{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 13 : เก็บเดือนครั้งที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    22 ก.ย. 61


ตอนที่ 12








   

 

 

CM Cute Boy

ศึกชิงเดือนมหาลัยปีสองโดยเดือนปีสามกับเดือนนิติปีหนึ่งค่ะ สุดท้ายไม่ว่าใครจะได้ไปก็ตามแต่ นาทีนี้แอดมินอิจน้องโมเดลที่สุดค่ะ #2เดือน2เดล #เฟิร์สเดล

*แนบรูป

             ถูกใจ 6815 ความคิดเห็น 951 รายการ แชร์ 2438 ครั้ง

 

 

 

     สาววายคนเดิม: คนพี่ได้ไปค่ะ เห็นจับมือกันเดินไปนั่งที่แสตนด์เชียร์ *แนบรูป

     TTT-Teranai: ประกาศตามหาตัวป.เชียร์ปี 3 ครับ กลับมาทำหน้าที่ด่วน @Ronnapat Ratthanasittichart

     Ball Ball เด็กผีฆ่าไม่ตาย: ไหนบอกจะไปแป๊บเดียว นี่ห้องเชียร์จะเลิกแล้วนะครับ @Ronnapat Ratthanasittichart

     Natthapong: ก็ว่ามึงหายหัวไปไหน กลับมาเดี๋ยวนี้ไอ้เดล ก่อนที่กูจะไปลากคอมึงเอง

     Matthew: คณะมันจะสำคัญเท่าว่าที่เมียได้ยังไง  ใช่มั้ย @Ronnapat Ratthanasittichart

     CM Cute Boy: อะไรยังไงคะน้องแมท ใครเมียใครโปรดบอกให้ชัด @Matthew

     ซีซอซีน: นี่เพื่อนกูไปเป็นเมียเพื่อนมึงตั้งแต่เมื่อไร

     ลาเต้หอมหวานอร่อย: เพื่อนมึงมาขอพ่อมันยัง @Thanatosz

     Thanatosz:

     น้ำหวาน นริน: ไม่จริงใช่มั้ยคะ เมื่อคืนก่อนยังเห็นโมเดลควงดาวนิเทศฯอยู่เลย

     Momo Chill: อ่าว เมื่อวานควงดาวแพทย์นี่

 

 

 

 

 




     “ถามจริง มึงได้ดาวทุกคณะรึยัง”

 

แค่ก แค่ก

 

     “เฮ้ยพี่ ถามอะไรเนี่ยเห็นมั้ยว่าแดกน้ำอยู่” จู่พี่มันก็เงยหน้าจากโทรศัพท์แล้วหันมาถามผมที่ดูบอลเพลินๆพร้อมยกน้ำขึ้นดื่ม

 

     “ตอบมาไม่ต้องเฉไฉ” เอ้า เฉไฉอะไรวะ

 

     “แล้วทำไมอยากรู้วะพี่ จะแข่งเก็บแต้มกับกูเหรอ” คนมันโซฮอตครับ ชินจนแทบไม่รู้สึกอะไร อิอิ

 

     “กำลังคิดว่าเอดส์จะแดกมึงตายวันไหน”

 

     “ปากเหรอวะพี่ ถึงกูจะมั่วแต่ก็รู้จักป้องกันนะครับ” ที่สำคัญกูยังไม่อยากมีลูกตอนนี้ครับ อยากใช้ชีวิตโสดๆอีกหลายปี

 

     “แล้วพี่เหอะ มีแฟนยัง” ไม่เคยได้ยินข่าวว่าพี่มันคบกับใครเลยตั้งแต่ผมเข้ามาเรียนที่นี่ครับ แม้แต่ดาวหลายๆคณะที่ผมควงเล่นยังบอกเป็นเสียงเดียวกันเลยว่าพี่มันโครตเย็นชา เวลาไปแดกเหล้าก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง แดกเสร็จ เมา เลิก กลับบ้านโดยที่ไม่แม้แต่จะหิ้วใครกลับด้วยเลย

 

     ผมว่าพี่มันต้องตายด้านแน่ๆ

 

     “เสือก”

 

     “เอ้า อยากรู้ก็ผิด” ไม่คุยด้วยละ ดูบอลต่อดีกว่า ว่าไปเฟิร์สมันก็เล่นบอลเก่งเหมือนกันนะเนี่ย ยิงเข้าไปตั้งสองลูก สาวๆกรี๊ดเต็ม คิดๆไปถึงตอนแข่งยูโดเลย สาวๆก็มาเชียร์เยอะแบบนี้แหละ ว่างๆต้องไปซ้อมบ้างแล้ว เผื่อคะแนนความฮอตจะทะลุยิ่งกว่าตอนนี้

