองมาอย่างเอาเรื่อง แอบกลืนน้ำลายลงคอกับสายตาที่แทบจะฆ่ากันให้ตายไปข้าง

 

     “...” ยิ่งเงียบยิ่งใจไม่ดี

 

     “คะ คือผมสัญญากับน้องมันไว้แล้วว่า...”

 

     “งั้นกูก็จะอยู่นี่ด้วย จบมั้ย” พูดจบพี่มันก็ออกแรงกระชากแขนผมให้หลุดจากไอ้เด็กเฟิร์สแล้วเดินลัดเลาะไปที่แสตนด์เชียร์อีกฝั่ง ผมก็สาวเท้าตามพี่มันไปอย่างเหวอๆ

 

     “เฮ้ยพี่ แล้วไม่ไปห้องเชียร์แล้วเหรอ”

 

     “ก็หมาที่ไหนมันบอกจะดูฟุตบอลล่ะ” เอ๋อแดก ขนาดหมามันยังชอบดูบอลเลยเหรอวะ งง

 

     “ผมไม่ใช่หมา” ก็เหี้ยละ

 

     “มึงมันหมาไม่รักดี” พอหาที่นั่งได้พี่มันก็เอานิ้วมาดีดที่หน้าผากผมโครตแรง น้ำตาไหลพราก

 

     “ไม่รักดียังไง” งงสิครับ

 

     “ไม่เชื่อฟังเจ้าของ” ยิ่งฟังพี่มันพูดก็ยิ่งไม่เข้าใจ

 

     “ผมไม่เชื่อฟัง?”

 

     “ไม่เชื่อฟังกูไง เจ้าของมึง” 

































 




10/8/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #41 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 11:15

    อร๊ายๆๆๆๆๆ
    #41
    0
  2. #18 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:27

    อย่างนี้ต้องแสดงความเป็นเจ้าของด้วยนะ

    #18
    0
  3. #13 Goldensnail (@Goldensnail) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 22:34
    สนับสนุนให้คุณโมเดลโดนตีประตูอยู่นะครับ555
    #13
    0