Fic Marvel : Broken ( Baron Helmut Zemo x oc )

ตอนที่ 2 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

อิลิน่าเจอคุณกาเเฟดำเเทบจะทุกวัน

 

เขามักจะมานั่งในที่เดิมเป็นประจำ ในร้านกาเเฟที่เธอทำงานพิเศษอยู่

 

ตั้งเเต่ผู้เป็นเเม่จากไปก็ไม่มีคนส่งเธอเรียนอีก เธอไม่มีเงินพอที่จะจ่ายค่าเเทอม เเค่ค่าห้องรายเดือนก็มากพอๆกลับรายได้ทั้งหมดที่เธอมีอยู่เเล้ว บวกกลับเธอเองก็ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะเรียนต่อด้วย

 

เธอเลยตัดสินใจลาออกมาจากโรงเรียน

 

เธอเจอเขามาได้สักพักเเล้ว เขามักจะเข้ามาที่นี่ นั่งในเก้าอี้ที่เป็นจุดอับของร้านที่ไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น พร้อมที่จะสั่งกาเเฟดำเหมือนเดิมทุกครั้ง สวมเเว่น อ่านหนังสือพิมพ์รายวัน ถอดเเว่น เเล้วหลังจากนั้นก็จะหยิบโทรศัพท์ดูเก่าตกรุ่นขึ้นมา เเล้วเอามาเเนบหูไว้

 

เธอไม่คิดว่าเขากำลังคุยกับใคร สังเกตได้จากตลอดระยะเวลาที่เอาโทรศัพท์เเนบหูไว้ เขาไม่ได้พูดอะไรเลยสักอย่างไม่เเม้เเต่น้อย

 

รีบไปรับออเดอร์จากลูกค้าของเธอได้เเล้วอิลิน่า “

 

เสียงใสดังมาจากข้างหลังของเธอ ในขณะที่เธอกำลังเเอบมองชายหนุ่มอยู่

 

โถ่เเอนนา ฉันบอกกี่รอบเเล้วว่าเขาไม่ใช่ลูกค้าของฉัน “

 

เเอนนาเป็นเพื่อนสาวคนสนิทของอิลิน่า พวกเธอทำงานที่ร้านเดียวกัน เเล้วยังเป็นรูมเมทเเชร์ค่าห้องกันด้วย เเอนนาเเก่กว่าอิลิน่าสองปี ทั้งสองคอยช่วยเหลือกันตลอด

 

จริงหรอจ๊ะ ถ้างั้นช่วยบอกได้ไหมว่าทำไมเธอถึงเเอบมองเขาอยู่ “

 

เปล่าสักหน่อย “ อิลิน่าเบือนหน้าหนีจากเเอนนา เพื่อให้เพื่อนสาวของเธอ เพื่อไม่ให้เห็นเเก้มที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อน

 

ปากเเข็งจริงนะเรา ถ้างั้นเดี๋ยวพี่สาวจะช่วยเอง “

 

เดี๋ยวก่อนสิเธอจำอะไรน่ะ...ว้าย “

 

เเอนนาผลักอิลิน่าออกไป อิลิน่าที่จู่ๆโดนผลักออกมาก็ร้องเสียงหลงออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

 

ทำให้สายตาภายใต้เเว่นจับจ้องมาที่เธอชั่วครู่ ก่อนที่จะก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ โดยไม่สนใจ

 

ให้ตายสิ ดันไปรบกวนเขาซะได้

 

เธอหันหลังกลับไปที่ตัวต้นเหตุ เเอนนาทำท้าทางเเปลกๆ ที่อิลิน่ารู้ความหมายของมัน

 

เเอนนากำลังบอกให้เธอสู้ๆ

 

--ไม่ต้องเลยยัยตัวดี

 

เอาเถอะเธอเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากอยู่เเล้ว อะไรบางอย่างในตัวชายคนนี้ทำให้เธอสนใจ อย่างน้อยก็อยากที่จะรู้ชื่อสักหน่อยก็ยังดี

 

เธอเดินเข้าไปเหมือนจะรับออเดอร์

 

กาเเฟดำ “

 

กาเเฟดำ “

 

นั่นไงเป็นอย่างที่คิด สั่งเหมือนเดิมจริงด้วย ทำไมตอนซื้อล็อตเตอร์รี่ไม่ถูกอย่างงี้มั่ง