 

     “เอ่อ แล้วที่พี่บอกว่าเป็นเจ้าของกูน่ะ....” เมื่อเงียบไปนานๆผมก็รู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไร แต่ผมคงจะหาเรื่องคุยผิดไปครับ แม่ง จะถามเรื่องที่ทำให้อึดอัดทำไมวะ

 

     “อืม ตามนั้น” พี่มันตอบสั้นมาก

 

     “ตามนั้นอะไร กูไปเป็นของพี่มึงตั้งแต่เมื่อไร พี่จำไม่ได้เหรอ เราสองคนเกลียดกันจะตาย”

 

     “นั่นมันมึงคิดคนเดียว” เอ้าหาว่ากูมโนไปเองงี้เหรอ

 

     “แล้วสรุปพี่มึงไม่ไปห้องเชียร์เหรอ เป็นถึงป.เชียร์เลยน้า” แต่พี่มันไม่ไปนี่น้องปี 1 คณะพี่มันคงเฮลั่น จุดพลุฉลองเลยล่ะ

 

     “มึงจะไปด้วยมั้ยล่ะ”

 

     “ไม่ดีกว่า เกรงใจ” ไม่อยากไปเจอกลุ่มเพื่อนพี่มันครับ รู้สึกรับมือลำบาก อย่างกับมีไอ้เต้ตั้งสามคน

 

     “หึๆ ตอนมึงทำหน้าแบบนี้โครตน่ารักเลย”

 

     “หะ หา จะ จู่ พูด อะไร” ไปต่อไม่ถูกเลย บอกตรงๆ ใจกูตอนนี้โครตบาง ง้อววว

 

     “ไปกินข้าวกันเถอะ จะสองทุ่มแล้วว่ะ” รู้ตัวอีกทีฟุตบอลระหว่างนิติกับรัฐศาสตร์ก็จบไปแล้วครับ ไม่ทันรู้สกอร์พี่มันก็ลากผมออกไปจากแสตนด์ทันที เหมือนจะเห็นเฟิร์สมันมองมาทางผมด้วย แต่ก็แค่แว๊บเดียวเพราะกรรมการเรียกนักเตะไปกลางสนามเพื่อจับมือกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






     เอ่อคือเนื่องจากว่าผมนัดเพื่อนไว้ตอนสามทุ่มแล้วตอนนี้มันก็สองทุ่มนิดๆแล้วผมเลยเสนอให้พี่ต้าพามากินข้าวที่หลังมอ เพราะมันใกล้สุดกินเสร็จก็แยกย้าย แต่เหมือนผมจะคิดอะไรตื้นๆไปครับ

 

     “ฮิ้ววววว”

 

     “หายหัวไปเลยนะมึง ละทิ้งหน้าที่”

 

     “ก็เด็กมันยั่วใจไง คณะมันจะไปสำคัญอะไร”

 

     ผมลืมไปได้ไงว่าหลังมอมันเป็นถิ่นวิศวะ แถมตอนนี้มันก็เพิ่งได้เวลาเลิกห้องเชียร์อีก เชร้ดดดด

 

     “พูดมาก น่ารำคาญ” ปากพี่มันว่าแบบนั้น แต่ขายาวก็ลากผมไปนั่งโต๊ะเดียวกับพวกเพื่อนๆของมัน

 

     “ไปเอาลูกสาวเค้ามาแบบนี้พ่อไม่หวงเหรอ” ไอ้พี่แมทพูดขึ้นครับ ปากพี่มันนี่ยังเหี้ยเหมือนเดิมไม่มีผิด

 

     “ลูกสาวพ่อง ผมเป็นผู้ชายเหอะ” อยู่กับพวกเพื่อนพี่มันแล้วรู้สึกแต๋วสัด ปกติผมไม่ใช่ผู้ชายหน่อมแน้มนะครับ

 

     “ว้าวว ดุซะด้วยว่ะมึง ฮ่ะๆๆ” ไอ้พี่สกินเฮดพูดอีก อยากเตะปากแม่งจริง

 

ผลุบ

 

     “ไม่แดกละ จะกลับ” ลุกขึ้นยืนแล้วเตรียมเดินออกไปละครับ รำคาญแม่งแซวอยู่ได้

 