 

ทั้งพนักงานเสริฟเเละลูกค้าต่างพูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย จะพูดเเบบนี้ได้หรือเปล่านะในเมื่ออีกฝ่ายหนึ่งพอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรออกมา

 

   กาเเฟดำสินะคุณลูกค้า “

 

คุณรู้ได้ไงผมจะสั่งกาเเฟดำ “ เขาถามด้วยความสงสัย

 

คุณมาที่นี่ทุกวัน นั่งตรงนี้เเล้วทำอะไรซ้ำๆตลอด  คุณจำหน้าฉันไม่ได้เลยหรอค่ะ “

 

  ไม่ผมจำไม่ได้ “

 

คำพูดของเขาทำให้เธอผิดหวังเป็นอย่างมาก นี่เขาจำเธอไม่ได้เลยหรอ

 

ขอโทษ ผมได้หมายความอย่างนั้น...คือ..หมายถึงผม...ผมไม่ค่อยจำหน้าพนักงานสักเท่าไหร่นะ “

 

  ไม่เป็นไรคุณไม่ผิดอะไรก็เเค่ฉันถามอะไรเเปลกไปเอง ต้องขอโทษด้วย รับเป็นกาเเฟดำสินะคะ “

 

ครับ รับเป็นกาเเฟดำ “

 

กาเเฟดำเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนเเปลง เธอเดินกลับเข้าไปที่เคาน์เตอร์ เเล้วเตรียมชงกาเเฟเหมือนที่ทำเป็นประจำ

 

เขาจำเธอไม่ได้เลยทั้งๆที่ เธอเป็นคนที่ไปรับออเดอร์จากเขาเป็นประจำ บางทีเธออาจจะเป็นพนักงานเพียงคนเดียวที่ได้บริการเขาด้วยซ้ำ

 

เป็นไงมั่งอิล “

 

เขาจำฉันไม่ได้เลยสักนิด “

 

โธ่เด็กน้อยน่าสงสาร “

 

เธอไม่ต้องมาพูดเลย “

 

โถ่งอนซะเเล้วหรอเด็กน้อย “ เเอนนาหยอกใส่อิลิน่า

 

อย่ามาเรียกฉันว่าเด็กน้อย “

 

เธอเกลียดเวลาที่มีคนเรียกเธอว่าเด็กน้อย เธอมักจะโดนล้อเเบบนี้บ่อยจากส่วนสูงของเธอที่ค่อนข้างเตี้ย

 

เธอไม่ใช่เด็กเเล้วอีกไม่นานเธอจะอายุสิบห้า เเล้วตอนนี้เธอเริ่มใช้ชีวิตด้วยตัวเอง

 

เธอไม่ใช่เด็ก เธออยากจะกระโดดถีบคนที่เรียกเธอว่าเด็กน้อยเสียจริง

 

…………..

 

กาเเฟดำค่ะ “ เธอวางถ้วยกาเเฟที่ชงเสร็จลงบนโต๊ะ

 

ไม่มีเสียงตอบกลับมา ถ้าเป็นปกติเธอจะเดินกลับไป เเต่เธอตัดสินใจเเล้วว่าจะไม่ถอย ยังไงก็ต้องรู้ชื่อเขาให้ได้

 

เธอมักจะเข้ากับลูกค้าทั่วไปได้ดี โดยเฉพาะคนในวัยชรา อาจจะเพราะอุปนิสัยร่าเริงของเธอที่ทำให้เธอเข้ากับคนอื่นได้ง่าย ดังนั้นการที่เธอไม่สามารถคุยกับใครไม่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ จะทำให้หงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

 

ทิชชู่ค่ะ “ ยังคงเงียบอยู่ ชายหนุ่มยังคงอ่านหนังสือพิมพ์โดยไม่ละสายตา

 

เธอตัดสินใจนั่งลงไปบนเก้าอี้ตรงข้ามกับชายหนุ่ม

 

" มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ "  เขาลดหนังสือพิมพ์ลงจากระยะการมองเห็น

 

" ฉันอยากรู้ชื่อของคุณค่ะ " เธอถามอกไปตรงๆ

 

" ว่าไงนะครับ "

 

" ฉันอยากรู้ชื่อของคุณจะได้ไหมค่ะ "

 

" ทำไม "

 

" มันจำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยหรอค่ะ "

 

" เอ่อก่อนอื่นเลยคุณ…..เพโตรวิชสินะ " เขาเอนสายตาไปมองป้ายชื่อของเด็กสาว

 

" ผมไม่คุยกับคนเเปลกหน้า รวมไปถึงคงไม่บอกชื่อพวกเขาด้วย "

 

เขามองเธอเป็นคนเเปลกหน้า เยี่ยมเเต่ก็เป็นไปตามที่เขาเคยบอกไว้ว่าเเค่หน้ายังจำเธอไม่ได้เลย ไปได้ไม่สวยเท่าไหร่

 

"  อิลิน่า  " เธอพึมพำออกมา

 

" อะไรนะ "

 

"ชื่อของฉันคือ  อิลิน่า เพโตรวิช "

 

" ผมจำไม่ได้ว่าผมไปขอชื่อคุณตอนไหนนะ คุณเพโตรวิช "

 

" เรียกอิลิน่าเถอะค่ะ " เด็กสาวพูดต่อ " ฉันเองก็จำไม่ได้ว่าคุณห้ามฉันบอกชื่ออกับคุณตั้งเเต่เมื่อไหร่นิคะ "

 

ความดื้อดึงของเด็กสาวทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อยเลยทีเดียว

 

" คุณทำเเบบนี้กับลูกค้าเป็นประจำไหม " เขาเอ่ยพลางจิบกาเเฟในถ้วย

 

"  ฉันไม่รู้คุณหมายถึงอะไร"

 

" ก็เดินเข้าไปรบกวนลูกค้าเเล้วถามชื่อเขา "

 

อิลิน่าเข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการจะสื่อ เข้าไปยุ่งของลูกค้าโดยไม่เป็นเรื่องนั่นคือสิ่งที่เขาอยากจะพูด

 

" ก็ไม่นิค่ะลูกค้าส่วนใหญ่ดูเป็นมิตรมากกว่านี้ " เธอพูดลอยๆออกไป


" คุณคงไม่ได้กำลังพูดถึงผมใช่ไหม "

 

"  ไม่นิค่ะ ฉันเปล่าพูดถึงคุณเลยสักนิด " เธอเน้นเสียงเป็นพิเศษ

 

เขาไม่ได้โง่จนจะไม่รู้ว่าเด็กสาวที่ชื่ออิลิน่ากำลังเเขวะเขาอยู่ เขาเเค่ไม่อยากให้บทสนทนามันยาวไปมากกว่านี้

 

กาเเฟหมดเเล้วคงได้เวลาที่ต้องไป

 

" ผมต้องไปเเล้ว " เขาพูดตัดเเล้วกำลังจะลุกออกไป

 

"  ขอเเค่มีความอดทน เเละ ประสบการณ์ พอมีสองอย่างนี้คนเราก็ทำได้ทุกอย่าง "

 

คุณกาเเฟดำได้หยุดลง เเล้วหันกลับมาทางเด็กสว

 

" คุณเคยพูดอย่างนี้เอาไว้ เเล้วฉันก็เชื่อในคำพูดนั้นด้วย เพราะงั้นฉันยังไม่ยอมเเพ้หรอกค่ะ "

 

ความมุ่งมั่นตังใจของเธอมีมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก เพราะอย่างงั้นบางทีจึงอดที่จะตั้งคำถามไม่ได้

 

" ทำไมคุณถึงอยากรู้ชื่อผมขนาดนั้นล่ะ มีอะไรสำคัญงั้นหรอ "

 

เดิมที่นี่ไม่ใช่ปกติของพนักงานกับลูกค้า ที่จะสนิทสนมกันเกินไปต่างฝ่ายควรจะ

 

เคารพความเป็นส่วนตัวของกันเเละกัน เเต่เดิมก็ต่างเป็นคนเเปลกหน้ากันมาก่อน ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพัตนาความสัมพันธุ์ไปมากกว่านี้

 