     “เฮ้ยได้ไง นั่งก่อน” แต่ก็ถูกไอ้พี่ต้าดึงแขนให้กลับมานั่งที่เดิม

 

     “พวกมึงก็หยุดแซวได้แล้ว น้องมันเขิน”

 

     “ฮิ้วววว” สรุปพวกเพื่อนพี่มันหยุดแซว แต่มึงจะแซวเองใช่ป้ะ ค้อนใส่แม่งเลย

 

     “โอเคๆ ไม่แซวก็ได้ครับ” พี่มันพูดแล้วยิ้มกว้างส่งมาให้

 

     ไม่น่ามาแดกข้าวหลังมอเลยจริงๆ อากาศร้อนสัด

 

 

 

 





 

 




 

 

 

 

 

 

 

 









 

     [ไอ้เดลมึงอยู่ไหนเนี่ย ลงมาได้แล้ว]

 

     เสียงไอ้ซีนตะโกนเข้ามาในสายทำเอาผมยกหูออกแทบไม่ทัน มือก็หยิบชุดมาใส่อย่างเร่งรีบ แล้วจัดแต่งผมนิดหน่อยพอเป็นพิธี

 

     “เออๆ รอแป๊บ บ่นจริงนะมึง” กว่าจะแดกข้าวกับพี่มันเสร็จก็เกือบสามทุ่มแล้วครับ มาถึงห้องก็รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างที่เห็น ไอ้ซีนก็มาแปลก วันนี้เสือกมาก่อนเวลาทั้งที่ปกติเลทแล้วเลทอีก

 

     [ให้ว่องเลยสัด กูนัดน้องเจนนี่เอาไว้เนี่ย]

 

     ชัดเจนเลยว่ามันรีบเพราะอะไร กูอยากจะไปดูหน้าน้องเจนนี่ของมันแม่ง ว่าจะสวยจนต้องมาเร่งกูขนาดนี้มั้ยสัด

 

 

 

 














 




     “ไหนน้องเจนนี่มึง” มาถึงผับก็ตรงไปที่ชั้นสองโซนวีไอพีทันทีครับ วันนี้พวกผมจองร้านไว้เพื่อเลี้ยงเหล้าไอ้พวกนักบอล

 

     “ยังไม่มา กูนัดน้องเค้าไว้สามทุ่มครึ่ง”

 

     “ไอ้สัด แล้วมาเร่งกู” นี่มันแค่สามทุ่มสิบ ห่ามากไอ้เพื่อนนรก

 

     “อ้าวไอ้เดล ไอ้ซีนมาเร็วนะมึง” เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันครับที่ทักขึ้น อย่าคิดว่าไอ้เต้กับไอ้ทอสมันจะมาเร็วนะ ปกติพวกผมนี่มาเลทอย่างต่ำก็ครึ่งชั่วโมงครับ เหมือนรู้กันว่านัดสามทุ่มคือสามทุ่มครึ่ง

 

     “แล้วนี่มานานยังวะ” ถามด้วยความสงสัยสุดๆเลยครับ แม่มพวกเด็กปี 1 บางคนเมาจนหัวจะทิ่มอยู่แล้ว

 

     “สองทุ่มครึ่ง”

 

     “แดกห่าไรเร็วขนาดนี้วะ เมาแล้วแม่ง”

 

     “ฮ่ะๆๆ ให้มันแดกๆไปเถอะ อายุไม่ถึงเดี๋ยวให้พวกมันกลับก่อนสี่ทุ่ม” ผมพยักหน้ารับรู้ เพราะผับที่นี่เป็นผับของพี่ที่รู้จักกันครับเลยพาพวกปี 1 ที่อายุไม่ถึงเข้ามาได้ แต่ก็ต้องพากลับก่อนสี่ทุ่มเพราะดึกๆชอบมีตำรวจมาตรวจเดี๋ยวผับพี่เค้าจะซวยเอา

 

     “เออๆ อย่าเมามากละกัน กูขี้เกียจแบก”

 

     จิบๆเหล้าไปพร้อมกับฟังดนตรีสดเพลินๆรอเพื่อนอีกสองคน ตอนนี้ไอ้ซีนออกไปซักที่กับน้องเจนนี่ของมันแล้ว สวยครับบอกเลย นมใหญ่อย่างกับหัวเด็ก จัดว่าเด็ดทีเดียว

 

     “พี่เดลคะ พราวขอนั่งด้วยคนได้มั้ยคะ” ยกยิ้มมุมปากทันทีเมื่อคนที่เพิ่งแลกไลน์กันตอนกลางวันใส่ชุดนุ่งน้อยห่มน้อยมาเบียดเสียดลงที่โซฟาเดี่ยวที่ปกติจะนั่งได้แค่คนเดียว