" ฉันชอบพูดคุยกับผู้คน มันจะทำให้ฉันรู้จักพวกเขาจากบทสนทนา ได้ความเป็นมาของเเต่ละคน ดูอย่างคุณตาคนนั้นสิ " เธอชี้ไปยังตัวบุคลที่กล่าวถึง " เขาเชื่ออเล็กเขามักจะเล่าถึงรื่องสมัยสงครามกลางเมืองตลอดเลย มันโหดร้ายมากที่จะต้องเห็นคนในประเทศเข่นฆ่ากันเอง รัฐบาลไม่คิดจะเจรจาฝ่ายปฎิวัติ ด้วยเหตุผลที่ว่าจะไม่เจรจากับผู้ก่อการร้าย ทหารยศน้อยอย่างเขามีหน้าที่เเค่ฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาโดยไม่อาจขัดขืนได้ ภาพของเพื่อนรวมชาติชาวโซโคเวียยังคงติดตาเขาไม่อาจลืมเลือนไปได้ ซากศพของประชาชนตายเกลื่อน จากการลงมือของรัฐการชุมนุมอย่างสงบได้เเปรเปลี่ยไปเป็นความรุนเเรง ถึงเเม้สงครามกลางเมืองจะจบลงความสูญเสียยังคงอยู่ เป็นตราบาปของประเทศนี้ เขาเองถึงจะรอดมาได้เเต่ก็สะบักสะบอมอยู่ในโรงพยาบาล "

 

เด็กสาวยิ้มออกมาพร้อมเล่าเรื่องราวที่เธอได้เคยรับฟังมาต่อ

 

" ในเรื่องร้ายๆก็ยังมีเรื่องดีอยู่ ในช่วงที่เขารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเขาก็ได้พบนางพยาบาลรายหนึ่งเธอชื่ออิวานก้า เธอคอยดูเเลเขาตลอดจนต่อมาพวกเขาได้ตกหลุมรักกันเเล้วเเต่งงานกันอ๊ะนั่นไงเธอมาเเล้ว "

 

ผู้หญิงอายุราวห้าสิบผลายๆถึงหกสิบต้นๆ ได้กลับมาจากการไปเข้าห้องน้ำเเล้วนั่งลงไปข้างอดีตทหารผ่านศึก

 

" ถึงเเม้จะสิ้นหวังเเค่ไหนก็ยังคงมีความหวังรออยู่ หากเรายังไม่ทิ้งความหวังไปมันจะมาหาเราเอง "

 

" เขามักจะย้ำคำนี้ให้ฉันฟังตลอดเลย นอกจากนี้อีกเรื่องที่เขามักจะเล่าให้ฉันฟังเรื่องลูกของเขา "

 

"เฮลมุท "

 

" ไม่ใช่ลูกของเขาไม่ได้ชื่อเฮลมุทรู้สึกจะชื่อ…. "

 

" ชื่อของผมคือเฮลมุท " 

 

เขาลุกขึ้นถอดเเว่นไปเก็บ “ คุณคงพอใจเเล้วนะครับคราวหน้าคงไม่มายุ่งกับผมอีก “

 

เช็คบิลครับ “ เขาวางเงินลง “ หวังว่าครั้งหน้าผมจะได้อยู่อย่างสงบนะ ส่วนคุณก็กลับไปทำงานของคุณ“

 

เดินออกจากร้านไปโดยไม่เเม้เเต่จะหันกลับมามอง ข้างนอกสายฝนได้โปรยปรายลงมา เเทนที่เขาจะหลบในร้านก่อนเเล้วรอให้ฝนเบาลง  เขากลับเลือกที่จะเดินฝ่าฝนออกไป ถึงเเม้จะไม่ได้พกร่มมาก็ตามที

 

เฮลมุทสินะ เธอจะจำเอาไว้

 

อย่างดีเลยล่ะ

 

เธอมั่นใจกับตัวเองเลยว่ามันจะยังไม่จบเเค่นี้เเน่

 

ขอเเค่มีความอดทน เเละ ประสบการณ์ ถ้ามีสองอย่างนี้ก็พร้อมที่จะประสบความสำเร็จได้


Talk 


ลงตอนสองครับ ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ติดตามนะครับ ช่วยไรท์ได้มากเลย


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #4 Liars (@lady101) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 01:46
    เป็นผู้ชายที่เย็นชาจังเลยยย แต่เพิ่งรู้ว่านางเอกอายุสิบสี่ เด็กเหมือนกันนะคะเนี่ย ฮ่า ซีโม่จะกินเด็กแล้วว55555
    #4
    0