 

     “สำหรับคนสวยอย่างน้องพราว ให้นั่งในใจเลยก็ยังได้ครับ”

 

     “แหมพี่เดลก็ พูดอะไรก็ไม่รู้ พราวเขิน” ท่าจะเขินจริงครับ เพราะสาวเจ้าซบหน้ามาที่ซอกคอผมแล้วบรรจงจูบลงมาแบบที่คิดว่าลิปสติกสีแดงสดของเธอต้องประทับลงตรงนั้นแน่ๆ

 

     “ขี้โกงนะครับน้องพราว มาให้พี่ลงโทษเลย”

 

     “ลงโทษยังไงล่ะคะ พราวกลัวจัง” คนกลัวนี่เค้ายังยิ้มอยู่เลย หึๆ

 

พลึบ

 

     “กรี๊ดดดด”

 

เพี๊ยะ

 

     “เธอเป็นใครมาอ่อยเดลอยู่เนี่ย” คนมาใหม่กระชากคนที่นั่งบนตักขึ้นไปแล้วตบหน้าเสียงดังฟังชัดเลยครับ น้องพราวหน้าหันเลยทีเดียว

 

     “แล้วเธอล่ะเป็นใคร กล้าดียังไงมาตบฉัน”

 

เพี๊ยะ

 

     “กล้าตบฉันเหรอ นังบ้า นังสตอ ไม่มียางอายมาแย่งผัวชาวบ้าน”

 

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ

 

     แล้วก็เกิดเหตุการณ์ชุลมุนกันครับเมื่อน้องพราวตบกับดาวนิเทศปีสอง

 

     “เฮ้ยหยุดก่อนๆ” พยายามเข้าไปห้ามทั้งสองคน แต่เหมือนว่าหมาบ้าเมื่อมันไม่เลิกบ้า ก็จะไม่ฟังใครทั้งนั้น

 

     “ถอยไปเดล นายปกป้องมันเหรอ”

 

     “ไม่ได้ปกป้อง” น้องมันมาหลบหลังผมเอง

 

     “พอได้แล้วจะเลิกกันได้ง่ายๆเหรอ ยังไม่ได้มันใช่มั้ยถึงทำแบบนี้”

 

     “ไปกันใหญ่แล้วมิน” ตอนที่ควงก็ยังไม่ได้ระบุความสัมพันธ์ซักหน่อย เราสองคนแค่สนุกกันแบบวันไนท์ วินวินกันทั้งคู่นี่ แต่ตอนนี้เหมือนผมจะไม่ค่อยวินเท่าไรแล้วล่ะครับ

 

     “งั้นก็หยุดปกป้องมันซักที” ฟังกันบ้างมั้ยเนี่ย

 

     “เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะมิน เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้” อาจจะฟังดูใจร้าย แต่มันก็คือความจริง ปกติคนที่เข้าหาผมย่อมเข้าใจกฎข้อนี้ดี คนอย่างผมควงได้ เอาได้ แต่ไม่ยอมผูกมัดเด็ดขาด

 

     “แล้วที่เรานอนด้วยกันล่ะ นายไม่คิดอะไรเลยเหรอ”

 

     “เราก็บอกเธอไปตั้งแต่แรกแล้วไงว่าแค่สนุก”

 

     “ดี งั้นก็ไปเสพสุขกับมันต่อที่นรกเถอะ!!

 

     “เฮ้ย!!

 

เพล้ง

 

     พริบตาเดียวมินก็คว้ำขวดเบียร์ที่อยู่บนโต๊ะหมายฟาดเข้ามาที่ผม ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติผมหลบทันอยู่แล้วแหละครับ แต่ตอนนี้น้องพราวหลบอยู่ข้างหลังไง ถ้าหลบคนที่จะโดนก็คือน้อง ซึ่งไม่ได้ผิดอะไรเลย

 

     “พี่เดล!!

 

     “ไอ้เดล!!

 

 

 

 


























 

     ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงพยาบาลในส่วนของมหาลัยครับ หลังจากที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนผมเพิ่งผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมา ขอเล่าเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ผมจะมาอยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน ขณะที่ขวดจะโดนหัวผมนั้น จู่ๆก็มีคนมาบังตัวผมไว้ ไม่ใช่ใครอื่นครับเป็นพี่เดลต้านั่นเอง หลังจากนั้นพี่มันก็สลบล้มทับผมไปเลยจนเพื่อนๆพี่มันมาช่วยกันพาพวกเราไปโรงพยาบาล

 

     เฮ้ยไอ้เดล เป็นยังไงบ้างวะ!!” เป็นไอ้ทอสที่วิ่งมาถึงตัวผมก่อนใครเพื่อน แล้วจับตัวผมหมุนสำรวจไปมา

 

     กะ กู ไม่เป็นอะไร” เสียงยังสั่นไม่หายจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เอาจริงๆผมก็ไม่อยากให้คนอื่นมารับเคราะห์จากสิ่งที่ผมทำเลย ตอนนี้ได้แต่ภาวนาให้พี่มันปลอดภัย

 

     ไอ้เดล เลือด!! มึงต้องไปทำแผล ไอ้ห่า เลือดเต็มไปหมด!!” ไอ้เต้โวยวาย

 

     ไม่ใช่เลือดกู” เพราะพี่มันล้มทับผมก่อนที่จะหมดสติไป จึงทำให้เลือดที่ไหลรินจากแผลที่โดนขวดฟาดเปื้อนมาที่เสื้อของผม

 

     ไอ้สัด กูเพิ่งไปดูกล้องวงจรปิดมา โครตบ้าระห่ำ” ไอ้ซีนว่า

 

     ผู้หญิงแรงแค่นั้นมึงทำไมไม่จับไว้ดีๆ

 

     กูไม่ทันตั้งตัว

 

     แล้วทำไมมึงไม่หลบ” ทอสยังคงสอบสวนต่อ เริ่มคิดจริงๆละว่ามันเป็นพ่อคนที่สอง

 

     ถ้าหลบ น้องพราวก็โดนดิวะ” ถึงจะเหี้ย แต่ผมก็ยังมีจิตสำนึกอยู่นะครับ 

 

     เออพ่อคนดี เกือบตายแล้วมั้ยล่ะ

 

     ไม่ต้องมาประชด ไอ้เต้” 

 

     แล้วพี่เค้าเป็นยังไงบ้างวะ?” ไอ้ซีนถามขึ้นทำให้พวกเรามองไปที่หน้าห้องฉุกเฉินทันที 

 

     ไม่รู้ว่ะ เข้าไปตั้งนานแล้ว ยังไม่ออกมาซักที

 

     “พี่มันจะตายเปล่าวะ”

 

ป๊าบ

 

     “ปากเหรอมึงไอ้เต้”

 

     “โดนที่หัวด้วย พี่มันอาจจะความจำเสื่อมเลยก็ได้” ไอ้ซีนก็เป็นไปกับเค้าด้วย

 

     “ดีไม่ดีอาจจะเป็นอัมพฤกษ์อัมพาต” ยิ่งพวกเพื่อนพูดแบบนี้ผมก็ยิ่งกลัว จริงๆมันเป็นผมที่สมควรจะโดนแบบนั้นไม่ใช่พี่มัน เพราะคนก่อเรื่องมันก็คือผม ถ้าผมไม่ควงมั่วไปทั่วก็คงไม่เป็นแบบนี้ ยิ่งคิดผมก็ยิ่งรู้สึกผิด

 

     “อึก”

 

     “เฮ้ย ไอ้เดล พวกกูแค่ล้อเล่น” เล่นไม่เล่นไม่รู้แหละครับ แต่ตอนนี้อยู่ๆมันก็เหมือนจะมีก้อนมาจุกที่คอ จะพูดก็พูดไม่ออก ร้อนๆที่ขอบตาจนรู้สึกอย่างจะร้องไห้ออกมา

 

     “เดล มึงอย่าร้องสิ” ทอสดึงผมเข้าไปกอด แล้วเต้กับซีนก็ตามมากอดพวกเราอีกต่อหนึ่ง

 

     “อึก ถ้าพี่มันเป็นอะไรไปกูจะไม่ยอมให้อภัยตัวเองเลย”

 

     “มึงไม่ได้ผิดอะไรนะเดล มึงไม่ได้บอกให้พี่มันมาบังให้ซะหน่อย” ซีนมันว่าแบบนั้นแต่ผมก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี

 

     “แต่ยังไงต้นเหตุก็คือกู”

 

     “อย่าพูดแบบนั้นสิ กูจะร้องตามแล้วนะ” ไอ้เต้กระชับกอดแน่นขึ้นไปอีกจนเหมือนจะอึดอัด แต่มันก็รู้สึกอุ่นใจ อย่างน้อยเมื่อผมเดือดร้อนหรือมีปัญหา ก็จะมีพวกมันคอยช่วยเหลือเสมอ

 

     “เฮ้ยพวกมึง ทำอะไรกันวะ?” มีเสียงหนึ่งแทรกมาในขณะที่เราสี่คนกอดกันอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ผละออกจากกันก็พบกับไอ้พี่สกินเฮดกับเพื่อนๆในกลุ่มพี่มันอีกสามสี่คนที่มองพวกเราอย่างสมเพชเวทนา

 

     “อ่าวพี่ มาเมื่อไรอ่ะ”

 

     “ก็มานานพอที่จะเห็นพวกมึงปลอบกันอย่างกับมีใครตายนั่นแหละ” พี่แมทพูดขึ้น ผมนี่แอบปาดน้ำตาแทบไม่ทัน

 

     “ใครวะ รุ่นน้องมึงเหรอ” พี่ที่หน้าคล้ายพี่แป๊ะยิ้มถามออกมา  ที่ว่าคล้ายเพราะพี่คนนี้ทำผมสีทองครับ แบบทองอร่ามไม่เข้ากับหน้าตี๋ๆของพี่มันอ่ะ

 

     “โมเดลไง เดือนมหาลัยปีสองน่ะ” พี่แป๊ะยิ้มพูด

 

     “มึงคงยังไม่รู้จักชื่อพวกกูสินะ กูชื่อไม้ทีนะ นี่แฝดกูชื่อไม้โท ไอ้นี่ชื่อบอล แล้วก็แมท” ไอ้พี่ไม้ทีไล่แนะนำตัวไปทีละคน จนผมรู้มาว่าพี่ไม้โทเรียนอยู่สถาปัตย์คนเดียวก็เลยไม่ค่อยเจอพี่มัน แต่อยากบอกว่าความกวนตีนไม่ได้ทิ้งห่างกันเลยซักนิด

 

     “ญาติคุณรณพัฒน์ค่ะ”

 

     “ผมครับ” เมื่อพี่พยาบาลเรียกชื่อพี่มันพวกเราก็กู่กันเข้าไปทันที จนพี่พยาบาลเผลอตกใจนิดๆ เอาจริงๆพวกเราเหมือนแก๊งวัยรุ่นชอบตีกันมากเลยครับ ยิ่งพี่มันโดนขวดตีหัวมาอีก ยิ่งเสริมให้พวกเราดูเป็นนักเลงแทนที่นักศึกษามากขึ้นไปอีก

 

     “ตอนนี้คุณรณพัฒน์ปลอดภัยแล้วนะครับ มีหัวแตกนิดหน่อย หมอเย็บไปสามเข็ม แต่คืนนี้ให้นอนดูอาการที่ห้องพิเศษไปก่อน  ถ้าไม่มีอะไรพรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้ครับ” เมื่อฟังคุณหมอพูดจบผมก็ค่อยรู้สึกเบาใจ ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้อย่างหมดแรง

 

     “แค่นี้ถึงกับหมดแรงเลยเหรอครับเพื่อน” หายจากโหมดดราม่า ไอ้เพื่อนเต้ผู้มีฟาร์มหมาในปากก็ทำงานทันที

 

     “แล้วนี่จะกลับไปแดกต่ออีกมั้ย”

 

     “พ่องมึงสิไอ้ซีน” เพื่อนกูนี่มันยังไงกันวะครับ

 

     “เมื่อกี้กูยังไม่ทันเอากับน้องเจนนี่เลย เพราะมึงเลยไอ้เดล”

 

     “เออ กูยังไปไม่ถึงผับด้วยซ้ำเนี่ย”

 

     “เฮ้ยไอ้เดล มึงจะไปไหน”

 

     แล้วผมก็ปล่อยให้พวกมันบ่นกันไปโดยที่ขาก็ก้าวไปตามทางที่พี่พยาบาลบอกเมื่อกี้ ไปดูพี่มันหน่อยครับ ถ้าไม่เห็นด้วยตาตัวเองว่าพี่มันไม่ได้เป็นอะไรมากผมคงนอนไม่หลับ 























หลังจากนี้น้องเดลเค้าจะเลิกเจ้าชู้แล้วนะคะ เข้าโหมดสวีทซักที

เม้นท์ให้กำลังใจนักเขียนได้น้า รักคนอ่าน จุ๊บ 

14/8/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #79 GOTBANGTAN (@Ice2317) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 18:47
    พี่เดลของน้องงงง
    #79
    0